Hebreus 7

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Melquisedec xi xi̱ta̱ xá ítjòn tsibìjna ts'e̱ na̱xa̱ndá Salem, ti̱koa̱ no̱'miì ítjòn tsibìjna ts'e̱ Nainá xi tíjna ngajmiì, kiì kaña‑la̱ Abraham k'e̱ nga tínchrobá‑ne nga jye kisìkijne yije‑la̱ xi̱ta̱xá ítjòn xi kiskaàn‑ko̱. Melquisedec kisìchikon‑t'in Abraham.
1 Esse Melquisedeque era rei da cidade de Salém e sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão estava voltando da batalha em que matou os reis, Melquisedeque foi ao encontro dele e o abençoou.
2 Jè Abraham, teya kis'iìn tsojmì xi kisakò‑la̱ ts'e̱ kjoa̱jchán, ko̱ jngoòya kitsjaà‑la̱ Melquisedec. 'Ín xi 'mì Melquisedec, tsòyaá‑ne: xi̱ta̱xá ítjòn xi tjín‑la̱ o̱kixi̱. Ti̱koa̱ jè 'ín xi 'mì xi̱ta̱xá ítjòn ts'e̱ Salem, tsòyaá‑ne: xi tjín‑la̱ kjoa̱'nchán.
2 Abraão lhe deu a décima parte de tudo o que ele havia tomado dos inimigos na batalha. O nome de Melquisedeque quer dizer primeiramente “Rei da Justiça”. E, porque ele era rei de Salém , o seu nome também quer dizer “Rei da Paz”.
3 Jè Melquisedec mìkiì 'ya‑la̱ tje̱‑la̱, yá na̱'èn‑la̱, yá nea̱‑la̱, ñánda kits'iìn, ñánda k'en; k'oa̱á s'ín mangásòn‑ko̱ koni Cristo xi Ki'ndí‑la̱ Nainá nga jè Melquisedec ti̱koa̱ no̱'miì ítjòn tíjna ni̱ta̱ mé na̱chrjein‑ne.
3 Não se conhece o pai, nem a mãe, nem qualquer antepassado de Melquisedeque. E também não se sabe nada sobre o seu nascimento ou sobre a sua morte. Por ser como o Filho de Deus, ele continua sacerdote para sempre.
4 Jñò ti̱kítsjeèn nga 'ñó 'nga tsibìjna Melquisedec, skanda jè xi̱ta̱ jchínga‑ná Abraham teya kis'iìn tsojmì xi kisakò‑la̱ ts'e̱ kjoa̱jchán, ko̱ jngoòya kitsjaà‑la̱ Melquisedec.
4 Vejam como Melquisedeque era grande: Abraão, o patriarca , lhe deu a décima parte de tudo o que havia tomado dos inimigos na batalha.
5 Kixi̱í kjoa̱, k'oa̱á s'ín tíchja̱ kjo̱tíxoma‑la̱ Moisés xi Nainá kitsjaà‑la̱ nga jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá tjínè‑la̱ nga teya si̱ìjòya tsojmì xi tjín‑la̱, jngoòya tsjá‑la̱ jñà no̱'miì xi tje̱‑la̱ Leví, na̱s'ín ti̱ xi̱ta̱ xíkjín‑ne xi ya̱ nchrobát'aà‑ne tje̱‑la̱ Abraham.
5 Conforme a Lei de Moisés, os sacerdotes, que são descendentes de Levi, têm a obrigação de receber do povo a décima parte de tudo. Eles recebem dos seus próprios patrícios, embora estes também sejam descendentes de Abraão.
6 Ta̱nga jè Melquisedec, mìtsà tje̱‑la̱ Leví, ta̱nga kitjoé‑la̱ xi jngoòya oko̱‑la̱ tsojmì xi teya kis'iìn Abraham, i̱kjoàn k'e̱é kisìchikon‑t'in, na̱s'ín jè Abraham xi kitjoé‑la̱ 'én xi tso'ba Nainá kiìchja̱‑ne.
