João 12
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ARA
1 Nguì joòn na̱chrjein chija ìsa̱‑la̱ nga ki̱tjo s'eí Paxko̱. Jesús kiì ján na̱xa̱ndá Betania ñánda tíjna Lázaro xi jè Jesús kisìkjaáya‑la̱ k'e̱ nga k'en.
1 Seis dias antes da Páscoa, foi Jesus para Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
2 Ya̱á kisindaà‑la̱ tsojmì Jesús xi tsakjèn nga kòjñò. Jè Marta tsibíya tsojmì xi kiskine. Ngats'iì xi̱ta̱ xi ya̱ títsa̱jnat'aà ími̱xa̱, ti̱koa̱ ya̱ tíjna Lázaro ko̱ Jesús.
2 Deram-lhe, pois, ali, uma ceia; Marta servia, sendo Lázaro um dos que estavam com ele à mesa.
3 María j'iìko̱ osen litro xkiì jne̱ xi 'ñó chjí xi nguì ts'e̱ nardo. Kisìkaàjno ndso̱ko̱ Jesús, i̱kjoàn kisìxìjno‑ne tsja̱sko̱. Kóho̱kji i'nga ni'ya, ndaà jchán kiìjne̱.
3 Então, Maria, tomando uma libra de bálsamo de nardo puro, mui precioso, ungiu os pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos; e encheu-se toda a casa com o perfume do bálsamo.
4 Jngoò xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Jesús, jè ti‑la̱ Simón xi 'mì Judas Iscariote, jè xi si̱ìnga̱tsja Jesús jñà xi̱ta̱ kondra̱‑la̱, kitsò:
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, o que estava para traí-lo, disse:
5 ―¿Mé‑ne mìtsà kàsatíjna‑ne xkiì jne̱ jè? Tsà kàsatíjna‑ne koni tjín síkijne chjí‑la̱ jngoò xi̱ta̱ xi jàn sìndo̱ na̱chrjein síxá, mé‑ne jè to̱n‑la̱ ko'bì‑la̱ jñà xi̱ta̱ i̱ma̱.
5 Por que não se vendeu este perfume por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 Judas mìtsà koi kjoa̱‑la̱ o̱kitsò‑ne nga makájno‑la̱ xi̱ta̱ i̱ma̱, koií‑né nga xi̱ta̱ chijé‑né. Jè nga̱tsja chijtsa xi sinchá to̱n; ma síchijé to̱n xi sinchá chijtsa.
6 Isto disse ele, não porque tivesse cuidado dos pobres; mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, tirava o que nela se lançava.
7 Jesús kitsò‑la̱:
7 Jesus, entretanto, disse: Deixa-a! Que ela guarde isto para o dia em que me embalsamarem;
8 Jñò, kjit'aà na̱chrjein kítsa̱jnako̱‑nò jñà xi̱ta̱ i̱ma̱, ta̱nga 'a̱n mìtsà tà kjit'aà na̱chrjein i̱ kóti̱jnako̱‑nò.
8 porque os pobres, sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 'Ñó kjìn xi̱ta̱ judío kisijiìn‑la̱ nga ya̱ tíjna Jesús ya̱ na̱xa̱ndá Betania; k'e̱é kiìtji̱ngui‑la̱. Ta̱nga mìtsà tà koií kjoa̱‑la̱ Jesús kiì‑ne; jè kiì katsejèn‑la̱ Lázaro xi jè Jesús kisìkjaáya‑la̱ k'e̱ nga k'en.
9 Soube numerosa multidão dos judeus que Jesus estava ali, e lá foram não só por causa dele, mas também para verem Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
10 Jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì tsajoóya‑ne nga ti̱koa̱ mejèn‑la̱ si̱ìk'en jè Lázaro,
10 Mas os principais sacerdotes resolveram matar também Lázaro;
11 koií kjoa̱‑la̱ nga jè nga̱tjì‑la̱ Lázaro, kjìn jchán xi̱ta̱ judío chinchat'aàxìn nga jye mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Jesús.
11 porque muitos dos judeus, por causa dele, voltavam crendo em Jesus.
