Romanos 11
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ARA
1 'A̱án kjònanguia, jè Nainá, ¿a kitsjeiìn takòn na̱xa̱ndá‑la̱ Israel? Majìn, mì k'oa̱á s'ín tjín. 'A̱n, ti̱koa̱á xi̱ta̱ Israel‑ná, tje̱‑la̱á ma Abraham, xi̱ta̱ xinguia̱á ma xi ya̱ nchrobát'aà‑ne ts'e̱ Benjamín.
1 Pergunto, pois: terá Deus, porventura, rejeitado o seu povo? De modo nenhum! Porque eu também sou israelita da descendência de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 Nainá mìtsà tsachrjekàngui na̱xa̱ndá‑la̱ nga jye tíjiìn‑la̱ nga ti̱sa̱ tàts'en‑la̱ kjoa̱ nga i̱xti‑la̱ ko̱ma. ¿A mì tíjiìn‑nò koni tsò Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá i̱t'aà ts'e̱ Elías nga k'oa̱s'ín chja̱t'aà‑la̱ Nainá xi kondra̱ ts'e̱ Israel? Tsò:
2 Deus não rejeitou o seu povo, a quem de antemão conheceu. Ou não sabeis o que a Escritura refere a respeito de Elias, como insta perante Deus contra Israel, dizendo:
3 “Na̱'èn, jñà xi̱ta̱‑lè xi kiìchja̱ ngajo‑lè, jyeé kisìk'en xi̱ta̱, koa̱ jñà i̱'nde tsjeè‑lè jyeé kisìkits'óña; tà 'a̱n ta̱jngoò tìjna̱a ìsa̱, ti̱koa̱á mejèn‑la̱ si̱ìk'en‑na̱.”
3 Senhor, mataram os teus profetas, arrasaram os teus altares, e só eu fiquei, e procuram tirar-me a vida.
4 Ta̱nga k'oa̱á tsò 'én xi tsjá Nainá: “Majìn, mìtsà tà ji̱ ta̱jngoò tijni. Itoò jmiì ma‑ne xi̱ta̱ xi 'a̱n títsa̱jnatjò‑na̱ xi kj'eè tsà ya̱ bincha-xkó'nchit'aà‑la̱ xkósòn‑la̱ Baal.”
4 Que lhe disse, porém, a resposta divina? Reservei para mim sete mil homens, que não dobraram os joelhos diante de Baal.
5 Na̱chrjein i̱'ndei̱ tákó k'oa̱á s'ín ma, tjín ìsa̱ xi̱ta̱ Israel xi títsa̱jnatjò‑la̱ Nainá xi xó jaàjiìn‑ne xi kjo̱ndaà ts'e̱.
5 Assim, pois, também agora, no tempo de hoje, sobrevive um remanescente segundo a eleição da graça.
6 Tsà tà kjo̱ndaà ts'e̱é Nainá nga k'oa̱s'ín jaàjiìn xi̱ta̱, tsòyaá‑ne mìtsà koi kjoa̱‑la̱ kjo̱ndaà xi kis'iìn. Ta̱nga tsà koií kjoa̱‑la̱ kjo̱ndaà xi kis'iìn, mì‑la tsà ti̱ kjo̱ndaà‑la̱ Nainá kjòchjeén‑ne nga kitjaàjiìn xi̱ta̱.
6 E, se é pela graça, já não é pelas obras; do contrário, a graça já não é graça.
7 ¿Kó s'ín tjín kjoa̱? Tsòyaá‑ne nga kjín xi̱ta̱ Israel mìkiì ijchòtji̱ngui‑la̱ jè kjoa̱ xi tsohótsji. Ta̱nga kis'e i'nga xi̱ta̱ xi xó jaàjiìn‑ne Nainá xi jye ijchòtji̱ngui‑la̱. Jñà xi̱ta̱ xi i'nga, 'ñó kjòtájaàjiìn ini̱ma̱‑la̱.
