Romanos 8
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs VC
1 Ta̱nga i̱'ndei̱, jñà xi̱ta̱ xi ya̱ títsa̱jnakjoòko̱ Cristo, mì ti̱ mé kjo̱'in si̱nè‑la̱, jñà xi̱ta̱ xi mì k'oa̱á s'ín nchisíjchá yijo‑la̱ koni tjín jé xi síjé yijo‑la̱; tà sa̱á k'oa̱á s'ín nchisíjchá yijo‑la̱ koni s'ín mejèn‑la̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá.
1 De agora em diante, pois, já não há nenhuma condenação para aqueles que estão em Jesus Cristo.
2 Jè nga'ñó‑la̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá xi síkítsa̱jnakon‑ná nga ya̱ titsa̱jnakjoòkoa̱á Cristo; ko̱ ti̱jè‑ne nga'ñó xi kisìkítsa̱jnandei̱í‑ná i̱t'aà ts'e̱ nga'ñó‑la̱ kjoa̱ ts'e̱ jé ko̱ i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱biyaà.
2 A lei do Espírito de Vida me libertou, em Jesus Cristo, da lei do pecado e da morte.
3 Kjo̱tíxoma ts'e̱ Moisés mìkiì kichìkjoa̱‑la̱ nga síkítsa̱jnandei̱í‑ná i̱t'aà ts'e̱ jé, nga tsjìn‑la̱ nga'ñó, koi kjoa̱‑la̱ nga jè yijo‑ná síjé jé xi tjín i̱sò'nde. Ta̱nga Nainá kichìkjoa̱á‑là nga kisìkasén Ki'ndí‑la̱ koni jngoò xi xi̱ta̱ i̱sò'nde xi yijo kis'e‑la̱ koni jñá xi xi̱ta̱ jé 'mì‑ná. Ki'ndí‑la̱ kitsjaà kjo̱tjò yijo‑la̱ nga k'en xi kjoa̱ ts'e̱ jé‑ná. Nainá k'oa̱á s'ín kis'iìn nga jngoò k'a kisìkjehet'aà kjoa̱ ts'e̱ jé xi tjín‑la̱ yijo‑ná.
3 O que era impossível à lei, visto que a carne a tornava impotente, Deus o fez. Enviando, por causa do pecado, o seu próprio Filho numa carne semelhante à do pecado, condenou o pecado na carne,
4 Nainá k'oa̱á s'ín kis'iìn mé‑ne nga i̱t'aà tsa̱ján kàtitasòn‑ne jè kjoa̱ kixi̱ xi ts'e̱ kjo̱tíxoma, jñá xi mì k'oa̱á s'ín titsa̱nìjchá yijo‑ná koni tjín jé xi síjé yijo‑ná, nga k'oa̱s'ín titsa̱nìjchá yijo‑ná koni s'ín mejèn‑la̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá.
4 a fim de que a justiça, prescrita pela lei, fosse realizada em nós, que vivemos não segundo a carne, mas segundo o espírito.
5 Jñà xi̱ta̱ xi k'oa̱ s'ín koni tjín xi síjé yijo‑la̱, k'oa̱á tjín kjoa̱ xi nchisíkítsjeèn; ta̱nga jñà xi k'oa̱ s'ín koni s'ín tjín xi síjé Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá, k'oa̱á tjín kjoa̱ xi nchisíkítsjeèn.
5 Os que vivem segundo a carne gostam do que é carnal; os que vivem segundo o espírito apreciam as coisas que são do espírito.
6 Jñà xi̱ta̱ xi k'oa̱s'ín nchisíkítsjeèn koni tjín xi mejèn‑la̱ yijo‑la̱, kjoa̱biyaà tjín‑la̱. Ta̱nga jñà xi̱ta̱ xi k'oa̱s'ín nchisíkítsjeèn koni s'ín mejèn‑la̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá, tjín‑la̱ kjoa̱binachon ko̱ kjoa̱'nchán.
6 Ora, a aspiração da carne é a morte, enquanto a aspiração do espírito é a vida e a paz.
7 Xi̱ta̱ xi tà koi kjoa̱ nchisíkítsjeèn koni tjín kjoa̱ ch'o xi síjé yijo‑la̱, kondra̱ ts'e̱ Nainá‑né koií kjoa̱‑la̱ nga mìkiì síkitasòn ko̱ mìkiì chíkjoa̱‑la̱ nga síkitasòn kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá.
