Romanos 11
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NTLH
1 'A̱án kjònanguia, jè Nainá, ¿a kitsjeiìn takòn na̱xa̱ndá‑la̱ Israel? Majìn, mì k'oa̱á s'ín tjín. 'A̱n, ti̱koa̱á xi̱ta̱ Israel‑ná, tje̱‑la̱á ma Abraham, xi̱ta̱ xinguia̱á ma xi ya̱ nchrobát'aà‑ne ts'e̱ Benjamín.
1 Então eu pergunto: será que Deus rejeitou o seu próprio povo? É claro que não! Eu mesmo sou israelita, descendente de Abraão e membro da tribo de Benjamim.
2 Nainá mìtsà tsachrjekàngui na̱xa̱ndá‑la̱ nga jye tíjiìn‑la̱ nga ti̱sa̱ tàts'en‑la̱ kjoa̱ nga i̱xti‑la̱ ko̱ma. ¿A mì tíjiìn‑nò koni tsò Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá i̱t'aà ts'e̱ Elías nga k'oa̱s'ín chja̱t'aà‑la̱ Nainá xi kondra̱ ts'e̱ Israel? Tsò:
2 Deus não rejeitou o seu povo, que ele havia escolhido desde o princípio. Vocês sabem muito bem o que as Escrituras Sagradas dizem naquele trecho em que Elias acusa o povo de Israel diante de Deus. Elias diz assim:
3 “Na̱'èn, jñà xi̱ta̱‑lè xi kiìchja̱ ngajo‑lè, jyeé kisìk'en xi̱ta̱, koa̱ jñà i̱'nde tsjeè‑lè jyeé kisìkits'óña; tà 'a̱n ta̱jngoò tìjna̱a ìsa̱, ti̱koa̱á mejèn‑la̱ si̱ìk'en‑na̱.”
3 “Senhor, eles mataram os teus profetas e destruíram os teus altares. Eu sou o único que sobrou, e eles estão querendo me matar!”
4 Ta̱nga k'oa̱á tsò 'én xi tsjá Nainá: “Majìn, mìtsà tà ji̱ ta̱jngoò tijni. Itoò jmiì ma‑ne xi̱ta̱ xi 'a̱n títsa̱jnatjò‑na̱ xi kj'eè tsà ya̱ bincha-xkó'nchit'aà‑la̱ xkósòn‑la̱ Baal.”
4 O que foi que Deus disse a ele? Ele disse: “Eu guardei para mim sete mil homens que não adoraram o deus Baal .”
5 Na̱chrjein i̱'ndei̱ tákó k'oa̱á s'ín ma, tjín ìsa̱ xi̱ta̱ Israel xi títsa̱jnatjò‑la̱ Nainá xi xó jaàjiìn‑ne xi kjo̱ndaà ts'e̱.
5 A mesma coisa também acontece agora, isto é, por causa da graça de Deus, ainda existe um pequeno número daqueles que ele escolheu.
6 Tsà tà kjo̱ndaà ts'e̱é Nainá nga k'oa̱s'ín jaàjiìn xi̱ta̱, tsòyaá‑ne mìtsà koi kjoa̱‑la̱ kjo̱ndaà xi kis'iìn. Ta̱nga tsà koií kjoa̱‑la̱ kjo̱ndaà xi kis'iìn, mì‑la tsà ti̱ kjo̱ndaà‑la̱ Nainá kjòchjeén‑ne nga kitjaàjiìn xi̱ta̱.
6 Essa escolha se baseia na graça de Deus e não no que eles fizeram. Porque, se a escolha de Deus se baseasse no que as pessoas fazem, então a sua graça não seria a verdadeira graça.
7 ¿Kó s'ín tjín kjoa̱? Tsòyaá‑ne nga kjín xi̱ta̱ Israel mìkiì ijchòtji̱ngui‑la̱ jè kjoa̱ xi tsohótsji. Ta̱nga kis'e i'nga xi̱ta̱ xi xó jaàjiìn‑ne Nainá xi jye ijchòtji̱ngui‑la̱. Jñà xi̱ta̱ xi i'nga, 'ñó kjòtájaàjiìn ini̱ma̱‑la̱.