7 Que diremos, pois? O que Israel busca, isso não conseguiu; mas a eleição o alcançou; e os mais foram endurecidos,
8 K'oa̱á s'ín tjít'aà Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá nga tsò: “Nainá, kitsjaà‑la̱ nga kisìjñòjiìn ini̱ma̱‑la̱; jñà xko̱n mìkiì tsejèn‑la̱, ko̱ líká‑la̱, mìkiì 'nchré skanda na̱chrjein i̱'ndei̱.”
8 como está escrito: Deus lhes deu espírito de entorpecimento, olhos para não ver e ouvidos para não ouvir, até ao dia de hoje.
9 Jè xi̱ta̱xá ítjòn David k'oa̱á ti kitsò:
9 E diz Davi: Torne-se-lhes a mesa em laço e armadilha, em tropeço e punição;
10 Kàtasichjoà xko̱n mé‑ne nga mìkiì ko̱tsejèn‑la̱
10 escureçam-se-lhes os olhos, para que não vejam, e fiquem para sempre encurvadas as suas costas.
11 'A̱n kjònangui‑ná, ¿a jngoò k'a chixòt'aà nangui jñà xi̱ta̱ Israel k'e̱ nga kisatèngui? Majìn. Mì k'oa̱á s'ín tjín kjoa̱. Jè kjoa̱‑la̱ nga mìkiì kisìkitasòn jñà xi̱ta̱ Israel, jñà kitjoé‑la̱ xi mìtsà xi̱ta̱ judío nga tsibìtsa̱jnandei̱í xi kjoa̱ ts'e̱ jé‑la̱. K'oa̱á s'ín komà mé‑ne nga jñà xi̱ta̱ judío kàtachi̱ni̱‑ne i̱t'aà ts'e̱ kjo̱ndaà‑la̱ Nainá.
11 Pergunto, pois: porventura, tropeçaram para que caíssem? De modo nenhum! Mas, pela sua transgressão, veio a salvação aos gentios, para pô-los em ciúmes.
12 Tsà jñà xi̱ta̱ i̱sò'nde kisakò‑la̱ kjoa̱nchi̱ná‑la̱ Nainá k'e̱ nga jñà xi̱ta̱ judío mìkiì kisìkitasòn‑la̱ Nainá ko̱ kisìchijà kjo̱ndaà‑la̱, ìsa̱á ta 'ñó ndaà s'e̱‑la̱ kjoa̱ machikon‑t'in jè i̱sò'nde k'e̱ nga jñà xi̱ta̱ judío ìjngoò k'a skoé i̱'nde‑la̱ ya̱ nguixko̱n Nainá.
12 Ora, se a transgressão deles redundou em riqueza para o mundo, e o seu abatimento, em riqueza para os gentios, quanto mais a sua plenitude!
13 Jñò chjàko̱‑nò xi mìtsà xi̱ta̱ judío mì‑nò. 'A̱n kisìxáya‑na̱ nga 'a̱n kichjàjiìn‑la̱ jñà xi mìtsà xi̱ta̱ judío. 'A̱n beèxkón‑ná xá xi kits'iì‑na.
13 Dirijo-me a vós outros, que sois gentios! Visto, pois, que eu sou apóstolo dos gentios, glorifico o meu ministério,
14 Tsà koií na̱chrjein‑la̱ ko̱chi̱ni̱í i'nga xi̱ta̱ xinguia̱a mé‑ne nga ti̱koa̱ ko̱ma kítsa̱jnandei̱í‑ne xi kjoa̱ ts'e̱ jé‑la̱.
14 para ver se, de algum modo, posso incitar à emulação os do meu povo e salvar alguns deles.
