Romanos 4

Acʼaj testamento (El Nuevo testamento in Mam de Todos Santos) (MAMNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Cyk'o'nc cyc'u'ja ti'j Abraham, jxin tneel cyiy'jil judío. ¿Ti tten tel jiquen twitz Dios?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Nuket e xi'xin jiquen twitz Dios tu'nj ba'n tbinchbenxin e bint tu'nxin, atettzele toclenxin tu'n e jaw tnimsan tiibxin. Pero tuj twitz Dios, el Abraham ba'n yaa'n tu'nj ba'n e tbinchaxin.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 C'oquel cyc'u'ja ti'j ti toc tu'n tyol Dios. Tz̈i cyjulu: “Oc ke tc'u'j Abraham ti' Dios. Ju' tzunj e tzaj k'o'n te Abraham tu'n jiquen ta' twitz Dios,” tz̈i tyol Dios tu'n t-xi' tyeec'an jiquen e tema Abraham twitz Dios yaa'n tu'nj jun ba'n e bint tu'nxin, sino nuk tu'nj t-xtalbil Dios.
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 N-eltzen kniy' ti'j oj nak'anan jun xjal, bixsen ntzaj tk'o'n taaw ak'untl pwak te. Yaa'n tcotz ntzaj k'o'n, sino twi' tc'u'jxin, cuma otk tz'ak'ananxin.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Ja tzunj xjal min tz'ak'anan, bix ka ntzaj k'o'n pwak te, yaa'n twi' tc'u'j, sino nuk tcotz. Ti'j ja techel lu q'uelel kniy' ti'j ka n-oc ke tc'u'j jun aj il ti' Dios, ctk'a' Dios xtalbil te, yaa'n twi' tc'u'j. Bix ja xtalbil lu, jaj tu'n toc jiquen twitz Dios.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Ju'x e tkba David ootxa at t-xtalbil Dios tibaj jun xjal yaa'n tu'nj ba'n tbinchben e bint tu'n, sino tu'nj ntzaj k'o'n te tu'n jiquen ta' twitz Dios. Tz̈i David cyjulu:
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 “Kej xjal o najset cyil, ejee'tzen xjalja at t-xtalbil Dios cyibaj.
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Kej xjal o chi binchan il pero ya mintl chi ul tuj tc'u'j Kaaw, ejee'tzen xjalja at t-xtalbil Dios cyibaj,” tz̈i David.
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Kape tuj cywitz juun xjal ctk'a' Dios ja xtalbil lu nuk te cyej xjal ncpet cychu'l te techel t-xjal Dioske, bix min ma tak' te cyej yaa'n k'i'n jtechel lu cyu'n. Pero yaa'n ju'wa. Tz̈i tyol Dios cyjulu: “Tu'nj tocslabl Abraham ti' Dios, e tzaj k'o'n texin tu'n jiquen ta'xin twitz Dios,” tz̈i tyol Dios te yec'bil yaa'n tu'nj toc techel ti' tchu'l.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Cxe'l nkanena cyej xjal judío, ¿jtoo e tkba Dios jiquen ta' Abraham twitzxin? ¿Otkpa bint tu'n tcpet Abraham tej ttzaj tkba'n Dios jiquen ta' Abraham twitz Dios, ma mitkna'x? Mitkna'x. Ju' tzunj q'uelel kniy' ti'j yaa'n tu'nj tej tcpet tchu'lxin e tkba Dios ba'nxin twitz Dios.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Mas yaj e tkba Dios tu'n toc tk'o'nxin jun c'upbil ti' tchu'lxin tetzen techel jiquentzen ta'xin tu'nj tocslablxin ti' Dios. C'oquel kc'u'j ti'j mitkna'x toc techel ti' Abraham tej tkbante Dios jiquen ta'xin twitz Dios. Ju'tzen e baj tninc'u'n Dios ti'j, tu'ntzen toc Abraham te mambaj te cykilca kej xjal yaa'n judío at tu'n toc ke cyc'u'j ti' Dios mas yaj amale minttii' techel toc cyi'j, tu'ntzen jax ju'x cye tu'n cyocslabl chi oquel jiquen twitz Dios tisen te Abraham.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Ja tzunkej xjal judío, kej xjal e cpet cychu'l te techel t-xjal Dioske, jax ju'x o cub tninc'u'n Dios ti'j tu'n toc Abraham te cyxe'chel, cuma jaxin tneel xjal k'ilte ja techel lu. Pero jaxin cyxe'chel nuk o'cx ka n-oc ke cyc'u'j ti' Dios tisen e bint tu'n Abraham tej mitkna'x toc techel ti'jxin.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Q'ueleltzen kniy' ti'j oc Abraham jiquen twitz Dios nuk tu'nj oc ke tc'u'jxin ti'j ti e tkba Dios texin. Ju'tzen e cyja' tkba'n Dios jun cykab te Abraham bix cye ke tchmanxin. E tkba Dios tu'n tcyaj tk'o'n texin entera twitz tx'otx', yaa'n tu'nj e nimanxin ti' ley, sino tu'nj e tenxin jiquen twitz Dios tu'nj tocslablxin ti'j Dios.