Hebreus 2

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Koií kjoa̱‑la̱, mochjeén‑né nga nguì sa̱ ndaà si̱s'in‑lá 'én xi jye kina'yá, mé‑ne nga mì xìn ndi̱yá kjiaán koni s'ín tjín ndi̱yá‑la̱ Nainá.
1 Portanto, precisamos prestar muita atenção às verdades que temos ouvido, para não nos desviarmos delas.
2 Jñà kjo̱tíxoma xi Nainá kitsjaà nga kisìkjeén àkja̱le̱ na̱chrjein xi jye tsato, tjín‑la̱ o̱kixi̱, ko̱ jñà xi̱ta̱ xi tsohótsji jé nga mìkiì kisìkitasòn kjo̱tíxoma xi kits'iì‑la̱, kjo̱'iín kitjoé‑la̱ koni s'ín ok'ìn‑la̱.
2 Pois a mensagem que foi transmitida por meio de anjos permaneceu firme, e toda transgressão e desobediência recebeu o castigo merecido.
3 Ko̱ jñá xi titsa̱jnaá na̱chrjein i̱'ndei̱, ìsa̱á 'ñó s'e̱‑ná kjo̱'in tsà mì kì si̱s'iaán 'én‑la̱ Cristo nga jè ko̱chrjekàjiìn‑ná kjo̱'in. Nga̱ jè sobá Na̱'èn‑ná kitsjaà ítjòn‑ná 'én koi. Ko̱ jñà xi i̱skan kiì'nchré 'én koi, ti̱koa̱á tsibéno̱jmí‑ná nga kixi̱ kjoa̱.
3 O que nos faz pensar que escaparemos se negligenciarmos essa grande salvação, anunciada primeiramente pelo Senhor e depois transmitida a nós por aqueles que o ouviram falar?
4 Nainá, ti̱koa̱á kisìkixi̱ya 'én koi nga kjìn sko̱ya kjo̱xkón kis'iìn xi okó kjoa̱ jeya‑la̱ Nainá, ti̱koa̱ kisìka'bísòn kjo̱tjò ts'e̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱; k'oa̱á s'ín kitsjaà koni s'ín mejèn‑la̱ jè.
4 E Deus confirmou a mensagem por meio de sinais, maravilhas e diversos milagres, e também por dons do Espírito Santo, conforme sua vontade.
5 Nga̱ Nainá mìtsà jñà àkja̱le̱‑la̱ kitsjaà‑la̱ nga jñà ko̱tìxoma‑la̱ jè i̱sò'nde xi i̱skan kjoi̱í, jè xi titsa̱chibàya‑ná.
5 Além disso, não são anjos que governarão o mundo futuro a que nos referimos.
6 Ta sa̱á tíchja̱á jngoò k'a Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá ñánda nga tsò:
6 Porque em certo lugar alguém disse: “Quem é o simples mortal, para que penses nele? Quem é o filho do homem,
7 Ìsa̱á nangui kinìkíjni koni jñà àkja̱le̱,
7 E, no entanto, por pouco tempo o fizeste um pouco menor que os anjos e o coroaste de glória e honra.
8 ji̱í kits'iì‑la̱ nga'ñó nga ma ko̱tìxoma‑la̱ ngats'iì tsojmì xi tjín.
8 Tu lhe deste autoridade sobre todas as coisas”. Quando se diz “todas as coisas”, significa que nada foi deixado de fora. É verdade que ainda não vimos tudo ser submetido à sua autoridade.
9 Ta̱nga 'ya‑ná nga jè Jesús, na̱s'ín nangui kinìkíjna chiba na̱chrjein koni jñà àkja̱le̱, ta̱nga i̱'ndei̱, jeyaá tíjna ko̱ 'ngaá tíjna nga tíhotíxoma, koií kjoa̱‑la̱ nga kjo̱'in kisìkjeiín k'e̱ nga k'en. Nainá, 'ñó matsjakeè‑ná nga kisìkasén Jesús nga jè kisìkjeiín kjo̱'in ts'e̱ kjoa̱biyaà xi kjo̱ndaà ts'e̱ ngats'iì xi̱ta̱.
9 Contudo, vemos Jesus, que por pouco tempo foi feito “um pouco menor que os anjos” e que, por ter sofrido a morte, agora está coroado “de glória e honra”. Sim, pela graça de Deus, Jesus experimentou a morte por todos.
