Tito 3
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ARIB
1 Ti̱kítsjeèn‑la̱ nga kàteèxkón xi xi̱ta̱xá títsa̱jna ko̱ ngats'iì xi kjo̱tíxoma tjíya tsja. Kàta'nchréñijon‑la̱. Kàtasíkitasòn ngats'iì xá xi ndaà tjín.
1 Adverte-lhes que estejam sujeitos aos governadores e autoridades, que sejam obedientes, e estejam preparados para toda boa obra,
2 Koa̱tìn‑la̱ kì xi̱ta̱á chja̱jno‑la̱; kì xi̱ta̱á kjaán‑ko̱; tà sa̱á kjo̱ndaà kàtas'e‑la̱; nguì indaàkjoa̱ kàtìtsa̱jnako̱ ngats'iì xi̱ta̱.
2 que a ninguém infamem, nem sejam contenciosos, mas moderados, mostrando toda a mansidão para com todos os homens.
3 Nga sa̱ kjòtseé, jñá, ti̱koa̱á xi̱ta̱ tòndo̱ó komá. Mìkiì na'yàñijoaán. Xìn ndi̱yá tsitjaàyaá. K'oa̱á s'ín ki'né ngats'iì kjoa̱ xi ch'o tjín xi síjé yijo‑ná ko̱ kjoa̱ xi sasén‑la̱. Ya̱á tsitsa̱jnajñaá xi kjoa̱ch'o ko̱ kjoa̱xìtakòn. Tsak'ìn‑ná nga kisìjtikeè‑ná xi̱ta̱. Ti̱koa̱ jñá kinìjticha ngajo‑ná xinguia̱á.
3 Porque também nós éramos outrora insensatos, desobedientes, extraviados, servindo a várias paixões e deleites, vivendo em malícia e inveja odiosos e odiando-nos uns aos outros.
4 Ta̱nga Nainá xi ochrjekàjiìn‑ná kjo̱'in, k'e̱ nga tsakó kjo̱ndaà‑la̱ ko̱ kjoa̱tjòcha‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱,
4 Mas quando apareceu a bondade de Deus, nosso Salvador e o seu amor para com os homens,
5 tsachrjekàjiìn‑ná kjo̱'in. Mìtsà koi kjoa̱‑la̱ nga ndaà tjín kjoa̱kixi̱ xi ki'né. Tà koi‑né nga kjòhi̱ma̱keè‑ná. K'e̱ nga kjòtsjeè ini̱ma̱‑ná, kits'iìn xi̱tse̱ ìjngoò k'a‑ná ko̱ jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá kisìxi̱tse̱ya ìjngoò k'a‑ná.
5 não em virtude de obras de justiça que nós houvéssemos feito, mas segundo a sua misericórdia, nos salvou mediante o lavar da regeneração e renovação pelo Espírito Santo,
6 I̱t'aà ts'e̱ Na̱'èn‑ná Jesucristo xi ochrjekàjiìn‑ná kjo̱'in, Nainá, 'ñó ndaà kisìkíjnajiìn ini̱ma̱‑ná Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱.
6 que ele derramou abundantemente sobre nós por Jesus Cristo, nosso Salvador;
7 K'e̱ nga jè kjo̱ndaà‑la̱ Nainá jye kisìkixi̱ya‑ná, k'oa̱á s'ín ki̱tsa̱jnaá nga tíjngoò takoán nga titsa̱chiñá‑lá kjoa̱binachon xi mìkiì fehet'aà ni̱ta̱ kjé‑ne, jè kjo̱tjò xi tsjá‑ná Nainá nga i̱xti‑la̱ tsò‑ná.
7 para que, sendo justificados pela sua graça, fôssemos feitos herdeiros segundo a esperança da vida eterna.