7 Porque o desejo da carne é hostil a Deus, pois a carne não se submete à lei de Deus, e nem o pode.
8 Jñà xi̱ta̱ xi k'oa̱s'ín s'ín koni tjín xi síjé yijo‑la̱, mìkiì ma‑la̱ s'ín koni s'ín sasén‑la̱ Nainá.
8 Os que vivem segundo a carne não podem agradar a Deus.
9 Ta̱nga jñò, mì ti̱ k'oa̱á 'nè‑nò koni tjín xi síjé yijo‑nò; k'oa̱á s'ín titsa̱'nè koni tjín xi síjé Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá, nga jè tíjnajiìn ini̱ma̱ tsa̱jòn Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá. Jñà xi̱ta̱ xi tsjìn‑la̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá xi kitsjaà Cristo, mìtsà xi̱ta̱ ts'e̱ Cristo.
9 Vós, porém, não viveis segundo a carne, mas segundo o Espírito, se realmente o espírito de Deus habita em vós. Se alguém não possui o Espírito de Cristo, este não é dele.
10 Ta̱nga tsà ya̱á tíjnajiìn ini̱ma̱ tsa̱jòn Cristo, ini̱ma̱ tsa̱jòn tíjnakon‑né nga xi̱ta̱ kixi̱ 'mì‑nò nga nguixko̱n Nainá, na̱s'ín k'oa̱s'ín tjínè‑la̱ nga ki̱yá yijo‑nò xi kjoa̱ ts'e̱ jé.
10 Ora, se Cristo está em vós, o corpo, em verdade, está morto pelo pecado, mas o Espírito vive pela justificação.
11 Jè Nainá xi kisìkjaáya‑la̱ Jesucristo i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱biyaà, tsà ya̱ tíjnajiìn ini̱ma̱‑nò jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱, k'oa̱á ti̱s'ín si̱ìkítsa̱jnakon ìjngoò k'a yijo‑nò xi kjoa̱ ts'e̱ kjoa̱biyaà i̱t'aà ts'e̱ nga'ñó‑la̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá xi tíjnajiìn ini̱ma̱ tsa̱jòn.
11 Se o Espírito daquele que ressuscitou Jesus dos mortos habita em vós, ele, que ressuscitou Jesus Cristo dos mortos, também dará a vida aos vossos corpos mortais, pelo seu Espírito que habita em vós.
12 K'oa̱á ma‑ne, jñá xi 'ndseé chibá, tíjna jngoò xi tjínè‑ná nga si̱kitasòn‑lá, ta̱nga mìtsà jè yijo‑ná si̱kitasòn‑lá; mì ti̱ kiì k'oa̱s'ín s'e̱n‑ná koni tjín kjoa̱ ch'o xi síjé yijo‑ná.
12 Portanto, irmãos, não somos devedores da carne, para que vivamos segundo a carne.
13 Tsà tákó k'oa̱á s'ín s'e̱en nga ya̱ onguít'aà‑là kjoa̱ xi ch'o mejèn‑la̱ yijo‑nò, ki̱yá‑nò. Ta̱nga tsà koi̱'nde‑là Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá nga jngoò k'a si̱ìkijne‑la̱ kjoa̱ xi ch'o mejèn‑la̱ yijo‑nò, ki̱tsa̱jnakon‑nò.
13 De fato, se viverdes segundo a carne, haveis de morrer; mas, se pelo Espírito mortificardes as obras da carne, vivereis,
14 Jñà xi̱ta̱ xi jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá okó‑la̱ ndi̱yá, jñà‑né xi i̱xti‑la̱ Nainá 'mì.
14 pois todos os que são conduzidos pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Jè Ini̱ma̱ Tsjeè xi kitsjaà‑nò Nainá mìtsà ta̱xki̱ ini̱ma̱ i̱ma̱ xi kjo̱'ñó s'ín‑nò koni jngoò chi̱'nda xi ts'e̱ jé nga ma‑la̱ bíxkón‑nò; ta̱ sa̱á jè Ini̱ma̱ xi kitsjaà‑ná Nainá skoétjò‑ná nga i̱xti‑la̱ ko̱maá, ti̱jè‑ne Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá béno̱jmíya‑ná nga ma nokjoà‑lá Nainá nga Ndí A̱pa 'mì‑lá.
