Hebreus 2
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NAA
1 Koií kjoa̱‑la̱, mochjeén‑né nga nguì sa̱ ndaà si̱s'in‑lá 'én xi jye kina'yá, mé‑ne nga mì xìn ndi̱yá kjiaán koni s'ín tjín ndi̱yá‑la̱ Nainá.
1 Por esta razão, importa que nos apeguemos, com mais firmeza, às verdades ouvidas, para que delas jamais nos desviemos.
2 Jñà kjo̱tíxoma xi Nainá kitsjaà nga kisìkjeén àkja̱le̱ na̱chrjein xi jye tsato, tjín‑la̱ o̱kixi̱, ko̱ jñà xi̱ta̱ xi tsohótsji jé nga mìkiì kisìkitasòn kjo̱tíxoma xi kits'iì‑la̱, kjo̱'iín kitjoé‑la̱ koni s'ín ok'ìn‑la̱.
2 Porque, se a palavra falada por meio de anjos se tornou firme, e toda transgressão ou desobediência recebeu justo castigo,
3 Ko̱ jñá xi titsa̱jnaá na̱chrjein i̱'ndei̱, ìsa̱á 'ñó s'e̱‑ná kjo̱'in tsà mì kì si̱s'iaán 'én‑la̱ Cristo nga jè ko̱chrjekàjiìn‑ná kjo̱'in. Nga̱ jè sobá Na̱'èn‑ná kitsjaà ítjòn‑ná 'én koi. Ko̱ jñà xi i̱skan kiì'nchré 'én koi, ti̱koa̱á tsibéno̱jmí‑ná nga kixi̱ kjoa̱.
3 como escaparemos nós, se não levarmos a sério tão grande salvação? Esta, tendo sido anunciada inicialmente pelo Senhor, depois nos foi confirmada pelos que a ouviram.
4 Nainá, ti̱koa̱á kisìkixi̱ya 'én koi nga kjìn sko̱ya kjo̱xkón kis'iìn xi okó kjoa̱ jeya‑la̱ Nainá, ti̱koa̱ kisìka'bísòn kjo̱tjò ts'e̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱; k'oa̱á s'ín kitsjaà koni s'ín mejèn‑la̱ jè.
4 Também Deus testemunhou juntamente com eles, por meio de sinais, prodígios, vários milagres e a distribuição do Espírito Santo, segundo a sua vontade.
5 Nga̱ Nainá mìtsà jñà àkja̱le̱‑la̱ kitsjaà‑la̱ nga jñà ko̱tìxoma‑la̱ jè i̱sò'nde xi i̱skan kjoi̱í, jè xi titsa̱chibàya‑ná.
5 Pois não foi a anjos que Deus sujeitou o mundo que há de vir, sobre o qual estamos falando.
6 Ta sa̱á tíchja̱á jngoò k'a Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá ñánda nga tsò:
6 Pelo contrário, alguém, em certo lugar, deu testemunho, dizendo: “Que é o homem, que dele te lembres? Ou o filho do homem, que o visites?
7 Ìsa̱á nangui kinìkíjni koni jñà àkja̱le̱,
7 Fizeste-o, por um pouco, menor do que os anjos e de glória e de honra o coroaste.
8 ji̱í kits'iì‑la̱ nga'ñó nga ma ko̱tìxoma‑la̱ ngats'iì tsojmì xi tjín.
8 Todas as coisas sujeitaste debaixo dos seus pés.” Ora, ao lhe sujeitar todas as coisas, nada deixou fora do seu domínio. Neste momento, porém, ainda não vemos todas as coisas a ele sujeitas.
9 Ta̱nga 'ya‑ná nga jè Jesús, na̱s'ín nangui kinìkíjna chiba na̱chrjein koni jñà àkja̱le̱, ta̱nga i̱'ndei̱, jeyaá tíjna ko̱ 'ngaá tíjna nga tíhotíxoma, koií kjoa̱‑la̱ nga kjo̱'in kisìkjeiín k'e̱ nga k'en. Nainá, 'ñó matsjakeè‑ná nga kisìkasén Jesús nga jè kisìkjeiín kjo̱'in ts'e̱ kjoa̱biyaà xi kjo̱ndaà ts'e̱ ngats'iì xi̱ta̱.
