Hebreus 4
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ARA
1 Nainá k'oa̱á s'ín kitsjaà‑ná 'én nga ki̱tjás'e̱én ya̱ i̱'nde‑la̱ ñánda ma nìkjáyaá. K'e̱ nga tákó tíjna‑ìsa 'én xi kitsjaà Nainá, ngats'iaá mochjeén‑né nga ndaà si̱kinda̱á yijo‑ná mì k'oa̱‑ne tsà mì kì ki̱tjás'e̱én.
1 Temamos, portanto, que, sendo-nos deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, suceda parecer que algum de vós tenha falhado.
2 Nga jñá, k'oa̱á ti̱s'ín jye kis'eno̱jmíya‑ná 'én ndaà‑la̱ Nainá, koni s'ín kis'eno̱jmíya‑la̱ jñà xi̱ta̱ jchínga‑ná. Ta̱nga jñà xi̱ta̱ jchínga‑ná ni̱mé kjo̱ndaà kisakò‑la̱ nga mìkiì ngásòn kòkjeiín‑la̱ koni jñà xi̱ta̱ xi i'nga xi kisìtasòn jñà 'én koi.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, como se deu com eles; mas a palavra que ouviram não lhes aproveitou, visto não ter sido acompanhada pela fé naqueles que a ouviram.
3 Ta̱nga jñá xi jye mokjeiín‑ná, ki̱tjás'e̱n‑ná ya̱ i̱'nde ñánda ma nìkjáyaá, ñánda kitsò Nainá:
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus tem dito: Assim, jurei na minha ira: Não entrarão no meu descanso. Embora, certamente, as obras estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá, k'oa̱á s'ín tíchja̱ ts'e̱ xi ma‑ne itoò na̱chrjein:
4 Porque, em certo lugar, assim disse, no tocante ao sétimo dia: E descansou Deus, no sétimo dia, de todas as obras que fizera.
5 Ti̱jè‑ne Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá, ìjngoò k'a tíchja̱ ñánda tsò:
5 E novamente, no mesmo lugar: Não entrarão no meu descanso.
6 Jñà xi̱ta̱ xi kiì'nchré ítjòn 'én xi ndaà tsò, mìkiì jahas'en i̱'nde ñánda ma nìkjáya nga mìkiì kisìtasòn; ta̱nga na̱chrjein i̱'ndei̱ tjín‑ìsa xi̱ta̱ xi chi̱ja nga ko̱ma kjoa̱has'en‑jiìn i̱'nde ñánda ma nìkjáya.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns nele e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 Koií kjoa̱‑la̱ Nainá tsibíjna ìjngoò‑ìsa na̱chrjein xi̱tse̱, jè na̱chrjein i̱'ndei̱. Nga ìsa̱ 'ñó komà i̱skan jè xi̱ta̱xá ítjòn xi ki'mì David, k'oa̱á s'ín tsibít'aà Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá jñà 'én xi tsò:
7 de novo, determina certo dia, Hoje, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes fora declarado: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais o vosso coração.
8 Jè Josué, nga mìkiì komà kitsjaà‑la̱ kjoa̱ nìkjáya jñà xi̱ta̱ Israel, koií kjoa̱‑la̱ Nainá kitsjaà ìjngoò‑ìsa na̱chrjein xi̱tse̱.
8 Ora, se Josué lhes houvesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 K'oa̱á ma‑ne jè na̱xa̱ndá‑la̱ Nainá tíjna ìjngoò‑la̱ na̱chrjein tsjeè ts'e̱ kjoa̱ nìkjáya;
9 Portanto, resta um repouso para o povo de Deus.
10 nga jè xi̱ta̱ xi fahas'en‑jiìn kjoa̱ nìkjáya xi ts'e̱ Nainá, ti̱koa̱á síkjáya‑ne kjoa̱ ts'e̱ xá‑la̱, koni s'ín kisìkjáya Nainá i̱t'aà ts'e̱ xá xi kis'iìn.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus das suas.
11 Mochjeén‑né nga k'oi̱‑lá nga'ñó yijo‑ná nga ki̱tjás'e̱n‑jñaá kjoa̱ nìkjáya‑la̱ Nainá; mìkiì k'oa̱s'ín s'e̱én koni kis'iìn jñà xi̱ta̱ xi mìkiì kòkjeiín‑la̱ nga kisìkitasòn.
11 Esforcemo-nos, pois, por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo o mesmo exemplo de desobediência.
12 'Én‑la̱ Nainá tíjnakon‑né ko̱ tjín‑la̱ nga'ñó. Ìsa̱á ndaà ote mì k'oa̱‑ne jngoò ki̱chja̱ ndojò xi yijò nga ingajò ngobà‑la̱; fahas'en‑jiìn‑né skanda ya̱ i̱jiìn ini̱ma̱‑ná ko̱ ya̱ i̱jiìn kjo̱hítsjeèn‑ná. Ti̱koa̱á fahas'en‑jiìn‑né skanda ñánda tíkjoò nindaà‑ná ko̱ i̱ya nindaà‑ná; ótsjiya‑né kjo̱hítsjeèn‑la̱ ini̱ma̱‑ná mé xi mejèn‑la̱ nga s'i̱in.
12 Porque a palavra de Deus é viva, e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até ao ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para discernir os pensamentos e propósitos do coração.
13 Ngats'iì xi Nainá tsibíndaà, nì mé tjín xi tíjna'ma, nga ngats'iì kjoa̱ tíjna tsejèn‑né; tíbeè‑ne xko̱n jè xi tjínè‑la̱ nga k'oi̱‑lá kinda̱.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e patentes aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Jesús xi ki'ndí‑la̱ Nainá, jè‑né xi nguì sobà no̱'miì ítjòn tíjna i̱t'aà tsa̱ján, jè‑né xi jahas'en ngajmiì nga nguixko̱n Nainá. K'oa̱á ma‑ne nga mochjeén‑né nga kixi̱ ki̱tsa̱jnakoa̱á jñà 'én xi mokjeiín‑ná.
14 Tendo, pois, a Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que penetrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Jè xi no̱'miì ítjòn tíjna i̱t'aà tsa̱ján, ko̱maá ko̱hi̱ma̱keè‑ná k'e̱ nga mahindaà; nga̱ jè, k'oa̱á ti̱s'ín kichìt'aà koni jñá, ta̱nga mìtsà jé tsohótsji.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas fraquezas; antes, foi ele tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Kíjngoò‑lá takoán nga ki̱nchat'aá chrañà‑lá íxi̱le̱ kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi tse kjo̱ndaà tjín‑la̱, mé‑ne nga skoe̱ i̱ma̱‑ná kjo̱ndaà xi tjín‑la̱ koa̱ ko̱si̱ko̱‑ná k'e̱ nga mé xi ko̱chjeén‑ná.
16 Acheguemo-nos, portanto, confiadamente, junto ao trono da graça, a fim de recebermos misericórdia e acharmos graça para socorro em ocasião oportuna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.