2 Coríntios 12
Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs VC
1 Ndaha tsa najmi chumi ni chjíhi̱ ra̱ nga chánka k'uasjé yjona̱, tu̱nga tjíhín ni nga b'a̱ ts'ian. Kui nga kuinchjahana ni xi kikie ko̱ xi tsakúchjina Nda̱ Nti̱a̱ná.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Be nku nda̱ xi s'ejihi̱n Cristo̱ xi kichjubéjihi̱n sén nga ngji nk'a ján xi ma jahan. Ja tjíhi̱n te ñju nú nga b'a̱ kamoo̱. Tsa ngji yjonintehe̱ ko̱ tsa najmi ngji, najmi be. Nti̱a̱ná xi be.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Be nga nda̱ xu'bo̱ ngji ndji̱o̱jmi ján. Tsa ngji yjonintehe̱ ko̱ tsa najmi ngji, najmi be. Nti̱a̱ná xi be.
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 Yo̱ kint'é én xi najmi tjín xi nkú ts'ín chubahaná, xi tíjña nkjún nga k'úínyaha̱ xu̱ta̱.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Ka̱ma chánka k'uasjé yjona̱ nga̱t'aha̱ ni xi kamaha̱ nda̱ xu'bo̱, tu̱nga najmi chu̱ba̱ chánkahá k'uasjé yjona̱. Chánka ní k'uasjé yjona̱ nga̱t'aha̱ nga najmi an ts'a̱n nga'yún xi tjínna.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Tu̱nga tsa chánka k'uasjé yjona, najmi tínchjajnu tínchjat'a tsa b'a̱ ts'ian, a̱t'aha̱ b'a̱ tjín ni xi kuinchja. Tu̱nga najmi b'a̱há ts'ian tu̱ xi najmi ch'a b'a̱ ku̱i̱tsu̱hu tsa nihi xi nkjún ts'ian ko̱ nihi xi nkjún ts'ín nchja, tsa a̱s'a̱i najmi b'a̱ tjín niu̱.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Tu̱ xi najmi chánka ka̱mahana yjona̱ nga̱t'aha̱ ni chánka xi kis'ejña chjina, Nti̱a̱ná kits'ín nibánena nku kju̱a̱'un xi nkú joyaha tsa na'yá kisasíns'ehe̱n yjonintena̱. Tsuhu̱ ra̱ nga nda̱ musu̱hu̱ nda̱nindoo̱ ts'ín'unna tu̱ xi najmi chánka ka̱mahana yjona̱.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Jan ni̱yá tsankihi̱ Nda̱ Nti̱a̱ná nga kjéxinna kju̱a̱'uu̱n,
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 tu̱nga b'a̱há kitsúna: “Kju̱a̱ndana̱há xi machjéhin, a̱t'aha̱ a̱jihi̱n xi najmi tjíhi̱n nga'yún s'ejña chji nga'yúnna̱.” Kui nga tsjo mahana nga chánka tímahana yjona̱ nga̱t'aha̱ nga najmi tjínna nga'yún. B'a̱ ts'ín s'ejña chjihi nga'yúhu̱n Cristo̱ a̱jinna̱.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 A̱t'aha̱ mjena Cristo̱, kui nga tsjo mahana nga najmi tjíhinna nga'yún, ko̱ nga ch'on ts'ín nchja̱yanena xu̱ta̱, ko̱ nga ndyjat'ána ni xi machjénna, ko̱ nga tsjennkí unkiena xu̱ta̱, ko̱ nga sakúna kju̱a̱ni̱ma̱. A̱t'aha̱ nk'ie nga najmi tjínna nga'yún, nk'iehé nga tjínna nga'yún.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Kuanchja xi nkúhu nku nda̱ xi nchja̱jnu nchja̱t'a, tu̱nga juhún kuan'e kju̱a̱'yúnnú nga b'a̱ kuats'ian. Kutsa juhún xi tjíhin nga nda k'úínnú. A̱t'aha̱ najmi 'yún nk'a tje̱nna já xi chu̱ba̱ já postru̱hú maha̱ yjoho̱ ko̱ chu̱ba̱ ihí maha̱ yjoho̱ nga an, ndaha tsa b'a̱ xian nga najmi chumi ni chjíhi̱ ra̱ an.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Kjit'a kjit'a kama kju̱a̱nkjún ko̱ kju̱a̱chánka ko̱ ni xi tsakúchji nga'yúhu̱n Nti̱a̱ná a̱jinnu̱u. Kui ni xi tsakúchji nga nda̱ postru̱ná.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 ¿Mí nihi xi kisakúhu̱ xu̱ta̱ ni̱nku̱ xingisoo̱ xi najmi kisakúnu̱u? Nku tutuhú nga najmi kik'ienénu̱u yjona̱ nk'ie nga tsáte̱jñajinnu̱u, xi nkú kits'inka̱ xu̱ta̱ ni̱nku̱ xingisoo̱. ¡N'e̱'yún tak'unnú nga b'a̱ ch'on kits'inko̱nu̱u!
