Lucas 8
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs BKJ
1 K'e̱ nga komà i̱skan, Jesús, kjìn na̱xa̱ndá tsajmeè, ko̱ rancho̱, nga kiìchja̱ya ko̱ kisìka'bí 'én ndaà‑la̱ Nainá koni s'ín otíxoma Nainá. Tji̱ko̱ xi̱ta̱‑la̱ xi tejò ma‑ne.
1 E aconteceu que, depois disto, ele foi em todas cidades e aldeias, pregando e anunciando as boas novas do reino de Deus; e os doze estavam com ele,
2 Ti̱koa̱á tji̱ko̱ i'nga íchjín xi jye kjòndaà‑ne ch'in nei̱í‑la̱ ko̱ xi kj'ei̱í ch'in. Ya̱á tji̱ko̱ María jè xi Magdalena 'mì, xi itoò ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í itjojiìn yijo‑la̱;
2 e certas mulheres, que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios,
3 tji̱ko̱ Juana, chjo̱ón‑la̱ Chuza xi síkinda̱ tsojmì‑la̱ xi̱ta̱xá ítjòn xi 'mì Herodes; ti̱koa̱á tji̱ko̱ xi 'mì Susana koa̱ kjìn‑ìsa íchjín tji̱ko̱ xi síchját'aà‑la̱ mé tsojmì xi tjín‑la̱.
3 e Joana, a esposa de Cuza, mordomo de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com os seus bens.
4 K'e̱ nga jye kòkjìn xi̱ta̱ xi xki̱ xi ján na̱xa̱ndá j'iì‑ne, Jesús, tsibéno̱jmí‑la̱ kjoa̱ xi mangásòn. Kitsò‑la̱:
4 E tendo se ajuntado uma grande multidão, e vindo até ele de todas as cidades, ele falou por parábola:
5 ―Jngoò xi̱ta̱ xi kiì kíjndi̱ xojmá. K'e̱ nga tsibíts'ia̱ nga kiskíjndi̱ xojmá, chixò chiba ya̱ i̱ya ndi̱yá. Koa̱ chinchanè xi̱ta̱ koa̱ jñà ni̱se tsakjèn.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente; e enquanto ele semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a devoraram.
6 Nguì k'oa̱ tjín chixòsòn ya̱ ñánda na̱xi̱ choòn, ta̱nga k'e̱ nga isò xojmá, ni̱to̱ón kixì nga mìkiì 'nchi̱'nde nangui.
6 E outra caiu sobre a pedra, e, tendo brotado, murchou, porque não havia umidade.
7 Nguì k'oa̱ tjín chixò ya̱ i̱jiìn na'yá; ya̱á ta̱ña isòkjoò; k'e̱ nga kjò'nga na'yá, kisìk'en‑ngui xka̱‑la̱ xojmá.
7 E outra caiu entre espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Nguì k'oa̱ tjín chixò ñánda nangui ndaà; isò, kjò'nga, koa̱ tsajà‑la̱ toò; kitsjaà jngoò sìndo̱ nga jngoò ìjngoò.
8 E outra caiu em boa terra, e, crescendo, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Jesús kiskònangui‑la̱ kó tsòya‑ne jè kjoa̱ xi mangásòn xi tsibéno̱jmí‑la̱ xi̱ta̱.
9 E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: O que poderia ser esta parábola?
10 Jesús kitsò:
10 E ele disse: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros por parábolas, para que vendo, eles não possam enxergar; e ouvindo, eles não possam compreender.
11 ’Jè kjoa̱ xi mangásòn ts'e̱ xojmá, kií tsòyaá‑ne: Jñà xojmá, jè 'én‑la̱ Nainá.
11 Ora, a parábola é esta: A semente é a palavra de Deus.
12 Jñà xojmá xi chixò i̱ya ndi̱yá, jñà ngaya‑la̱ xi̱ta̱ xi 'nchré 'én‑la̱ Nainá, i̱kjoàn f'iì xi̱ta̱ nei̱í, faáxìn jè 'én i̱jiìn ini̱ma̱‑la̱ mé‑ne nga mìkiì ko̱kjeiín‑la̱ koa̱ mìkiì ki̱tjojiìn kjo̱'in ini̱ma̱‑la̱.