15 Porquanto não recebestes um espírito de escravidão para viverdes ainda no temor, mas recebestes o espírito de adoção pelo qual clamamos: Aba! Pai!
16 Jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá tsjá kixi̱‑la̱ 'én ini̱ma̱ tsa̱ján nga i̱xti‑la̱ Nainá 'mì‑ná.
16 O Espírito mesmo dá testemunho ao nosso espírito de que somos filhos de Deus.
17 K'e̱ nga jye i̱xti‑la̱ maá, ti̱koa̱á tsa̱ján‑ná kjo̱tjò‑la̱ Nainá xi jye k'oa̱s'ín kitsjaà tso'ba nga tsjá‑ná; ta̱ñaá tjoékjoò‑ná ko̱ Cristo nga ti̱koa̱ ko̱ jè titsa̱nìkjiaán kjo̱'in mé‑ne nga jeya ki̱tsa̱jnako̱‑ná Cristo.
17 E, se filhos, também herdeiros, herdeiros de Deus e co-herdeiros de Cristo, contanto que soframos com ele, para que também com ele sejamos glorificados.
18 'A̱n, k'oa̱á xan nga kixi̱ kjoa̱, koni tjín kjo̱'in xi titsa̱nìkjiaán i̱'ndei̱ mìkiì mangásòn koni tjín kjoa̱jeya‑la̱ Nainá xi s'e̱‑ná k'e̱ nga ko̱ma i̱skan.
18 Tenho para mim que os sofrimentos da presente vida não têm proporção alguma com a glória futura que nos deve ser manifestada.
19 Jñà tsojmì xi Nainá tsibíndaà, 'ñó nchikoña kjoa̱ nga mejèn‑la̱ skoe̱ na̱chrjein k'e̱ nga Nainá jngoò k'a ndaà ko̱kò kó kjoàn xi i̱xti‑la̱ ma.
19 Por isso, a criação aguarda ansiosamente a manifestação dos filhos de Deus.
20 Jñà tsojmì xi tsibíndaà Nainá, jngoò k'a its'oòn‑jiìn koni s'ín tjínè‑la̱ nga ko̱chjeén nga sa̱ ítjòn; mìtsà kjo̱tsja ts'e̱ i̱sò'nde nga k'oa̱s'ín komàt'in; koi‑né nga jè Nainá k'oa̱á s'ín kiskoòsòn‑la̱; ta̱nga i̱'ndei̱ jñà xi tsibíndaà Nainá nchikoñaá‑la̱
20 Pois a criação foi sujeita à vaidade {não voluntariamente, mas por vontade daquele que a sujeitou},
21 nga kjoi̱í na̱chrjein k'e̱ nga ti̱koa̱ kítsa̱jnandei̱í xi tsibíndaà Nainá nga mì ti̱ kiì ki̱ts'ón‑jiìn‑ne; Nainá jeya si̱ìkítsa̱jnandei̱í ìjngoò k'a‑ne koni s'ín si̱ìko̱ i̱xti‑la̱.
21 todavia com a esperança de ser também ela libertada do cativeiro da corrupção, para participar da gloriosa liberdade dos filhos de Deus.
22 'Ya‑ná ngats'iì xi Nainá tsibíndaà, skanda i̱'ndei̱, nchitsiné‑né, kjo̱'in nchisíkjeiín koni jngoò chjo̱ón xi ki'ndí tí'beé.
22 Pois sabemos que toda a criação geme e sofre como que dores de parto até o presente dia.
23 Mìtsà tà koi xi tjín i̱sò'nde xi tsiné; ti̱koa̱á jñá xi jye tjín‑ná Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá koni jngoò kjo̱ndaà xi tje̱n kitjoé ítjòn‑ná, ti̱koa̱á tsiné‑ná nga kjo̱'in titsa̱nìkjiaán nga titsa̱chiñá‑lá nga 'ñó mejèn‑ná nga skoétjò‑ná Nainá nga jngoò k'a ya̱ ki̱tsa̱jnakoa̱á koni i̱xti‑la̱ maá; yijo‑ná kíjnandei̱í‑ne i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱ xi síkits'ón‑ná.