7 E isso quer dizer que não foi o povo de Israel que encontrou o que estava procurando. Quem encontrou foi apenas um pequeno grupo que Deus escolheu; os outros não quiseram ouvir o chamado de Deus.
8 K'oa̱á s'ín tjít'aà Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá nga tsò: “Nainá, kitsjaà‑la̱ nga kisìjñòjiìn ini̱ma̱‑la̱; jñà xko̱n mìkiì tsejèn‑la̱, ko̱ líká‑la̱, mìkiì 'nchré skanda na̱chrjein i̱'ndei̱.”
8 Como dizem as Escrituras Sagradas: “Deus endureceu o coração e a mente deles; deu-lhes olhos que não podem ver e ouvidos que não podem ouvir até o dia de hoje.”
9 Jè xi̱ta̱xá ítjòn David k'oa̱á ti kitsò:
9 E Davi disse: “Que nas suas festas eles sejam apanhados e enganados, que eles caiam e sejam castigados!
10 Kàtasichjoà xko̱n mé‑ne nga mìkiì ko̱tsejèn‑la̱
10 Ó Deus, faze com que eles fiquem cegos e que fiquem sempre curvados debaixo do peso das suas dificuldades!”
11 'A̱n kjònangui‑ná, ¿a jngoò k'a chixòt'aà nangui jñà xi̱ta̱ Israel k'e̱ nga kisatèngui? Majìn. Mì k'oa̱á s'ín tjín kjoa̱. Jè kjoa̱‑la̱ nga mìkiì kisìkitasòn jñà xi̱ta̱ Israel, jñà kitjoé‑la̱ xi mìtsà xi̱ta̱ judío nga tsibìtsa̱jnandei̱í xi kjoa̱ ts'e̱ jé‑la̱. K'oa̱á s'ín komà mé‑ne nga jñà xi̱ta̱ judío kàtachi̱ni̱‑ne i̱t'aà ts'e̱ kjo̱ndaà‑la̱ Nainá.
11 Agora eu pergunto: quando os judeus tropeçaram, será que eles caíram para nunca mais se levantarem? É claro que não! Mas, porque eles pecaram, a salvação veio para os não judeus, para fazer com que os judeus ficassem com ciúmes deles.
12 Tsà jñà xi̱ta̱ i̱sò'nde kisakò‑la̱ kjoa̱nchi̱ná‑la̱ Nainá k'e̱ nga jñà xi̱ta̱ judío mìkiì kisìkitasòn‑la̱ Nainá ko̱ kisìchijà kjo̱ndaà‑la̱, ìsa̱á ta 'ñó ndaà s'e̱‑la̱ kjoa̱ machikon‑t'in jè i̱sò'nde k'e̱ nga jñà xi̱ta̱ judío ìjngoò k'a skoé i̱'nde‑la̱ ya̱ nguixko̱n Nainá.
12 O pecado dos judeus trouxe grandes bênçãos para o mundo, e a sua pobreza espiritual trouxe ricas bênçãos para os não judeus. Então, quando se completar o número de judeus que voltarão para Deus, as bênçãos serão muito maiores ainda.
13 Jñò chjàko̱‑nò xi mìtsà xi̱ta̱ judío mì‑nò. 'A̱n kisìxáya‑na̱ nga 'a̱n kichjàjiìn‑la̱ jñà xi mìtsà xi̱ta̱ judío. 'A̱n beèxkón‑ná xá xi kits'iì‑na.
13 Agora estou falando a vocês que não são judeus. Enquanto eu for o apóstolo dos não judeus, terei orgulho do meu trabalho.
14 Tsà koií na̱chrjein‑la̱ ko̱chi̱ni̱í i'nga xi̱ta̱ xinguia̱a mé‑ne nga ti̱koa̱ ko̱ma kítsa̱jnandei̱í‑ne xi kjoa̱ ts'e̱ jé‑la̱.
14 Talvez eu possa fazer com que os que são da minha própria raça fiquem com ciúmes, e assim seja possível salvar alguns deles.