12 Nga komà nchijòn, kjìn jchán xi̱ta̱ ijchò s'eí Paxko̱ ján Jerusalén; kisijiìn‑la̱ nga ti̱koa̱ ya̱ ki̱jchò Jesús;
12 No dia seguinte, a numerosa multidão que viera à festa, tendo ouvido que Jesus estava de caminho para Jerusalém,
13 tsate xka̱jén, itjo kiskoòñà‑la̱ i̱ya ndi̱yá; 'ñó kiìchja̱, kitsò:
13 tomou ramos de palmeiras e saiu ao seu encontro, clamando: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor e que é Rei de Israel!
14 Jesús kisakò jngoò‑la̱ ndí búrró ki'ndí xi tsibìjnasòn‑la̱ koni s'ín tíchja̱ Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá, nga tsò:
14 E Jesus, tendo conseguido um jumentinho, montou-o, segundo está escrito:
15 Kì tsakjoòn‑jèn, ji̱ na̱xa̱ndá Sión,
15 Não temas, filha de Sião, eis que o teu Rei aí vem, montado em um filho de jumenta.
16 K'e̱ nga sa̱ ítjòn, jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Jesús mìkiì kjòchi̱ya‑la̱ kó tsòya‑ne 'én koi. Ta̱nga k'e̱ nga k'en Jesús, i̱kjoàn jaáya‑la̱ nga kiìmijìn ján ngajmiì, skanda k'e̱é kjòchi̱ya‑la̱ nga k'oa̱á s'ín komàt'in koni s'ín tíchja̱ xo̱jo̱n xi i̱t'aà ts'e̱.
16 Seus discípulos a princípio não compreenderam isto; quando, porém, Jesus foi glorificado, então, eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele e também de que isso lhe fizeram.
17 Jñà xi̱ta̱ xi kijtseè k'e̱ nga jè Jesús kisìkjaáya‑la̱ jè Lázaro nga jye kijnak'en, ìsa̱á ndaà kisìka'bísòn 'én, tsibéno̱jmí yije‑la̱ xi̱ta̱ xi kj'ei̱í.
17 Dava, pois, testemunho disto a multidão que estivera com ele, quando chamara a Lázaro do túmulo e o levantara dentre os mortos.
18 Koií kjoa̱‑la̱ 'ñó kjìn xi̱ta̱ kiìkjaá indiaà Jesús nga jye kiì'nchré jñà kjo̱xkón xi kis'iìn.
18 Por causa disso, também, a multidão lhe saiu ao encontro, pois ouviu que ele fizera este sinal.
19 Jñà xi̱ta̱ fariseo kitsò‑la̱ xíkjín:
19 De sorte que os fariseus disseram entre si: Vede que nada aproveitais! Eis aí vai o mundo após ele.
20 Jñà xi̱ta̱ xi ijchò s'eí ján Jerusalén nga ya̱ beèxkón Nainá, ya̱á títsa̱jnajiìn i'nga xi̱ta̱ griego.
20 Ora, entre os que subiram para adorar durante a festa, havia alguns gregos;
21 Xi̱ta̱ koi ijchòkon Felipe xi Betsaida i̱'nde‑la̱, nangui xi chja̱‑ne Galilea; tsibítsi'ba‑la̱ kitsò‑la̱:
21 estes, pois, se dirigiram a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e lhe rogaram: Senhor, queremos ver Jesus.
22 Felipe kiì kéno̱jmí‑la̱ Andrés; k'e̱é kiì Andrés ko̱ Felipe tsibéno̱jmí‑la̱ Jesús.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e André e Filipe o comunicaram a Jesus.
23 Jesús kiìchja̱ kitsò‑la̱:
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora de ser glorificado o Filho do Homem.
24 Nguì o̱kixi̱í xi xan‑nò, jè no̱jmé tsà mìkiì tjóki̱yá k'e̱ nga sitje̱, tà jngoò kjit'aá ko̱ma. Ta̱nga tsà tjóki̱yá k'e̱ nga si̱hijiìn, ko̱kjìn‑ya‑né.
24 Em verdade, em verdade vos digo: se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas, se morrer, produz muito fruto.
