Lucas 8

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 K'e̱ nga komà i̱skan, Jesús, kjìn na̱xa̱ndá tsajmeè, ko̱ rancho̱, nga kiìchja̱ya ko̱ kisìka'bí 'én ndaà‑la̱ Nainá koni s'ín otíxoma Nainá. Tji̱ko̱ xi̱ta̱‑la̱ xi tejò ma‑ne.
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 Ti̱koa̱á tji̱ko̱ i'nga íchjín xi jye kjòndaà‑ne ch'in nei̱í‑la̱ ko̱ xi kj'ei̱í ch'in. Ya̱á tji̱ko̱ María jè xi Magdalena 'mì, xi itoò ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í itjojiìn yijo‑la̱;
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 tji̱ko̱ Juana, chjo̱ón‑la̱ Chuza xi síkinda̱ tsojmì‑la̱ xi̱ta̱xá ítjòn xi 'mì Herodes; ti̱koa̱á tji̱ko̱ xi 'mì Susana koa̱ kjìn‑ìsa íchjín tji̱ko̱ xi síchját'aà‑la̱ mé tsojmì xi tjín‑la̱.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 K'e̱ nga jye kòkjìn xi̱ta̱ xi xki̱ xi ján na̱xa̱ndá j'iì‑ne, Jesús, tsibéno̱jmí‑la̱ kjoa̱ xi mangásòn. Kitsò‑la̱:
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 ―Jngoò xi̱ta̱ xi kiì kíjndi̱ xojmá. K'e̱ nga tsibíts'ia̱ nga kiskíjndi̱ xojmá, chixò chiba ya̱ i̱ya ndi̱yá. Koa̱ chinchanè xi̱ta̱ koa̱ jñà ni̱se tsakjèn.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Nguì k'oa̱ tjín chixòsòn ya̱ ñánda na̱xi̱ choòn, ta̱nga k'e̱ nga isò xojmá, ni̱to̱ón kixì nga mìkiì 'nchi̱'nde nangui.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Nguì k'oa̱ tjín chixò ya̱ i̱jiìn na'yá; ya̱á ta̱ña isòkjoò; k'e̱ nga kjò'nga na'yá, kisìk'en‑ngui xka̱‑la̱ xojmá.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Nguì k'oa̱ tjín chixò ñánda nangui ndaà; isò, kjò'nga, koa̱ tsajà‑la̱ toò; kitsjaà jngoò sìndo̱ nga jngoò ìjngoò.
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Jesús kiskònangui‑la̱ kó tsòya‑ne jè kjoa̱ xi mangásòn xi tsibéno̱jmí‑la̱ xi̱ta̱.
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Jesús kitsò:
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 ’Jè kjoa̱ xi mangásòn ts'e̱ xojmá, kií tsòyaá‑ne: Jñà xojmá, jè 'én‑la̱ Nainá.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Jñà xojmá xi chixò i̱ya ndi̱yá, jñà ngaya‑la̱ xi̱ta̱ xi 'nchré 'én‑la̱ Nainá, i̱kjoàn f'iì xi̱ta̱ nei̱í, faáxìn jè 'én i̱jiìn ini̱ma̱‑la̱ mé‑ne nga mìkiì ko̱kjeiín‑la̱ koa̱ mìkiì ki̱tjojiìn kjo̱'in ini̱ma̱‑la̱.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Jñà xojmá xi chixòsòn na̱xi̱, jñà ngaya‑la̱ xi̱ta̱ xi 'nchré 'én‑la̱ Nainá, k'e̱ nga tàts'en‑la̱ kjoa̱ tsjaá ma‑la̱ nga mokjeiín‑la̱, ta̱nga tsjìn‑la̱ i̱'ma̱; tà chibaá na̱chrjein mokjeiín‑la̱; k'e̱ nga mé kjoa̱ xi sakó‑la̱, ni̱to̱ón síkíjna‑ne.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Jñà xojmá xi chixò i̱jiìn na'yá, jñà ngaya‑la̱ xi̱ta̱ xi 'nchré 'én‑la̱ Nainá; k'e̱ nga jye tjímaya ndi̱yá‑la̱ Nainá, bíts'ia̱ nga síkájno‑la̱ yijo‑la̱, ótsji xi kjoa̱ nchi̱ná ko̱ xi kjoa̱ kjo̱tsja. Jñà kjoa̱ koi xi tjín i̱sò'nde bíchjoà‑ikòn‑la̱ nga mìkiì makixi̱ nga ojà‑la̱ toò.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Jñà xojmá xi chixò ñánda nangui ndaà, jñà ngaya‑la̱ xi̱ta̱ xi ndaà tjín ko̱ xi kixi̱ tjín ini̱ma̱‑la̱; 'nchré 'én‑la̱ Nainá ti̱koa̱ bíjiìn‑ikon 'én xi 'nchré; ndaà bincha kixi̱ skanda k'e̱ nga ndaà makjìn‑ya jñà 'én.