15 Tsà jñà xi̱ta̱ i̱sò'nde kisakò‑la̱ kjoa̱'nchán i̱t'aà ts'e̱ Nainá k'e̱ nga jñà xi̱ta̱ judío itjokàngui, ìsa̱á tse kjo̱ndaà sa̱kò‑la̱ jñá xi̱ta̱ judío k'e̱ nga skoétjò ìjngoò k'a‑ne Nainá. Skanda k'oa̱á s'ín ko̱mat'in koni jngoò xi̱ta̱ xi jye k'en ko̱ kjoa̱áya‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱biyaà.
15 Porque, se o fato de terem sido eles rejeitados trouxe reconciliação ao mundo, que será o seu restabelecimento, senão vida dentre os mortos?
16 Tsà tsjeè ni̱ño̱ xi sindaà ítjòn nga ko̱nga̱tsja Nainá, ti̱koa̱á tsjeè‑né na̱'yo̱ xi ko̱chjeén nga sindaà ni̱ño̱ k'e̱ nga ko̱ma i̱skan. Tsà tsjeè i̱t'aà ts'e̱ Nainá i̱'ma̱‑la̱ yá, jñà chrja‑la̱ ti̱koa̱á tsjeè‑né.
16 E, se forem santas as primícias da massa, igualmente o será a sua totalidade; se for santa a raiz, também os ramos o serão.
17 Jñà xi̱ta̱ Israel, k'oa̱á s'ín ngaya‑la̱ koni jngoò yá olivo ndaà xi kitiìt'aà chrja‑la̱, koa̱ ngaji̱ k'oa̱á s'ín ngaya‑la̱ koni chrja‑la̱ yá olivo i̱jiìn ijñá nga ya̱ kisìkjoòkoi̱i ya̱ ngajo‑la̱ chrja‑la̱ yá olivo ndaà; k'oa̱á ma‑ne nga ya̱ tíchjoí jè nga'ñó‑la̱ i̱'ma̱‑la̱ yá olivo ndaà.
17 Se, porém, alguns dos ramos foram quebrados, e tu, sendo oliveira brava, foste enxertado em meio deles e te tornaste participante da raiz e da seiva da oliveira,
18 Kì 'nga nìkíjni yijo‑lè nga ya̱ titsa̱kjoòkoi̱i chrja‑la̱ yá olivo ndaà. Ti̱kítsjiìn nga tà kisìkjoòko̱‑nè; mìtsà ji̱ 'biì‑la̱ nga'ñó jñà i̱'ma̱‑la̱ yá olivo ndaà, tà saà ji̱ tsjá‑lè nga'ñó jñà i̱'ma̱‑la̱ yá olivo ndaà.
18 não te glories contra os ramos; porém, se te gloriares, sabe que não és tu que sustentas a raiz, mas a raiz, a ti.
19 Ji̱, kì k'oa̱á si: “Kitiìt'aà chrja‑la̱ yá olivo ndaà, nga 'a̱n kisìkjoòkoa̱a.”
19 Dirás, pois: Alguns ramos foram quebrados, para que eu fosse enxertado.
20 Ti̱kítsjiìn koií kjoa̱‑la̱ nga mìkiì mokjeiín‑la̱ nga kitiìt'aà‑ne. Ta̱nga ji̱ koií kjoa̱‑la̱ nga mokjeiín‑lè nga ya̱ ti̱jnat'eiì. Kì 'ngaá beè‑la̱ takoìn, ti̱skón‑la̱ Nainá.
20 Bem! Pela sua incredulidade, foram quebrados; tu, porém, mediante a fé, estás firme. Não te ensoberbeças, mas teme.
21 Nainá, tsà mìkiì kitsjaà'nde‑la̱ jñà chrja‑la̱ jè yá olivo ndaà nga ya̱ kíjnakjoòko̱ ti̱koa̱á ngaji̱ tsà mì ti̱ kiì mokjeiín‑lè mì ti̱ kiì tsjá'nde‑lè nga ya̱ ki̱jnakjoòkoi̱i.
