1 Tessalonicenses 2

Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 A̱t'aha̱ ja yo jun, já nts'e, nk'ie nga najmi xá tiya kama nk'ie nga tsichii̱ a̱jinnu̱u.
1 Vocês mesmos sabem, irmãos, que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Yo nga un kikieni̱ ko̱ ch'on kamat'ai̱n nanki Filipo̱ kintehe̱ ni nga tsichii̱ a̱jinnu̱u. Tu̱nga Nti̱a̱náhá kitsjá nga'yúnni̱, kui nga ndjá kin'esjehe̱ni̱ yjoni̱ nga y'eni̱jmíi̱ én nda tsuhu̱ Nti̱a̱ná a̱jinnu̱u. B'a̱ kin'ei̱ ndaha tsa nkjin maha xi ngji kontra̱ni̱.
2 Sabem como fomos maltratados e quanto sofremos em Filipos, antes de chegarmos aí. E, no entanto, com confiança em nosso Deus, anunciamos a vocês as boas-novas de Deus, apesar de grande oposição.
3 Najmi ni xi ngasten ko̱ tsa ni xi ch'onk'un nibáha̱ ra̱ ni xi b'eni̱jmíi̱ ko̱ ta̱ ndaha najmi ch'ana̱cha̱i̱hi̱ xu̱ta̱.
3 Portanto, como veem, não pregamos com a intenção de enganá-los, nem com motivos impuros, nem com artimanhas.
4 Nda ní tsaseni̱ Nti̱a̱ná ko̱ kin'ekjas'enni̱ nga k'úéni̱jmíi̱ én nda tsuhu̱, ko̱ b'a̱ n'e tíchubai̱. Najmi xu̱ta̱ tí'ba̱i̱hi̱ kju̱a̱tsjo. Nti̱a̱ níná tí'ba̱i̱hi̱ kju̱a̱tsjo, kui xi be xi nkú ts'ín tjíntuyáni̱.
4 Em vez disso, falamos como mensageiros aprovados por Deus, aos quais foram confiadas as boas-novas. Nosso propósito não é agradar as pessoas, mas a Deus, que examina as intenções de nosso coração.
5 Xi nkú n'e ja yo, najmi kichuba un ui̱n ko̱ ta̱ ndaha najmi kich'ana̱cha̱i̱hi̱, tsa tu̱ xi b'a̱ ts'ín kju̱a̱i̱hi̱ni̱ to̱on. Nti̱a̱ná be nga b'a̱ tjín ni xi tíxian.
5 Como bem sabem, nunca tentamos conquistá-los com bajulação, e Deus é nossa testemunha de que não agimos motivados pela ganância.
6 Najmi tsinchisjái̱ tsa kju̱a̱chánka sa̱kúni̱ a̱jinnu̱u ko̱ ta̱ ndaha a̱jihi̱n xu̱ta̱ xingisoo̱,
6 Quanto ao reconhecimento humano, nunca o buscamos de vocês, nem de nenhum outro.
7 ndaha tsa ji̱n xi já postru̱hu̱ Cristo̱ kama kai tsinchii̱hi̱ ni xi machjénni̱. Kichase sisii̱hi̱n. B'a̱ kin'ei̱ xi nkú ts'ín nku ta̱chju̱ún xi basehe̱ ntíhi̱.
7 Ainda que, como apóstolos de Cristo, tivéssemos o direito de fazer certas exigências, agimos como crianças entre vocês. Ou melhor, fomos como a mãe que alimenta os filhos e deles cuida.
8 'Yún ṉkjún tjoni̱ jun, kui nga santaha najmi tu̱ nku én nda tsuhu̱ Nti̱a̱ná kin'ekjas'ehe̱n ri̱. Tsa ni xi ku̱a̱yántjaihi̱ ri̱ kai, tsayantjáíhi̱ ri̱. 'Yún ṉkjún kisasíni̱ jun.
8 Nós os amamos tanto que compartilhamos com vocês não apenas as boas-novas de Deus, mas também nossa própria vida.
9 ¿A f'áítsjennu̱u, já nts'e, xi nkú ts'ín kin'exái̱ ko̱ kiyai̱ kju̱a̱ni̱ma̱ a̱jinnu̱u? Ni̱stjin ni̱stje̱n kin'exái̱ tu̱ xi najmi ch'á ka̱maha̱ni̱ nk'ie nga y'eni̱jmíi̱hi̱ én nda tsuhu̱ Nti̱a̱ná.
9 Não se lembram, irmãos, de como trabalhamos arduamente entre vocês? Noite e dia nos esforçamos para obter sustento, a fim de não sermos um peso para ninguém enquanto lhes anunciávamos as boas-novas de Deus.
10 Jun ko̱ Nti̱a̱ná be xi nkú ts'ín je ko̱ na̱xu̱ tintsu̱ba̱i̱ a̱jinnu̱u jun xi s'ejinnu̱u Nti̱a̱ná, ko̱ nga najmi tjín xi kja̱níneni̱ tsa mí nihi.
10 Vocês mesmos são nossas testemunhas, e Deus também é, de que fomos dedicados, honestos e irrepreensíveis com todos vocês, os que creem.