8 'Én koi, 'én kixi̱‑né. K'oa̱á s'ín mejèn‑na nga 'ñó tìnè‑la̱ xi̱ta̱ mé‑ne jñà xi̱ta̱ xi mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Nainá ndaà kàtasís'in‑la̱ kjoa̱ xi ndaà tjín. Kjoa̱ koi, ndaà tjín; mochjeén‑la̱ ngats'iì xi̱ta̱.
8 Fiel é esta palavra, e quero que a proclames com firmeza para que os que crêem em Deus procurem aplicar-se às boas obras. Essas coisas são boas e proveitosas aos homens.
9 Ta̱nga kì kiì nìs'in‑la̱ xi kjoa̱ tòndo̱ ko̱ kjoa̱ ts'e̱ xi̱ta̱ jchínga kjòtseé xi mìtsà kixi̱ kjoa̱. Kì kjoa̱siì nìs'in‑la̱ ko̱ kjoa̱ xi chitiya‑ná i̱t'aà ts'e̱ kjo̱tíxoma‑la̱ Moisés. Kjoa̱ koi, mìkiì mochjeén, ni̱mé chjí‑la̱.
9 Mas evita questões tolas, genealogias, contendas e debates acerca da lei; porque são coisas inúteis e vãs.
10 Jè xi̱ta̱ xi na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo mejèn‑la̱ si̱ìjòya, jò, jàn k'a ti̱nókjoa̱ 'nchré‑la̱à. Tsà mìkiì 'nchréñijon‑lè, na̱chrjekàjiìn.
10 Ao homem faccioso, depois da primeira e segunda admoestação, evita-o,
11 Ji̱, jyeé 'yi nga xi̱ta̱ jè, jyeé its'oòn kjo̱hítsjeèn‑la̱. Ch'o tís'ín. Jé tíhónè‑la̱ yijo‑la̱.
11 sabendo que esse tal está pervertido, e vive pecando, e já por si mesmo está condenado.
12 K'e̱ nga sìkasén‑lè Artemas, o xi jè Tíquico, ti̱xátíyi nchrobáchón‑ná Nicópolis. K'oa̱á s'ín kiskoòsòn‑la̱, ya̱á kóti̱jna na̱chrjein cho̱ 'nchán.
12 Quando te enviar Ártemas, ou Tíquico, apressa-te a vir ter comigo a Nicópolis; porque tenho resolvido invernar ali.
13 Ti̱chját'aà‑la̱ Zenas, maestro ts'e̱ kjo̱tíxoma, ko̱ Apolos; tjiì‑la̱ mé xi mochjeén‑la̱ mé‑ne nga ko̱ma kjoi̱‑ne ñánda nchifì nga ni̱mé si̱chijat'aà‑la̱.
13 Ajuda com empenho a Zenas, doutor da lei, e a Apolo, para que nada lhes falte na sua viagem.
14 Jñà xi xi̱ta̱ tsa̱ján, k'oa̱á ti̱s'ín kàtama‑la̱ kjo̱ndaà xi ndaà tjín nga kàtasíchját'aà‑la̱ xi̱ta̱ xi chijat'aà‑la̱ tsojmì mé‑ne nga ndaà si̱ìkjeén‑ne na̱chrjein‑la̱ nga títsa̱jnakon, ko̱maá si̱ìkíjna jngoò kjoa̱ xi ndaà mochjeén.
14 Que os nossos também aprendam a aplicar-se às boas obras, para suprir as coisas necessárias, a fim de que não sejam infrutuosos.
15 Ngats'iì xi̱ta̱ xi i̱ títsa̱jnako̱‑na tísíhixat'aà‑lè. Ti̱koa̱ ti̱ixat'eì yije jñà xi matsjakeè‑ná nga ngásòn mokjeiín‑ná i̱t'aà ts'e̱ Cristo. Kjo̱ndaà‑la̱ Nainá kàtìjnako̱‑nò ngats'ioò. K'oa̱s'ín kàtama.
15 Saúdam-te todos os que estão comigo. Saúda aqueles que nos amam na fé. A graça seja com todos vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tito 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.