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 ’Tsjìn xi̱ta̱ xi oká ni'ín, i̱kjoàn bíjtsa'ma, o xi ya̱ síkíjnangui na̱chan; jngoò ni'ín xi tì, sijna 'nga‑né; ya̱á sijnaya candelero mé‑ne nga ko̱hiseèn‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi kjoa̱has'en ni'ya.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Ni̱mé kjoa̱ tjín xi tjí'ma i̱'ndei̱ xi mìkiì ko̱tsejèn nga ko̱ma i̱skan; ti̱koa̱á tsjìn kjoa̱ xi tjí'ma i̱'ndei̱ xi mìkiì jcha̱‑la̱. Ngats'iì kjoa̱ skoe̱xkon yije xi̱ta̱.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 ’T'e̱en kinda̱ kjo̱hítsjeèn‑nò k'e̱ nga ki̱ná'ya 'én‑la̱ Nainá. Ndaà ti̱ná'yaà. Nga̱ jè xi tjín‑la̱ kjo̱hítsjeèn k'oi̱í ìsa̱‑la̱; ta̱nga jè xi tsjìn‑la̱, skanda tjá'aán‑la̱ mé xi k'oa̱s'ín síkítsjeèn nga tjín‑la̱.
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Nea̱‑la̱ ko̱ 'ndse̱ kiìkon ñánda tíjna Jesús. Ta̱nga mìkiì komà ijchò skanda ñánda tíjna nga 'ñó kjìn ma‑ne xi̱ta̱ xi títsa̱jna.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Jesús kis'eno̱jmí‑la̱, kitsò‑la̱:
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Kiìchja̱ Jesús, kitsò:
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Jngoò na̱chrjein, Jesús ko̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ jahas'en jngoò chitso, kitsò Jesús:
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Ta̱nga k'e̱ nga kiìsòndá chitso, Jesús tsohojnafè‑né. I̱kjoàn kjòts'ia̱ nga j'iì tjo̱xkón ya̱ i̱jiìn ndáchikon. Jyeé tífahas'en nandá chitso; xkón tjín tsà ya̱ ska̱jiìn‑ndá.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Jñà xi̱ta̱‑la̱ k'e̱é kiìkon nga kisìkjaá‑la̱ Jesús; kitsò‑la̱:
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Jesús kitsò:
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 I̱kjoàn ijchò ya̱ nangui‑la̱ xi̱ta̱ Gadareno xi kijna xijngoaà ndáchikon ts'e̱ Galilea.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 K'e̱ nga itjojen chitso, Jesús, ijchò kasìt'aà jngoò‑la̱ xi̱ta̱ x'i̱n xi ya̱ i̱'nde‑la̱ na̱xa̱ndá Gadara. 'Ñó kjòtseé tíjiìn yijo‑la̱ ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í; mìtsà nikje ókjá, koa̱ mì ni'ya tjín‑la̱; ya̱á xó bìjnaya nga̱jo̱‑la̱ mik'en.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 Xi̱ta̱ jè, k'e̱ nga kijtseè Jesús, 'ñó kiskindàyat'aà‑la̱ koa̱ tsasèn‑xkó'nchit'aà‑la̱; i̱kjoàn 'ñó kiìchja̱, kitsò:
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 Koií o̱kitsò‑ne, nga jè Jesús, jyeé ko̱s'ín tsatíxoma‑la̱ jè ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í nga kàtitjojiìn yijo‑la̱ xi̱ta̱ jè. Jyeé kjòtseé ko̱s'ín tíjiìn yijo‑la̱ nga biyaàxín; na̱s'ín na'ñó ki̱cha̱ cadena sit'aà'ñó ndso̱ko̱ ko̱ tsja, chíkjoa̱á‑la̱ nga otejtso, i̱kjoàn fìko̱ jè ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í ya̱ nangui kixì ñánda tsjìn xi̱ta̱.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Jesús kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱:
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Jñà ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í tsibítsi'ba‑la̱ Jesús nga mì ya̱á si̱ìkatsjoya ni̱tja̱n‑la̱ nei̱í ñánda tjín kjo̱'in.
