Romanos 4

Acʼaj testamento (El Nuevo testamento in Mam de Todos Santos) (MAMNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Cyk'o'nc cyc'u'ja ti'j Abraham, jxin tneel cyiy'jil judío. ¿Ti tten tel jiquen twitz Dios?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Nuket e xi'xin jiquen twitz Dios tu'nj ba'n tbinchbenxin e bint tu'nxin, atettzele toclenxin tu'n e jaw tnimsan tiibxin. Pero tuj twitz Dios, el Abraham ba'n yaa'n tu'nj ba'n e tbinchaxin.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 C'oquel cyc'u'ja ti'j ti toc tu'n tyol Dios. Tz̈i cyjulu: “Oc ke tc'u'j Abraham ti' Dios. Ju' tzunj e tzaj k'o'n te Abraham tu'n jiquen ta' twitz Dios,” tz̈i tyol Dios tu'n t-xi' tyeec'an jiquen e tema Abraham twitz Dios yaa'n tu'nj jun ba'n e bint tu'nxin, sino nuk tu'nj t-xtalbil Dios.
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 N-eltzen kniy' ti'j oj nak'anan jun xjal, bixsen ntzaj tk'o'n taaw ak'untl pwak te. Yaa'n tcotz ntzaj k'o'n, sino twi' tc'u'jxin, cuma otk tz'ak'ananxin.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Ja tzunj xjal min tz'ak'anan, bix ka ntzaj k'o'n pwak te, yaa'n twi' tc'u'j, sino nuk tcotz. Ti'j ja techel lu q'uelel kniy' ti'j ka n-oc ke tc'u'j jun aj il ti' Dios, ctk'a' Dios xtalbil te, yaa'n twi' tc'u'j. Bix ja xtalbil lu, jaj tu'n toc jiquen twitz Dios.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Ju'x e tkba David ootxa at t-xtalbil Dios tibaj jun xjal yaa'n tu'nj ba'n tbinchben e bint tu'n, sino tu'nj ntzaj k'o'n te tu'n jiquen ta' twitz Dios. Tz̈i David cyjulu:
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “Kej xjal o najset cyil, ejee'tzen xjalja at t-xtalbil Dios cyibaj.
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Kej xjal o chi binchan il pero ya mintl chi ul tuj tc'u'j Kaaw, ejee'tzen xjalja at t-xtalbil Dios cyibaj,” tz̈i David.
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Kape tuj cywitz juun xjal ctk'a' Dios ja xtalbil lu nuk te cyej xjal ncpet cychu'l te techel t-xjal Dioske, bix min ma tak' te cyej yaa'n k'i'n jtechel lu cyu'n. Pero yaa'n ju'wa. Tz̈i tyol Dios cyjulu: “Tu'nj tocslabl Abraham ti' Dios, e tzaj k'o'n texin tu'n jiquen ta'xin twitz Dios,” tz̈i tyol Dios te yec'bil yaa'n tu'nj toc techel ti' tchu'l.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Cxe'l nkanena cyej xjal judío, ¿jtoo e tkba Dios jiquen ta' Abraham twitzxin? ¿Otkpa bint tu'n tcpet Abraham tej ttzaj tkba'n Dios jiquen ta' Abraham twitz Dios, ma mitkna'x? Mitkna'x. Ju' tzunj q'uelel kniy' ti'j yaa'n tu'nj tej tcpet tchu'lxin e tkba Dios ba'nxin twitz Dios.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Mas yaj e tkba Dios tu'n toc tk'o'nxin jun c'upbil ti' tchu'lxin tetzen techel jiquentzen ta'xin tu'nj tocslablxin ti' Dios. C'oquel kc'u'j ti'j mitkna'x toc techel ti' Abraham tej tkbante Dios jiquen ta'xin twitz Dios. Ju'tzen e baj tninc'u'n Dios ti'j, tu'ntzen toc Abraham te mambaj te cykilca kej xjal yaa'n judío at tu'n toc ke cyc'u'j ti' Dios mas yaj amale minttii' techel toc cyi'j, tu'ntzen jax ju'x cye tu'n cyocslabl chi oquel jiquen twitz Dios tisen te Abraham.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Ja tzunkej xjal judío, kej xjal e cpet cychu'l te techel t-xjal Dioske, jax ju'x o cub tninc'u'n Dios ti'j tu'n toc Abraham te cyxe'chel, cuma jaxin tneel xjal k'ilte ja techel lu. Pero jaxin cyxe'chel nuk o'cx ka n-oc ke cyc'u'j ti' Dios tisen e bint tu'n Abraham tej mitkna'x toc techel ti'jxin.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Q'ueleltzen kniy' ti'j oc Abraham jiquen twitz Dios nuk tu'nj oc ke tc'u'jxin ti'j ti e tkba Dios texin. Ju'tzen e cyja' tkba'n Dios jun cykab te Abraham bix cye ke tchmanxin. E tkba Dios tu'n tcyaj tk'o'n texin entera twitz tx'otx', yaa'n tu'nj e nimanxin ti' ley, sino tu'nj e tenxin jiquen twitz Dios tu'nj tocslablxin ti'j Dios.