15 Tsà jñà xi̱ta̱ i̱sò'nde kisakò‑la̱ kjoa̱'nchán i̱t'aà ts'e̱ Nainá k'e̱ nga jñà xi̱ta̱ judío itjokàngui, ìsa̱á tse kjo̱ndaà sa̱kò‑la̱ jñá xi̱ta̱ judío k'e̱ nga skoétjò ìjngoò k'a‑ne Nainá. Skanda k'oa̱á s'ín ko̱mat'in koni jngoò xi̱ta̱ xi jye k'en ko̱ kjoa̱áya‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱biyaà.
15 Porque, quando os judeus foram rejeitados, o resto do mundo se tornou amigo de Deus. O que acontecerá então quando eles forem aceitos? Os que estiverem mortos receberão a vida!
16 Tsà tsjeè ni̱ño̱ xi sindaà ítjòn nga ko̱nga̱tsja Nainá, ti̱koa̱á tsjeè‑né na̱'yo̱ xi ko̱chjeén nga sindaà ni̱ño̱ k'e̱ nga ko̱ma i̱skan. Tsà tsjeè i̱t'aà ts'e̱ Nainá i̱'ma̱‑la̱ yá, jñà chrja‑la̱ ti̱koa̱á tsjeè‑né.
16 Pois, se o primeiro pão assado depois da colheita é dedicado a Deus, isso quer dizer que todos os outros pães também são dedicados a ele. E, se as raízes de uma árvore são oferecidas a Deus, os galhos também são dele.
17 Jñà xi̱ta̱ Israel, k'oa̱á s'ín ngaya‑la̱ koni jngoò yá olivo ndaà xi kitiìt'aà chrja‑la̱, koa̱ ngaji̱ k'oa̱á s'ín ngaya‑la̱ koni chrja‑la̱ yá olivo i̱jiìn ijñá nga ya̱ kisìkjoòkoi̱i ya̱ ngajo‑la̱ chrja‑la̱ yá olivo ndaà; k'oa̱á ma‑ne nga ya̱ tíchjoí jè nga'ñó‑la̱ i̱'ma̱‑la̱ yá olivo ndaà.
17 Alguns galhos da oliveira cultivada foram quebrados, e um galho de oliveira brava foi enxertado nela. Pois vocês, os não judeus, são como aquela oliveira brava e agora tomam parte na força e na riqueza espiritual dos judeus.
18 Kì 'nga nìkíjni yijo‑lè nga ya̱ titsa̱kjoòkoi̱i chrja‑la̱ yá olivo ndaà. Ti̱kítsjiìn nga tà kisìkjoòko̱‑nè; mìtsà ji̱ 'biì‑la̱ nga'ñó jñà i̱'ma̱‑la̱ yá olivo ndaà, tà saà ji̱ tsjá‑lè nga'ñó jñà i̱'ma̱‑la̱ yá olivo ndaà.
18 Portanto, vocês não devem desprezar os galhos que foram quebrados. Como é que vocês podem estar orgulhosos? Vocês são somente galhos. Não são vocês que sustentam a raiz — é a raiz que sustenta vocês.
19 Ji̱, kì k'oa̱á si: “Kitiìt'aà chrja‑la̱ yá olivo ndaà, nga 'a̱n kisìkjoòkoa̱a.”
19 Porém vocês dirão: “Sim, mas os galhos foram quebrados a fim de darem lugar para nós.”
20 Ti̱kítsjiìn koií kjoa̱‑la̱ nga mìkiì mokjeiín‑la̱ nga kitiìt'aà‑ne. Ta̱nga ji̱ koií kjoa̱‑la̱ nga mokjeiín‑lè nga ya̱ ti̱jnat'eiì. Kì 'ngaá beè‑la̱ takoìn, ti̱skón‑la̱ Nainá.
20 Isso é verdade. Mas lembrem que eles foram quebrados porque não creram; no entanto vocês continuam na oliveira porque creem. E não tenham orgulho disso; pelo contrário, tenham medo.
21 Nainá, tsà mìkiì kitsjaà'nde‑la̱ jñà chrja‑la̱ jè yá olivo ndaà nga ya̱ kíjnakjoòko̱ ti̱koa̱á ngaji̱ tsà mì ti̱ kiì mokjeiín‑lè mì ti̱ kiì tsjá'nde‑lè nga ya̱ ki̱jnakjoòkoi̱i.