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Ya̱ i̱t'aà nindoò, 'ñó kjìn ma chi̱nga̱ xi nchikjèn‑jno i̱jiìn ijñá. Jñà ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í, tsibítsi'ba‑la̱ Jesús nga tsjá'nde‑la̱ nga ya̱ kjoa̱has'en‑jiìn yijo‑la̱ chi̱nga̱. Jesús, kitsjaà'nde‑la̱.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Jñà ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í, nga jye itjojiìn yijo‑la̱ xi̱ta̱ jè, i̱kjoàn jahas'en‑jiìn yijo‑la̱ jñà chi̱nga̱. I̱kjoàn jñà chi̱nga̱ tsatíkjájen‑jno ya̱ na̱xi̱ skanda i̱jiìn nandá; ya̱á k'en‑jiìn nandá ngats'iì jñà chi̱nga̱.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Jñà xi̱ta̱ xi nchikondà chi̱nga̱, k'e̱ nga kijtseè kjoa̱ xi komà, tsangachikon nga kisìkí'nchré na̱xa̱ndá kóho̱kji ñánda rancho̱.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá, k'e̱ nga kiì'nchré, itjo katsejèn jñà kjoa̱ xi komà. Kiì ñánda tíjna Jesús. Ti̱koa̱ ya̱ tíjnat'aà ndso̱ko̱ Jesús jè xi̱ta̱ xi jye itjojiìn‑ne yijo‑la̱ jñà ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í. Jyeé íkjá‑ne nikje‑la̱, ti̱koa̱á jyeé ndaà tjín‑ne kjo̱hítsjeèn‑la̱. Jñà xi̱ta̱ k'e̱ nga kijtseèxkon, tà kitsakjòn‑la̱.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Jñà xi̱ta̱ xi kijtseè kjoa̱ koi, tsibéno̱jmí‑la̱ xíkjín kó s'ín komà nga kjòndaà‑ne jè xi̱ta̱ xi ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í kisijiìn yijo‑la̱.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Ngats'iì xi̱ta̱ xi títsa̱jna ya̱ nangui‑la̱ xi̱ta̱ Gadareno, kóho̱kji jngoò itjandiì, tsibítsi'ba‑la̱ Jesús nga kàtjì‑ne, koií kjoa̱‑la̱ nga 'ñó kitsakjòn xi̱ta̱ koi. Jesús jahas'en‑ne chitso, i̱kjoàn kiì‑ne.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Jè xi̱ta̱ xi jye itjokàjiìn‑ne yijo‑la̱ ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í tsibítsi'ba‑la̱ Jesús nga mejèn‑la̱ nga ya̱ ko̱jmeiìko̱; ta̱nga jè Jesús kitsjaà‑la̱ o̱kixi̱ nga kàtìjna; kitsò‑la̱:
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 ―T'in‑ne ni'ya‑lè, tèno̱jmí yije‑la̱ xi̱ta̱ nga 'ñó tse kjoa̱ kàsíko̱‑lè Nainá.
