2 Coríntios 7

Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kui b'a̱ maha, jun xi tjona, ñá ts'a̱ñáá ni xi kitsúya títjun Nti̱a̱ná nga tsjáha̱ xu̱ta̱ xi ts'e̱. Kui nga n'e̱ jehená yjoná nginku̱n Nti̱a̱ná nga n'e̱ t'axíaán ngayjee̱ ni xi ts'ínsi yjonintená ko̱ ani̱ma̱ná. Katuma je kikjián nginku̱n Nti̱a̱ná nk'ie nga chja̱nkjáán.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 Tjennteni̱ a̱jin ani̱ma̱nu̱u. Ndaha nku najmi ch'on kin'ei̱hi̱. Ndaha nku najmi kin'e'ui̱hi̱n. Ndaha nku najmi kich'ana̱cha̱i̱hi̱.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 Najmi b'a̱ tíxinnu̱u tsa tu̱ xi s'e̱nta̱ha̱nu̱u. A̱t'aha̱ xi nkú nga ja kixinnu̱u, jun xi tintsu̱ba̱jiun ani̱ma̱ni̱, tu̱ xi nkuhú ch'a̱haná xinki̱á ndaha tsa ku̱i̱ntsu̱ba̱á ko̱ ndaha tsa ku̱a̱yáá.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 Ma k'an nchjako̱ kixi̱ kixi̱nu̱u ko̱ tsjo mana jun. A̱jihi̱n ngayjee̱ kju̱a̱ni̱ma̱ xi tíyai̱, 'yún tísakúna nga'yún ko̱ títsejíhinna kju̱a̱tsjo.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Nk'ie nga jái̱ a̱nte Macedoni̱a̱, ndaha̱chí najmi kin'ekj'áíyai̱. Tu̱ sa ní kju̱a̱sti kisakúni̱ tu̱ má xi tje̱hén ni. I̱ncha kikjánko̱ xinkjín xu̱ta̱ xi tjíntundáíni̱ ko̱ tsinkjunyai̱.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 Tu̱nga Nti̱a̱ná xi tsjá nga'yúhu̱n xu̱ta̱ xi tjíhi̱n kju̱a̱ba, kui xi kitsjá nga'yúnni̱ nga kits'ín nibáseni̱ Tito̱.
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 Najmi tu̱ nku nga kiyai̱ Tito̱ nga kisakú nga'yúnni̱. Ta̱ kisakú nga'yún níni̱ nga kitsúyani̱ xi nkú ts'ín kisakú nga'yúhu̱n a̱jinnu̱u. Kitsúyani̱ nga 'yún mjenu̱u cha̱ ngáha̱ni̱ ko̱ nga nusin tjíntuyánu̱u ko̱ nga kjinta̱ha̱nu̱u an. Kui niu̱ xi kits'ín nga 'yún kis'e sana kju̱a̱tsjo.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Ndaha tsa kits'ínk'íé babanu̱u xu̱ju̱n xi kits'inkjínu̱u, tu̱nga najmi ta̱ kjinta̱hana nd'a̱i̱. Kju̱axi̱ nga kis'enta̱na nga tjuhun, a̱t'aha̱ kamankjinna nga kik'ie babanu̱u kutju nga̱t'aha̱ xu̱ju̱n xi kits'inkjínu̱u.
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 Tu̱nga nd'a̱i̱ tsjo tímana, najmi tu̱ nga̱t'aha̱ nga kik'ie babanu̱u, tu̱ nga̱t'aha̱ ní nga kui kju̱a̱boo̱ kits'ín nga tsankinchj'a ngáha̱ ru̱u ani̱ma̱nu̱u. Kik'ie babanu̱u xi nkú ts'ín sasíhi̱n Nti̱a̱ná. Kui nga najmi chumi ni ch'onk'uhun xi kin'ehe̱ ri̱.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 A̱t'aha̱ kju̱a̱ba xi nibáha̱ ra̱ Nti̱a̱ná ts'ín nga bankíchj'aha̱ ra̱á ani̱ma̱ná. Kui niu̱ xi ts'ín nga b'ankiá. Kui nga najmi tjín xi nkú ts'ín un ka̱maha tak'aán nga kui kju̱a̱boo̱ ni̱banehená. B'a̱ tíxian a̱t'aha̱ kju̱a̱ba xi tsjáná a̱sunntee̱, kui xi ts'ínk'ienná.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Cha̱so̱o ni xi kits'ínko̱nu̱u kju̱a̱ba xi kits'ín nibánu̱u Nti̱a̱ná. Tu̱ xí kj'a̱íhí ts'ín kis'eyanu̱u. Nku tutuhú nga b'a̱ kamanu̱u, kiyo nga najmi chumi nihi tje̱nna. Santaha kichubantjáínú. Kama stinu̱u ko̱ tsinkjun nga̱t'aha̱ ni xi ka̱ma kai. Kama mjenu̱u nga cha̱nú ko̱ kik'o̱ho̱ xi nkú ts'ín tje̱he̱n ra̱ nda̱ xi ch'on kits'íu̱n. Nk'ie nga b'i̱ nkjún kama, tsakuchjíú nga najmi ko̱ jun y'aha̱nu̱u ni ch'on tjín xi kamoo̱.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Kui nga ndaha tsa kits'inkjíhi̱nu̱u xu̱ju̱n xu'bo̱, najmi b'a̱ kits'ian tu̱ nga̱t'aha̱ xi ch'on kits'ín ko̱ ta̱ ndaha nga̱t'aha̱ xi ch'on kin'ehe̱. B'a̱ ní kits'ian tu̱ xi cha̱ha nginku̱n Nti̱a̱ná nga kjinta̱ha̱nu̱u ji̱n.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Ni xi kamoo̱ kitsjá nga'yúnni̱.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Ja ní b'a̱ kixihi̱n Tito̱ nga tsjo mana jun, ko̱ b'a̱ tjín ni xi kixian. Najmi tíya tsank'ána. Xi nkú ts'ín kju̱axi̱ ngayjee̱ ni xi tsixíi̱hi̱n, b'a̱ ta̱ ts'ín kju̱axi̱ ni xi kik'ihi̱n Tito̱ nga tsjo mani̱ jun.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Tito̱ 'yún tjo ts'atihi̱ jun nd'a̱i̱, a̱t'aha̱ f'áítsjehe̱n xi nkú ts'ín ngatentoo̱ kinu'yá'óho̱on ko̱ xi nkú ts'ín nda kin'ekjóho̱on ko̱ kiyankjún.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 Tsjo mana, a̱t'aha̱ be nga ma ma 'yún tak'unnu̱u.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.