Romanos 1

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jè xo̱jo̱n carta jè, 'a̱án tìkjiì‑nò xi Pablo 'mì‑na xi chi̱'nda‑la̱ Jesucristo ma, xi xó kiìchja̱‑na Nainá nga 'a̱n tsibíxáya‑na ko̱ xó kitjaàjiìn‑na nga 'a̱n sìka'bísoàn 'én ndaà‑la̱ Nainá.
1 Eu, Paulo, servo de Cristo Jesus, escrevo esta carta. Deus me chamou e me separou para ser seu apóstolo , a fim de que eu anuncie a boa notícia do evangelho de Deus.
2 I̱t'aà ts'e̱ 'én koi, Nainá jye k'oa̱s'ín kitsjaà tso'ba nga ti̱sa̱ kjòtseé, koni s'ín tíchja̱ Xo̱jo̱n Tsjeè‑la̱ xi kiskiì xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá.
2 Há muito tempo essa boa notícia foi prometida por Deus, por meio dos seus profetas , e escrita nas Escrituras Sagradas . Ela fala a respeito do Filho de Deus, o nosso Senhor Jesus Cristo, o qual, como ser humano, foi descendente do rei Davi. E, quanto à sua santidade divina, a sua ressurreição provou, com grande poder, que ele é o Filho de Deus.
3 Nga ya̱ tíchja̱ i̱t'aà ts'e̱ Ki'ndí‑la̱, jè Na̱'èn‑ná Jesucristo xi jè otíxoma‑ná. Koni xi̱ta̱ i̱sò'nde, ya̱á inchrobàt'aà‑ne tje̱‑la̱ xi̱ta̱xá ítjòn David.
3 — ausente —
4 K'e̱ nga jaáya‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱biyaà, Jesucristo, k'oa̱á s'ín kiyaxkon‑la̱ nga Ki'ndí‑la̱ Nainá‑né xi tse nga'ñó tjín‑la̱ koni s'ín ndaà síkíchi̱ya‑ná jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá xi sítsjeè‑ná.
4 — ausente —
5 I̱t'aà ts'e̱ Jesucristo, kitjoé‑na kjo̱ndaà nga 'a̱n tsibíxáya‑na nga kèno̱jmíya‑la̱ 'én ndaà‑la̱ jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá xi tjín nga tíjtsa i̱sò'nde nga kàtasíkitasòn ko̱ kàtakjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo, mé‑ne nga jeya kíjna‑ne Cristo.
5 Por meio de Cristo, Deus me deu a honra de ser apóstolo no serviço de Cristo para levar pessoas de todas as nações a crerem em Cristo e a serem obedientes a ele.
6 Ti̱koa̱á jñò, xó kinokjoà‑nò nga xi̱ta̱‑la̱ Cristo k'oín‑nò.
6 Entre essas pessoas estão vocês que moram em Roma, a quem Deus tem chamado para pertencerem a Jesus Cristo.
7 Tìkjiì‑nò ngats'ioò xi titsa̱jnaà Roma xi matsjakeè‑nò Nainá nga ti̱koa̱ xó kinokjoà‑nò nga xi̱ta̱ tsjeè‑la̱ ko̱ma.
7 Por isso eu escrevo a todos vocês que estão em Roma, todos vocês a quem Deus ama e a quem tem chamado para serem o seu próprio povo. Que a
8 Xi mats'ia̱‑ne, i̱t'aà ts'e̱ Jesucristo tsjaà‑la̱ kjo̱ndaà Nainá xi i̱t'aà tsa̱jòn, koi kjoa̱‑la̱ nga xki̱ xi ján na̱xa̱ndá xi tjín nga tíjtsa i̱sò'nde, na'yá‑nò nga ndaà mokjeiín‑nò i̱t'aà ts'e̱ Cristo.
8 Em primeiro lugar, por meio de Jesus Cristo dou graças ao meu Deus por todos vocês, pois no mundo inteiro se ouve falar a respeito da fé que vocês têm.
9 I̱t'aà ts'e̱ Nainá xi 'a̱n sìxá‑la̱ nga tíjngoò takoàn nga sika'biá 'én ndaà‑la̱ xi kjoa̱ ts'e̱ Ki'ndí‑la̱, jè tíbeè nga na̱chrjein nchijòn síkítsjeèn‑nò k'e̱ nga chjàt'aà‑la̱.
