Romanos 9

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 O̱kixi̱í xi xan i̱t'aà ts'e̱ Cristo; mì 'én ndiso chjà; jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá síkíchi̱ya‑la̱ kjo̱hítsjeèn‑na̱ nga tsjá 'én i̱t'aà ts'a̱n,
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 nga kjit'aà na̱chrjein ba tjín‑na̱ koa̱ 'on ma‑la̱ ini̱ma̱‑na̱,
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 i̱t'aà ts'e̱ jñà xi̱ta̱ 'ndsè xi xinguia̱a ma koi‑né nga 'ñó matsjake̱. 'Ñó mejèn‑na nga kàtasakó‑la̱ kjo̱ndaà. Skanda ko̱maá‑là kósi̱t'aàxìn‑la̱ Cristo tsà k'oa̱s'ín sa̱kò‑la̱ kjo̱ndaà jñà xi̱ta̱ xinguia̱a xi ts'e̱ na̱xa̱ndá Israel, ta̱nga mìkiì tjí'nde‑na nga ko̱s'ín s'iaàn.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Nga̱ jñà xi̱ta̱ Israel, jè Nainá kiskoétjò nga i̱xti‑la̱ ma, ko̱ ya̱á ki'ya‑la̱ kjoa̱jeya‑la̱ Nainá, ko̱ kitjoé‑la̱ jñà kjoa̱ xi tsibíndaàjiìn‑ko̱, ti̱koa̱ kitjoé‑la̱ kjo̱tíxoma‑la̱ Moisés, ko̱ kitjoé‑la̱ o̱kixi̱ kós'ín skoe̱xkón Nainá, ko̱ kitjoé‑la̱ 'én koni s'ín kitsjaà‑la̱ tso'ba Nainá.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Jñà xi̱ta̱ Israel ya̱á inchrobàt'aà‑ne ts'e̱ xi 'ñó xi̱ta̱ jchínga kjiìn xi Nainá xó jaàjiìn‑ne. Jè Cristo [xi xó kisìkasén‑ne Nainá] nga xi̱ta̱ i̱sò'nde komà, ya̱á inchrobàt'aà‑ne i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ jchínga koi. Jè Cristo xi Nainá; jè otíxoma yije‑la̱ kjoa̱; jeya kàtìjna ni̱ta̱ kjé‑ne. K'oa̱s'ín kàtama.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 [Nga mìtsà mokjeiín‑la̱ ngats'iì xi̱ta̱ Israel], mìtsà koi kjoa̱‑la̱ nga jè 'én‑la̱ Nainá mìkiì bitasòn. Koi‑né nga i̱t'aà ts'e̱ Nainá, mìtsà ngats'iì xi̱ta̱ xi ya̱ nchrobát'aà‑ne tje̱‑la̱ Israel nga nguì kixi̱ kjoa̱ nga ya̱ chja̱‑ne.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Na̱s'ín ya̱ tje̱n‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Abraham, mìtsà ngats'iì nga kitjoé‑la̱ kjo̱ndaà nga i̱xti‑la̱ ma. Nga k'oa̱á tsò Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá: “Jñà xi̱ta̱ tje̱‑lè, ya̱á kji̱nchrobà‑ne i̱t'aà ts'e̱ Isaac.”
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Kjoa̱ koi, k'oa̱á tsòya‑ne, nga jñà i̱xti‑la̱ Nainá, mìtsà jè xi chjí‑la̱ yá ts'e̱ tje̱ xi nchrobát'aà‑ne. Ta jñà‑né xi i̱xti‑la̱ Nainá ma jñà xi jye k'oa̱s'ín kitsjaà tso'ba Nainá nga i̱xti‑la̱ ko̱ma. Tà jñá‑né xi k'oa̱s'ín oxki̱t'aà nga kixi̱ kjoa̱ nga nguì tje̱‑la̱ Abraham ma.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Nga̱ jè 'én xi Nainá kitsjaà‑la̱ tso'ba Abraham, k'oa̱á tsò: “Jè nó xi sa̱ nchrobá kjoi̱í ìjngoò k'a‑na; jè Sara, ki'ndí s'e̱ jngoò‑la̱.”