25 Jè xi̱ta̱ xi tjòkeè yijo‑la̱ nga mì mé kjo̱'in sa̱kò‑la̱, tà sa̱á si̱ìchija‑né ko̱ kjo̱'in kíjnajiìn; ta̱nga jè xi̱ta̱ xi mìkiì tjòkeè yijo‑la̱ i̱ i̱sò'nde, ndaà tíjnatjò‑la̱ kjoa̱binachon‑la̱ skanda ta mé na̱chrjein‑ne.
25 Quem ama a sua vida perde-a; mas aquele que odeia a sua vida neste mundo preservá-la-á para a vida eterna.
26 Tsà yá xi mejèn‑la̱ nga 'a̱n si̱ìxáko̱‑na kàtjanchrobá tji̱ngui‑na; ya̱ ñánda nga 'a̱n kóti̱jna, ti̱koa̱ jè, ya̱á kíjnat'aà‑na. Tsà yá xi 'a̱n si̱ìxáko̱‑na jè Na̱'èn‑na̱ ndaà skoe̱xkón.
26 Se alguém me serve, siga-me, e, onde eu estou, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir, o Pai o honrará.
27 ’I̱'ndei̱ 'ñó jchán ba ma‑la̱ ini̱ma̱‑na̱. ¿Mé 'én xi kichjà? ¿A k'oa̱á xan‑lè: “Na̱'èn, ti̱nachrjekàjiìn‑ná kjo̱'in xi ko̱mat'ian jè hora jè”? Majìn, nga koií xá j'i̱‑na nga ki̱tasòn.
27 Agora, está angustiada a minha alma, e que direi eu? Pai, salva-me desta hora? Mas precisamente com este propósito vim para esta hora.
28 Na̱'èn, jeya tijni.
28 Pai, glorifica o teu nome. Então, veio uma voz do céu: Eu já o glorifiquei e ainda o glorificarei.
29 Jñà xi̱ta̱ xi ya̱ títsa̱jna, k'e̱ nga kiì'nchré, tjín xi kitsò: ch'o̱ón xi jane. Jñà xi̱ta̱ xi i'nga, kitsò:
29 A multidão, pois, que ali estava, tendo ouvido a voz, dizia ter havido um trovão. Outros diziam: Foi um anjo que lhe falou.
30 Kiìchja̱ Jesús kitsò:
30 Então, explicou Jesus: Não foi por mim que veio esta voz, e sim por vossa causa.
31 Jè hora jè, nga sindaàjiìn‑la̱ i̱sò'nde; i̱'ndei̱, jyeé ijchò hora nga jè xi̱ta̱ nei̱í xi tíhotíxoma‑la̱ i̱sò'nde, jyeé ki̱tjojiìn.
31 Chegou o momento de ser julgado este mundo, e agora o seu príncipe será expulso.
32 K'e̱ nga 'a̱n, tjámiìtje̱n i̱t'aà nangui, ngats'iì xi̱ta̱, 'a̱án kichjà‑la̱ nga kji̱nchrobàt'aà‑na̱.
32 E eu, quando for levantado da terra, atrairei todos a mim mesmo.
33 Koií o̱kitsò‑ne, jè tsibéno̱jmíya kós'ín ko̱mat'in k'e̱ nga ki̱yá.
33 Isto dizia, significando de que gênero de morte estava para morrer.
34 Jñà xi̱ta̱ kiìchja̱ kitsò‑la̱:
34 Replicou-lhe, pois, a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre, e como dizes tu ser necessário que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Jesús kitsò‑la̱:
35 Respondeu-lhes Jesus: Ainda por um pouco a luz está convosco. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos apanhem; e quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Kàtakjeiín‑nò i̱t'aà ts'e̱ ni'ín xi síhiseèn k'e̱ nga tákó tíjnajiìn‑nò, mé‑ne nga ya̱ ki̱tjá ñánda iseèn choòn.
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, para que vos torneis filhos da luz. Jesus disse estas coisas e, retirando-se, ocultou-se deles.