9 Eu sirvo a Deus com todo o meu coração, anunciando a boa notícia a respeito do seu Filho; Deus é testemunha de que digo a verdade. Ele sabe que eu sempre lembro de vocês
10 K'e̱ nga bìtsi'ba‑la̱ Nainá, k'oa̱á s'ín síjét'aà‑la̱ tsà ikon xi tsò nga chaán tsjá'nde‑na nga kjíkon‑nò.
10 e oro por vocês. E peço a Deus que, se for da sua vontade, ele faça com que agora eu possa ir visitá-los.
11 Ti̱koa̱á mejèn‑na skoe̱xkon‑nò mé‑ne nga tsja chiba‑nò kjo̱hítsjeèn ts'e̱ ini̱ma̱‑ná mé‑ne nga ìsa̱ kixi̱ ki̱tsa̱jna‑nò.
11 Pois eu quero muito vê-los, a fim de repartir bênçãos espirituais com vocês para fortalecê-los,
12 Jè xi tìxan‑nò nga ngásòn k'oi̱‑lá nga'ñó xinguia̱á i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱ xi mokjeiín‑ná.
12 quer dizer, para que nos animemos uns aos outros por meio da fé que vocês e eu temos.
13 'Ndsè, tichja, mejèn‑na nga kàtasijiìn‑nò nga kjòtseé tjín‑ne nga kjíkon‑nò ta̱nga skanda i̱'ndei̱ mì tà jngoò kjoa̱ bíchjoà ikòn‑na. Xi kjo̱hítsjeèn ts'a̱n, jè xi mejèn‑na nga siìxáko̱‑nò jñò, koni s'ín kisìxá ñánda nga xìn na̱xa̱ndá mé‑ne nga ti̱koa̱ skoeè‑na kjo̱ndaà‑la̱ xá‑na xi 'a̱n s'iaàn i̱t'aà tsa̱jòn.
13 Meus irmãos, quero que saibam que muitas vezes resolvi ir visitá-los, mas fui impedido até agora de fazer isso. Pois eu gostaria que o meu trabalho produzisse resultados entre vocês também, como tem acontecido entre outros não judeus.
14 Tjínè‑na nga kokoòya‑la̱ ngats'iì xi̱ta̱ xi 'én griego chja̱ ko̱ xi mìkiì chja̱, xi̱ta̱ xi tjín‑la̱ kjoa̱chji̱ne̱ ko̱ xi tsjìn‑la̱.
14 Pois é meu dever pregar a todos, tanto aos civilizados como aos não civilizados, tanto aos instruídos como aos sem instrução.
15 K'oa̱á ma‑ne nga 'ñó mejèn‑na nga ti̱koa̱ kichjàyajiìn‑nò jè 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo, jñò xi titsa̱jnaà na̱xa̱ndá Roma.
15 É por isso que eu quero anunciar o evangelho também a vocês que moram em Roma.
16 Mìkiì masobà‑na i̱t'aà ts'e̱ 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo, nga nga'ñó‑la̱ Nainá‑né. Jè 'én xi ma‑la̱ síkítsa̱jnandei̱í xi̱ta̱ kjoa̱ ts'e̱ jé, ngats'iì xi̱ta̱ xi mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱, mats'ia̱ko̱‑ne jñà xi xi̱ta̱ judío ko̱ ti̱koa̱ xi mìtsà xi̱ta̱ judío.
16 Eu não me envergonho do evangelho, pois ele é o poder de Deus para salvar todos os que creem, primeiro os judeus e também os não judeus.
17 Jñà 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo okó‑ná kós'ín s'ín Nainá nga síkixi̱ xi̱ta̱. Tà jè‑né nga mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo mé‑ne nga ìsa̱ ndaà ko̱kjeiín‑la̱. K'oa̱á s'ín tíchja̱ Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá nga tsò: “Jè xi xi̱ta̱ kixi̱, i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱ xi mokjeiín‑la̱ kíjnakon‑ne.”
17 Pois o evangelho mostra como é que Deus nos aceita: é por meio da fé, do começo ao fim. Como dizem as Escrituras Sagradas : “Viverá aquele que, por meio da fé, é aceito por Deus.”
18 Nga jè Nainá skanda ján ngajmiì tíhokó kjoa̱jti‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ xi mìkiì beèxkón ko̱ xi ch'o s'ín. Jè kjo̱hítsjeèn ch'o xi tjín‑la̱ mì kì tsjá'nde‑la̱ nga kjoétjò xi kjoa̱kixi̱.
18 Do céu Deus revela a sua ira contra todos os pecados e todas as maldades das pessoas que, por meio das suas más ações, não deixam que os outros conheçam a verdade a respeito de Deus.
