Hebreus 4

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nainá k'oa̱á s'ín kitsjaà‑ná 'én nga ki̱tjás'e̱én ya̱ i̱'nde‑la̱ ñánda ma nìkjáyaá. K'e̱ nga tákó tíjna‑ìsa 'én xi kitsjaà Nainá, ngats'iaá mochjeén‑né nga ndaà si̱kinda̱á yijo‑ná mì k'oa̱‑ne tsà mì kì ki̱tjás'e̱én.
1 Enquanto, pois, subsiste a promessa de entrar no seu descanso, tenhamos cuidado em que ninguém de nós corra o risco de ser excluído.
2 Nga jñá, k'oa̱á ti̱s'ín jye kis'eno̱jmíya‑ná 'én ndaà‑la̱ Nainá, koni s'ín kis'eno̱jmíya‑la̱ jñà xi̱ta̱ jchínga‑ná. Ta̱nga jñà xi̱ta̱ jchínga‑ná ni̱mé kjo̱ndaà kisakò‑la̱ nga mìkiì ngásòn kòkjeiín‑la̱ koni jñà xi̱ta̱ xi i'nga xi kisìtasòn jñà 'én koi.
2 A boa nova nos foi trazida a nós, como o foi a eles. Mas a eles de nada aproveitou, porque caíram na descrença.
3 Ta̱nga jñá xi jye mokjeiín‑ná, ki̱tjás'e̱n‑ná ya̱ i̱'nde ñánda ma nìkjáyaá, ñánda kitsò Nainá:
3 Nós, porém, se tivermos fé, haveremos de entrar no descanso. Ele disse: Eu jurei na minha ira: não entrarão no lugar do meu descanso. Ora, as obras de Deus estão concluídas desde a criação do mundo;
4 Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá, k'oa̱á s'ín tíchja̱ ts'e̱ xi ma‑ne itoò na̱chrjein:
4 pois, em certa passagem, falou do sétimo dia o seguinte: E, terminado o seu trabalho, descansou Deus no sétimo dia {Gn 2,2}.
5 Ti̱jè‑ne Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá, ìjngoò k'a tíchja̱ ñánda tsò:
5 Se, pois, ele repete: Não entrarão no lugar do meu descanso,
6 Jñà xi̱ta̱ xi kiì'nchré ítjòn 'én xi ndaà tsò, mìkiì jahas'en i̱'nde ñánda ma nìkjáya nga mìkiì kisìtasòn; ta̱nga na̱chrjein i̱'ndei̱ tjín‑ìsa xi̱ta̱ xi chi̱ja nga ko̱ma kjoa̱has'en‑jiìn i̱'nde ñánda ma nìkjáya.
6 é sinal de que outros são chamados a entrar nele. E como aqueles a quem primeiro foi anunciada a promessa não entraram por não ter tido a fé,
7 Koií kjoa̱‑la̱ Nainá tsibíjna ìjngoò‑ìsa na̱chrjein xi̱tse̱, jè na̱chrjein i̱'ndei̱. Nga ìsa̱ 'ñó komà i̱skan jè xi̱ta̱xá ítjòn xi ki'mì David, k'oa̱á s'ín tsibít'aà Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá jñà 'én xi tsò:
7 Deus, após muitos anos, por meio de Davi, estabelece um novo dia, um hoje, ao pronunciar as palavras mencionadas: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações.
8 Jè Josué, nga mìkiì komà kitsjaà‑la̱ kjoa̱ nìkjáya jñà xi̱ta̱ Israel, koií kjoa̱‑la̱ Nainá kitsjaà ìjngoò‑ìsa na̱chrjein xi̱tse̱.
8 Se Josué lhes houvesse dado repouso, não teria depois disso falado dum outro dia.
9 K'oa̱á ma‑ne jè na̱xa̱ndá‑la̱ Nainá tíjna ìjngoò‑la̱ na̱chrjein tsjeè ts'e̱ kjoa̱ nìkjáya;
9 Por isso, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 nga jè xi̱ta̱ xi fahas'en‑jiìn kjoa̱ nìkjáya xi ts'e̱ Nainá, ti̱koa̱á síkjáya‑ne kjoa̱ ts'e̱ xá‑la̱, koni s'ín kisìkjáya Nainá i̱t'aà ts'e̱ xá xi kis'iìn.