37 Jesús, na̱s'ín tákó 'ñó kjìn kjo̱xkón ndaà kis'iìn nga nguixko̱n xi̱ta̱, jñà xi̱ta̱ mìkiì kòkjeiín‑la̱.
37 E, embora tivesse feito tantos sinais na sua presença, não creram nele,
38 Koií tsitasòn 'én xi kiskiì Isaías, xi̱ta̱ xi kiìchja̱ya̱ nga̱jo̱‑la̱ Nainá, nga kitsò:
38 para se cumprir a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem creu em nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Koií kjoa̱‑la̱ nga mìkiì kòkjeiín‑la̱, nga k'oa̱á s'ín tíchja̱ ìjngoò k'a xo̱jo̱n‑la̱ Isaías ñánda tsò:
39 Por isso, não podiam crer, porque Isaías disse ainda:
40 Nainá tsibíchjoà xko̱n,
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos, nem entendam com o coração, e se convertam, e sejam por mim curados.
41 Isaías, koií k'oa̱s'ín kiìchja̱‑ne nga jyeé kijtseè jè kjoa̱ jeya‑la̱ Jesús nga i̱t'aà ts'e̱é kiìchja̱.
41 Isto disse Isaías porque viu a glória dele e falou a seu respeito.
42 Na̱s'ín koa̱tsò 'én koi, kjìn xi̱ta̱ judío kòkjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Jesús, skanda kòkjeiín i'nga‑la̱ xi xi̱ta̱ sko̱‑la̱. Ta̱nga mìtsà jngoò k'a tsakó yijo‑la̱ nga jye kòkjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo; nga jñà tsakjón‑la̱ jñà xi̱ta̱ fariseo, tsà ya̱ ko̱chrjekàjiìn ni'ya i̱ngo̱ sinagoga.
42 Contudo, muitos dentre as próprias autoridades creram nele, mas, por causa dos fariseus, não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga;
43 Jè xi mejèn‑la̱ nga ìsa̱ ndaà kítsa̱jna nga nguixko̱n xi̱ta̱ mì k'oa̱‑ne koni nga nguixko̱n Nainá.
43 porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Jesús 'ñó kiìchja̱ kitsò:
44 E Jesus clamou, dizendo: Quem crê em mim crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Jè xi beèxkon‑na, ti̱koa̱á beèxkon‑né jè xi kisìkasén‑na.
45 E quem me vê a mim vê aquele que me enviou.
46 'A̱n xi síhiseèn‑la̱ xi̱ta̱, koií xá j'i̱‑na i̱ i̱sò'nde, nga ngats'iì xi̱ta̱ xi ko̱kjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'a̱n, mì ya̱ kítsa̱jnajiìn i̱jiìn jñò.
46 Eu vim como luz para o mundo, a fim de que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Jè xi 'nchré 'én‑na̱ ko̱ mìkiì síkitasòn, mìtsà 'a̱n tsjaà‑la̱ kjo̱'in nga mìtsà koi xá j'i̱‑na nga kjo̱'in tsjaà‑la̱ xi̱ta̱ i̱sò'nde, koií xá j'i̱‑na nga ko̱chrjekàjñaà kjo̱'in xi̱ta̱ i̱sò'nde.
47 Se alguém ouvir as minhas palavras e não as guardar, eu não o julgo; porque eu não vim para julgar o mundo, e sim para salvá-lo.
48 Jè xi ochrjekàngui‑na̱ nga mìkiì kjoétjò 'én‑na̱, tjín xi tsjá‑la̱ kjo̱'in. Jè 'én xi jye 'a̱n kichjà, jè tsjá‑la̱ kjo̱'in k'e̱ nga kjoe̱het'aà na̱chrjein.
48 Quem me rejeita e não recebe as minhas palavras tem quem o julgue; a própria palavra que tenho proferido, essa o julgará no último dia.
49 K'e̱ nga chjà, mìtsà tà kjo̱hítsjeèn ts'a̱n sìkjeén, jè Na̱'èn‑na̱ xi kisìkasén‑na kitsjaà‑na o̱kixi̱ kós'ín chjà koa̱ mé 'én xi kokoòya.
49 Porque eu não tenho falado por mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, esse me tem prescrito o que dizer e o que anunciar.
50 Be‑ná jè kjo̱tíxoma‑la̱ Na̱'èn‑na̱, jè xi tjín‑la̱ kjoa̱binachon ni̱ta̱ kjé‑ne. Jñà 'én xi 'a̱n chjà, k'oa̱á s'ín chjà koni s'ín tsatíxoma‑na Na̱'èn‑na̱.
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. As coisas, pois, que eu falo, como o Pai mo tem dito, assim falo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.