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 K'e̱ nga jye j'iì ìjngoò k'a‑ne Jesús ján xijngoaà ndáchikon, kjòtsjaá‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi kjìn ma‑ne, koií kjoa̱‑la̱ nga ngats'iì, nchikoña‑la̱.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 J'iìkon jngoò xi̱ta̱ sko̱‑la̱ xi ts'e̱ ni'ya i̱ngo̱ sinagoga xi 'mì Jairo; tsasèn‑xkó'nchit'aà ndso̱ko̱ Jesús, tsibítsi'ba‑la̱ nga mejèn‑la̱ kji̱ko̱ ni'ya‑la̱.
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 Koií xá j'iìkjaá‑ne nga jye tíbiyaà ndí tsòti‑la̱ xi ta̱jngoò ma‑ne xi tejò nó tjín‑la̱.
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Ya̱ tsóhojiìn jngoò chjo̱ón xi jye kjò tejò nó tjín‑la̱ ch'in jní. Jye kjò tse to̱n ko̱ tsojmì xi tjín‑la̱ kisìkjeheya xi kjoa̱ ts'e̱ chji̱ne̱xkiì; mìkiì mandaà‑ne ni̱ta̱ yá xi síxkiì‑la̱.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Chjo̱ón jè, kiì kasìt'aà chrañà‑la̱ Jesús ya̱ i̱jto̱n íts'i̱n nga kitsobà'ñó i̱tjòn nikje‑la̱, koa̱ jè jní xi tíxíxteèn‑la̱, ni̱to̱ón kisijyò‑ne.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 K'e̱é kiskònangui Jesús, kitsò:
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Jesús kitsò ìjngoò k'a:
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Jè chjo̱ón, k'e̱ nga kijtseè nga mìkiì ko̱ma kójna'ma nga ki'yat'in‑la̱, chi̱ba̱‑la̱ tíhotsé yijo‑la̱ nga tsasèn‑xkó'nchit'aà‑la̱ Jesús. Tsibéno̱jmí‑la̱ nga nguixko̱n ngats'iì xi̱ta̱ na̱xa̱ndá mé kjoa̱‑ne nga nikje‑la̱ Jesús kitsobà‑ne, koa̱ kó s'ín nga ni̱to̱n kjòndaà‑ne ch'in‑la̱.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Jesús kitsò‑la̱:
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Tákó ti̱k'e̱é tíchja̱‑ìsa Jesús nga j'iì jngoò xi̱ta̱ xi ts'e̱ xi̱ta̱ ítjòn xi inchrobà‑ne ni'ya‑la̱ nga kitsò:
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 K'e̱ nga kiì'nchré Jesús kitsò‑la̱:
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 K'e̱ nga jahas'en ni'ya, Jesús, mìkiì kitsjaà'nde‑la̱ xi̱ta̱ xi kj'ei̱í nga jahas'en‑ko̱, tà jè Pedro, Jacobo, Juan, ko̱ na̱'èn‑la̱ ko̱ nea̱‑la̱ ndí tsòti.
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 Ngats'iì xi̱ta̱ xi títsa̱jna, nchikjindáya‑né koa̱ nchisíkájno‑né xi i̱t'aà ts'e̱ ndí tsòti. Ta̱nga jè Jesús kitsò‑la̱:
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 Jñà xi̱ta̱ xi títsa̱jna tà tsijnòkeè Jesús nga tíjiìn‑la̱ nga jyeé k'en.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Ta̱nga Jesús kiskoé tsja ndí tsòti; 'ñó kiìchja̱‑la̱ kitsò‑la̱:
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 J'iì ìjngoò k'a‑ne ini̱ma̱‑la̱; i̱kjoàn ni̱to̱ón tsasítje̱n; Jesús kitsjaà o̱kixi̱ nga tsjá‑la̱ xi ski̱ne̱.
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Jñà xi̱ta̱ jchínga‑la̱, tà kjòxkón‑la̱; ta̱nga jè Jesús kitsò‑la̱:
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.