10 E quem entrar nesse repouso descansará das suas obras, assim como descansou Deus das suas.
11 Mochjeén‑né nga k'oi̱‑lá nga'ñó yijo‑ná nga ki̱tjás'e̱n‑jñaá kjoa̱ nìkjáya‑la̱ Nainá; mìkiì k'oa̱s'ín s'e̱én koni kis'iìn jñà xi̱ta̱ xi mìkiì kòkjeiín‑la̱ nga kisìkitasòn.
11 Assim, apressemo-nos a entrar neste descanso para não cairmos por nossa vez na mesma incredulidade.
12 'Én‑la̱ Nainá tíjnakon‑né ko̱ tjín‑la̱ nga'ñó. Ìsa̱á ndaà ote mì k'oa̱‑ne jngoò ki̱chja̱ ndojò xi yijò nga ingajò ngobà‑la̱; fahas'en‑jiìn‑né skanda ya̱ i̱jiìn ini̱ma̱‑ná ko̱ ya̱ i̱jiìn kjo̱hítsjeèn‑ná. Ti̱koa̱á fahas'en‑jiìn‑né skanda ñánda tíkjoò nindaà‑ná ko̱ i̱ya nindaà‑ná; ótsjiya‑né kjo̱hítsjeèn‑la̱ ini̱ma̱‑ná mé xi mejèn‑la̱ nga s'i̱in.
12 Porque a palavra de Deus é viva, eficaz, mais penetrante do que uma espada de dois gumes e atinge até a divisão da alma e do corpo, das juntas e medulas, e discerne os pensamentos e intenções do coração.
13 Ngats'iì xi Nainá tsibíndaà, nì mé tjín xi tíjna'ma, nga ngats'iì kjoa̱ tíjna tsejèn‑né; tíbeè‑ne xko̱n jè xi tjínè‑la̱ nga k'oi̱‑lá kinda̱.
13 Nenhuma criatura lhe é invisível. Tudo é nu e descoberto aos olhos daquele a quem havemos de prestar contas.
14 Jesús xi ki'ndí‑la̱ Nainá, jè‑né xi nguì sobà no̱'miì ítjòn tíjna i̱t'aà tsa̱ján, jè‑né xi jahas'en ngajmiì nga nguixko̱n Nainá. K'oa̱á ma‑ne nga mochjeén‑né nga kixi̱ ki̱tsa̱jnakoa̱á jñà 'én xi mokjeiín‑ná.
14 Temos, portanto, um grande Sumo Sacerdote que penetrou nos céus, Jesus, Filho de Deus. Conservemos firme a nossa fé.
15 Jè xi no̱'miì ítjòn tíjna i̱t'aà tsa̱ján, ko̱maá ko̱hi̱ma̱keè‑ná k'e̱ nga mahindaà; nga̱ jè, k'oa̱á ti̱s'ín kichìt'aà koni jñá, ta̱nga mìtsà jé tsohótsji.
15 Porque não temos nele um pontífice incapaz de compadecer-se das nossas fraquezas. Ao contrário, passou pelas mesmas provações que nós, com exceção do pecado.
16 Kíjngoò‑lá takoán nga ki̱nchat'aá chrañà‑lá íxi̱le̱ kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi tse kjo̱ndaà tjín‑la̱, mé‑ne nga skoe̱ i̱ma̱‑ná kjo̱ndaà xi tjín‑la̱ koa̱ ko̱si̱ko̱‑ná k'e̱ nga mé xi ko̱chjeén‑ná.
16 Aproximemo-nos, pois, confiadamente do trono da graça, a fim de alcançar misericórdia e achar a graça de um auxílio oportuno.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.