João 12
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ACF
1 Nguì joòn na̱chrjein chija ìsa̱‑la̱ nga ki̱tjo s'eí Paxko̱. Jesús kiì ján na̱xa̱ndá Betania ñánda tíjna Lázaro xi jè Jesús kisìkjaáya‑la̱ k'e̱ nga k'en.
1 Foi, pois, Jesus seis dias antes da páscoa a betânia, onde estava Lázaro, o que falecera, e a quem ressuscitara dentre os mortos.
2 Ya̱á kisindaà‑la̱ tsojmì Jesús xi tsakjèn nga kòjñò. Jè Marta tsibíya tsojmì xi kiskine. Ngats'iì xi̱ta̱ xi ya̱ títsa̱jnat'aà ími̱xa̱, ti̱koa̱ ya̱ tíjna Lázaro ko̱ Jesús.
2 Fizeram-lhe, pois, ali uma ceia, e Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 María j'iìko̱ osen litro xkiì jne̱ xi 'ñó chjí xi nguì ts'e̱ nardo. Kisìkaàjno ndso̱ko̱ Jesús, i̱kjoàn kisìxìjno‑ne tsja̱sko̱. Kóho̱kji i'nga ni'ya, ndaà jchán kiìjne̱.
3 Então Maria, tomando um arrátel de ungüento de nardo puro, de muito preço, ungiu os pés de Jesus, e enxugou-lhe os pés com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do ungüento.
4 Jngoò xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Jesús, jè ti‑la̱ Simón xi 'mì Judas Iscariote, jè xi si̱ìnga̱tsja Jesús jñà xi̱ta̱ kondra̱‑la̱, kitsò:
4 Então, um dos seus discípulos, Judas Iscariotes, filho de Simão, o que havia de traí-lo, disse:
5 ―¿Mé‑ne mìtsà kàsatíjna‑ne xkiì jne̱ jè? Tsà kàsatíjna‑ne koni tjín síkijne chjí‑la̱ jngoò xi̱ta̱ xi jàn sìndo̱ na̱chrjein síxá, mé‑ne jè to̱n‑la̱ ko'bì‑la̱ jñà xi̱ta̱ i̱ma̱.
5 Por que não se vendeu este ungüento por trezentos dinheiros e não se deu aos pobres?
6 Judas mìtsà koi kjoa̱‑la̱ o̱kitsò‑ne nga makájno‑la̱ xi̱ta̱ i̱ma̱, koií‑né nga xi̱ta̱ chijé‑né. Jè nga̱tsja chijtsa xi sinchá to̱n; ma síchijé to̱n xi sinchá chijtsa.
6 Ora, ele disse isto, não pelo cuidado que tivesse dos pobres, mas porque era ladrão e tinha a bolsa, e tirava o que ali se lançava.
7 Jesús kitsò‑la̱:
7 Disse, pois, Jesus: Deixai-a; para o dia da minha sepultura guardou isto;
8 Jñò, kjit'aà na̱chrjein kítsa̱jnako̱‑nò jñà xi̱ta̱ i̱ma̱, ta̱nga 'a̱n mìtsà tà kjit'aà na̱chrjein i̱ kóti̱jnako̱‑nò.
8 Porque os pobres sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 'Ñó kjìn xi̱ta̱ judío kisijiìn‑la̱ nga ya̱ tíjna Jesús ya̱ na̱xa̱ndá Betania; k'e̱é kiìtji̱ngui‑la̱. Ta̱nga mìtsà tà koií kjoa̱‑la̱ Jesús kiì‑ne; jè kiì katsejèn‑la̱ Lázaro xi jè Jesús kisìkjaáya‑la̱ k'e̱ nga k'en.
9 E muita gente dos judeus soube que ele estava ali; e foram, não só por causa de Jesus, mas também para ver a Lázaro, a quem ressuscitara dentre os mortos.
10 Jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì tsajoóya‑ne nga ti̱koa̱ mejèn‑la̱ si̱ìk'en jè Lázaro,
10 E os principais dos sacerdotes tomaram deliberação para matar também a Lázaro;
11 koií kjoa̱‑la̱ nga jè nga̱tjì‑la̱ Lázaro, kjìn jchán xi̱ta̱ judío chinchat'aàxìn nga jye mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Jesús.