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Mìtsà ta jñá kjoa̱ koi xi komà. Ti̱koa̱á jè Rebeca kis'e‑la̱ i̱xti'ño̱ xi ts'e̱ Isaac, jè xi xi̱ta̱ jchínga‑ná ma.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 Nainá k'oa̱á s'ín kitsjaà tso'ba k'e̱ nga ti̱kj'eè ts'iìn jñà i̱xti'ño̱ nga ti̱kj'eè kiì 'ya‑la̱ mé kjoa̱ xi s'i̱in, a jè xi ndaà tjín, o jè xi mìkiì ndaà tjín. K'oa̱á s'ín kjòkixi̱ nga Nainá tjí'nde‑la̱ nga kjoa̱ájiìn xi̱ta̱ koni s'ín jye tjíndaà‑la̱ nga ki̱chja̱‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi jè mejèn‑la̱. Mìtsà kinda̱ s'ín mé xi jye kis'iìn xi̱ta̱.
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 Nainá k'oa̱á kitsò‑la̱ Rebeca: “Jè ti‑lè xi jts'ín ítjòn, chi̱'nda‑lá ko̱ma jè xi i̱skan jts'ín.”
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 K'oa̱á s'ín tíchja̱ Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá nga tsò: “Jè Jacob kjòtsjakeè‑ná, ko̱ jè Esaú kòjtikeè‑ná.”
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 ¿Mé xi kixoán? Nainá, ¿a mìtsà kjoa̱ kixi̱ xi s'ín? Majìn, mì k'oa̱á s'ín tjín.
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Nainá k'oa̱á kitsò‑la̱ Moisés: “Ko̱hi̱ma̱keè‑ná xi 'a̱n mejèn‑na̱ nga ko̱hi̱ma̱keè, skoehi̱ma̱‑ná jè xi mejèn‑na̱ nga skoehi̱ma̱.”
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 K'oa̱á s'ín tjín kjoa̱ koi, mìtsà koi nga jñá mejèn‑ná nga s'e̱‑ná, ni̱ mìtsà koi nga 'ñó binchaàtsjiaá; jè Nainá tsjá‑la̱ kjo̱ndaà‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi jè mejèn‑la̱ mahi̱ma̱keè.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 K'oa̱á s'ín tíchja̱ Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá nga kitsò‑la̱ Faraón: “Koií k'oa̱s'ín kisìkíjna‑lè nga xi̱ta̱xá tijni ya̱ na̱xa̱ndá Egipto mé‑ne nga i̱t'aà tsi̱ji kokoaà nga'ñó‑na̱ ti̱koa̱ skoe̱xkon‑na xi̱ta̱ nga tíjtsa i̱sò'nde.”
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 K'oa̱á s'ín s'ín Nainá, tjín‑la̱ kjo̱hi̱ma̱takòn i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ xi jè mejèn‑la̱; ti̱koa̱á ma‑la̱ sítájaàjiìn ini̱ma̱‑la̱ xi̱ta̱ xi jè mejèn‑la̱ nga kàtasítájaàjiìn ini̱ma̱‑la̱.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Ta̱nga tsà ji̱ k'oa̱ k'oín‑ná: “Tsà k'oa̱s'ín s'ín Nainá, ¿mé‑ne jé bínè‑la̱ jñà xi̱ta̱?, nga ni̱ yá xi̱ta̱ xi ko̱ma kondra̱ kjoi̱‑la̱ koni s'ín mejèn‑la̱ jè.”
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Ta̱nga ji̱, xi ta̱xki̱ xi̱ta̱‑né, ¿yá‑né ji̱, nga Nainá otìkjoòkoi̱i? Jngoò ti̱jí xi xó kisindaà‑ne, ¿a ko̱maá ki̱tso̱‑la̱ jè xi tsibíndaà: “Mé‑ne k'oa̱s'ín tsibìndaà‑ná”?