6 Melquisedeque não era descendente de Levi, mas recebeu a décima parte daquilo que Abraão havia tomado na batalha e o abençoou. Sim, abençoou o próprio Abraão, que havia recebido as promessas de Deus.
7 Nga jyeé tíjiìn‑ná, jè xi síchikon‑t'in xi̱ta̱, ìsa̱á 'nga tíjna mì k'oa̱á‑ne koni jè xi machikon‑t'in.
7 Não há dúvida de que aquele que abençoa é mais importante do que aquele que é abençoado.
8 Jñà no̱'miì xi tje̱‑la̱ Leví xi tjoé‑la̱ xi jngoòya oko̱‑la̱ xi teya s'ín xi̱ta̱ na̱xa̱ndá Israel, mìtsà ta bìtsa̱jnakon kjit'aà, bijchó na̱chrjein nga biyaà; ta̱nga i̱t'aà ts'e̱ Melquisedec, jè Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá, k'oa̱á s'ín 'ya‑la̱ koni tsà jngoò xi̱ta̱ xi tákó tíjnakon skanda na̱chrjein i̱'ndei̱.
8 No caso dos sacerdotes, a décima parte é recebida por homens que um dia vão morrer. Mas, no caso de Melquisedeque, como dizem as Escrituras Sagradas , a décima parte foi recebida por alguém que continua vivo .
9 Jñà no̱'miì xi nchrobát'aà‑ne tje̱‑la̱ Leví xi tjoé‑la̱ xi jngoòya oko̱‑la̱ xi teya s'ín xi̱ta̱ na̱xa̱ndá Israel, ko̱maá k'oa̱kixoán nga ti̱koa̱á jè Melquisedec kitjoé jngoòya‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ koi k'e̱ nga kitsjaà jngoòya‑la̱ Abraham,
9 Portanto, quando Abraão pagou a décima parte, Levi, cujos descendentes recebem a décima parte, também pagou.
10 nga jñà no̱'miì xi tje̱‑la̱ Leví, ya̱á nchrobát'aà‑ne tje̱‑la̱ Abraham. Na̱s'ín kj'eè kiì ts'iìn Leví k'e̱ nga jè Melquisedec ijchò kaña‑la̱ Abraham, k'oa̱á s'ín ngaya‑la̱ koni tsà jñà no̱'miì Israel, jyeé ya̱ títsa̱jnako̱ Abraham nga nchitsjá‑la̱ kjo̱tjò xi jè tjoé‑la̱ Melquisedec.
10 Pois Levi não tinha nascido, e, por assim dizer, ainda estava no corpo do seu antepassado Abraão quando este se encontrou com Melquisedeque.
11 Jñà kjo̱tíxoma xi kitjoé‑la̱ jñà xi̱ta̱ Israel, ya̱á inchrobàt'aà‑ne i̱t'aà ts'e̱ no̱'miì xi tje̱‑la̱ Leví; ta̱nga jñà no̱'miì koi, mìkiì komà‑la̱ nga jngoò k'a kisìkixi̱ya xi̱ta̱ nga mì ti̱ mé chijat'aà‑la̱. K'oa̱á s'ín komà‑ne nga j'iì ìjngoò no̱'miì xi jè mangásòn‑ko̱ Melquisedec, ko̱ mìtsà jè mangásòn‑ko̱ Aarón xi tje̱‑la̱ Leví.
11 A lei que o povo de Israel recebeu se baseava no sacerdócio dos levitas . Ora, se o trabalho dos sacerdotes levitas tivesse sido perfeito, não haveria necessidade de aparecer outro tipo de sacerdote, da ordem do sacerdócio de Melquisedeque e não da ordem de Arão .
12 K'e̱ nga fatjìya no̱'miì, kós'ín síxá, ti̱koa̱á mochjeén‑né nga kjoa̱tjìya kjo̱tíxoma.
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, a lei também precisa ser mudada.
13 Koni s'ín tíchja̱ 'én‑la̱ Nainá, jè xi kitjoé‑la̱ xá koni ts'e̱ Melquisedec, kj'ei̱í tje̱‑né; ya̱ ñánda inchrobàt'aà‑ne, ni̱ sa̱á jngoò no̱'miì bitjokàjiìn.