11 Porque muitos dos judeus, por causa dele, iam e criam em Jesus.
12 Nga komà nchijòn, kjìn jchán xi̱ta̱ ijchò s'eí Paxko̱ ján Jerusalén; kisijiìn‑la̱ nga ti̱koa̱ ya̱ ki̱jchò Jesús;
12 No dia seguinte, ouvindo uma grande multidão, que viera à festa, que Jesus vinha a Jerusalém,
13 tsate xka̱jén, itjo kiskoòñà‑la̱ i̱ya ndi̱yá; 'ñó kiìchja̱, kitsò:
13 Tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o Rei de Israel que vem em nome do Senhor.
14 Jesús kisakò jngoò‑la̱ ndí búrró ki'ndí xi tsibìjnasòn‑la̱ koni s'ín tíchja̱ Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá, nga tsò:
14 E achou Jesus um jumentinho, e assentou-se sobre ele, como está escrito:
15 Kì tsakjoòn‑jèn, ji̱ na̱xa̱ndá Sión,
15 Não temas, ó filha de Sião; eis que o teu Rei vem assentado sobre o filho de uma jumenta.
16 K'e̱ nga sa̱ ítjòn, jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Jesús mìkiì kjòchi̱ya‑la̱ kó tsòya‑ne 'én koi. Ta̱nga k'e̱ nga k'en Jesús, i̱kjoàn jaáya‑la̱ nga kiìmijìn ján ngajmiì, skanda k'e̱é kjòchi̱ya‑la̱ nga k'oa̱á s'ín komàt'in koni s'ín tíchja̱ xo̱jo̱n xi i̱t'aà ts'e̱.
16 Os seus discípulos, porém, não entenderam isto no princípio; mas, quando Jesus foi glorificado, então se lembraram de que isto estava escrito dele, e que isto lhe fizeram.
17 Jñà xi̱ta̱ xi kijtseè k'e̱ nga jè Jesús kisìkjaáya‑la̱ jè Lázaro nga jye kijnak'en, ìsa̱á ndaà kisìka'bísòn 'én, tsibéno̱jmí yije‑la̱ xi̱ta̱ xi kj'ei̱í.
17 A multidão, pois, que estava com ele quando Lázaro foi chamado da sepultura, testificava que ele o ressuscitara dentre os mortos.
18 Koií kjoa̱‑la̱ 'ñó kjìn xi̱ta̱ kiìkjaá indiaà Jesús nga jye kiì'nchré jñà kjo̱xkón xi kis'iìn.
18 Por isso a multidão lhe saiu ao encontro, porque tinham ouvido que ele fizera este sinal.
19 Jñà xi̱ta̱ fariseo kitsò‑la̱ xíkjín:
19 Disseram, pois, os fariseus entre si: Vedes que nada aproveitais? Eis que toda a gente vai após ele.
20 Jñà xi̱ta̱ xi ijchò s'eí ján Jerusalén nga ya̱ beèxkón Nainá, ya̱á títsa̱jnajiìn i'nga xi̱ta̱ griego.
20 Ora, havia alguns gregos, entre os que tinham subido a adorar no dia da festa.
21 Xi̱ta̱ koi ijchòkon Felipe xi Betsaida i̱'nde‑la̱, nangui xi chja̱‑ne Galilea; tsibítsi'ba‑la̱ kitsò‑la̱:
21 Estes, pois, dirigiram-se a Filipe, que era de Betsaida da Galiléia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Felipe kiì kéno̱jmí‑la̱ Andrés; k'e̱é kiì Andrés ko̱ Felipe tsibéno̱jmí‑la̱ Jesús.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e então André e Filipe o disseram a Jesus.
23 Jesús kiìchja̱ kitsò‑la̱:
23 E Jesus lhes respondeu, dizendo: É chegada a hora em que o Filho do homem há de ser glorificado.
24 Nguì o̱kixi̱í xi xan‑nò, jè no̱jmé tsà mìkiì tjóki̱yá k'e̱ nga sitje̱, tà jngoò kjit'aá ko̱ma. Ta̱nga tsà tjóki̱yá k'e̱ nga si̱hijiìn, ko̱kjìn‑ya‑né.
