1 Tessalonicenses 2
Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs ARIB
1 A̱t'aha̱ ja yo jun, já nts'e, nk'ie nga najmi xá tiya kama nk'ie nga tsichii̱ a̱jinnu̱u.
1 Porque vós mesmos sabeis, irmãos, que a nossa entrada entre vós não foi vã;
2 Yo nga un kikieni̱ ko̱ ch'on kamat'ai̱n nanki Filipo̱ kintehe̱ ni nga tsichii̱ a̱jinnu̱u. Tu̱nga Nti̱a̱náhá kitsjá nga'yúnni̱, kui nga ndjá kin'esjehe̱ni̱ yjoni̱ nga y'eni̱jmíi̱ én nda tsuhu̱ Nti̱a̱ná a̱jinnu̱u. B'a̱ kin'ei̱ ndaha tsa nkjin maha xi ngji kontra̱ni̱.
2 mas, havendo anteriormente padecido e sido maltratados em Filipos, como sabeis, tivemos a confiança em nosso Deus para vos falar o evangelho de Deus em meio de grande combate.
3 Najmi ni xi ngasten ko̱ tsa ni xi ch'onk'un nibáha̱ ra̱ ni xi b'eni̱jmíi̱ ko̱ ta̱ ndaha najmi ch'ana̱cha̱i̱hi̱ xu̱ta̱.
3 Porque a nossa exortação não procede de erro, nem de imundícia, nem é feita com dolo;
4 Nda ní tsaseni̱ Nti̱a̱ná ko̱ kin'ekjas'enni̱ nga k'úéni̱jmíi̱ én nda tsuhu̱, ko̱ b'a̱ n'e tíchubai̱. Najmi xu̱ta̱ tí'ba̱i̱hi̱ kju̱a̱tsjo. Nti̱a̱ níná tí'ba̱i̱hi̱ kju̱a̱tsjo, kui xi be xi nkú ts'ín tjíntuyáni̱.
4 mas, assim como fomos aprovados por Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não para agradar aos homens, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Xi nkú n'e ja yo, najmi kichuba un ui̱n ko̱ ta̱ ndaha najmi kich'ana̱cha̱i̱hi̱, tsa tu̱ xi b'a̱ ts'ín kju̱a̱i̱hi̱ni̱ to̱on. Nti̱a̱ná be nga b'a̱ tjín ni xi tíxian.
5 Pois, nunca usamos de palavras lisonjeiras, como sabeis, nem agimos com intuitos gananciosos. Deus é testemunha,
6 Najmi tsinchisjái̱ tsa kju̱a̱chánka sa̱kúni̱ a̱jinnu̱u ko̱ ta̱ ndaha a̱jihi̱n xu̱ta̱ xingisoo̱,
6 nem buscamos glória de homens, quer de vós, quer de outros, embora pudéssemos, como apóstolos de Cristo, ser-vos pesados;
7 ndaha tsa ji̱n xi já postru̱hu̱ Cristo̱ kama kai tsinchii̱hi̱ ni xi machjénni̱. Kichase sisii̱hi̱n. B'a̱ kin'ei̱ xi nkú ts'ín nku ta̱chju̱ún xi basehe̱ ntíhi̱.
7 antes nos apresentamos brandos entre vós, qual ama que acaricia seus próprios filhos.
8 'Yún ṉkjún tjoni̱ jun, kui nga santaha najmi tu̱ nku én nda tsuhu̱ Nti̱a̱ná kin'ekjas'ehe̱n ri̱. Tsa ni xi ku̱a̱yántjaihi̱ ri̱ kai, tsayantjáíhi̱ ri̱. 'Yún ṉkjún kisasíni̱ jun.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade desejávamos comunicar-vos não somente o evangelho de Deus, mas ainda as nossas próprias almas; porquanto vos tornastes muito amados de nós.
9 ¿A f'áítsjennu̱u, já nts'e, xi nkú ts'ín kin'exái̱ ko̱ kiyai̱ kju̱a̱ni̱ma̱ a̱jinnu̱u? Ni̱stjin ni̱stje̱n kin'exái̱ tu̱ xi najmi ch'á ka̱maha̱ni̱ nk'ie nga y'eni̱jmíi̱hi̱ én nda tsuhu̱ Nti̱a̱ná.
9 Porque vos lembrais, irmãos, do nosso labor e fadiga; pois, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Jun ko̱ Nti̱a̱ná be xi nkú ts'ín je ko̱ na̱xu̱ tintsu̱ba̱i̱ a̱jinnu̱u jun xi s'ejinnu̱u Nti̱a̱ná, ko̱ nga najmi tjín xi kja̱níneni̱ tsa mí nihi.
10 Vós e Deus sois testemunhas de quão santa e irrepreensivelmente nos portamos para convosco que credes;
11 Yo xi nkú ts'ín kichii̱hi̱n nga nkúnkú jun, xi nkú ts'ín kuhu̱n xi tí'mi na̱'mi ntíhi̱.
11 assim como sabeis de que modo vos tratávamos a cada um de vós, como um pai a seus filhos,
12 Kik'a̱i̱ ni̱yái̱hi̱ ko̱ kik'a̱i̱ nga'yíi̱hi̱n. Kik'inyai̱hi̱ nga ku̱i̱ntsu̱bo̱o xi nkú ts'ín tjíhin nga k'úéntu xu̱ta̱ xi ts'e̱ Nti̱a̱ná. A̱t'aha̱ jun j'ájinnu̱u Nti̱a̱ná nga ku̱i̱tjás'e̱njiun nga Nti̱a̱ná ku̱a̱téxumanu̱u ko̱ nga sa̱kúnu̱u kju̱a̱chánkaha̱.