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Nuket chi camal xjal jcykab tzin tk'o'n Dios nuk o'cx tu'nj cyniman ley, mintzeletii' il ti'j tu'n toc ke kc'u'j ti'j e tkba Dios, bix nuktzele tajxtl Dios e cyaj tkba'n tyol te Abraham bix cye ke tchman.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Kej xjal n-oc cyipen tu'n cyniman tley Dios tu'n cycaman t-xtalbil Dios, mlay cyiik' t-xtalbil Dios, sino ccyiik'elcye o'cx tk'oj Dios, cuma mi nuk jun xjal nniman entera ley. O'cx nuket minttii' ley ba'ntzele cyten xjal tu'n mi'n tz'el cyxoo'n ley.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Ju'tzen q'uelela kniy' ti'j yaa'n tu'nj nko niman ti' ley ko kabel tu'n Dios, sino nuk tu'n kocslabl ti' Dios. Bix cuma nuk tu'nj kocslabl, ju' tzunj ktzki'n jkkab tzin tk'o'n Dios yaa'n twi' kc'u'j, sino kcotz. Nuket nko ayon ti'j twi' kc'u'j tu'nj oc kniman tley Dios, mlay kcaman, pero ka nko ayon ti'j kcotz e cyaj tkba'n Dios tu'n tk'onte, il ti'j tu'n kiik'ente. Bix jkkab lu ctk'a' Dios te cykilca kej xjal nchi binchan j-e bint tu'n Abraham, tisenc'a tchman Abraham. Ctk'a' Dios yaa'n nuk cyej xjal judío e cyiik' tley Moisés, sino jax ju'x cyekej xjal yaa'n judío, cykilca kej xjal n-oc ke cyc'u'j ti' Dios tisen e bint tu'n Abraham. Jaxin t-xe'chel te cykilcaj n-oc ke tc'u'j ti' Dios.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Tz̈i Dios te Abraham cyjulu: “Ma cyaj nk'o'na te tey tu'n toca te t-xe'chel te nimc'a wik xjal” tz̈i Dios tuj tyol Dios. Amale minttii' tcwal Abraham otk tz'itz'j, pero tuj twitz Dios ya otk tz'oc Abraham te t-xe'chel te nimc'a wik xjal. Bix oc ke tc'u'j Abraham ti'j e tkba Dios texin, cuma el tniy'xin ti'j ba'n tu'n Dios tu'n tk'onte tipemal te jun xjal tijtl tisenc'a cyimne, bix ba'n tu'n Dios tu'n toc tcye'yen jmina'x tbaj bix ba'n tu'nxin tu'n tyolen ti'j jmina'x tbaj tisenc'a otk baj tilel.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Ju' tzunj ayon Abraham ti'j e cyaj tkba'n Dios, amale tujet cywitz xjal mlay bint. El jax tuj twitzxin tu'n tocxin te t-xe'chel te nimc'a wik xjal, cuma otk tkba Dios texin cyjulu: “Nimxsen tajlal tiy'jila q'uitz'jel,” tz̈i Dios.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 El tniy' Abraham ti'j minxtii' titz'jel jun tcwalxin, cuma ch'ixc'a yaa'n jun syent jnabk'i ttyemxin, bix el tniy'xin ti'j jax ju'x t-xu'lxin mlayx tu'n talenxuj. Pero tocslablxin ti' Dios min e cub baj.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Nukx nayonxin ti'j tcwalxin otk cyaj tkba'n Dios texin, bix e cywixxin mas tuj tocslablxin, bix e jaw tnimsa'nxin tbi Dios.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Tuya cykil tc'u'jxin oc ke tc'u'jxin ti' Dios tu'n tbint j-otk cyaj tkba'n Dios texin.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Ti'j tzunj lu e tkba Dios jiquen ta'xin twitz Dios.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Entonces n-el kniy' ti'j nuk tu'nj tocslabl Abraham oc Abraham jiquen twitz Dios. Ja yol lu yaa'n nuk ti'jxin nyolene,
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 sino jax ju'x nyolen ki'j. Jax ju'x ko', jiquen eto' twitz Dios, cuma jax ju'x o tz'oc ke kc'u'j ti'j Dios e jaw titz'jsa'n Kaaw Jesús juntl maj tuj cyamecy.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 E tzaj tk'o'n Dios Kaaw Jesús tu'n tbyet tu'n kil, bix e jaw titz'jsa'n Dios jaxin juntl maj tuj cyamecy cuma otk bint tu'nxin tu'n koc jiquen twitz Dios.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.