21 Porque, se Deus não poupou os ramos naturais, também não te poupará.
22 Chìtsejèn‑la̱ Nainá, 'ñó ndaà xi̱ta̱ ta̱nga ti̱koa̱á jè xi mejèn‑la̱ nga ndaà ki̱tasòn 'én xi chja̱. Mìkiì beè i̱ma̱ jñà xi̱ta̱ xi chinchat'aàxìn‑la̱ Nainá. Ta̱nga i̱t'aà tsi̱ji títsjá‑lè kjo̱ndaà. Tà jè xi mochjeén nga k'oa̱s'ín ki̱jni koni s'ín tjín kjo̱ndaà xi kitsjaà‑lè. Tsà majìn ti̱koa̱ ko̱tet'aà‑lè koni jngoò chrja‑la̱ yá.
22 Considerai, pois, a bondade e a severidade de Deus: para com os que caíram, severidade; mas, para contigo, a bondade de Deus, se nela permaneceres; doutra sorte, também tu serás cortado.
23 Jñà xi̱ta̱ judío xi chrja‑la̱ yá xi kitiìt'aà, tsà ko̱kjeiín ìjngoò k'a‑la̱, ko̱maá sincháya‑ne i̱'nde‑la̱, nga Nainá tjín‑la̱ nga'ñó, ko̱maá kìkjoò ìjngoò k'a‑ne.
23 Eles também, se não permanecerem na incredulidade, serão enxertados; pois Deus é poderoso para os enxertar de novo.
24 Ji̱, nga ya̱ kitiìt'aà‑ne jñà yá olivo i̱jiìn ijñá koa̱ kisìkjoòkoi̱i yá olivo ndaà na̱s'ín mìkiì ya̱ ok'ìn‑lè. ¡Ìsa̱á tà ndaà ok'ìn‑la̱ nga jñà chrja‑la̱ yá olivo xi xó kitjaàjiìn‑ne nga sincháya ìjngoò k'a‑ne i̱'nde‑la̱ xi ti̱jè‑ne yijo‑la̱ yá!
24 Pois, se foste cortado da que, por natureza, era oliveira brava e, contra a natureza, enxertado em boa oliveira, quanto mais não serão enxertados na sua própria oliveira aqueles que são ramos naturais!
25 'Ndsè, mejèn‑na̱ nga ndaà kàtasijiìn‑nò kjoa̱'ma koi koni s'ín tjíndaà‑la̱ Nainá mé‑ne nga mì 'ñó chji̱ne̱ ki̱nachrje yijo‑nò. Jè kjoa̱ nga tjín i'nga xi̱ta̱ Israel xi kjòtájaàjiìn ini̱ma̱‑la̱ nga mìkiì mokjeiín‑la̱, ta̱nga skanda k'e̱é ko̱kjeiín‑la̱ k'e̱ nga jye ko̱kjeiín yije‑la̱ xi mìtsà xi̱ta̱ judío.
25 Porque não quero, irmãos, que ignoreis este mistério (para que não sejais presumidos em vós mesmos): que veio endurecimento em parte a Israel, até que haja entrado a plenitude dos gentios.
26 K'e̱ nga jye k'oa̱s'ín ko̱ma, ngats'iì xi̱ta̱ Israel kítsa̱jnandei̱í‑né xi kjoa̱ ts'e̱ jé‑la̱, koni s'ín tíchja̱ xo̱jo̱n nga tsò:
26 E, assim, todo o Israel será salvo, como está escrito: Virá de Sião o Libertador e ele apartará de Jacó as impiedades.
27 Jè kjoa̱ xi bìndaàjiìn‑koa̱a
27 Esta é a minha aliança com eles, quando eu tirar os seus pecados.
28 Kjoa̱ ts'e̱ 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo, jñà xi̱ta̱ judío, kondra̱‑la̱á ma Nainá mé‑ne jñò sa̱kò‑nò kjo̱ndaà. Ta̱nga jè kjoa̱ nga xó kitjaàjiìn‑ne xi̱ta̱ koi, tákó matsjakeè Nainá nga jye ko̱s'ín kitsjaà‑la̱ tso'ba jñà xi̱ta̱ jchínga kjiìn‑la̱.
