Hebreus 3
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NAA
1 Jñò ndí 'ndsè, xi xi̱ta̱ na̱xa̱ndá tsjeè‑la̱ Nainá 'mì‑nò, xi xó k'oa̱á s'ín jaàjiìn‑nò Nainá nga xi̱ta̱ ts'e̱ tsò‑nò, k'oa̱á s'ín ndaà ti̱kítsjeèn nga jè Cristo Jesús xi xó tsibíxáya‑la̱ Nainá ko̱ jè tíjna nga no̱'miì ítjòn i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱ xi mokjeiín‑ná.
1 Por isso, santos irmãos, vocês que são participantes da vocação celestial, considerem atentamente o Apóstolo e Sumo Sacerdote da nossa confissão, Jesus,
2 Jesús ndaà síkitasòn xá‑la̱ Nainá, nga xó k'oa̱á s'ín kits'iì‑la̱ koni jè Moisés, ndaà kisìkitasòn i̱t'aà ts'e̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Nainá.
2 o qual é fiel àquele que o constituiu, como também Moisés foi fiel em toda a casa de Deus.
3 Jesús ìsa̱á jeya tíjna koni jè Moisés. K'oa̱á ngaya‑la̱ koni jngoò xi̱ta̱ xi bíndaà ni'ya, ìsa̱á jeya bíjna nei‑la̱ mì k'oa̱á‑ne koni ti̱jè‑ne ni'ya.
3 No entanto, assim como aquele que edifica uma casa tem maior honra do que a casa em si, também Jesus tem sido considerado digno de maior glória do que Moisés.
4 Ngats'iì ni'ya, tsejèn tjín xi̱ta̱ xi tsibíndaà; ta̱nga jè Nainá xi tsibíndaà yije tsojmì xi tjín i̱sò'nde.
4 Pois toda casa é edificada por alguém, mas aquele que edificou todas as coisas é Deus.
5 Xi nguì o̱kixi̱, jè Moisés, nga xi̱ta̱ chi̱'nda‑la̱ Nainá ma, ndaà kisìkitasòn xá‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Nainá. Jè xá xi kis'iìn, jè‑né nga kitsjaà 'én kó s'ín ki̱chja̱ Nainá k'e̱ nga ko̱ma i̱skan.
5 E Moisés foi fiel, em toda a casa de Deus, como servo, para testemunho das coisas que haviam de ser anunciadas.
6 Ta̱nga jè Cristo, nga Ki'ndí‑la̱ Nainá ma, jè otíxoma i̱t'aà ts'e̱ na̱xa̱ndá‑la̱, jè na̱xa̱ndá‑la̱ xi ti̱jñá‑ná, tsà kixi̱ titsa̱jnaá skanda k'e̱ nga kjoe̱het'aà na̱chrjein koni s'ín nga mokjeiín‑ná i̱t'aà ts'e̱ Nainá nga ko̱ kjo̱tsja‑ná titsa̱chiñá xi kjo̱ndaà‑la̱ Nainá.
6 Cristo, porém, como Filho, é fiel em sua casa. Esta casa somos nós, se guardarmos firme a ousadia e a exultação da esperança.
7 K'oa̱á tsò jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá jè xo̱jo̱n xi tjít'aà 'én‑la̱ Nainá, nga tsò:
7 Por isso, como diz o Espírito Santo: “Hoje, se ouvirem a sua voz,
8 kì tájaàjiìn bitsa̱jnako̱o ini̱ma̱‑nò
8 não endureçam o coração como foi na rebelião, no dia da tentação no deserto,
9 Jñà xi̱ta̱ jchínga‑nò kiskoòt'aà‑na
9 onde os pais de vocês me tentaram, pondo-me à prova, e viram as minhas obras durante quarenta anos.
10 Koií kjoa̱‑la̱ nga tsohóti̱jna jchán‑la̱ jñà xi̱ta̱ koi,
10 Por isso, me indignei contra essa geração e disse: ‘O coração deles sempre se afasta de mim; e eles não conheceram os meus caminhos.’
11 Xi kjoa̱ jti‑na̱, k'oa̱á s'ín kitsjaà ndso̱ba
11 Assim, jurei na minha ira: ‘Não entrarão no meu descanso.’”
12 Ndí 'ndsè, t'e̱en kinda̱ yijo‑nò, ni̱jngoò xi ch'o síkíjna ini̱ma̱‑la̱ nga mìkiì mokjeiín‑la̱ mé‑ne nga mì ki̱nchat'aàxìn‑lá Nainá xi tíjnakon.
12 Tenham cuidado, irmãos, para que nenhum de vocês tenha um coração mau e descrente, que se afaste do Deus vivo.
13 Ta sa̱á, na̱chrjein nchijòn tjiì nga'ñó‑la̱à xinguio̱o, k'e̱ nga tíjna‑ìsa na̱chrjein, mé‑ne nga mìkiì ko̱tájaàjiìn‑ne ini̱ma̱‑nò nga mìkiì ma skóna̱cha̱n‑nò kjoa̱ ts'e̱ jé.
13 Pelo contrário, animem uns aos outros todos os dias, durante o tempo que se chama “hoje”, a fim de que nenhum de vocês seja endurecido pelo engano do pecado.
14 Jñá ya̱á nokjoá‑aná i̱t'aà ts'e̱ Cristo, tsà k'oa̱s'ín ndaà ko̱kjeiín‑ná skanda k'e̱ nga kjoe̱het'aà na̱chrjein koni s'ín ko̱kjeiín‑ná nga ti̱sa̱ tàts'en‑la̱ kjoa̱.
14 Porque temos nos tornado participantes de Cristo, se, de fato, guardarmos firme, até o fim, a confiança que, desde o princípio, tivemos.
15 Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá k'oa̱á s'ín tíchja̱ nga tsò:
15 Como se diz: “Hoje, se ouvirem a sua voz, não endureçam o coração, como foi na rebelião.”
16 ¿Yá xi̱ta̱‑ne xi kiì'nchré 'én‑la̱ Nainá, i̱kjoàn kondra̱ kiì‑la̱? Ti̱jñà‑ne ngats'iì xi̱ta̱ xi jè Moisés tsachrjekàjiìn i̱'nde Egipto.
16 E quem foram os que ouviram e, mesmo assim, se rebelaram? Não foram todos os que saíram do Egito por meio de Moisés?
17 ¿Ko̱ yá xi̱ta̱‑ne xi ichán nó tsibìjnajchán ko̱ Nainá? Jñà‑né xi̱ta̱ xi tsohótsji jé, xi ya̱ k'en ya̱ i̱ya ndi̱yá ya̱ i̱'nde i̱t'aà xìn ñánda nangui kixì choòn.
17 E contra quem Deus se indignou durante quarenta anos? Não foi contra os que pecaram, cujos cadáveres caíram no deserto?
18 ¿Ko̱ yá xi̱ta̱‑ne xi Nainá kitsò‑la̱ nga mìkiì kjoa̱has'en‑jiìn i̱'nde ñánda tjín kjoa̱ nìkjáya? Jñà‑né xi̱ta̱ xi mìkiì kiì'nchréñijon‑la̱.
18 E a quem jurou que não entrariam no seu descanso, senão aos que foram desobedientes?
19 Ko̱ k'oa̱á s'ín tísijiìn‑ná nga mìkiì jahas'en‑jiìn i̱'nde ñánda ma nìkjáya, koií kjoa̱‑la̱ nga mìkiì kòkjeiín‑la̱.
19 Assim, vemos que não puderam entrar por causa da incredulidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.