12 E os que estão à beira do caminho são os que ouvem; então vem o diabo, e tira a palavra de seus corações, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Jñà xojmá xi chixòsòn na̱xi̱, jñà ngaya‑la̱ xi̱ta̱ xi 'nchré 'én‑la̱ Nainá, k'e̱ nga tàts'en‑la̱ kjoa̱ tsjaá ma‑la̱ nga mokjeiín‑la̱, ta̱nga tsjìn‑la̱ i̱'ma̱; tà chibaá na̱chrjein mokjeiín‑la̱; k'e̱ nga mé kjoa̱ xi sakó‑la̱, ni̱to̱ón síkíjna‑ne.
13 E aqueles sobre pedra são os que, ouvindo recebem a palavra com alegria; mas não têm raiz, os quais creem por algum tempo, e no tempo da tentação se dispersam.
14 Jñà xojmá xi chixò i̱jiìn na'yá, jñà ngaya‑la̱ xi̱ta̱ xi 'nchré 'én‑la̱ Nainá; k'e̱ nga jye tjímaya ndi̱yá‑la̱ Nainá, bíts'ia̱ nga síkájno‑la̱ yijo‑la̱, ótsji xi kjoa̱ nchi̱ná ko̱ xi kjoa̱ kjo̱tsja. Jñà kjoa̱ koi xi tjín i̱sò'nde bíchjoà‑ikòn‑la̱ nga mìkiì makixi̱ nga ojà‑la̱ toò.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e indo adiante, são sufocados pelos cuidados e riquezas e deleites desta vida, e não dão fruto com perfeição.
15 Jñà xojmá xi chixò ñánda nangui ndaà, jñà ngaya‑la̱ xi̱ta̱ xi ndaà tjín ko̱ xi kixi̱ tjín ini̱ma̱‑la̱; 'nchré 'én‑la̱ Nainá ti̱koa̱ bíjiìn‑ikon 'én xi 'nchré; ndaà bincha kixi̱ skanda k'e̱ nga ndaà makjìn‑ya jñà 'én.
15 Mas a da boa terra, estes são os que, tendo ouvido a palavra de coração sincero e bom, guardam-na e produzem fruto com perseverança.
16 ’Tsjìn xi̱ta̱ xi oká ni'ín, i̱kjoàn bíjtsa'ma, o xi ya̱ síkíjnangui na̱chan; jngoò ni'ín xi tì, sijna 'nga‑né; ya̱á sijnaya candelero mé‑ne nga ko̱hiseèn‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi kjoa̱has'en ni'ya.
16 Nenhum homem, acendendo uma candeia, a cobre com um vaso, ou a põe debaixo da cama; mas a coloca no castiçal, para que os que entram vejam a luz.
17 Ni̱mé kjoa̱ tjín xi tjí'ma i̱'ndei̱ xi mìkiì ko̱tsejèn nga ko̱ma i̱skan; ti̱koa̱á tsjìn kjoa̱ xi tjí'ma i̱'ndei̱ xi mìkiì jcha̱‑la̱. Ngats'iì kjoa̱ skoe̱xkon yije xi̱ta̱.
17 Porque não há nada em secreto, que não será manifesto; nem alguma coisa oculta, que não se tornará conhecida e venha à luz.
18 ’T'e̱en kinda̱ kjo̱hítsjeèn‑nò k'e̱ nga ki̱ná'ya 'én‑la̱ Nainá. Ndaà ti̱ná'yaà. Nga̱ jè xi tjín‑la̱ kjo̱hítsjeèn k'oi̱í ìsa̱‑la̱; ta̱nga jè xi tsjìn‑la̱, skanda tjá'aán‑la̱ mé xi k'oa̱s'ín síkítsjeèn nga tjín‑la̱.
18 Vede, pois, como ouvis; porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, até o que parece ter lhe será tomado.
19 Nea̱‑la̱ ko̱ 'ndse̱ kiìkon ñánda tíjna Jesús. Ta̱nga mìkiì komà ijchò skanda ñánda tíjna nga 'ñó kjìn ma‑ne xi̱ta̱ xi títsa̱jna.
19 Então, foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Jesús kis'eno̱jmí‑la̱, kitsò‑la̱:
20 E foi-lhe contado por alguns que disseram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Kiìchja̱ Jesús, kitsò:
21 E, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus, e a praticam.
22 Jngoò na̱chrjein, Jesús ko̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ jahas'en jngoò chitso, kitsò Jesús:
22 Ora, aconteceu em um certo dia, que ele entrou no barco com seus discípulos, e disse-lhes: Vamos para o outro lado do lago. E eles partiram.
