2 Coríntios 7
Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs ARA
1 Kui b'a̱ maha, jun xi tjona, ñá ts'a̱ñáá ni xi kitsúya títjun Nti̱a̱ná nga tsjáha̱ xu̱ta̱ xi ts'e̱. Kui nga n'e̱ jehená yjoná nginku̱n Nti̱a̱ná nga n'e̱ t'axíaán ngayjee̱ ni xi ts'ínsi yjonintená ko̱ ani̱ma̱ná. Katuma je kikjián nginku̱n Nti̱a̱ná nk'ie nga chja̱nkjáán.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Tjennteni̱ a̱jin ani̱ma̱nu̱u. Ndaha nku najmi ch'on kin'ei̱hi̱. Ndaha nku najmi kin'e'ui̱hi̱n. Ndaha nku najmi kich'ana̱cha̱i̱hi̱.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Najmi b'a̱ tíxinnu̱u tsa tu̱ xi s'e̱nta̱ha̱nu̱u. A̱t'aha̱ xi nkú nga ja kixinnu̱u, jun xi tintsu̱ba̱jiun ani̱ma̱ni̱, tu̱ xi nkuhú ch'a̱haná xinki̱á ndaha tsa ku̱i̱ntsu̱ba̱á ko̱ ndaha tsa ku̱a̱yáá.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Ma k'an nchjako̱ kixi̱ kixi̱nu̱u ko̱ tsjo mana jun. A̱jihi̱n ngayjee̱ kju̱a̱ni̱ma̱ xi tíyai̱, 'yún tísakúna nga'yún ko̱ títsejíhinna kju̱a̱tsjo.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 Nk'ie nga jái̱ a̱nte Macedoni̱a̱, ndaha̱chí najmi kin'ekj'áíyai̱. Tu̱ sa ní kju̱a̱sti kisakúni̱ tu̱ má xi tje̱hén ni. I̱ncha kikjánko̱ xinkjín xu̱ta̱ xi tjíntundáíni̱ ko̱ tsinkjunyai̱.
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Tu̱nga Nti̱a̱ná xi tsjá nga'yúhu̱n xu̱ta̱ xi tjíhi̱n kju̱a̱ba, kui xi kitsjá nga'yúnni̱ nga kits'ín nibáseni̱ Tito̱.
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 Najmi tu̱ nku nga kiyai̱ Tito̱ nga kisakú nga'yúnni̱. Ta̱ kisakú nga'yún níni̱ nga kitsúyani̱ xi nkú ts'ín kisakú nga'yúhu̱n a̱jinnu̱u. Kitsúyani̱ nga 'yún mjenu̱u cha̱ ngáha̱ni̱ ko̱ nga nusin tjíntuyánu̱u ko̱ nga kjinta̱ha̱nu̱u an. Kui niu̱ xi kits'ín nga 'yún kis'e sana kju̱a̱tsjo.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 Ndaha tsa kits'ínk'íé babanu̱u xu̱ju̱n xi kits'inkjínu̱u, tu̱nga najmi ta̱ kjinta̱hana nd'a̱i̱. Kju̱axi̱ nga kis'enta̱na nga tjuhun, a̱t'aha̱ kamankjinna nga kik'ie babanu̱u kutju nga̱t'aha̱ xu̱ju̱n xi kits'inkjínu̱u.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 Tu̱nga nd'a̱i̱ tsjo tímana, najmi tu̱ nga̱t'aha̱ nga kik'ie babanu̱u, tu̱ nga̱t'aha̱ ní nga kui kju̱a̱boo̱ kits'ín nga tsankinchj'a ngáha̱ ru̱u ani̱ma̱nu̱u. Kik'ie babanu̱u xi nkú ts'ín sasíhi̱n Nti̱a̱ná. Kui nga najmi chumi ni ch'onk'uhun xi kin'ehe̱ ri̱.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 A̱t'aha̱ kju̱a̱ba xi nibáha̱ ra̱ Nti̱a̱ná ts'ín nga bankíchj'aha̱ ra̱á ani̱ma̱ná. Kui niu̱ xi ts'ín nga b'ankiá. Kui nga najmi tjín xi nkú ts'ín un ka̱maha tak'aán nga kui kju̱a̱boo̱ ni̱banehená. B'a̱ tíxian a̱t'aha̱ kju̱a̱ba xi tsjáná a̱sunntee̱, kui xi ts'ínk'ienná.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Cha̱so̱o ni xi kits'ínko̱nu̱u kju̱a̱ba xi kits'ín nibánu̱u Nti̱a̱ná. Tu̱ xí kj'a̱íhí ts'ín kis'eyanu̱u. Nku tutuhú nga b'a̱ kamanu̱u, kiyo nga najmi chumi nihi tje̱nna. Santaha kichubantjáínú. Kama stinu̱u ko̱ tsinkjun nga̱t'aha̱ ni xi ka̱ma kai. Kama mjenu̱u nga cha̱nú ko̱ kik'o̱ho̱ xi nkú ts'ín tje̱he̱n ra̱ nda̱ xi ch'on kits'íu̱n. Nk'ie nga b'i̱ nkjún kama, tsakuchjíú nga najmi ko̱ jun y'aha̱nu̱u ni ch'on tjín xi kamoo̱.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 Kui nga ndaha tsa kits'inkjíhi̱nu̱u xu̱ju̱n xu'bo̱, najmi b'a̱ kits'ian tu̱ nga̱t'aha̱ xi ch'on kits'ín ko̱ ta̱ ndaha nga̱t'aha̱ xi ch'on kin'ehe̱. B'a̱ ní kits'ian tu̱ xi cha̱ha nginku̱n Nti̱a̱ná nga kjinta̱ha̱nu̱u ji̱n.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 Ni xi kamoo̱ kitsjá nga'yúnni̱.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 Ja ní b'a̱ kixihi̱n Tito̱ nga tsjo mana jun, ko̱ b'a̱ tjín ni xi kixian. Najmi tíya tsank'ána. Xi nkú ts'ín kju̱axi̱ ngayjee̱ ni xi tsixíi̱hi̱n, b'a̱ ta̱ ts'ín kju̱axi̱ ni xi kik'ihi̱n Tito̱ nga tsjo mani̱ jun.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 Tito̱ 'yún tjo ts'atihi̱ jun nd'a̱i̱, a̱t'aha̱ f'áítsjehe̱n xi nkú ts'ín ngatentoo̱ kinu'yá'óho̱on ko̱ xi nkú ts'ín nda kin'ekjóho̱on ko̱ kiyankjún.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 Tsjo mana, a̱t'aha̱ be nga ma ma 'yún tak'unnu̱u.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.