13 E o nosso Senhor Jesus, a respeito de quem são ditas essas coisas, pertencia a outra tribo . E nenhum membro dessa tribo jamais serviu como sacerdote.
14 K'oa̱á s'ín 'ya‑la̱ nga jè Na̱'én‑ná Jesucristo, ya̱á inchrobàt'aà‑ne tje̱‑la̱ na̱xa̱ndá Judá. Tje̱‑la̱ na̱xa̱ndá jè, mìkiì kisìkaxki̱ Moisés k'e̱ nga kiìchja̱ i̱t'aà ts'e̱ no̱'miì.
14 É sabido que, por nascimento, Jesus, o nosso Senhor, pertencia à tribo de Judá, e Moisés não disse nada dessa tribo quando falou a respeito de sacerdotes.
15 Kjoa̱ koi, ìsa̱á ndaà makixi̱ya‑ná tsà jè no̱'miì xi̱tse̱ si̱ìkitasòn koni s'ín kisìkitasòn jè Melquisedec.
15 E tudo isso se torna bem mais claro, pois surgiu um sacerdote diferente, parecido com Melquisedeque.
16 Nga mìtsà k'oa̱á s'ín kitjoé‑la̱ xá ts'e̱ no̱'miì koni s'ín tíchja̱ kjo̱tíxoma yá ts'e̱ tje̱ xi inchrobàt'aà‑ne nga no̱'miì kisìkitasòn. Ta sa̱á k'oa̱á s'ín kitjoé‑la̱ xá i̱t'aà ts'e̱ nga'ñó xi tjín‑la̱ nga mìtsà yá xi ko̱ma‑la̱ jngoò k'a si̱ìk'en.
16 Ele não foi feito sacerdote pelas leis ou regras humanas, porém se tornou sacerdote por meio do poder de uma vida que não tem fim.
17 K'oa̱á s'ín tíchja̱ 'én‑la̱ Nainá xi i̱t'aà ts'e̱, nga tsò:
17 Porque as Escrituras Sagradas dizem: “Você será sacerdote para sempre, na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.”
18 K'oa̱á s'ín komà‑ne nga kichijàngui kjo̱tíxoma jchínga, koi kjoa̱‑la̱ nga tsjìn‑la̱ nga'ñó ti̱koa̱ mì ti̱ kiì tímochjeén‑ne.
18 Assim a regra antiga foi anulada porque era fraca e inútil.
19 Nga jè kjo̱tíxoma jchínga xi kiskiì Moisés, ni̱mé xi kisìkixi̱ya xi̱ta̱; ta̱nga na̱chrjein i̱'ndei̱, tjín ìjngoò‑ná kjoa̱ xi ìsa̱ ndaà tjín xi titsa̱chiñá‑lá jè xi sikinchat'aà chrañà‑ná Nainá.
19 Pois a lei não podia aperfeiçoar nada. Mas agora Deus nos deu uma esperança melhor, por meio da qual chegamos perto dele.
20 Nainá k'oa̱á s'ín kitsjaà kixi̱ 'én‑la̱ xi xkón tjín k'e̱ nga kitsjaà tso'ba nga no̱'miì ítjòn kíjna Cristo. Jñà no̱'miì xi i'nga, ta k'oa̱á s'ín kitjoé‑la̱ xá, mìtsà yá xi kitsjaà 'én‑la̱.
20 Além disso, há o juramento de Deus. Não houve juramento quando os outros se tornaram sacerdotes.
21 Ta̱nga xi i̱t'aà ts'e̱ Na̱'én‑ná Jesús, k'oa̱á s'ín tíchja̱ xo̱jo̱n xi tjít'aà 'én‑la̱ Nainá nga kitsò:
21 Porém houve juramento quando Jesus se tornou sacerdote, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás. Ele disse: ‘Você será sacerdote para sempre.’ ”
22 K'oa̱á s'ín ma‑ne nga jè Jesucristo osen‑tjì‑ná nga nguixko̱n Nainá nga jè bíndaàjiìn ko̱‑ná jngoò kjoa̱ xi̱tse̱ xi ìsa̱á ndaà tjín.