24 Na verdade, na verdade vos digo que, se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas se morrer, dá muito fruto.
25 Jè xi̱ta̱ xi tjòkeè yijo‑la̱ nga mì mé kjo̱'in sa̱kò‑la̱, tà sa̱á si̱ìchija‑né ko̱ kjo̱'in kíjnajiìn; ta̱nga jè xi̱ta̱ xi mìkiì tjòkeè yijo‑la̱ i̱ i̱sò'nde, ndaà tíjnatjò‑la̱ kjoa̱binachon‑la̱ skanda ta mé na̱chrjein‑ne.
25 Quem ama a sua vida perdê-la-á, e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Tsà yá xi mejèn‑la̱ nga 'a̱n si̱ìxáko̱‑na kàtjanchrobá tji̱ngui‑na; ya̱ ñánda nga 'a̱n kóti̱jna, ti̱koa̱ jè, ya̱á kíjnat'aà‑na. Tsà yá xi 'a̱n si̱ìxáko̱‑na jè Na̱'èn‑na̱ ndaà skoe̱xkón.
26 Se alguém me serve, siga-me, e onde eu estiver, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir, meu Pai o honrará.
27 ’I̱'ndei̱ 'ñó jchán ba ma‑la̱ ini̱ma̱‑na̱. ¿Mé 'én xi kichjà? ¿A k'oa̱á xan‑lè: “Na̱'èn, ti̱nachrjekàjiìn‑ná kjo̱'in xi ko̱mat'ian jè hora jè”? Majìn, nga koií xá j'i̱‑na nga ki̱tasòn.
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora; mas para isto vim a esta hora.
28 Na̱'èn, jeya tijni.
28 Pai, glorifica o teu nome. Então veio uma voz do céu que dizia: Já o tenho glorificado, e outra vez o glorificarei.
29 Jñà xi̱ta̱ xi ya̱ títsa̱jna, k'e̱ nga kiì'nchré, tjín xi kitsò: ch'o̱ón xi jane. Jñà xi̱ta̱ xi i'nga, kitsò:
29 Ora, a multidão que ali estava, e que a ouvira, dizia que havia sido um trovão. Outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Kiìchja̱ Jesús kitsò:
30 Respondeu Jesus, e disse: Não veio esta voz por amor de mim, mas por amor de vós.
31 Jè hora jè, nga sindaàjiìn‑la̱ i̱sò'nde; i̱'ndei̱, jyeé ijchò hora nga jè xi̱ta̱ nei̱í xi tíhotíxoma‑la̱ i̱sò'nde, jyeé ki̱tjojiìn.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 K'e̱ nga 'a̱n, tjámiìtje̱n i̱t'aà nangui, ngats'iì xi̱ta̱, 'a̱án kichjà‑la̱ nga kji̱nchrobàt'aà‑na̱.
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Koií o̱kitsò‑ne, jè tsibéno̱jmíya kós'ín ko̱mat'in k'e̱ nga ki̱yá.
33 E dizia isto, significando de que morte havia de morrer.
34 Jñà xi̱ta̱ kiìchja̱ kitsò‑la̱:
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei, que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu que convém que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 Jesús kitsò‑la̱:
35 Disse-lhes, pois, Jesus: A luz ainda está convosco por um pouco de tempo. Andai enquanto tendes luz, para que as trevas não vos apanhem; pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Kàtakjeiín‑nò i̱t'aà ts'e̱ ni'ín xi síhiseèn k'e̱ nga tákó tíjnajiìn‑nò, mé‑ne nga ya̱ ki̱tjá ñánda iseèn choòn.
36 Enquanto tendes luz, crede na luz, para que sejais filhos da luz. Estas coisas disse Jesus e, retirando-se, escondeu-se deles.
