2 Coríntios 2

Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kui nga b'a̱ kixihinna nga najmi kfínsenu̱u, tu̱ xi najmi kju̱a̱ba k'uejñájihi̱nnu̱u.
1 Eu decidi, pois, comigo mesmo não tornar a visitar-vos, para não vos contristar;
2 A̱t'aha̱ tsa tsjanu̱u kju̱a̱ba, ¿yá xi ts'i̱ín nga k'úé tsjo tsjona? ¿A najmi nku tutuhú jun xi kitsjanu̱u kju̱a̱ba n'o̱o nga k'úé tsjo tsjona?
2 porque, se eu vos entristeço, como poderia esperar alegria daqueles que por mim foram entristecidos?
3 Kui nga kits'inntúhu̱nu̱u tu̱ xi najmi sa̱kúhuna kju̱a̱ba nk'ie nga ku̱i̱chusehe̱nu̱u. A̱t'aha̱ jun xi tjíhin nga k'u̱a̱i̱nú kju̱a̱tsjo. Ko̱ behe̱ k'an nga kju̱a̱tsjona̱, kui xi ta̱ kju̱a̱tsjonu̱u.
3 Se vos escrevi estas coisas foi para que, quando eu chegar, não sinta tristeza precisamente da parte dos que me deviam alegrar. Confio em todos vós que a minha alegria seja a de todos.
4 A̱t'aha̱ ni xi y'et'ánu̱u nk'ie nga kits'inntúnu̱u, b'a̱ ts'ín y'et'á a̱t'aha̱ tu̱ xí bahá tjíhi̱n ani̱ma̱na̱ ko̱ tu̱ xí nusihín tjíyaha̱ kui chu̱bo̱ nga santaha i̱xí kikjíi̱nntaná. Najmi kits'inntúnu̱u tsa tu̱ xi k'úé babaha̱nu̱u. Kits'inntú nínu̱u tu̱ xi cha̱hanu nga tu̱ xí tjohóna jun.
4 Foi numa grande aflição, com o coração despedaçado e lágrimas nos olhos, que vos escrevi, não com o propósito de vos contristar, mas para vos fazer conhecer o amor todo particular que vos tenho.
5 Tsa tjín xi kits'ín nga kik'ie babana, najmi tu̱ nku an xi b'a̱ kits'ínna. Nk'ie nga chasehe̱ ra̱á, ko̱ ní jun b'a̱ ta̱ kits'ínnu̱u. Nk'ie nga chasehe̱ ra̱á tíxian, b'a̱ tíxian tu̱ xi najmi k'u̱a̱tihi̱ ra̱ ni xi tíxian.
5 Se alguém causou tristeza, não me contristou a mim, mas de certo modo - para não exagerar - a todos vós.
6 Nkjin maha xi tjín a̱jinnu̱u xi ja kits'ínk'íéchjí nda̱ xi kits'ínk'íé babana. Najmi ta̱ chúkju̱a̱ha̱ ra̱.
6 Basta a esse homem o castigo que a maioria dentre vós lhe infligiu.
7 Tu̱ sahá n'e̱ndyjat'oho̱o ndo̱ ko̱ tjon nga'yúhu̱un tu̱ xi najmi kju̱a̱boo̱ ts'i̱ínkjet'aha̱ ra̱ k'un.
7 Assim deveis agora perdoar-lhe e consolá-lo para que não sucumba por demasiada tristeza.
8 Kui nga tíbankihi̱nu̱u nga ta̱kúchji ngáha̱ ru̱u ndo̱ nga tjonu̱u.
8 Peço-vos que tenhais caridade para com ele,
9 ¿Á kits'inntúhu̱nu̱u? Kits'inntúnu̱u tu̱ xi skuehena tsa ku̱i̱nú'yá'énnú.
