Tito 3
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs VC
1 Ti̱kítsjeèn‑la̱ nga kàteèxkón xi xi̱ta̱xá títsa̱jna ko̱ ngats'iì xi kjo̱tíxoma tjíya tsja. Kàta'nchréñijon‑la̱. Kàtasíkitasòn ngats'iì xá xi ndaà tjín.
1 Admoesta-os a que sejam submissos aos magistrados e às autoridades, sejam obedientes, estejam prontos para qualquer obra boa,
2 Koa̱tìn‑la̱ kì xi̱ta̱á chja̱jno‑la̱; kì xi̱ta̱á kjaán‑ko̱; tà sa̱á kjo̱ndaà kàtas'e‑la̱; nguì indaàkjoa̱ kàtìtsa̱jnako̱ ngats'iì xi̱ta̱.
2 não falem mal dos outros, sejam pacíficos, afáveis e saibam dar provas de toda mansidão para com todos os homens.
3 Nga sa̱ kjòtseé, jñá, ti̱koa̱á xi̱ta̱ tòndo̱ó komá. Mìkiì na'yàñijoaán. Xìn ndi̱yá tsitjaàyaá. K'oa̱á s'ín ki'né ngats'iì kjoa̱ xi ch'o tjín xi síjé yijo‑ná ko̱ kjoa̱ xi sasén‑la̱. Ya̱á tsitsa̱jnajñaá xi kjoa̱ch'o ko̱ kjoa̱xìtakòn. Tsak'ìn‑ná nga kisìjtikeè‑ná xi̱ta̱. Ti̱koa̱ jñá kinìjticha ngajo‑ná xinguia̱á.
3 Porque também nós outrora éramos insensatos, rebeldes, transviados, escravos de paixões de toda espécie, vivendo na malícia e na inveja, detestáveis, odiando-nos uns aos outros.
4 Ta̱nga Nainá xi ochrjekàjiìn‑ná kjo̱'in, k'e̱ nga tsakó kjo̱ndaà‑la̱ ko̱ kjoa̱tjòcha‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱,
4 Mas um dia apareceu a bondade de Deus, nosso Salvador, e o seu amor para com os homens.
5 tsachrjekàjiìn‑ná kjo̱'in. Mìtsà koi kjoa̱‑la̱ nga ndaà tjín kjoa̱kixi̱ xi ki'né. Tà koi‑né nga kjòhi̱ma̱keè‑ná. K'e̱ nga kjòtsjeè ini̱ma̱‑ná, kits'iìn xi̱tse̱ ìjngoò k'a‑ná ko̱ jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá kisìxi̱tse̱ya ìjngoò k'a‑ná.
5 E, não por causa de obras de justiça que tivéssemos praticado, mas unicamente em virtude de sua misericórdia, ele nos salvou mediante o batismo da regeneração e renovação, pelo Espírito Santo,
6 I̱t'aà ts'e̱ Na̱'èn‑ná Jesucristo xi ochrjekàjiìn‑ná kjo̱'in, Nainá, 'ñó ndaà kisìkíjnajiìn ini̱ma̱‑ná Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱.
6 que nos foi concedido em profusão, por meio de Cristo, nosso Salvador,
7 K'e̱ nga jè kjo̱ndaà‑la̱ Nainá jye kisìkixi̱ya‑ná, k'oa̱á s'ín ki̱tsa̱jnaá nga tíjngoò takoán nga titsa̱chiñá‑lá kjoa̱binachon xi mìkiì fehet'aà ni̱ta̱ kjé‑ne, jè kjo̱tjò xi tsjá‑ná Nainá nga i̱xti‑la̱ tsò‑ná.
7 para que a justificação obtida por sua graça nos torne, em esperança, herdeiros da vida eterna.
