Lamentações 5
മലയാളം സത്യവേദപുസ്തകം 1910 - പരിഷ്കരിച്ച പതിപ്പ്, സമകാലിക ലിപിയിൽ (MAL2015) vs NVI
1 യഹോവേ, ഞങ്ങൾക്കു എന്തു ഭവിക്കുന്നു എന്നു ഓർക്കേണമേ;
1 Lembra-te, Senhor, do que tem acontecido conosco; olha e vê a nossa desgraça.
2 ഞങ്ങളുടെ അവകാശം അന്യന്മാർക്കും ഞങ്ങളുടെ വീടുകൾ അന്യജാതിക്കാർക്കും ആയ്പോയിരിക്കുന്നു.
2 Nossa herança foi entregue aos estranhos, nossas casas, aos estrangeiros.
3 ഞങ്ങൾ അനാഥന്മാരും അപ്പനില്ലാത്തവരും ആയിരിക്കുന്നു;
3 Somos órfãos de pai, nossas mães são viúvas.
4 ഞങ്ങളുടെ വെള്ളം ഞങ്ങൾ വിലെക്കു വാങ്ങി കുടിക്കുന്നു;
4 Temos que comprar a água que bebemos; nossa lenha, só conseguimos pagando.
5 ഞങ്ങളെ പിന്തുടരുന്നവർ ഞങ്ങളുടെ കഴുത്തിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു;
5 Aqueles que nos perseguem estão bem próximos; estamos exaustos e não temos como descansar.
6 അപ്പം തിന്നു തൃപ്തരാകേണ്ടതിന്നു ഞങ്ങൾ മിസ്രയീമ്യർക്കും അശ്ശൂര്യർക്കും കീഴടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
6 Submetemo-nos ao Egito e à Assíria a fim de conseguirmos pão.
7 ഞങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാർ പാപം ചെയ്തു ഇല്ലാതെയായിരിക്കുന്നു;
7 Nossos pais pecaram e já não existem mais, e nós levamos o castigo pelos seus pecados.
8 ദാസന്മാർ ഞങ്ങളെ ഭരിക്കുന്നു;
8 Escravos dominam sobre nós, e não há quem possa livrar-nos das suas mãos.
9 മരുഭൂമിയിലെ വാൾനിമിത്തം പ്രാണഭയത്തോടെ
9 Conseguimos pão arriscando as nossas vidas enfrentando a espada do deserto.
10 ക്ഷാമത്തിന്റെ കാഠിന്യം നിമിത്തം ഞങ്ങളുടെ ത്വക്ക് അടുപ്പുപോലെ കറുത്തിരിക്കുന്നു.
10 Nossa pele está quente como um forno, febril de tanta fome.
11 അവർ സീയോനിൽ സ്ത്രീകളെയും യെഹൂദാപട്ടണങ്ങളിൽ കന്യകമാരെയും വഷളാക്കിയിരിക്കുന്നു.
11 As mulheres têm sido violentadas em Sião, e as virgens, nas cidades de Judá.
12 അവൻ സ്വന്തകൈകൊണ്ടു പ്രഭുക്കന്മാരെ തൂക്കിക്കളഞ്ഞു;
12 Os líderes foram pendurados pelas mãos; aos idosos não se mostra nenhum respeito.
13 യൗവനക്കാർ തിരികല്ലു ചുമക്കുന്നു; ബാലന്മാർ വിറകുചുമടുംകൊണ്ടു വീഴുന്നു.
13 Os jovens trabalham nos moinhos; os meninos cambaleiam sob o fardo de lenha.
14 വൃദ്ധന്മാരെ പട്ടണവാതില്ക്കലും
14 Os líderes já não se reúnem junto às portas da cidade; os jovens cessaram a sua música.
15 ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയസന്തോഷം ഇല്ലാതെയായി;
15 Dos nossos corações fugiu a alegria; nossas danças se transformaram em lamentos.
16 ഞങ്ങളുടെ തലയിലെ കിരീടം വീണുപോയി;
16 A coroa caiu da nossa cabeça. Ai de nós, porque temos pecado!
17 ഇതുകൊണ്ടു ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിന്നു രോഗം പിടിച്ചിരിക്കുന്നു;
17 E por esse motivo o nosso coração desfalece, e os nossos olhos perdem o brilho.
18 സീയോൻപർവ്വതം ശൂന്യമായി കുറുക്കന്മാർ അവിടെ സഞ്ചരിക്കുന്നതുകൊണ്ടു തന്നേ.
18 Tudo porque o monte Sião está deserto, e os chacais perambulam por ele.
19 യഹോവേ, നീ ശാശ്വതനായും നിന്റെ സിംഹാസനം തലമുറതലമുറയായും ഇരിക്കുന്നു.
19 Tu, Senhor, reinas para sempre; teu trono permanece de geração a geração.
20 നീ സദാകാലം ഞങ്ങളെ മറക്കുന്നതും ദീർഘകാലം ഞങ്ങളെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതും എന്തു?
20 Por que motivo então te esquecerias de nós? Por que haverias de desamparar-nos por tanto tempo?
21 യഹോവേ, ഞങ്ങൾ മടങ്ങിവരേണ്ടതിന്നു ഞങ്ങളെ നിങ്കലേക്കു മടക്കിവരുത്തേണമേ;
21 Restaura-nos para ti, Senhor, para que voltemos; renova os nossos dias como os de antigamente,
22 അല്ല, നീ ഞങ്ങളെ അശേഷം ത്യജിച്ചുകളഞ്ഞിരിക്കുന്നുവോ?
22 a não ser que já nos tenhas rejeitado completamente e a tua ira contra nós não tenha limite!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lamentações 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.