23 Ta̱nga k'e̱ nga kiìsòndá chitso, Jesús tsohojnafè‑né. I̱kjoàn kjòts'ia̱ nga j'iì tjo̱xkón ya̱ i̱jiìn ndáchikon. Jyeé tífahas'en nandá chitso; xkón tjín tsà ya̱ ska̱jiìn‑ndá.
23 Mas, enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Jñà xi̱ta̱‑la̱ k'e̱é kiìkon nga kisìkjaá‑la̱ Jesús; kitsò‑la̱:
24 E, chegando-se a ele, o acordaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e eles cessaram, e houve calmaria.
25 Jesús kitsò:
25 E ele disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Que tipo de homem é este, que ordena até aos ventos e à água, e eles lhe obedecem?
26 I̱kjoàn ijchò ya̱ nangui‑la̱ xi̱ta̱ Gadareno xi kijna xijngoaà ndáchikon ts'e̱ Galilea.
26 E eles chegaram à terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 K'e̱ nga itjojen chitso, Jesús, ijchò kasìt'aà jngoò‑la̱ xi̱ta̱ x'i̱n xi ya̱ i̱'nde‑la̱ na̱xa̱ndá Gadara. 'Ñó kjòtseé tíjiìn yijo‑la̱ ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í; mìtsà nikje ókjá, koa̱ mì ni'ya tjín‑la̱; ya̱á xó bìjnaya nga̱jo̱‑la̱ mik'en.
27 E, quando ele desembarcou, saiu-lhe ao encontro, fora da cidade, um certo homem que tinha demônios há muito tempo, e não usava roupas, nem habitava em alguma casa, mas nos sepulcros.
28 Xi̱ta̱ jè, k'e̱ nga kijtseè Jesús, 'ñó kiskindàyat'aà‑la̱ koa̱ tsasèn‑xkó'nchit'aà‑la̱; i̱kjoàn 'ñó kiìchja̱, kitsò:
28 Mas, vendo a Jesus, gritando, caiu diante dele, e disse em alta voz: O que tenho eu para fazer contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Eu suplico-te que não me atormentes.
29 Koií o̱kitsò‑ne, nga jè Jesús, jyeé ko̱s'ín tsatíxoma‑la̱ jè ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í nga kàtitjojiìn yijo‑la̱ xi̱ta̱ jè. Jyeé kjòtseé ko̱s'ín tíjiìn yijo‑la̱ nga biyaàxín; na̱s'ín na'ñó ki̱cha̱ cadena sit'aà'ñó ndso̱ko̱ ko̱ tsja, chíkjoa̱á‑la̱ nga otejtso, i̱kjoàn fìko̱ jè ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í ya̱ nangui kixì ñánda tsjìn xi̱ta̱.
29 (Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem. Porque frequentemente se apoderara dele; e guardavam-no preso, com correntes e cadeias; e, quebrando os grilhões, era impelido pelo demônio para os desertos).
30 Jesús kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱:
30 E Jesus perguntou-lhe, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Jñà ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í tsibítsi'ba‑la̱ Jesús nga mì ya̱á si̱ìkatsjoya ni̱tja̱n‑la̱ nei̱í ñánda tjín kjo̱'in.
31 E pediram-lhe para que não os mandasse para o abismo.
32 Ya̱ i̱t'aà nindoò, 'ñó kjìn ma chi̱nga̱ xi nchikjèn‑jno i̱jiìn ijñá. Jñà ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í, tsibítsi'ba‑la̱ Jesús nga tsjá'nde‑la̱ nga ya̱ kjoa̱has'en‑jiìn yijo‑la̱ chi̱nga̱. Jesús, kitsjaà'nde‑la̱.
32 E havia ali uma manada de muitos porcos pastando no monte; e pediram-lhe que lhes permitisse entrar neles; e ele lhos permitiu.
33 Jñà ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í, nga jye itjojiìn yijo‑la̱ xi̱ta̱ jè, i̱kjoàn jahas'en‑jiìn yijo‑la̱ jñà chi̱nga̱. I̱kjoàn jñà chi̱nga̱ tsatíkjájen‑jno ya̱ na̱xi̱ skanda i̱jiìn nandá; ya̱á k'en‑jiìn nandá ngats'iì jñà chi̱nga̱.