23 Não só ela, mas também nós, que temos as primícias do Espírito, gememos em nós mesmos, aguardando a adoção, a redenção do nosso corpo.
24 Nga jye titsa̱jnandia̱á, i̱'ndei̱ jè titsa̱chiñá‑lá nga jngoò k'a kàtitasòn. Ta̱nga tsà tsejèn tíjna xi chiñá‑lá mìkiì ma chiñá‑lá. ¿Yá xi koña‑la̱ xi tsejèn tíjna?
24 Porque pela esperança é que fomos salvos. Ora, ver o objeto da esperança já não é esperança; porque o que alguém vê, como é que ainda o espera?
25 Ta̱nga tsà jè chíña‑lá xi mìkiì tsejèn tíjna, ta̱fì ta̱fì chíñakjoa̱‑lá.
25 Nós que esperamos o que não vemos, é em paciência que o aguardamos.
26 K'oa̱á ti̱s'ín s'ín jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá k'e̱ nga indaàjiìn tjín ini̱ma̱‑ná síchját'aà‑ná. K'e̱ nga mìkiì ma‑ná kó s'ín si̱jét'aà‑lá Nainá k'e̱ nga bìtsi'ba‑lá, ti̱jè‑ne Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá bítsi'batjì‑ná, ni̱mé 'én xi tsejèn chja̱, ni̱ i̱tsé fìya‑ná kó tsòya‑ne.
26 Outrossim, o Espírito vem em auxílio à nossa fraqueza; porque não sabemos o que devemos pedir, nem orar como convém, mas o Espírito mesmo intercede por nós com gemidos inefáveis.
27 Jè Nainá xi ma‑la̱ bíxke̱jiìn ini̱ma̱‑ná, tíjiìn‑la̱ mé xi tíbítsjeèn‑la̱ jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱. K'e̱ nga bítsi'batjì xi̱ta̱ tsjeè‑la̱ Nainá k'oa̱á s'ín síjét'aà‑la̱ koni s'ín mejèn‑la̱ Nainá.
27 E aquele que perscruta os corações sabe o que deseja o Espírito, o qual intercede pelos santos, segundo Deus.
28 Tíjiìn‑ná nga i̱t'aà ts'e̱ jñà xi̱ta̱ xi tjòkeè beè Nainá, ngats'iì kjoa̱ xi mat'in, Nainá k'oa̱á s'ín síkjeén xi kjo̱ndaà ts'e̱ xi̱ta̱. K'oa̱á s'ín síko̱ jñà xi̱ta̱ xi xó jè kiìchja̱‑la̱ koni s'ín mejèn‑la̱,
28 Aliás, sabemos que todas as coisas concorrem para o bem daqueles que amam a Deus, daqueles que são os eleitos, segundo os seus desígnios.
29 jñà xi̱ta̱ xi jye tíjiìn‑la̱ nga ti̱sa̱ tàts'en‑la̱ kjoa̱ nga i̱xti‑la̱ ko̱ma; ti̱koa̱á k'oa̱á s'ín kiskoòsòn‑la̱ nga ngásòn kjoàn ko̱ma koni kji Ki'ndí‑la̱ mé‑ne nga jè Cristo Ki'ndítjòn ko̱ma koa̱ kjìn ko̱ma xi̱ta̱ xíkjín xi 'ndse̱.
29 Os que ele distinguiu de antemão, também os predestinou para serem conformes à imagem de seu Filho, a fim de que este seja o primogênito entre uma multidão de irmãos.
30 Nainá nga k'oa̱s'ín kiskoòsòn‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ koi, ti̱koa̱á xó kiìchja̱‑la̱, jñà xi xó kiìchja̱‑la̱ ti̱koa̱á kixi̱í kisìkítsa̱jna, jñà xi kixi̱ kisìkítsa̱jna ti̱koa̱á jeya kisìkítsa̱jna.
30 E aos que predestinou, também os chamou; e aos que chamou, também os justificou; e aos que justificou, também os glorificou.
31 ¿Mé xi kixoán i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱ koi? Nga Nainá tíjnako̱‑ná, ni̱jngoò xi̱ta̱ kondra̱‑ná si̱ìkijne‑ná.