37 Jesús, na̱s'ín tákó 'ñó kjìn kjo̱xkón ndaà kis'iìn nga nguixko̱n xi̱ta̱, jñà xi̱ta̱ mìkiì kòkjeiín‑la̱.
37 E, ainda que tinha feito tantos sinais diante deles, não criam nele;
38 Koií tsitasòn 'én xi kiskiì Isaías, xi̱ta̱ xi kiìchja̱ya̱ nga̱jo̱‑la̱ Nainá, nga kitsò:
38 Para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem creu na nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Koií kjoa̱‑la̱ nga mìkiì kòkjeiín‑la̱, nga k'oa̱á s'ín tíchja̱ ìjngoò k'a xo̱jo̱n‑la̱ Isaías ñánda tsò:
39 Por isso não podiam crer, entào Isaías disse outra vez:
40 Nainá tsibíchjoà xko̱n,
40 Cegou-lhes os olhos, e endureceu-lhes o coração, A fim de que não vejam com os olhos, e compreendam no coração, E se convertam, E eu os cure.
41 Isaías, koií k'oa̱s'ín kiìchja̱‑ne nga jyeé kijtseè jè kjoa̱ jeya‑la̱ Jesús nga i̱t'aà ts'e̱é kiìchja̱.
41 Isaías disse isto quando viu a sua glória e falou dele.
42 Na̱s'ín koa̱tsò 'én koi, kjìn xi̱ta̱ judío kòkjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Jesús, skanda kòkjeiín i'nga‑la̱ xi xi̱ta̱ sko̱‑la̱. Ta̱nga mìtsà jngoò k'a tsakó yijo‑la̱ nga jye kòkjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo; nga jñà tsakjón‑la̱ jñà xi̱ta̱ fariseo, tsà ya̱ ko̱chrjekàjiìn ni'ya i̱ngo̱ sinagoga.
42 Apesar de tudo, até muitos dos principais creram nele; mas não o confessavam por causa dos fariseus, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Jè xi mejèn‑la̱ nga ìsa̱ ndaà kítsa̱jna nga nguixko̱n xi̱ta̱ mì k'oa̱‑ne koni nga nguixko̱n Nainá.
43 Porque amavam mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Jesús 'ñó kiìchja̱ kitsò:
44 E Jesus clamou, e disse: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Jè xi beèxkon‑na, ti̱koa̱á beèxkon‑né jè xi kisìkasén‑na.
45 E quem me vê a mim, vê aquele que me enviou.
46 'A̱n xi síhiseèn‑la̱ xi̱ta̱, koií xá j'i̱‑na i̱ i̱sò'nde, nga ngats'iì xi̱ta̱ xi ko̱kjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'a̱n, mì ya̱ kítsa̱jnajiìn i̱jiìn jñò.
46 Eu sou a luz que vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Jè xi 'nchré 'én‑na̱ ko̱ mìkiì síkitasòn, mìtsà 'a̱n tsjaà‑la̱ kjo̱'in nga mìtsà koi xá j'i̱‑na nga kjo̱'in tsjaà‑la̱ xi̱ta̱ i̱sò'nde, koií xá j'i̱‑na nga ko̱chrjekàjñaà kjo̱'in xi̱ta̱ i̱sò'nde.
47 E se alguém ouvir as minhas palavras, e não crer, eu não o julgo; porque eu vim, não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Jè xi ochrjekàngui‑na̱ nga mìkiì kjoétjò 'én‑na̱, tjín xi tsjá‑la̱ kjo̱'in. Jè 'én xi jye 'a̱n kichjà, jè tsjá‑la̱ kjo̱'in k'e̱ nga kjoe̱het'aà na̱chrjein.
48 Quem me rejeitar a mim, e não receber as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que tenho pregado, essa o há de julgar no último dia.
49 K'e̱ nga chjà, mìtsà tà kjo̱hítsjeèn ts'a̱n sìkjeén, jè Na̱'èn‑na̱ xi kisìkasén‑na kitsjaà‑na o̱kixi̱ kós'ín chjà koa̱ mé 'én xi kokoòya.
49 Porque eu não tenho falado de mim mesmo; mas o Pai, que me enviou, ele me deu mandamento sobre o que hei de dizer e sobre o que hei de falar.
50 Be‑ná jè kjo̱tíxoma‑la̱ Na̱'èn‑na̱, jè xi tjín‑la̱ kjoa̱binachon ni̱ta̱ kjé‑ne. Jñà 'én xi 'a̱n chjà, k'oa̱á s'ín chjà koni s'ín tsatíxoma‑na Na̱'èn‑na̱.
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, o que eu falo, falo-o como o Pai mo tem dito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.