21 Se Deus não deixou de castigar os judeus, que são como galhos naturais, vocês acham que ele vai deixar de castigar vocês?
22 Chìtsejèn‑la̱ Nainá, 'ñó ndaà xi̱ta̱ ta̱nga ti̱koa̱á jè xi mejèn‑la̱ nga ndaà ki̱tasòn 'én xi chja̱. Mìkiì beè i̱ma̱ jñà xi̱ta̱ xi chinchat'aàxìn‑la̱ Nainá. Ta̱nga i̱t'aà tsi̱ji títsjá‑lè kjo̱ndaà. Tà jè xi mochjeén nga k'oa̱s'ín ki̱jni koni s'ín tjín kjo̱ndaà xi kitsjaà‑lè. Tsà majìn ti̱koa̱ ko̱tet'aà‑lè koni jngoò chrja‑la̱ yá.
22 Vejam como Deus é bom e também é duro. Ele é duro para os que caíram e bom para vocês, se continuarem sempre confiando na bondade dele. Se não, vocês também serão cortados.
23 Jñà xi̱ta̱ judío xi chrja‑la̱ yá xi kitiìt'aà, tsà ko̱kjeiín ìjngoò k'a‑la̱, ko̱maá sincháya‑ne i̱'nde‑la̱, nga Nainá tjín‑la̱ nga'ñó, ko̱maá kìkjoò ìjngoò k'a‑ne.
23 E, se os judeus abandonarem a sua descrença, serão enxertados na oliveira cultivada, pois Deus pode enxertá-los de novo.
24 Ji̱, nga ya̱ kitiìt'aà‑ne jñà yá olivo i̱jiìn ijñá koa̱ kisìkjoòkoi̱i yá olivo ndaà na̱s'ín mìkiì ya̱ ok'ìn‑lè. ¡Ìsa̱á tà ndaà ok'ìn‑la̱ nga jñà chrja‑la̱ yá olivo xi xó kitjaàjiìn‑ne nga sincháya ìjngoò k'a‑ne i̱'nde‑la̱ xi ti̱jè‑ne yijo‑la̱ yá!
24 Vocês, os não judeus, são como aquele galho de oliveira brava que foi cortado e enxertado, contra a natureza, na oliveira cultivada. Os judeus são como essa oliveira cultivada. Portanto, para Deus será muito mais fácil enxertar de novo, na própria árvore deles, esses galhos quebrados.
25 'Ndsè, mejèn‑na̱ nga ndaà kàtasijiìn‑nò kjoa̱'ma koi koni s'ín tjíndaà‑la̱ Nainá mé‑ne nga mì 'ñó chji̱ne̱ ki̱nachrje yijo‑nò. Jè kjoa̱ nga tjín i'nga xi̱ta̱ Israel xi kjòtájaàjiìn ini̱ma̱‑la̱ nga mìkiì mokjeiín‑la̱, ta̱nga skanda k'e̱é ko̱kjeiín‑la̱ k'e̱ nga jye ko̱kjeiín yije‑la̱ xi mìtsà xi̱ta̱ judío.
25 Meus irmãos, quero que vocês conheçam uma verdade secreta para que não pensem que são muito sábios. A verdade é esta: a teimosia do povo de Israel não durará para sempre, mas somente até que o número completo de não judeus venha para Deus.
26 K'e̱ nga jye k'oa̱s'ín ko̱ma, ngats'iì xi̱ta̱ Israel kítsa̱jnandei̱í‑né xi kjoa̱ ts'e̱ jé‑la̱, koni s'ín tíchja̱ xo̱jo̱n nga tsò:
26 É assim que todo o povo de Israel será salvo. Como dizem as Escrituras Sagradas : “O Redentor virá de e tirará toda a maldade dos descendentes de Jacó.
27 Jè kjoa̱ xi bìndaàjiìn‑koa̱a
27 Eu, o Senhor, farei esta aliança com eles, quando tirar os seus pecados.”
28 Kjoa̱ ts'e̱ 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo, jñà xi̱ta̱ judío, kondra̱‑la̱á ma Nainá mé‑ne jñò sa̱kò‑nò kjo̱ndaà. Ta̱nga jè kjoa̱ nga xó kitjaàjiìn‑ne xi̱ta̱ koi, tákó matsjakeè Nainá nga jye ko̱s'ín kitsjaà‑la̱ tso'ba jñà xi̱ta̱ jchínga kjiìn‑la̱.