11 Yo xi nkú ts'ín kichii̱hi̱n nga nkúnkú jun, xi nkú ts'ín kuhu̱n xi tí'mi na̱'mi ntíhi̱.
11 E sabem que tratamos a cada um como um pai trata seus filhos.
12 Kik'a̱i̱ ni̱yái̱hi̱ ko̱ kik'a̱i̱ nga'yíi̱hi̱n. Kik'inyai̱hi̱ nga ku̱i̱ntsu̱bo̱o xi nkú ts'ín tjíhin nga k'úéntu xu̱ta̱ xi ts'e̱ Nti̱a̱ná. A̱t'aha̱ jun j'ájinnu̱u Nti̱a̱ná nga ku̱i̱tjás'e̱njiun nga Nti̱a̱ná ku̱a̱téxumanu̱u ko̱ nga sa̱kúnu̱u kju̱a̱chánkaha̱.
12 Aconselhamos, incentivamos e insistimos para que vivam de modo que Deus considere digno, pois ele os chamou para terem parte em seu reino e em sua glória.
13 Kui kju̱a̱ha nga najmi n'ekj'áíyai̱ nga tehe̱nte 'ba̱i̱hi̱ máb'a̱chjíhi̱ Nti̱a̱ná, a̱t'aha̱ kichjubó éhe̱n Nti̱a̱ná xi kik'ieni̱jmíi̱. Najmi kin'ekjóho̱on xi nkúhu tsa éhe̱n xu̱ta̱. Kju̱axi̱ kjáíhin nga kui xi éhe̱n Nti̱a̱ná ko̱ títs'ínxájinnu̱u nd'a̱i̱ jun xi s'ejinnu̱u Nti̱a̱ná.
13 Portanto, nunca deixamos de agradecer a Deus, pois, quando vocês receberam de nós a mensagem dele, não consideraram nossas palavras meras ideias humanas, mas as aceitaram como palavra de Deus, o que sem dúvida são. E essa mensagem continua a atuar em vocês, os que creem.
14 Jun já nts'e, b'a̱ ta̱ kamat'on xi nkú kamat'ain xu̱ta̱ ni̱nku̱hu̱ Nti̱a̱ná xi tjín a̱nte Judea̱ xi ta̱ s'ejihi̱n Cristo̱ Jesu. Un kikienu̱u a̱ya ntsja xu̱ta̱ nankinu̱u xi nkú ts'ín ta̱ un kikiehe̱ xu̱ta̱ ni̱nku̱ xu'bo̱ a̱ya ntsja xu̱ta̱ judio̱ xinkjín.
14 E então, irmãos, vocês foram perseguidos por seus próprios compatriotas, tornando-se assim imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus na Judeia, que também sofreram nas mãos de seu próprio povo, os judeus.
15 Kui xi ta̱ i̱ncha kits'ínk'ien Nda̱ Nti̱a̱ná Jesu ko̱ já profeta̱, ko̱ ji̱n i̱ncha kikatje̱nnkini̱. Najmi maha̱ i̱ncha ts'ín ni xi sasíhi̱n Nti̱a̱ná ko̱ fi kontra̱ha̱ ngatentee̱ xu̱ta̱.
15 Eles mataram o Senhor Jesus e os profetas, e agora também nos perseguem. Não agradam a Deus e trabalham contra toda a humanidade,
16 B'éch'oni̱ nga b'eni̱jmíi̱hi̱ xu̱ta̱ xi najmi ntje̱ judio̱ tje̱he̱n ra̱ én xi ts'ínk'ankihi̱ xu̱ta̱. Tehe̱nte títs'íntsené jé yjoho̱ nga b'a̱ tíi̱ncha ts'ín, tu̱nga nd'a̱i̱ ja j'aik'úhu̱n xu̱ta̱ xu'bo̱ kju̱a̱kjaha̱n Nti̱a̱ná.
16 procurando impedir-nos de anunciar a salvação aos gentios. Com isso, continuam a acumular pecados, mas a ira de Deus finalmente os alcançou.
17 Jun já nts'e, kama mje ṉkjúnni̱ ko̱ tu̱ ni xí tsinchisjáí ni̱yá níi̱ nga kuankíi̱nse̱ ngáha̱ ri̱ nk'ie nga ja j'a chuba ni̱stjin nga tsankin t'axíi̱n má nga tintsu̱bo̱o, ndaha tsa najmi ngji t'axíhi̱n xinkjín ani̱ma̱ná.
17 Irmãos, depois de um breve tempo separados de vocês, embora nosso coração nunca os tenha deixado, esforçamo-nos por voltar a vê-los, pela grande saudade que sentimos.
18 Kui nga kama mjehe̱ni̱ nga kuankíi̱nse̱ ngáha̱ ri̱. An Pablo̱ nku jo ni̱yá kama mjena nga kfínse ngáha̱nu̱u kai, tu̱nga nda̱nindoo̱hó y'échjani̱.
18 Queríamos muito visitá-los, e eu, Paulo, tentei não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 A̱t'aha̱, ¿mí nihi xi tíchuyái̱hi̱ ko̱ mí nihi xi ka̱ma kju̱a̱tsjoni̱ ko̱ mí nihi xi ka̱ma chánka n'e̱sjeko̱ho̱ni̱ yjoni̱ nginku̱n Nda̱ Nti̱a̱ná Jesucristo̱ nk'ie nga kj'u̱a̱í ngáha? ¿A najmi juhún?
19 Afinal, o que nos dá esperança e alegria? E qual será nossa magnífica recompensa e coroa diante do Senhor Jesus quando ele voltar? Serão vocês!
20 Kju̱axi̱ nga jun xi kju̱a̱chánkani̱ ko̱ kju̱a̱tsjoni̱.
20 Sim, vocês são nosso orgulho e nossa alegria.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.