Hebreus 6

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Koií ko̱s'ín mochjeén‑ne nga chíta'yà 'én‑la̱ Cristo xi ìsa̱ ndaà ko̱jchíngakoa̱á kjoa̱ ts'e̱ Nainá mé‑ne nga ni̱mé chi̱jat'aà‑ná nga xi̱ta̱‑la̱ Cristo maá. Mì ti̱jñà ti̱jñà 'én chíta'yà‑aná xi kichìta'yá nga sa̱ ítjòn i̱t'aà ts'e̱ Cristo. Mì ti̱jñà ti̱jñà 'én si̱kítsjeèn‑ya‑ná kó s'ín ma nga nìkájnoaá jé xi tjín‑ná xi kjoa̱biyaà fìko̱‑ná. Ko̱ ti̱koa̱á mì ti̱jñà ti̱jñà 'én si̱kítsjeèn‑ya ìjngoò k'a‑ná kó s'ín kòkjeiín‑ná i̱t'aà ts'e̱ Nainá
1 Portanto, deixemos os ensinos elementares a respeito de Cristo e avancemos para a maturidade, sem lançar novamente o fundamento do arrependimento de atos que conduzem à morte, da fé em Deus,
2 ko̱ kós'ín ma bautizar xi̱ta̱, ko̱ kós'ín oyijòsòn‑lá ndsa̱á jñà xi̱ta̱ xi mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo. Ko̱ ti̱koa̱á mì ti̱jñà ti̱jñà 'én si̱kítsjeèn‑ya ìjngoò k'a‑ná kó s'ín kjoa̱áya‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi jye k'en, ko̱ kós'ín s'i̱in Nainá nga ki̱ìndaàjiìn‑la̱ xi̱ta̱ mé xi ok'ìn‑la̱ nga tsjá‑la̱ ni̱ta̱ kjé‑ne.
2 da instrução a respeito de batismos, da imposição de mãos, da ressurreição dos mortos e do juízo eterno.
3 Mochjeén‑né nga chíta'yà 'én xi ìsa̱ ndaà ko̱jchíngakoa̱á kjoa̱ ts'e̱ Nainá; tsà Nainá tsjá'nde nga ko̱s'ín ko̱ma, k'oa̱s'ín s'e̱én.
3 Assim faremos, se Deus o permitir.
4 Nga jñà xi̱ta̱ xi jye kjòhiseèn‑la̱ kjo̱hítsjeèn‑la̱, xi jye kisaseèn‑takòn kjo̱ndaà xi tsjá Nainá, xi ti̱koa̱ jye ngásòn kitjoé‑la̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá,
4 Ora para aqueles que uma vez foram iluminados, provaram o dom celestial, tornaram-se participantes do Espírito Santo,
5 xi jye kisaseèn‑takòn 'én ndaà‑la̱ Nainá ko̱ nga'ñó‑la̱ i̱sò'nde xi sa̱ kjoi̱í,
5 experimentaram a bondade da palavra de Deus e os poderes da era que há de vir,
6 tsà ìjngoò k'a xìn ndi̱yá kjoi̱, tsà tsjìn takòn 'én‑la̱ Nainá, mì ti̱ kiì ko̱ma ko̱ndaàya‑ne kjo̱hítsjeèn‑la̱ nga ko̱ófat'aà ìjngoò k'a‑la̱ Nainá; nga jñà xi̱ta̱ koi, kjoa̱ xi nchis'ín, k'oa̱á ngaya‑la̱ koni tsà krò nchihót'aà ìjngoò k'a jè Ki'ndí‑la̱ Nainá nga tsjá‑la̱ kjo̱sobà nga nguixko̱n ngats'iì xi̱ta̱.
6 e caíram, é impossível que sejam reconduzidos ao arrependimento; pois para si mesmos estão crucificando de novo o Filho de Deus, sujeitando-o à desonra pública.
7 K'oa̱á s'ín ngaya‑la̱ koni jè nangui, k'e̱ nga 'ba jtsí, ma'nchi̱'nde‑né. Tsà ndaà xka̱ xi bisò xi mochjeén‑la̱ xi̱ta̱ xi síxáko̱ nangui, jè Nainá síchikon‑t'in nangui.
7 Pois a terra que absorve a chuva, que cai freqüentemente e dá colheita proveitosa àqueles que a cultivam, recebe a bênção de Deus.
8 Ta̱nga tsà na'yá chi̱ni̱ ko̱ na'yá xanchroò bisò, ni̱mé chjí‑la̱, mìtsà nangui ndaà nga nguixko̱n Nainá; ki̱jchò na̱chrjein nga tà ki̱ti̱‑né.
8 Mas a terra que produz espinhos e ervas daninhas, é inútil e logo será amaldiçoada. Seu fim é ser queimada.
9 Jñò ndí 'ndsè, xi matsjacha‑nòje̱n, na̱s'ín k'oa̱s'ín nokjoà‑je̱n, k'oa̱á s'ín tíjngoò takòn‑je̱n nga tjoé‑nò kjoa̱ xi 'ñó ndaà tjín, ngats'iì kjo̱ndaà xi tjín‑la̱ xi̱ta̱ xi jye itjokàjiìn kjo̱'in.
9 Amados, mesmo falando dessa forma, estamos convictos de coisas melhores em relação a vocês, coisas próprias da salvação.