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Ja tjíndana yjona̱ nga kfínsenu̱u ni̱yá xi ma jahan ko̱ ta̱ ndaha nd'a̱i̱ najmi k'uenénu̱u yjona̱. A̱t'aha̱ najmi ni xi tjínnu̱u tíbangisja. Jun ní xi nusinna. A̱t'aha̱ najmi xi tí'mi ntí tjíhin nga kj'u̱átjo to̱on xi ts'i̱ínchjén xi cháha̱. Xi tí'mi ní xi chá, kui xi tjíhin nga kj'u̱átjo to̱on xi ts'i̱ínchjén ntíhi̱ ndyjun nkini̱.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Kui nga tsjo tjíhinna nga ts'inchjén ngayjee̱ ni xi tjínna ko̱ santaha yjona̱ katjejnú tsa ma tu̱ nga̱t'aha̱ ngandanu̱u. Nk'ie nga 'yún mjena jun, ¿á 'yún i̱chí tín'e mjehenú?
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 N'e̱kjáíhi̱ín nga najmi y'enénu̱u yjona̱, ndaha tsa b'a̱ tsu xu̱ta̱ nga nda̱ maña̱ná xi ts'ana̱cha̱nu̱u.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Já xi kits'inkjísenu̱u, ¿a kits'inkjíá jóo̱ tu̱ xi kjé'aha̱nu̱u ni xi tjínnu̱u?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Tsankihi̱ Tito̱ nga ngjisenu̱u ko̱ ta̱ kits'inkjíka̱ kj'a̱í nda̱ nts'eé. ¿A ra̱ kikje'áhánu̱u Tito̱ ni xi tjínnu̱u? ¿A najmi tu̱ nkuhú tjíntuyá ani̱ma̱ni̱ an ko̱ Tito̱? ¿A najmi ta̱ kuihí ni xi tín'ei̱?
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Kutsa b'a̱há ts'ín tín'enkjínk'un, nga tíbisinko̱i̱ yjoni̱ nga b'i̱ tíbixíi̱n. Cristo̱ ts'e̱ni̱ ko̱ nginku̱n Nti̱a̱ná tíchubai̱. Jun xi tjoni̱. Ngayjee̱ ni xi tín'ei̱, b'a̱ tín'ei̱ tu̱ xi sahánu nginku̱n Nti̱a̱ná.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 A̱t'aha̱ kjinta̱hana tsa nk'ie nga ku̱i̱chusenu̱u, skue nga najmi b'a̱ n'e tintsu̱bo̱o xi nkú ts'ín mjena nga skuenu̱u. Ko̱ jun kutsa najmi cha̱hánú xi nkú ts'ín mjenu̱u nga cha̱nú. Kjinta̱hana tsa najmi nkuhú kich'o xinki̱u, tsa tjín kju̱a̱xintak'un, tsa tjín kju̱a̱kjan, tsa tjín xi nk'a tíf'aha̱ xinkjín, tsa tjín én tsank'á, tsa tjín xi tínchja̱yane xinkjín, tsa tjín xi ngak'un, ko̱ tsa tjín xi tíb'éntje̱ kju̱a̱chán.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Kjinta̱hana tsa nk'ie nga ku̱i̱chuse ngáha̱nu̱u, sa̱kúna kju̱a̱suba nginku̱n Nti̱a̱ná. Kutsa tjíhín ni nga kjíi̱ntat'á nkjin xi tjín a̱jinnu̱ xi kits'ín ngatitsun ko̱ najmi kje̱e fikj'áha̱ ra̱ ani̱ma̱ha̱ nga̱t'aha̱ ni xi i̱ncha kits'ín, xi ts'ín ni xi chu̱ntí nginku̱n Nti̱a̱ná, xi chu̱ba̱ fantuko̱hó xinkjín, xi tu̱ ts'ínkjas'ehén ra̱ yjoho̱ tu̱ mí nihí ni xi nchja̱ha̱ ani̱ma̱ha̱.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.