22 Portanto, essa diferença também faz com que Jesus seja a garantia de uma aliança melhor.
23 Ti̱koa̱á jñà no̱'miì xi kisìxá xi tje̱‑la̱ Leví, jyeé kjìn ma xi jye kisìkitasòn xá‑la̱ ta̱nga koií kjoa̱‑la̱ nga biyaà nga mìkiì ma síxá‑ìsa.
23 Há ainda outra diferença: os outros sacerdotes foram muitos porque morriam e não podiam continuar o seu trabalho.
24 Ta̱nga jè Jesús tíjnakon‑ne ni̱ta̱ kjé‑ne, k'oa̱á ma‑ne nga no̱'miì tíjna ni̱ta̱ mé na̱chrjein‑ne.
24 Mas Jesus vive para sempre, e o seu sacerdócio não passa para ninguém.
25 K'oa̱á s'ín ma‑ne nga ma‑la̱ ochrjekàjiìn kjo̱'in xi̱ta̱ ni̱ta̱ mé na̱chrjein‑ne, ngats'iì xi̱ta̱ xi i̱t'aà ts'e̱ Jesús bijchó nguixko̱n Nainá; jè tíjnakon‑né ni̱ta̱ kjé‑ne mé‑ne nga bítsi'batjì xi̱ta̱.
25 E por isso ele pode, hoje e sempre, salvar as pessoas que vão a Deus por meio dele, porque Jesus vive para sempre a fim de pedir a Deus em favor delas.
26 I̱t'aà tsa̱ján, nguì jè Jesús xi mochjeén‑ná nga no̱'miì ítjòn tíjna: nga xi̱ta̱ tsjeè‑né; ni̱mé jé tjín‑la̱; mì tjé kji ini̱ma̱‑la̱; tíjnat'aàxìn‑la̱ xi̱ta̱ jé, ko̱ jè xi ìsa̱ 'nga tíjna ján ngajmiì.
26 Por isso Jesus é o Grande Sacerdote de que necessitamos. Ele é perfeito e não tem nenhum pecado ou falha. Ele foi separado dos pecadores e elevado acima dos céus .
27 Mìtsà k'oa̱s'ín koni s'ín no̱'miì ítjòn xi i'nga, nga na̱chrjein nchijòn sík'en cho̱ nga tsjá kjo̱tjò‑la̱ xi kjoa̱ ts'e̱ jé‑la̱, i̱kjoàn tsjá ts'e̱ jé‑la̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá. Ta̱nga Jesús k'e̱ nga kitsjaà kjo̱tjò yijo‑la̱ nga k'en, jngoò k'aá kitsjaà ni̱ta̱ kjé‑né.
27 Ele não é como os outros Grandes Sacerdotes; não precisa oferecer sacrifícios todos os dias, primeiro pelos seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele ofereceu um sacrifício, uma vez por todas, quando se ofereceu a si mesmo.
28 Jè kjo̱tíxoma xi kitsjaà Moisés, k'oa̱á s'ín tíchja̱ nga jñà kítsa̱jna no̱'miì ítjòn xi ta̱xki̱ xi̱ta̱ xi chiba nga'ñó tjín‑la̱; ta̱nga jè 'én xi xkón tjín xi i̱skan kitsjaà Nainá, k'oa̱á s'ín tíchja̱ nga jè Ki'ndí‑la̱ Nainá, kíjna no̱'miì ítjòn, jè xi k'oa̱s'ín kisìko̱ Nainá nga ni̱mé chijat'aà‑la̱ ni̱ta̱ kjé‑ne.
28 A Lei de Moisés escolheu homens, que são imperfeitos, para serem Grandes Sacerdotes. Mas, pela promessa feita com juramento, a qual veio depois da Lei de Moisés, Deus escolhe o Filho, que se tornou perfeito para sempre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.