8 'Én koi, 'én kixi̱‑né. K'oa̱á s'ín mejèn‑na nga 'ñó tìnè‑la̱ xi̱ta̱ mé‑ne jñà xi̱ta̱ xi mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Nainá ndaà kàtasís'in‑la̱ kjoa̱ xi ndaà tjín. Kjoa̱ koi, ndaà tjín; mochjeén‑la̱ ngats'iì xi̱ta̱.
8 Certa é esta doutrina, e quero que a ensines com constância e firmeza, para que os que abraçaram a fé em Deus se esforcem por se aperfeiçoar na prática do bem. Isto é bom e útil aos homens.
9 Ta̱nga kì kiì nìs'in‑la̱ xi kjoa̱ tòndo̱ ko̱ kjoa̱ ts'e̱ xi̱ta̱ jchínga kjòtseé xi mìtsà kixi̱ kjoa̱. Kì kjoa̱siì nìs'in‑la̱ ko̱ kjoa̱ xi chitiya‑ná i̱t'aà ts'e̱ kjo̱tíxoma‑la̱ Moisés. Kjoa̱ koi, mìkiì mochjeén, ni̱mé chjí‑la̱.
9 Quanto a questões tolas, genealogias, contendas e disputas relativas à lei, foge delas, porque são inúteis e vãs.
10 Jè xi̱ta̱ xi na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo mejèn‑la̱ si̱ìjòya, jò, jàn k'a ti̱nókjoa̱ 'nchré‑la̱à. Tsà mìkiì 'nchréñijon‑lè, na̱chrjekàjiìn.
10 O homem que assim fomenta divisões, depois de advertido uma primeira e uma segunda vez, evita-o,
11 Ji̱, jyeé 'yi nga xi̱ta̱ jè, jyeé its'oòn kjo̱hítsjeèn‑la̱. Ch'o tís'ín. Jé tíhónè‑la̱ yijo‑la̱.
11 visto que esse tal é um perverso que, perseverando no seu pecado, se condena a si próprio.
12 K'e̱ nga sìkasén‑lè Artemas, o xi jè Tíquico, ti̱xátíyi nchrobáchón‑ná Nicópolis. K'oa̱á s'ín kiskoòsòn‑la̱, ya̱á kóti̱jna na̱chrjein cho̱ 'nchán.
12 Logo que eu te enviar Ártemas ou Tíquico, apressa-te a vir ter comigo em Nicópolis, onde decidi passar o inverno.
13 Ti̱chját'aà‑la̱ Zenas, maestro ts'e̱ kjo̱tíxoma, ko̱ Apolos; tjiì‑la̱ mé xi mochjeén‑la̱ mé‑ne nga ko̱ma kjoi̱‑ne ñánda nchifì nga ni̱mé si̱chijat'aà‑la̱.
13 Prepara com cuidado a viagem do jurista Zenas e de Apolo, de maneira que nada lhes venha a faltar.
14 Jñà xi xi̱ta̱ tsa̱ján, k'oa̱á ti̱s'ín kàtama‑la̱ kjo̱ndaà xi ndaà tjín nga kàtasíchját'aà‑la̱ xi̱ta̱ xi chijat'aà‑la̱ tsojmì mé‑ne nga ndaà si̱ìkjeén‑ne na̱chrjein‑la̱ nga títsa̱jnakon, ko̱maá si̱ìkíjna jngoò kjoa̱ xi ndaà mochjeén.
14 Urge também que os nossos aprendam a aplicar-se às boas obras para atender às necessidades mais prementes. Assim não ficarão infrutuosos.
15 Ngats'iì xi̱ta̱ xi i̱ títsa̱jnako̱‑na tísíhixat'aà‑lè. Ti̱koa̱ ti̱ixat'eì yije jñà xi matsjakeè‑ná nga ngásòn mokjeiín‑ná i̱t'aà ts'e̱ Cristo. Kjo̱ndaà‑la̱ Nainá kàtìjnako̱‑nò ngats'ioò. K'oa̱s'ín kàtama.
15 Todos os que estão comigo te saúdam. Saúda todos aqueles que nos amam na fé. A graça esteja com todos vós!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tito 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.