12 exortando-vos e consolando-vos, e instando que andásseis de um modo digno de Deus, o qual vos chama ao seu reino e glória.
13 Kui kju̱a̱ha nga najmi n'ekj'áíyai̱ nga tehe̱nte 'ba̱i̱hi̱ máb'a̱chjíhi̱ Nti̱a̱ná, a̱t'aha̱ kichjubó éhe̱n Nti̱a̱ná xi kik'ieni̱jmíi̱. Najmi kin'ekjóho̱on xi nkúhu tsa éhe̱n xu̱ta̱. Kju̱axi̱ kjáíhin nga kui xi éhe̱n Nti̱a̱ná ko̱ títs'ínxájinnu̱u nd'a̱i̱ jun xi s'ejinnu̱u Nti̱a̱ná.
13 Por isso nós também, sem cessar, damos graças a Deus, porquanto vós, havendo recebido a palavra de Deus que de nós ouvistes, a recebestes, não como palavra de homens, mas {segundo ela é na verdade} como palavra de Deus, a qual também opera em vós que credes.
14 Jun já nts'e, b'a̱ ta̱ kamat'on xi nkú kamat'ain xu̱ta̱ ni̱nku̱hu̱ Nti̱a̱ná xi tjín a̱nte Judea̱ xi ta̱ s'ejihi̱n Cristo̱ Jesu. Un kikienu̱u a̱ya ntsja xu̱ta̱ nankinu̱u xi nkú ts'ín ta̱ un kikiehe̱ xu̱ta̱ ni̱nku̱ xu'bo̱ a̱ya ntsja xu̱ta̱ judio̱ xinkjín.
14 Pois vós, irmãos, vos haveis feito imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia; porque também padecestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que elas padeceram dos judeus;
15 Kui xi ta̱ i̱ncha kits'ínk'ien Nda̱ Nti̱a̱ná Jesu ko̱ já profeta̱, ko̱ ji̱n i̱ncha kikatje̱nnkini̱. Najmi maha̱ i̱ncha ts'ín ni xi sasíhi̱n Nti̱a̱ná ko̱ fi kontra̱ha̱ ngatentee̱ xu̱ta̱.
15 os quais mataram ao Senhor Jesus, bem como aos profetas, e a nós nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens,
16 B'éch'oni̱ nga b'eni̱jmíi̱hi̱ xu̱ta̱ xi najmi ntje̱ judio̱ tje̱he̱n ra̱ én xi ts'ínk'ankihi̱ xu̱ta̱. Tehe̱nte títs'íntsené jé yjoho̱ nga b'a̱ tíi̱ncha ts'ín, tu̱nga nd'a̱i̱ ja j'aik'úhu̱n xu̱ta̱ xu'bo̱ kju̱a̱kjaha̱n Nti̱a̱ná.
16 e nos impedem de falar aos gentios para que sejam salvos; de modo que enchem sempre a medida de seus pecados; mas a ira caiu sobre eles afinal.
17 Jun já nts'e, kama mje ṉkjúnni̱ ko̱ tu̱ ni xí tsinchisjáí ni̱yá níi̱ nga kuankíi̱nse̱ ngáha̱ ri̱ nk'ie nga ja j'a chuba ni̱stjin nga tsankin t'axíi̱n má nga tintsu̱bo̱o, ndaha tsa najmi ngji t'axíhi̱n xinkjín ani̱ma̱ná.
17 Nós, porém, irmãos, sendo privados de vós por algum tempo, de vista, mas não de coração, tanto mais procuramos com grande desejo ver o vosso rosto;
18 Kui nga kama mjehe̱ni̱ nga kuankíi̱nse̱ ngáha̱ ri̱. An Pablo̱ nku jo ni̱yá kama mjena nga kfínse ngáha̱nu̱u kai, tu̱nga nda̱nindoo̱hó y'échjani̱.
18 pelo que quisemos ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas, e Satanás nos impediu.
19 A̱t'aha̱, ¿mí nihi xi tíchuyái̱hi̱ ko̱ mí nihi xi ka̱ma kju̱a̱tsjoni̱ ko̱ mí nihi xi ka̱ma chánka n'e̱sjeko̱ho̱ni̱ yjoni̱ nginku̱n Nda̱ Nti̱a̱ná Jesucristo̱ nk'ie nga kj'u̱a̱í ngáha? ¿A najmi juhún?
19 Porque, qual é a nossa esperança, ou gozo, ou coroa de glória, diante de nosso Senhor Jesus na sua vinda? Porventura não o sois vós?
20 Kju̱axi̱ nga jun xi kju̱a̱chánkani̱ ko̱ kju̱a̱tsjoni̱.
20 Na verdade vós sois a nossa glória e o nosso gozo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.