10 Jè Nainá, xi tsibíndaà yije ni̱ta̱ mé xi tjín, ndaá ok'ìn‑la̱ koni s'ín kis'iìn k'e̱ nga kisìkatojiìn kjo̱'in Ki'ndí‑la̱ mé‑ne nga i̱t'aà ts'e̱ kjo̱'in xi tsatojiìn‑ne, ni̱mé kjoa̱ xi kichijàt'aà‑la̱ nga ko̱ma ko̱chrjekàjiìn‑ná kjo̱'in kjoa̱ ts'e̱ jé‑ná ngats'iì xi i̱xti‑la̱ Nainá maá xi jè mejèn‑la̱ nga ya̱ ki̱tsa̱jnakoa̱á ñánda nga jeya tíjna jè.
10 Deus, para quem e por meio de quem todas as coisas foram criadas, escolheu levar muitos filhos à glória. E era apropriado que, por meio do sofrimento de Jesus, ele o tornasse o líder perfeito para conduzi-los à salvação.
11 Jè xi tísítsjeè xi̱ta̱ xi tjín‑la̱ jé, ko̱ jñà xi̱ta̱ xi tjímatsjeè, ta̱jngoó Na̱'én ma. Koií kjoa̱‑la̱ jè Ki'ndí‑la̱ Nainá mìkiì masobà‑la̱ nga 'ndse̱ tsò‑la̱ xi̱ta̱ xi sítsjeè.
11 Assim, tanto o que santifica como os que são santificados procedem de um só. Por isso Jesus não se envergonha de chamá-los irmãos,
12 Jè Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá k'oa̱á s'ín tjít'aà nga tsò:
12 quando diz: “Proclamarei teu nome a meus irmãos; no meio de teu povo reunido te louvarei”.
13 Ti̱koa̱á tjít'aà ñánda tsò:
13 E também afirmou: “Porei minha confiança nele”, isto é, “eu e os filhos que Deus me deu”.
14 K'oa̱á s'ín tjín koni i̱xti‑la̱ xi̱ta̱, ta̱jngoò jní‑né ko̱ ta̱jngoò yijo‑né. Jesús, k'oa̱á ti̱s'ín jní ko̱ yijo kis'e‑la̱ mé‑ne nga i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱ biyaà ma kisìkijne‑la̱ xi̱ta̱ nei̱í xi tjín‑la̱ nga'ñó nga ma‑la̱ sík'en xi̱ta̱.
14 Visto, portanto, que os filhos são seres humanos, feitos de carne e sangue, o Filho também se tornou carne e sangue, pois somente assim ele poderia morrer e, somente ao morrer, destruiria o diabo, que tinha o poder da morte.
15 Jesús, k'oa̱á s'ín komàt'in mé‑ne nga komà kisìkítsa̱jnandei̱í ngats'iì xi̱ta̱ xi kitsakjòn‑la̱ kjoa̱ biyaà nga k'oa̱á s'ín títsa̱jna koni tsà tjít'aà'ñó‑la̱ kó tjín na̱chrjein bìtsa̱jnakon xi̱ta̱.
15 Só dessa maneira ele libertaria aqueles que durante toda a vida estiveram escravizados pelo medo da morte.
16 Jesús, mìtsà koií xá j'iì‑ne nga jñà àkja̱le̱ si̱ìchját'aà‑la̱, jñà xi̱ta̱ tje̱‑la̱ Abraham si̱ìchját'aà‑la̱.
16 Também sabemos que o Filho não veio para ajudar os anjos, mas sim os descendentes de Abraão.
17 K'oa̱á s'ín komà‑ne, jè Jesús tjínè‑la̱ nga ngásòn k'oa̱s'ín xi̱ta̱ komà koni 'ndse̱, mé‑ne nga no̱'miì ítjòn ko̱ma‑ne xi tjín‑la̱ kjo̱hi̱ma̱takòn xi ndaà síkitasòn xá‑la̱ Nainá nga ko̱ma ki̱ìchjítjì‑ne jé‑la̱ xi̱ta̱ i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱ biyaà‑la̱.
17 Portanto, era necessário que ele se tornasse semelhante a seus irmãos em todos os aspectos, de modo que pudesse ser nosso misericordioso e fiel Sumo Sacerdote diante de Deus e realizar o sacrifício que remove os pecados do povo.
18 Koni s'ín kichìt'aà nga kits'iì‑la̱ kjo̱'in, jè, k'oa̱á ti̱s'ín ma‑la̱ osìko̱ jè xi̱ta̱ xi ko̱ kjo̱'in tíchìt'aà‑ne.
18 Uma vez que ele próprio passou por sofrimento e tentação, é capaz de ajudar aqueles que são tentados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.