28 Os judeus rejeitaram o evangelho e por isso são inimigos de Deus, para o bem de vocês, os não judeus. Mas, pela escolha de Deus, eles são amigos dele, por causa dos patriarcas .
29 Nainá mìkiì faáxìn kjo̱tjò xi tsjá, ti̱koa̱ mìkiì faáxìn 'én xi chja̱‑ná.
29 Porque Deus não muda de ideia a respeito de quem ele escolhe e abençoa.
30 Jñò, k'oa̱á ti̱s'ín ki'nè nga sa̱ kjòtseé; mìkiì kinìkitasòn‑là Nainá, ta̱nga i̱'ndei̱ jyeé kisakò‑nò kjo̱hi̱ma̱takòn, koií nga̱tjì‑la̱ nga mìkiì kisìkitasòn jñà xi̱ta̱ judío.
30 Mas no passado vocês, que não são judeus, desobedeceram a Deus. Porém agora vocês receberam a misericórdia de Deus por causa da desobediência dos judeus.
31 Na̱chrjein i̱'ndei̱ jñà xi̱ta̱ judío mìkiì síkitasòn‑la̱ Nainá. Ta̱nga tà koi‑né nga jè Nainá tjín‑la̱ kjo̱hi̱ma̱takòn xi i̱t'aà tsa̱jòn mé‑ne jñà xi̱ta̱ koi ti̱koa̱á s'e̱‑la̱ kjo̱hi̱ma̱takòn ts'e̱ Nainá.
31 Assim, por causa da misericórdia que vocês receberam, os judeus agora desobedecem a Deus para que eles também possam receber agora a misericórdia dele.
32 Nainá, k'oa̱á tsò nga ngats'iì xi̱ta̱ judío, ko̱ xi mìtsà xi̱ta̱ judío, mìkiì síkitasòn‑la̱ nga jè xi mejèn‑la̱ Nainá nga ngásòn ngáya ko̱hi̱ma̱keè ngats'iì xi̱ta̱.
32 Pois Deus fez com que todos se tornassem prisioneiros da desobediência a fim de mostrar misericórdia a todos.
33 ¡Mé tà 'ñó tse ma kjoa̱nchi̱ná xi tjín‑la̱ Nainá, ko̱ 'ñó tse kjoa̱chji̱ne̱ tjín‑la̱ ko̱ kjo̱hítsjeèn‑la̱! Ni̱jngoò xi̱ta̱ xi machi̱ya‑la̱ kós'ín kosòn‑la̱ k'e̱ nga bíndaàjiìn ko̱ kós'ín tjín ndi̱yá‑la̱.
33 Como são grandes as riquezas de Deus! Como são profundos o seu conhecimento e a sua sabedoria! Quem pode explicar as suas decisões? Quem pode entender os seus planos?
34 ¿Yá xi beè kós'ín tjín kjo̱hítsjeèn‑la̱ Nainá? Mì yá xi ko̱ma‑la̱ si̱ìkíchi̱ya‑la̱ Na̱'èn‑ná.
34 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem pode conhecer a mente do Senhor? Quem é capaz de lhe dar conselhos?
35 ¿Yá xi̱ta̱ xi jè kisìkìña ítjòn‑la̱ xi mochjeén‑la̱ Nainá mé‑ne nga jè si̱ìkátji ngajo‑la̱?
35 Quem já deu alguma coisa a Deus para receber dele algum pagamento?”
36 I̱t'aà ts'e̱é Nainá nchrobát'aà‑ne ngats'iì tsojmì xi tjín, ti̱koa̱ i̱t'aà ts'e̱‑né nga títsa̱kon, ko̱ k'oa̱á s'ín mochjeén nga jeya kíjna.
36 Pois todas as coisas foram criadas por ele, e tudo existe por meio dele e para ele. Glória a Deus para sempre! Amém !
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.