2 Coríntios 2
Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs ARIB
1 Kui nga b'a̱ kixihinna nga najmi kfínsenu̱u, tu̱ xi najmi kju̱a̱ba k'uejñájihi̱nnu̱u.
1 Mas deliberei isto comigo mesmo: não ir mais ter convosco em tristeza.
2 A̱t'aha̱ tsa tsjanu̱u kju̱a̱ba, ¿yá xi ts'i̱ín nga k'úé tsjo tsjona? ¿A najmi nku tutuhú jun xi kitsjanu̱u kju̱a̱ba n'o̱o nga k'úé tsjo tsjona?
2 Porque, se eu vos entristeço, quem é, pois, o que me alegra, senão aquele que por mim é entristecido?
3 Kui nga kits'inntúhu̱nu̱u tu̱ xi najmi sa̱kúhuna kju̱a̱ba nk'ie nga ku̱i̱chusehe̱nu̱u. A̱t'aha̱ jun xi tjíhin nga k'u̱a̱i̱nú kju̱a̱tsjo. Ko̱ behe̱ k'an nga kju̱a̱tsjona̱, kui xi ta̱ kju̱a̱tsjonu̱u.
3 E escrevi isto mesmo, para que, chegando, eu não tenha tristeza da parte dos que deveriam alegrar-me; confiando em vós todos, que a minha alegria é a de todos vós.
4 A̱t'aha̱ ni xi y'et'ánu̱u nk'ie nga kits'inntúnu̱u, b'a̱ ts'ín y'et'á a̱t'aha̱ tu̱ xí bahá tjíhi̱n ani̱ma̱na̱ ko̱ tu̱ xí nusihín tjíyaha̱ kui chu̱bo̱ nga santaha i̱xí kikjíi̱nntaná. Najmi kits'inntúnu̱u tsa tu̱ xi k'úé babaha̱nu̱u. Kits'inntú nínu̱u tu̱ xi cha̱hanu nga tu̱ xí tjohóna jun.
4 Porque em muita tribulação e angústia de coração vos escrevi, com muitas lágrimas, não para que vos entristecêsseis, mas para que conhecêsseis o amor que abundantemente vos tenho.
5 Tsa tjín xi kits'ín nga kik'ie babana, najmi tu̱ nku an xi b'a̱ kits'ínna. Nk'ie nga chasehe̱ ra̱á, ko̱ ní jun b'a̱ ta̱ kits'ínnu̱u. Nk'ie nga chasehe̱ ra̱á tíxian, b'a̱ tíxian tu̱ xi najmi k'u̱a̱tihi̱ ra̱ ni xi tíxian.
5 Ora, se alguém tem causado tristeza, não me tem contristado a mim, mas em parte {para não ser por demais severo} a todos vós.
6 Nkjin maha xi tjín a̱jinnu̱u xi ja kits'ínk'íéchjí nda̱ xi kits'ínk'íé babana. Najmi ta̱ chúkju̱a̱ha̱ ra̱.
6 Basta a esse tal esta repreensão feita pela maioria.
7 Tu̱ sahá n'e̱ndyjat'oho̱o ndo̱ ko̱ tjon nga'yúhu̱un tu̱ xi najmi kju̱a̱boo̱ ts'i̱ínkjet'aha̱ ra̱ k'un.
7 De maneira que, pelo contrário, deveis antes perdoar-lhe e consolá-lo, para que ele não seja devorado por excessiva tristeza.
8 Kui nga tíbankihi̱nu̱u nga ta̱kúchji ngáha̱ ru̱u ndo̱ nga tjonu̱u.
8 Pelo que vos rogo que confirmeis para com ele o vosso amor.
9 ¿Á kits'inntúhu̱nu̱u? Kits'inntúnu̱u tu̱ xi skuehena tsa ku̱i̱nú'yá'énnú.
9 É pois para isso também que escrevi, para, por esta prova, saber se sois obedientes em tudo.