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 ¿A mì tjí'nde‑la̱ jè xi ma‑la̱ bíndaà ti̱jí ni'nde nga ti̱jè‑ne ndási koi̱ìndaà jngoò‑ne ti̱jí xi tà k'e̱ mochjeén k'e̱ nga tjín s'eí koa̱ koi̱ìndaà jngoò xi na̱chrjein nchijòn mochjeén?
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Tsà Nainá mejèn‑la̱ tsakó kjoa̱jti‑la̱ ko̱ nga'ñó‑la̱, ¿a ch'o tjín nga kiskoòñà kjoa̱ i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ xi tjoé‑la̱ kjo̱'in ko̱ xi tjínè‑la̱ nga kjoe̱hesòn?
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Mìtsà ch'o tjín; nga koií k'oa̱s'ín kis'iìn‑ne mé‑ne nga ma tsakó kjoa̱jeya‑la̱ xi i̱t'aà tsa̱ján nga kjòhi̱ma̱keè‑ná. Nga jè tsibítsa̱jnandaà‑ná skanda ti̱sa̱ kjòtseé, mé‑ne ti̱koa̱ s'e̱‑ná kjoa̱jeya‑la̱.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Nainá k'oa̱á s'ín xó kiìchja̱‑ná. Tjín xi̱ta̱ xi ya̱ itjokàjiìn ts'e̱ xi̱ta̱ judío; ti̱koa̱á tjín xi̱ta̱ xi ya̱ itjokàjiìn ts'e̱ xi ta̱xki̱ xi̱ta̱ xi mìtsà xi̱ta̱ judío.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 K'oa̱á s'ín tíchja̱ xo̱jo̱n‑la̱ Oseas xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá nga tsò:
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Ti ya̱‑ne i̱'nde ñánda o̱ki'mì‑nò:
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Isaías, xi̱ta̱ xi kiìchja̱ya̱ ngajo‑la̱ Nainá, k'oa̱á ti̱ tsò i̱t'aà ts'e̱ na̱xa̱ndá Israel: “Na̱s'ín kjín jchán ma‑ne i̱xti‑la̱ koni tsomì ts'e̱ ndáchikon, tà chiba ma‑ne xi ki̱tjokàjiìn kjo̱'in.
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 Nga jè Na̱'èn‑ná ni̱to̱ón si̱ìkitasòn jè kjoa̱kixi̱‑la̱ xi jye jè kitsjaà koni s'ín tjínè‑la̱ jñà xi̱ta̱ nga tíjtsa i̱sò'nde.”
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Koni s'ín kitsò Isaías nga ti̱sa̱ ítjòn:
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 ¿Mé xi kixoán? Jñà xi mìtsà xi̱ta̱ judío, xi mìkiì fìtji̱ngui‑la̱ kjoa̱ kixi̱, i̱'ndei̱, jyeé xi̱ta̱ kixi̱‑né nga nguixko̱n Nainá tà koií kjoa̱‑la̱ nga mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Nainá.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Ta̱nga jñà xi̱ta̱ Israel xi fìtji̱ngui‑la̱ Kjo̱tíxoma‑la̱ Moisés nga nchihótsji nga kixi̱ kítsa̱jna nguixko̱n Nainá mìkiì ijchòtji̱ngui‑la̱.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 ¿Mé‑ne nga k'oa̱s'ín komà‑ne? Koií kjoa̱‑la̱ nga mìkiì mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Nainá. Tà k'oa̱á s'ín 'ñó tsohót'aàhikon nga ndaà tjín kjoa̱ xi kis'iìn i̱t'aà ts'e̱ Kjo̱tíxoma. K'oa̱á ma‑ne [k'e̱ nga j'iì Cristo] ya̱á kisatíngui koni jngoò Nda̱jo̱ xi kijnahikòn.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá k'oa̱á s'ín tíchja̱ [i̱t'aà ts'e̱ Cristo] nga tsò:
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.