33 Então, os demônios saindo do homem, entraram nos porcos; e a manada correu violentamente a um lugar íngreme para o lago, e se afogaram.
34 Jñà xi̱ta̱ xi nchikondà chi̱nga̱, k'e̱ nga kijtseè kjoa̱ xi komà, tsangachikon nga kisìkí'nchré na̱xa̱ndá kóho̱kji ñánda rancho̱.
34 E aqueles que os alimentavam, vendo o que havia acontecido, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá, k'e̱ nga kiì'nchré, itjo katsejèn jñà kjoa̱ xi komà. Kiì ñánda tíjna Jesús. Ti̱koa̱ ya̱ tíjnat'aà ndso̱ko̱ Jesús jè xi̱ta̱ xi jye itjojiìn‑ne yijo‑la̱ jñà ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í. Jyeé íkjá‑ne nikje‑la̱, ti̱koa̱á jyeé ndaà tjín‑ne kjo̱hítsjeèn‑la̱. Jñà xi̱ta̱ k'e̱ nga kijtseèxkon, tà kitsakjòn‑la̱.
35 Então, eles saíram para ver o que tinha acontecido, e vieram a Jesus, e encontraram o homem de quem haviam saído os demônios assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e eles ficaram com medo.
36 Jñà xi̱ta̱ xi kijtseè kjoa̱ koi, tsibéno̱jmí‑la̱ xíkjín kó s'ín komà nga kjòndaà‑ne jè xi̱ta̱ xi ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í kisijiìn yijo‑la̱.
36 E também os que tinham visto aquilo, contaram-lhes como o possuído por demônios havia sido curado.
37 Ngats'iì xi̱ta̱ xi títsa̱jna ya̱ nangui‑la̱ xi̱ta̱ Gadareno, kóho̱kji jngoò itjandiì, tsibítsi'ba‑la̱ Jesús nga kàtjì‑ne, koií kjoa̱‑la̱ nga 'ñó kitsakjòn xi̱ta̱ koi. Jesús jahas'en‑ne chitso, i̱kjoàn kiì‑ne.
37 Então, toda a multidão da terra ao redor dos gadarenos pediu-lhe para que se afastasse deles, porque estavam tomados por grande temor; e entrando ele no barco, retornou.
38 Jè xi̱ta̱ xi jye itjokàjiìn‑ne yijo‑la̱ ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í tsibítsi'ba‑la̱ Jesús nga mejèn‑la̱ nga ya̱ ko̱jmeiìko̱; ta̱nga jè Jesús kitsjaà‑la̱ o̱kixi̱ nga kàtìjna; kitsò‑la̱:
38 E o homem de quem haviam saído os demônios, lhe pedia para que pudesse estar com ele, mas Jesus o despediu, dizendo:
39 ―T'in‑ne ni'ya‑lè, tèno̱jmí yije‑la̱ xi̱ta̱ nga 'ñó tse kjoa̱ kàsíko̱‑lè Nainá.
39 Retorna para a tua própria casa, e mostra quão grandes coisas Deus fez por ti. E ele foi pelo seu caminho, publicando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe fizera.
40 K'e̱ nga jye j'iì ìjngoò k'a‑ne Jesús ján xijngoaà ndáchikon, kjòtsjaá‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi kjìn ma‑ne, koií kjoa̱‑la̱ nga ngats'iì, nchikoña‑la̱.
40 E aconteceu que, ao retornar Jesus, a multidão o recebeu com alegria; porque todos o estavam esperando.
41 J'iìkon jngoò xi̱ta̱ sko̱‑la̱ xi ts'e̱ ni'ya i̱ngo̱ sinagoga xi 'mì Jairo; tsasèn‑xkó'nchit'aà ndso̱ko̱ Jesús, tsibítsi'ba‑la̱ nga mejèn‑la̱ kji̱ko̱ ni'ya‑la̱.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era um governante da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, pedia-lhe que fosse à sua casa;
42 Koií xá j'iìkjaá‑ne nga jye tíbiyaà ndí tsòti‑la̱ xi ta̱jngoò ma‑ne xi tejò nó tjín‑la̱.
42 porque ele tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Mas, enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Ya̱ tsóhojiìn jngoò chjo̱ón xi jye kjò tejò nó tjín‑la̱ ch'in jní. Jye kjò tse to̱n ko̱ tsojmì xi tjín‑la̱ kisìkjeheya xi kjoa̱ ts'e̱ chji̱ne̱xkiì; mìkiì mandaà‑ne ni̱ta̱ yá xi síxkiì‑la̱.