19 Jè kjoa̱ xi 'ya‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Nainá, ndaà tíjiìn‑la̱ jñà xi̱ta̱ koi, nga ti̱jè‑ne Nainá tíhokó‑ne.
19 Deus castiga essas pessoas porque o que se pode conhecer a respeito de Deus está bem claro para elas, pois foi o próprio Deus que lhes mostrou isso.
20 Nga jñà kjoa̱ ts'e̱ Nainá xi mìkiì tsejèn, ndaà tíyaxkon‑la̱ kóni nga ti̱sa̱ kisindaà i̱sò'nde. Yaxkoón‑la̱ nga tjín‑la̱ nga'ñó Nainá ni̱ta̱ mé na̱chrjein‑ne nga tà jè ta̱jngoò xi Nainá 'mì. Kjoa̱ koi tí'yaá‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ tsojmì xi tsibíndaà Nainá. K'oa̱á ma‑ne nga jñà xi̱ta̱ mì kì ko̱ma ki̱nchako̱ yijo‑la̱ nga ki̱tso̱: “Mìkiì tíjiìn‑na tsà tíjna Nainá.”
20 Desde que Deus criou o mundo, as suas qualidades invisíveis, isto é, o seu poder eterno e a sua natureza divina, têm sido vistas claramente. Os seres humanos podem ver tudo isso nas coisas que Deus tem feito e, portanto, eles não têm desculpa nenhuma.
21 Jñà xi̱ta̱ na̱s'ín tíjiìn‑la̱ nga tjín Nainá xi tsibíndaà i̱sò'nde, ta̱nga mìkiì jeya kisìkíjna, ni̱ mìkiì kitsjaà‑la̱ kjo̱ndaà. Ta̱ sa̱á tà koií 'ñó ndaà kisìs'in‑la̱ kjo̱hítsjeèn xi ni̱mé chjí‑la̱. Kjo̱hítsjeèn tájaà‑la̱ kisìjñò‑la̱.
21 Eles sabem quem Deus é, mas não lhe dão a glória que ele merece e não lhe são agradecidos. Pelo contrário, os seus pensamentos se tornaram tolos, e a sua mente vazia está coberta de escuridão.
22 Xi kjo̱hítsjeèn ts'e̱, xi̱ta̱ chji̱ne̱é kitsò‑la̱ yijo‑la̱; ta̱nga mìtsà kixi̱ kjoa̱, xi̱ta̱ nchi̱kón‑né.
22 Eles dizem que são sábios, mas são tolos.
23 Kisìkíjnat'aàxìn Nainá xi jeya tíjna xi mìkiì fehet'aà na̱chrjein‑la̱; ta̱ sa̱á koi kijtseèxkón i̱sén ts'e̱ xi̱ta̱ xi fehet'aà na̱chrjein‑la̱; skanda jñà i̱sén‑la̱ cho̱ xi tjímajiìn i̱sén kijtseèxkón, ko̱ i̱sén‑la̱ cho̱ xi ñijòn ma ndso̱ko̱ ko̱ i̱sén‑la̱ ye̱.
23 Em vez de adorarem ao Deus imortal , adoram ídolos que se parecem com seres humanos, ou com pássaros, ou com animais de quatro patas, ou com animais que se arrastam pelo chão.
24 Koií kjoa̱‑la̱ nga kitsjeiìn takòn Nainá nga ta̱xki̱ kàtas'ín nga kàtas'ín ni̱ta̱ mé kjoa̱ chi̱nga̱ xi bitjokàjiìn ini̱ma̱‑la̱. K'oa̱á ma‑ne nga tsohótsji‑la̱ kjoa̱ sobà yijo‑la̱ koni s'ín kisìko̱ xíkjín.
24 Por isso Deus entregou os seres humanos aos desejos do coração deles para fazerem coisas sujas e para terem relações vergonhosas uns com os outros.
25 Kisìkjatjìyaá‑la̱ kjoa̱ kixi̱‑la̱ Nainá; 'én ndiso kiskoé. Jñà kijtseèxkón koa̱ jñà kisìtsjako̱ tsojmì xi jè Nainá tsibíndaà. Mìtsà jè kijtseèxkón koa̱ kisìtsjako̱ Nainá xi tsibíndaà tsojmì. Nainá kàtayaxkón ni̱ta̱ mé na̱chrjein‑ne, k'oa̱s'ín kàtama.
25 Eles trocam a verdade sobre Deus pela mentira e adoram e servem as coisas que Deus criou, em vez de adorarem e servirem o próprio Criador, que deve ser louvado para sempre. Amém !