31 Que diremos depois disso? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 Nainá mìkiì 'on komà‑la̱, nga kitsjaà kjo̱tjò Ki'ndí‑la̱ i̱t'aà tsa̱ján ngats'iaá skanda kjoa̱biyaà. ¿A mìtsà ti̱koa̱ tsjá kjo̱tjò‑ná ngayije nga ko̱ Cristo?
32 Aquele que não poupou seu próprio Filho, mas que por todos nós o entregou, como não nos dará também com ele todas as coisas?
33 ¿Yá xi ko̱ma ko̱hòngui‑ná jñá xi Nainá xó jaàjiìn‑ná? Mì yá xi ko̱ma ko̱hòngui‑ná nga jé Nainá jye kixi̱ kisìkítsa̱jna‑ná.
33 Quem poderia acusar os escolhidos de Deus? É Deus quem os justifica.
34 ¿Yá xi koi̱ì'nè‑ná kjo̱'in? Nga jé Cristo Jesús k'en ngajo‑ná, ti̱koa̱ jaáya‑la̱ kjoa̱ ts'e̱ kjoa̱biyaà. Ya̱á tíjna i̱t'aà kixi̱‑la̱ Nainá nga tíbítsi'batjì‑ná.
34 Quem os condenará? Cristo Jesus, que morreu, ou melhor, que ressuscitou, que está à mão direita de Deus, é quem intercede por nós!
35 ¿Yá xi ko̱chrjet'aàxìn‑ná kjoa̱tjòcha‑la̱ Cristo? ¿A kjo̱'in‑né? ¿O xi kjoa̱ba‑ne? ¿O xi jè‑né nga ongatji̱ngui‑ná xi̱ta̱? ¿O xi kjoa̱ ts'e̱ kjinchrá‑ne? ¿O xi koií‑né nga tsjìn‑ná nikje xi chíkjá? ¿O xi jè kjoa̱ xi xkón tjín? ¿O xi jè kjoa̱ biyaà nga xi̱ta̱ sík'en‑ná? Majìn, ni̱mé kjoa̱‑ne.
35 Quem nos separará do amor de Cristo? A tribulação? A angústia? A perseguição? A fome? A nudez? O perigo? A espada?
36 K'oa̱á s'ín tíchja̱ Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá nga tsò:
36 Realmente, está escrito: Por amor de ti somos entregues à morte o dia inteiro; somos tratados como gado destinado ao matadouro {Sl 43,23}.
37 Ta̱nga i̱t'aà ts'e̱ ngats'iì kjoa̱ koi, jye tsato titsa̱nìkijne‑lá xi i̱t'aà ts'e̱ Cristo xi kjòtsjakeè‑ná.
37 Mas, em todas essas coisas, somos mais que vencedores pela virtude daquele que nos amou.
38 K'oa̱á s'ín tíjngoò takoán nga ni̱jngoò kjoa̱ xi ko̱ma ko̱chrjet'aàxìn‑ná xi kjoa̱tjòcha‑la̱ Nainá, ni̱ jè kjoa̱ biyaà, ni̱ kjoa̱binachon, ni̱ àkja̱le̱, ni̱ jñá nga'ñó xi tjín i̱sò'nde ni̱ jñà xi tjín i̱jiìn i̱sén, ni̱ jñà kjoa̱ xi tjín na̱chrjein i̱'ndei̱, ni̱ jñà kjoa̱ xi ko̱ma na̱chrjein xi sa̱ nchrobá,
38 Pois estou persuadido de que nem a morte, nem a vida, nem os anjos, nem os principados, nem o presente, nem o futuro, nem as potestades,
39 ni̱ jè xi ìsa̱ 'nga, ni̱ jè xi ìsa̱ na̱nga̱, ni̱ta̱ mé tsojmì xi Nainá tsibíndaà, ni̱mé xi ko̱ma ko̱chrjet'aàxìn‑ná kjoa̱tjòcha‑la̱ Nainá xi jye tjín‑ná i̱t'aà ts'e̱ Cristo Jesús xi Na̱'èn‑ná.
39 nem as alturas, nem os abismos, nem outra qualquer criatura nos poderá apartar do amor que Deus nos testemunha em Cristo Jesus, nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.