Hebreus 3
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ARA
1 Jñò ndí 'ndsè, xi xi̱ta̱ na̱xa̱ndá tsjeè‑la̱ Nainá 'mì‑nò, xi xó k'oa̱á s'ín jaàjiìn‑nò Nainá nga xi̱ta̱ ts'e̱ tsò‑nò, k'oa̱á s'ín ndaà ti̱kítsjeèn nga jè Cristo Jesús xi xó tsibíxáya‑la̱ Nainá ko̱ jè tíjna nga no̱'miì ítjòn i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱ xi mokjeiín‑ná.
1 Por isso, santos irmãos, que participais da vocação celestial, considerai atentamente o Apóstolo e Sumo Sacerdote da nossa confissão, Jesus,
2 Jesús ndaà síkitasòn xá‑la̱ Nainá, nga xó k'oa̱á s'ín kits'iì‑la̱ koni jè Moisés, ndaà kisìkitasòn i̱t'aà ts'e̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Nainá.
2 o qual é fiel àquele que o constituiu, como também o era Moisés em toda a casa de Deus.
3 Jesús ìsa̱á jeya tíjna koni jè Moisés. K'oa̱á ngaya‑la̱ koni jngoò xi̱ta̱ xi bíndaà ni'ya, ìsa̱á jeya bíjna nei‑la̱ mì k'oa̱á‑ne koni ti̱jè‑ne ni'ya.
3 Jesus, todavia, tem sido considerado digno de tanto maior glória do que Moisés, quanto maior honra do que a casa tem aquele que a estabeleceu.
4 Ngats'iì ni'ya, tsejèn tjín xi̱ta̱ xi tsibíndaà; ta̱nga jè Nainá xi tsibíndaà yije tsojmì xi tjín i̱sò'nde.
4 Pois toda casa é estabelecida por alguém, mas aquele que estabeleceu todas as coisas é Deus.
5 Xi nguì o̱kixi̱, jè Moisés, nga xi̱ta̱ chi̱'nda‑la̱ Nainá ma, ndaà kisìkitasòn xá‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Nainá. Jè xá xi kis'iìn, jè‑né nga kitsjaà 'én kó s'ín ki̱chja̱ Nainá k'e̱ nga ko̱ma i̱skan.
5 E Moisés era fiel, em toda a casa de Deus, como servo, para testemunho das coisas que haviam de ser anunciadas;
6 Ta̱nga jè Cristo, nga Ki'ndí‑la̱ Nainá ma, jè otíxoma i̱t'aà ts'e̱ na̱xa̱ndá‑la̱, jè na̱xa̱ndá‑la̱ xi ti̱jñá‑ná, tsà kixi̱ titsa̱jnaá skanda k'e̱ nga kjoe̱het'aà na̱chrjein koni s'ín nga mokjeiín‑ná i̱t'aà ts'e̱ Nainá nga ko̱ kjo̱tsja‑ná titsa̱chiñá xi kjo̱ndaà‑la̱ Nainá.
6 Cristo, porém, como Filho, em sua casa; a qual casa somos nós, se guardarmos firme, até ao fim, a ousadia e a exultação da esperança.
7 K'oa̱á tsò jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá jè xo̱jo̱n xi tjít'aà 'én‑la̱ Nainá, nga tsò:
7 Assim, pois, como diz o Espírito Santo: Hoje, se ouvirdes a sua voz,
8 kì tájaàjiìn bitsa̱jnako̱o ini̱ma̱‑nò
8 não endureçais o vosso coração como foi na provocação, no dia da tentação no deserto,
9 Jñà xi̱ta̱ jchínga‑nò kiskoòt'aà‑na
9 onde os vossos pais me tentaram, pondo-me à prova, e viram as minhas obras por quarenta anos.
10 Koií kjoa̱‑la̱ nga tsohóti̱jna jchán‑la̱ jñà xi̱ta̱ koi,
10 Por isso, me indignei contra essa geração e disse: Estes sempre erram no coração; eles também não conheceram os meus caminhos.
11 Xi kjoa̱ jti‑na̱, k'oa̱á s'ín kitsjaà ndso̱ba
11 Assim, jurei na minha ira: Não entrarão no meu descanso.
12 Ndí 'ndsè, t'e̱en kinda̱ yijo‑nò, ni̱jngoò xi ch'o síkíjna ini̱ma̱‑la̱ nga mìkiì mokjeiín‑la̱ mé‑ne nga mì ki̱nchat'aàxìn‑lá Nainá xi tíjnakon.
12 Tende cuidado, irmãos, jamais aconteça haver em qualquer de vós perverso coração de incredulidade que vos afaste do Deus vivo;
13 Ta sa̱á, na̱chrjein nchijòn tjiì nga'ñó‑la̱à xinguio̱o, k'e̱ nga tíjna‑ìsa na̱chrjein, mé‑ne nga mìkiì ko̱tájaàjiìn‑ne ini̱ma̱‑nò nga mìkiì ma skóna̱cha̱n‑nò kjoa̱ ts'e̱ jé.
13 pelo contrário, exortai-vos mutuamente cada dia, durante o tempo que se chama Hoje, a fim de que nenhum de vós seja endurecido pelo engano do pecado.
14 Jñá ya̱á nokjoá‑aná i̱t'aà ts'e̱ Cristo, tsà k'oa̱s'ín ndaà ko̱kjeiín‑ná skanda k'e̱ nga kjoe̱het'aà na̱chrjein koni s'ín ko̱kjeiín‑ná nga ti̱sa̱ tàts'en‑la̱ kjoa̱.
14 Porque nos temos tornado participantes de Cristo, se, de fato, guardarmos firme, até ao fim, a confiança que, desde o princípio, tivemos.
15 Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá k'oa̱á s'ín tíchja̱ nga tsò:
15 Enquanto se diz: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais o vosso coração, como foi na provocação.
16 ¿Yá xi̱ta̱‑ne xi kiì'nchré 'én‑la̱ Nainá, i̱kjoàn kondra̱ kiì‑la̱? Ti̱jñà‑ne ngats'iì xi̱ta̱ xi jè Moisés tsachrjekàjiìn i̱'nde Egipto.
16 Ora, quais os que, tendo ouvido, se rebelaram? Não foram, de fato, todos os que saíram do Egito por intermédio de Moisés?
17 ¿Ko̱ yá xi̱ta̱‑ne xi ichán nó tsibìjnajchán ko̱ Nainá? Jñà‑né xi̱ta̱ xi tsohótsji jé, xi ya̱ k'en ya̱ i̱ya ndi̱yá ya̱ i̱'nde i̱t'aà xìn ñánda nangui kixì choòn.
17 E contra quem se indignou por quarenta anos? Não foi contra os que pecaram, cujos cadáveres caíram no deserto?
18 ¿Ko̱ yá xi̱ta̱‑ne xi Nainá kitsò‑la̱ nga mìkiì kjoa̱has'en‑jiìn i̱'nde ñánda tjín kjoa̱ nìkjáya? Jñà‑né xi̱ta̱ xi mìkiì kiì'nchréñijon‑la̱.
18 E contra quem jurou que não entrariam no seu descanso, senão contra os que foram desobedientes?
19 Ko̱ k'oa̱á s'ín tísijiìn‑ná nga mìkiì jahas'en‑jiìn i̱'nde ñánda ma nìkjáya, koií kjoa̱‑la̱ nga mìkiì kòkjeiín‑la̱.
19 Vemos, pois, que não puderam entrar por causa da incredulidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.