10 Nga Nainá, xi̱ta̱ kixi̱‑né, mìkiì síjchàajiìn xá‑nò xi jye ki'nè ko̱ kjoa̱tjòcha xi tjín‑nò nga nìchját'aà‑là xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo, koni s'ín titsa̱'nè skanda na̱chrjein i̱'ndei̱.
10 Deus não é injusto; ele não se esquecerá do trabalho de vocês e do amor que demonstraram por ele, pois ajudaram os santos e continuam a ajudá-los.
11 Ta̱nga ngaje̱n, k'oa̱á s'ín mejèn‑naje̱n nga kjit'aà na̱chrjein nguì ko̱ó kjo̱tsja nga ko̱s'ín ti̱xá nga jngoò ìjngoò skanda k'e̱ nga kjoe̱het'aà na̱chrjein‑nò mé‑ne nga ki̱tasòn‑ne kjoa̱ xi titsa̱chiñá‑la̱á.
11 Queremos que cada um de vocês mostre essa mesma prontidão até o fim, para que tenham a plena certeza da esperança,
12 Majìn‑naje̱n nga ts'eè s'e̱en. Chjínguì‑là jñà xi̱ta̱ xi jye nchitjoé‑la̱ kjo̱tjò koni s'ín kitsjaà tso'ba Nainá koií kjoa̱‑la̱ nga ndaà mokjeiín‑la̱ ko̱ tjín‑la̱ kjoa̱tsejta.
12 de modo que vocês não se tornem negligentes, mas imitem aqueles que, por meio da fé e da paciência, recebem a herança prometida.
13 Nainá k'e̱ nga kitsjaà‑la̱ tso'ba Abraham, k'oa̱á s'ín kitsjaà kixi̱ 'én‑la̱ nga ti̱jè tsasèn‑ne nga mì ti̱ yá tjín‑ne xi ìsa̱ 'nga tíjna koni jè; k'oa̱á s'ín kiìchja̱,
13 Quando Deus fez a sua promessa a Abraão, por não haver ninguém superior por quem jurar, jurou por si mesmo,
14 nga kitsò: “'A̱n, 'ñó ndaà sichikon‑t'in‑lè, ti̱koa̱ 'ñó ko̱kjìn‑ya jñà i̱xti‑lè.”
14 dizendo: "Esteja certo de que o abençoarei e farei seus descendentes numerosos".
15 K'oa̱á s'ín komà‑ne Abraham kiskoòñàkjoa̱, i̱kjoàn kitjoé‑la̱ koni s'ín kitsò Nainá.
15 E foi assim que, depois de esperar pacientemente, Abraão alcançou a promessa.
16 Jñà xi ta̱xki̱ xi̱ta̱, k'e̱ nga tsjá 'én‑la̱, síkjeén jngoò 'ín‑la̱ jngoò xi ìsa̱ 'nga tíjna mé‑ne nga síkixi̱ya‑ne 'én xi tsjá. Ko̱ tà ya̱á fehet'aà kjoa̱.
16 Os homens juram por alguém superior a si mesmos, e o juramento confirma o que foi dito, pondo fim a toda discussão.
17 K'oa̱á s'ín ma‑ne k'e̱ nga jè Nainá k'oa̱á s'ín kjòmejèn‑la̱ nga kitsjaà kixi̱‑la̱ 'én jñà xi̱ta̱ xi tjoé‑la̱ kjo̱tjò nga si̱ìkitasòn koni s'ín kitsjaà tso'ba, kitsjaà jngoò 'én xi 'ñó xkón tjín nga ni̱mé xi ma kjoa̱tjìya.
17 Querendo mostrar de forma bem clara a natureza imutável do seu propósito para com os herdeiros da promessa, Deus o confirmou com juramento,
18 Jñà 'én koi xi jò ma‑ne xi mìkiì ma fatjìya, nga mìkiì ko̱ma skóna̱cha̱n‑ná Nainá, ya̱á 'ñó sakó‑la̱ nga'ñó ini̱ma̱‑ná, jñá xi mejèn‑ná nga Nainá ko̱si̱ko̱‑ná nga nguì jè kjit'aà takoán nga titsa̱chiñá‑lá jè kjoa̱ kixi̱‑la̱ xi jè jye kitsjaà‑ná.
18 para que, por meio de duas coisas imutáveis nas quais é impossível que Deus minta, sejamos firmemente encorajados, nós, que nos refugiamos nele para tomar posse da esperança a nós proposta.
19 Jè kjoa̱ kixi̱ xi titsa̱chiñá‑lá, k'oa̱á s'ín síkíjna kixi̱ ini̱ma̱‑ná koni jngoò ki̱cha̱ xi sit'aà'ñó‑ne chitso, ko̱ jè kjoa̱ kixi̱ xi o̱kji skanda maá jahas'en ya̱ i̱'nde tsjeè ñánda tjo̱bájtoò nikje cortina,
19 Temos esta esperança como âncora da alma, firme e segura, a qual adentra o santuário interior, por trás do véu,
20 ya̱ ñánda jahas'en Jesús nga tsohójnandaà‑ná ndi̱yá, nga no̱'miì ítjòn tíjna ni̱ta̱ mé na̱chrjein‑ne koni jè Melquisedec.
20 onde Jesus, que nos precedeu, entrou em nosso lugar, tornando-se sumo sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.