28 Quanto ao evangelho, são eles inimigos por vossa causa; quanto, porém, à eleição, amados por causa dos patriarcas;
29 Nainá mìkiì faáxìn kjo̱tjò xi tsjá, ti̱koa̱ mìkiì faáxìn 'én xi chja̱‑ná.
29 porque os dons e a vocação de Deus são irrevogáveis.
30 Jñò, k'oa̱á ti̱s'ín ki'nè nga sa̱ kjòtseé; mìkiì kinìkitasòn‑là Nainá, ta̱nga i̱'ndei̱ jyeé kisakò‑nò kjo̱hi̱ma̱takòn, koií nga̱tjì‑la̱ nga mìkiì kisìkitasòn jñà xi̱ta̱ judío.
30 Porque assim como vós também, outrora, fostes desobedientes a Deus, mas, agora, alcançastes misericórdia, à vista da desobediência deles,
31 Na̱chrjein i̱'ndei̱ jñà xi̱ta̱ judío mìkiì síkitasòn‑la̱ Nainá. Ta̱nga tà koi‑né nga jè Nainá tjín‑la̱ kjo̱hi̱ma̱takòn xi i̱t'aà tsa̱jòn mé‑ne jñà xi̱ta̱ koi ti̱koa̱á s'e̱‑la̱ kjo̱hi̱ma̱takòn ts'e̱ Nainá.
31 assim também estes, agora, foram desobedientes, para que, igualmente, eles alcancem misericórdia, à vista da que vos foi concedida.
32 Nainá, k'oa̱á tsò nga ngats'iì xi̱ta̱ judío, ko̱ xi mìtsà xi̱ta̱ judío, mìkiì síkitasòn‑la̱ nga jè xi mejèn‑la̱ Nainá nga ngásòn ngáya ko̱hi̱ma̱keè ngats'iì xi̱ta̱.
32 Porque Deus a todos encerrou na desobediência, a fim de usar de misericórdia para com todos.
33 ¡Mé tà 'ñó tse ma kjoa̱nchi̱ná xi tjín‑la̱ Nainá, ko̱ 'ñó tse kjoa̱chji̱ne̱ tjín‑la̱ ko̱ kjo̱hítsjeèn‑la̱! Ni̱jngoò xi̱ta̱ xi machi̱ya‑la̱ kós'ín kosòn‑la̱ k'e̱ nga bíndaàjiìn ko̱ kós'ín tjín ndi̱yá‑la̱.
33 Ó profundidade da riqueza, tanto da sabedoria como do conhecimento de Deus! Quão insondáveis são os seus juízos, e quão inescrutáveis, os seus caminhos!
34 ¿Yá xi beè kós'ín tjín kjo̱hítsjeèn‑la̱ Nainá? Mì yá xi ko̱ma‑la̱ si̱ìkíchi̱ya‑la̱ Na̱'èn‑ná.
34 Quem, pois, conheceu a mente do Senhor? Ou quem foi o seu conselheiro?
35 ¿Yá xi̱ta̱ xi jè kisìkìña ítjòn‑la̱ xi mochjeén‑la̱ Nainá mé‑ne nga jè si̱ìkátji ngajo‑la̱?
35 Ou quem primeiro deu a ele para que lhe venha a ser restituído?
36 I̱t'aà ts'e̱é Nainá nchrobát'aà‑ne ngats'iì tsojmì xi tjín, ti̱koa̱ i̱t'aà ts'e̱‑né nga títsa̱kon, ko̱ k'oa̱á s'ín mochjeén nga jeya kíjna.
36 Porque dele, e por meio dele, e para ele são todas as coisas. A ele, pois, a glória eternamente. Amém!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.