9 Quando vos escrevi, a minha intenção era submeter-vos à prova para ver se éreis totalmente obedientes.
10 Xi n'e̱ndyjat'oho̱o ko̱ ta̱ an ts'inndyjat'aha̱. Tsa ni xi tjíhin nga n'e̱ndyjat'a nku ni, ja kits'inndyjat'a. B'a̱ kits'ian ngandanu̱u nginku̱n Cristo̱,
10 A quem vós perdoais, também eu perdôo. Com efeito, o que perdoei - se alguma coisa tenho perdoado - foi por amor de vós, sob o olhar de Cristo.
11 tu̱ xi najmi tjín xi nkú ts'ín tsungijihin yjoho̱ nda̱nindoo̱. A̱t'aha̱ ja yaá xi nkú ts'ín ch'on ts'ín tjíyaha̱.
11 Não quero que sejamos vencidos por Satanás, pois não ignoramos as suas maquinações.
12 Nk'ie nga tsichuk'ieni̱jmíá nanki Troa̱ én nda tsuhu̱ Cristo̱, ndaha tsa kitsjántena Nda̱ Nti̱a̱ná nga k'ueni̱jmíá yo̱,
12 Quando cheguei a Trôade para pregar o Evangelho de Cristo, apesar da porta que o Senhor me abriu,
13 tu̱nga najmi kis'eya tsjo tsjohó ra̱ ani̱ma̱na̱, a̱t'aha̱ najmi kisakúna nda̱ nts'eé Tito̱ yo̱. Kui nga “ja tífihina”, kixihi̱n ra̱ xu̱ta̱ xi tjín yo̱ ko̱ ngjia a̱nte Macedoni̱a̱.
13 o meu espírito não teve sossego, porque não achei o meu irmão Tito. Despedi-me deles e parti para a Macedônia.
14 Máb'a̱chjíhi̱ ra̱ Nti̱a̱ná xi ts'ín nga tehe̱nte n'e ngana̱ko̱i̱ Cristo̱ Jesu ko̱ nga ji̱n títs'ínchjénni̱ nga tíb'éjña chji éhe̱n. Kui ée̱n xi nkú joyaha ni xi sinjne̱ xi tíf'ánta tu̱ má xi tje̱hén ni.
14 Mas graças sejam dadas a Deus, que nos concede sempre triunfar em Cristo, e que por nosso meio difunde o perfume do seu conhecimento em todo lugar.
15 Ji̱n xi nkú joyaha nta̱ha̱ chje̱ sinjne̱ xi Cristo̱ ts'ínkjas'ehe̱n Nti̱a̱ná, xi tíf'ánta a̱jihi̱n xi tíb'anki ko̱ a̱jihi̱n xi tíndyja.
15 Somos para Deus o perfume de Cristo entre os que se salvam e entre os que se perdem.
16 Xi tíndyjoo̱ jne̱ ngabaya tíf'ántaha̱ ji̱n ko̱ kui nto̱ títs'ínk'iehe̱n. Tu̱nga jne̱ kju̱a̱tík'uhún tíf'ántaha̱ ji̱n xi tíb'anki ko̱ títs'ínk'íéntu tík'uhu̱n nto̱. ¿Yá xi ka̱maha̱ ts'i̱ín xá xu'bi̱?
16 Para estes, na verdade, odor de morte e que dá a morte; para os primeiros, porém, odor de vida e que dá a vida. E qual o homem capaz de uma tal obra?
17 Ji̱n najmi b'a̱ tín'ei̱ xi nkú i̱ncha ts'ín xi tíbatéña éhe̱n Nti̱a̱ná tu̱ xi sa̱kúhu̱ ra̱ ni. Ngayjehe̱ ní ani̱ma̱ni̱ b'eni̱jmíi̱ Cristo̱. B'a̱ n'ei̱ nginku̱n Nti̱a̱ná xi kitsjá xáni̱.
17 É que, de fato, não somos, como tantos outros, falsificadores da palavra de Deus. Mas é na sua integridade, tal como procede de Deus, que nós a pregamos em Cristo, sob os olhares de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.