26 Koií kjoa̱‑la̱ nga kitsjeiìn takòn Nainá nga ko̱ s'ín kàtas'ín‑ko̱ yijo‑la̱ kjoa̱ sobà xi ch'o tjín. Jñà íchjín kisìkjatjìyaá‑la̱ koni s'ín mochjeén x'i̱n; tjín íchjín xi ti̱jñà xíkjín kiskoé‑ne.
26 Por causa das coisas que essas pessoas fazem, Deus as entregou a paixões vergonhosas. Pois até as mulheres trocam as relações naturais pelas que são contra a natureza.
27 K'oa̱á ti̱s'ín kis'iìn íchjá, kitsjeiìn takòn‑né koni s'ín mochjeén íchjín. Tjín íchjá xi 'ñó kisaseèn‑la̱ nga ti̱ x'i̱n xíkjín tsoyijòko̱‑ne. Tsohótsji‑la̱ kjoa̱ sobà yijo‑la̱. K'oa̱á ma‑ne nga kjo̱'in kis'e‑la̱ xi ti̱ yijo ts'e̱‑ne koni s'ín ok'ìn‑la̱ kjoa̱ ch'o xi kis'iìn.
27 E também os homens deixam as relações naturais com as mulheres e se queimam de paixão uns pelos outros. Homens têm relações vergonhosas uns com os outros e por isso recebem em si mesmos o castigo que merecem por causa dos seus erros.
28 Xi̱ta̱ koi, mìkiì kisìkítsjeèn tsà mochjeén‑né nga skoe̱xkon Nainá; k'oa̱á ma‑ne nga kitsjeiìn takòn Nainá nga kàtasíkjeén kjo̱hítsjeèn‑la̱ xi nì mée chjí‑la̱ mé‑ne nga k'oa̱s'ín kàtas'ín‑ne kjoa̱ xi mìkiì ok'ìn‑la̱.
28 E, como não querem saber do verdadeiro conhecimento a respeito de Deus, ele entregou os seres humanos aos seus maus pensamentos, de modo que eles fazem o que não devem.
29 Xi̱ta̱ koi, ya̱á tjíjiìn yije ini̱ma̱‑la̱ ngats'iì kjoa̱ xi ch'o tjín koni: kjoa̱ chijngui, kjoa̱ ts'e̱n, kjoa̱ tse mejèn, kjoa̱ toòn, kjoa̱xìtakòn, kjoa̱ nga ma‑la̱ sík'en xi̱ta̱, kjoa̱ xi kjaán‑kjoò, kjoa̱ kona̱cha̱n, kjoa̱ xi ch'o s'ín, kjoa̱ 'én ndiso;
29 Estão cheios de todo tipo de perversidade, maldade, ganância, vícios, ciúmes, crimes de morte, brigas, mentiras e malícia. Caluniam
30 nga chja̱jno‑la̱ xíkjín; nga síjtikeè Nainá; ochrjengui xíkjín; 'nga ikon; ndaà síkíjna yijo‑la̱; síkítsjeèn nga mejèn‑la̱ ìsa̱ ch'o tjín kjoa̱ xi s'i̱in; mìkiì 'nchréñijon‑la̱ xi̱ta̱ jchínga‑la̱;
30 e falam mal uns dos outros. Têm ódio de Deus e são atrevidos, orgulhosos e vaidosos. Inventam maneiras de fazer o mal, desobedecem aos pais,
31 mìkiì machi̱ya‑la̱; mìkiì síkitasòn 'én xi chja̱; mìkiì beètjò xi̱ta̱ xíkjín; tsjìn‑la̱ kjoa̱ nìjchàat'aà; koa̱ tsjìn‑la̱ kjoa̱hi̱ma̱takòn.
31 são imorais, não cumprem a palavra, não têm amor por ninguém e não têm pena dos outros.
32 Jñà xi̱ta̱ koi, ndaà tíjiìn‑la̱ nga k'oa̱á s'ín tsjá o̱kixi̱ Nainá: ngats'iì xi k'oa̱ tjín kjoa̱ xi s'ín, ok'ín‑la̱ nga ki̱yá. Ta̱nga mìkiì majngoò ikon nga tà jñà xi k'oa̱s'ín, skanda ti̱koa̱á matsja‑la̱ k'e̱ nga k'oa̱ ti̱s'ín xi̱ta̱ xi kj'ei̱í.
32 Eles sabem que o mandamento de Deus diz que aqueles que fazem essas coisas merecem a morte. Mas mesmo assim continuam a fazê-las e, pior ainda, aprovam os que fazem as mesmas coisas que eles fazem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.