43 E uma mulher que tinha um fluxo de sangue havia doze anos, e gastara todos os seus sustentos com médicos, e não pôde ser curada por ninguém,
44 Chjo̱ón jè, kiì kasìt'aà chrañà‑la̱ Jesús ya̱ i̱jto̱n íts'i̱n nga kitsobà'ñó i̱tjòn nikje‑la̱, koa̱ jè jní xi tíxíxteèn‑la̱, ni̱to̱ón kisijyò‑ne.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e imediatamente estancou o fluxo do seu sangue.
45 K'e̱é kiskònangui Jesús, kitsò:
45 E disse Jesus: Quem me tocou? Quando todos negavam, Pedro e os que estavam com ele disseram: Mestre, a multidão te aperta e te pressiona, e dizes: Quem me tocou?
46 Jesús kitsò ìjngoò k'a:
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque eu percebi que saiu virtude de mim.
47 Jè chjo̱ón, k'e̱ nga kijtseè nga mìkiì ko̱ma kójna'ma nga ki'yat'in‑la̱, chi̱ba̱‑la̱ tíhotsé yijo‑la̱ nga tsasèn‑xkó'nchit'aà‑la̱ Jesús. Tsibéno̱jmí‑la̱ nga nguixko̱n ngats'iì xi̱ta̱ na̱xa̱ndá mé kjoa̱‑ne nga nikje‑la̱ Jesús kitsobà‑ne, koa̱ kó s'ín nga ni̱to̱n kjòndaà‑ne ch'in‑la̱.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, ela veio tremendo, e prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como ela fora curada imediatamente.
48 Jesús kitsò‑la̱:
48 E ele lhe disse: Filha, tem bom ânimo, a tua fé te sarou; vai em paz.
49 Tákó ti̱k'e̱é tíchja̱‑ìsa Jesús nga j'iì jngoò xi̱ta̱ xi ts'e̱ xi̱ta̱ ítjòn xi inchrobà‑ne ni'ya‑la̱ nga kitsò:
49 Enquanto ele ainda falava, veio alguém da casa do governante da sinagoga, dizendo: A tua filha está morta; não incomodes o Mestre.
50 K'e̱ nga kiì'nchré Jesús kitsò‑la̱:
50 Mas Jesus, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 K'e̱ nga jahas'en ni'ya, Jesús, mìkiì kitsjaà'nde‑la̱ xi̱ta̱ xi kj'ei̱í nga jahas'en‑ko̱, tà jè Pedro, Jacobo, Juan, ko̱ na̱'èn‑la̱ ko̱ nea̱‑la̱ ndí tsòti.
51 E, ele entrando na casa, não permitiu que nenhum homem entrasse, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 Ngats'iì xi̱ta̱ xi títsa̱jna, nchikjindáya‑né koa̱ nchisíkájno‑né xi i̱t'aà ts'e̱ ndí tsòti. Ta̱nga jè Jesús kitsò‑la̱:
52 E todos choravam, e a pranteavam; mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Jñà xi̱ta̱ xi títsa̱jna tà tsijnòkeè Jesús nga tíjiìn‑la̱ nga jyeé k'en.
53 E eles riam dele, para o desprezarem, sabendo que ela estava morta.
54 Ta̱nga Jesús kiskoé tsja ndí tsòti; 'ñó kiìchja̱‑la̱ kitsò‑la̱:
54 E ele, pondo-os todos fora, tomando-a pela mão, e clamou, dizendo: Menina, levanta-te.
55 J'iì ìjngoò k'a‑ne ini̱ma̱‑la̱; i̱kjoàn ni̱to̱ón tsasítje̱n; Jesús kitsjaà o̱kixi̱ nga tsjá‑la̱ xi ski̱ne̱.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e ele ordenou que lhe dessem de comer.
56 Jñà xi̱ta̱ jchínga‑la̱, tà kjòxkón‑la̱; ta̱nga jè Jesús kitsò‑la̱:
56 E seus pais ficaram admirados; mas ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.