10 Xi n'e̱ndyjat'oho̱o ko̱ ta̱ an ts'inndyjat'aha̱. Tsa ni xi tjíhin nga n'e̱ndyjat'a nku ni, ja kits'inndyjat'a. B'a̱ kits'ian ngandanu̱u nginku̱n Cristo̱,
10 E a quem perdoardes alguma coisa, também eu; pois, o que eu também perdoei, se é que alguma coisa tenho perdoado, por causa de vós o fiz na presença de Cristo, para que Satanás não leve vantagem sobre nós;
11 tu̱ xi najmi tjín xi nkú ts'ín tsungijihin yjoho̱ nda̱nindoo̱. A̱t'aha̱ ja yaá xi nkú ts'ín ch'on ts'ín tjíyaha̱.
11 porque não ignoramos as suas maquinações.
12 Nk'ie nga tsichuk'ieni̱jmíá nanki Troa̱ én nda tsuhu̱ Cristo̱, ndaha tsa kitsjántena Nda̱ Nti̱a̱ná nga k'ueni̱jmíá yo̱,
12 Ora, quando cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e quando se me abriu uma porta no Senhor,
13 tu̱nga najmi kis'eya tsjo tsjohó ra̱ ani̱ma̱na̱, a̱t'aha̱ najmi kisakúna nda̱ nts'eé Tito̱ yo̱. Kui nga “ja tífihina”, kixihi̱n ra̱ xu̱ta̱ xi tjín yo̱ ko̱ ngjia a̱nte Macedoni̱a̱.
13 não tive descanso no meu espírito, porque não achei ali irmão Tito; mas, despedindo-me deles, parti para a Macedônia.
14 Máb'a̱chjíhi̱ ra̱ Nti̱a̱ná xi ts'ín nga tehe̱nte n'e ngana̱ko̱i̱ Cristo̱ Jesu ko̱ nga ji̱n títs'ínchjénni̱ nga tíb'éjña chji éhe̱n. Kui ée̱n xi nkú joyaha ni xi sinjne̱ xi tíf'ánta tu̱ má xi tje̱hén ni.
14 Graças, porém, a Deus que em Cristo sempre nos conduz em triunfo, e por meio de nós difunde em todo lugar o cheiro do seu conhecimento;
15 Ji̱n xi nkú joyaha nta̱ha̱ chje̱ sinjne̱ xi Cristo̱ ts'ínkjas'ehe̱n Nti̱a̱ná, xi tíf'ánta a̱jihi̱n xi tíb'anki ko̱ a̱jihi̱n xi tíndyja.
15 porque para Deus somos um aroma de Cristo, nos que se salvam e nos que se perdem.
16 Xi tíndyjoo̱ jne̱ ngabaya tíf'ántaha̱ ji̱n ko̱ kui nto̱ títs'ínk'iehe̱n. Tu̱nga jne̱ kju̱a̱tík'uhún tíf'ántaha̱ ji̱n xi tíb'anki ko̱ títs'ínk'íéntu tík'uhu̱n nto̱. ¿Yá xi ka̱maha̱ ts'i̱ín xá xu'bi̱?
16 Para uns, na verdade, cheiro de morte para morte; mas para outros cheiro de vida para vida. E para estas coisas quem é idôneo?
17 Ji̱n najmi b'a̱ tín'ei̱ xi nkú i̱ncha ts'ín xi tíbatéña éhe̱n Nti̱a̱ná tu̱ xi sa̱kúhu̱ ra̱ ni. Ngayjehe̱ ní ani̱ma̱ni̱ b'eni̱jmíi̱ Cristo̱. B'a̱ n'ei̱ nginku̱n Nti̱a̱ná xi kitsjá xáni̱.
17 Porque nós não somos falsificadores da palavra de Deus, como tantos outros; mas é com sinceridade, é da parte de Deus e na presença do próprio Deus que, em Cristo, falamos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.