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Nuket chi camal xjal jcykab tzin tk'o'n Dios nuk o'cx tu'nj cyniman ley, mintzeletii' il ti'j tu'n toc ke kc'u'j ti'j e tkba Dios, bix nuktzele tajxtl Dios e cyaj tkba'n tyol te Abraham bix cye ke tchman.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Kej xjal n-oc cyipen tu'n cyniman tley Dios tu'n cycaman t-xtalbil Dios, mlay cyiik' t-xtalbil Dios, sino ccyiik'elcye o'cx tk'oj Dios, cuma mi nuk jun xjal nniman entera ley. O'cx nuket minttii' ley ba'ntzele cyten xjal tu'n mi'n tz'el cyxoo'n ley.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Ju'tzen q'uelela kniy' ti'j yaa'n tu'nj nko niman ti' ley ko kabel tu'n Dios, sino nuk tu'n kocslabl ti' Dios. Bix cuma nuk tu'nj kocslabl, ju' tzunj ktzki'n jkkab tzin tk'o'n Dios yaa'n twi' kc'u'j, sino kcotz. Nuket nko ayon ti'j twi' kc'u'j tu'nj oc kniman tley Dios, mlay kcaman, pero ka nko ayon ti'j kcotz e cyaj tkba'n Dios tu'n tk'onte, il ti'j tu'n kiik'ente. Bix jkkab lu ctk'a' Dios te cykilca kej xjal nchi binchan j-e bint tu'n Abraham, tisenc'a tchman Abraham. Ctk'a' Dios yaa'n nuk cyej xjal judío e cyiik' tley Moisés, sino jax ju'x cyekej xjal yaa'n judío, cykilca kej xjal n-oc ke cyc'u'j ti' Dios tisen e bint tu'n Abraham. Jaxin t-xe'chel te cykilcaj n-oc ke tc'u'j ti' Dios.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Tz̈i Dios te Abraham cyjulu: “Ma cyaj nk'o'na te tey tu'n toca te t-xe'chel te nimc'a wik xjal” tz̈i Dios tuj tyol Dios. Amale minttii' tcwal Abraham otk tz'itz'j, pero tuj twitz Dios ya otk tz'oc Abraham te t-xe'chel te nimc'a wik xjal. Bix oc ke tc'u'j Abraham ti'j e tkba Dios texin, cuma el tniy'xin ti'j ba'n tu'n Dios tu'n tk'onte tipemal te jun xjal tijtl tisenc'a cyimne, bix ba'n tu'n Dios tu'n toc tcye'yen jmina'x tbaj bix ba'n tu'nxin tu'n tyolen ti'j jmina'x tbaj tisenc'a otk baj tilel.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Ju' tzunj ayon Abraham ti'j e cyaj tkba'n Dios, amale tujet cywitz xjal mlay bint. El jax tuj twitzxin tu'n tocxin te t-xe'chel te nimc'a wik xjal, cuma otk tkba Dios texin cyjulu: “Nimxsen tajlal tiy'jila q'uitz'jel,” tz̈i Dios.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 El tniy' Abraham ti'j minxtii' titz'jel jun tcwalxin, cuma ch'ixc'a yaa'n jun syent jnabk'i ttyemxin, bix el tniy'xin ti'j jax ju'x t-xu'lxin mlayx tu'n talenxuj. Pero tocslablxin ti' Dios min e cub baj.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Nukx nayonxin ti'j tcwalxin otk cyaj tkba'n Dios texin, bix e cywixxin mas tuj tocslablxin, bix e jaw tnimsa'nxin tbi Dios.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Tuya cykil tc'u'jxin oc ke tc'u'jxin ti' Dios tu'n tbint j-otk cyaj tkba'n Dios texin.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Ti'j tzunj lu e tkba Dios jiquen ta'xin twitz Dios.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Entonces n-el kniy' ti'j nuk tu'nj tocslabl Abraham oc Abraham jiquen twitz Dios. Ja yol lu yaa'n nuk ti'jxin nyolene,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 sino jax ju'x nyolen ki'j. Jax ju'x ko', jiquen eto' twitz Dios, cuma jax ju'x o tz'oc ke kc'u'j ti'j Dios e jaw titz'jsa'n Kaaw Jesús juntl maj tuj cyamecy.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 E tzaj tk'o'n Dios Kaaw Jesús tu'n tbyet tu'n kil, bix e jaw titz'jsa'n Dios jaxin juntl maj tuj cyamecy cuma otk bint tu'nxin tu'n koc jiquen twitz Dios.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.