9 Vemos, porém, aquele que, por um pouco, foi feito menor do que os anjos, Jesus, que, por causa do sofrimento da morte, foi coroado de glória e de honra, para que, pela graça de Deus, provasse a morte por todos.
10 Jè Nainá, xi tsibíndaà yije ni̱ta̱ mé xi tjín, ndaá ok'ìn‑la̱ koni s'ín kis'iìn k'e̱ nga kisìkatojiìn kjo̱'in Ki'ndí‑la̱ mé‑ne nga i̱t'aà ts'e̱ kjo̱'in xi tsatojiìn‑ne, ni̱mé kjoa̱ xi kichijàt'aà‑la̱ nga ko̱ma ko̱chrjekàjiìn‑ná kjo̱'in kjoa̱ ts'e̱ jé‑ná ngats'iì xi i̱xti‑la̱ Nainá maá xi jè mejèn‑la̱ nga ya̱ ki̱tsa̱jnakoa̱á ñánda nga jeya tíjna jè.
10 Porque convinha que Deus, por causa de quem e por meio de quem todas as coisas existem, conduzindo muitos filhos à glória, aperfeiçoasse, por meio de sofrimentos, o Autor da salvação deles.
11 Jè xi tísítsjeè xi̱ta̱ xi tjín‑la̱ jé, ko̱ jñà xi̱ta̱ xi tjímatsjeè, ta̱jngoó Na̱'én ma. Koií kjoa̱‑la̱ jè Ki'ndí‑la̱ Nainá mìkiì masobà‑la̱ nga 'ndse̱ tsò‑la̱ xi̱ta̱ xi sítsjeè.
11 Pois, tanto o que santifica como os que são santificados, todos vêm de um só. É por isso que Jesus não se envergonha de chamá-los de irmãos,
12 Jè Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá k'oa̱á s'ín tjít'aà nga tsò:
12 dizendo: “A meus irmãos declararei o teu nome, no meio da congregação eu te louvarei.”
13 Ti̱koa̱á tjít'aà ñánda tsò:
13 E, outra vez: “Eu porei nele a minha confiança.” E, ainda: “Eis aqui estou eu e os filhos que Deus me deu.”
14 K'oa̱á s'ín tjín koni i̱xti‑la̱ xi̱ta̱, ta̱jngoò jní‑né ko̱ ta̱jngoò yijo‑né. Jesús, k'oa̱á ti̱s'ín jní ko̱ yijo kis'e‑la̱ mé‑ne nga i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱ biyaà ma kisìkijne‑la̱ xi̱ta̱ nei̱í xi tjín‑la̱ nga'ñó nga ma‑la̱ sík'en xi̱ta̱.
14 Visto, pois, que os filhos têm participação comum de carne e sangue, também Jesus, igualmente, participou dessas coisas, para que, por sua morte, destruísse aquele que tem o poder da morte, a saber, o diabo,
15 Jesús, k'oa̱á s'ín komàt'in mé‑ne nga komà kisìkítsa̱jnandei̱í ngats'iì xi̱ta̱ xi kitsakjòn‑la̱ kjoa̱ biyaà nga k'oa̱á s'ín títsa̱jna koni tsà tjít'aà'ñó‑la̱ kó tjín na̱chrjein bìtsa̱jnakon xi̱ta̱.
15 e livrasse todos os que, pelo pavor da morte, estavam sujeitos à escravidão por toda a vida.
16 Jesús, mìtsà koií xá j'iì‑ne nga jñà àkja̱le̱ si̱ìchját'aà‑la̱, jñà xi̱ta̱ tje̱‑la̱ Abraham si̱ìchját'aà‑la̱.
16 Pois ele, evidentemente, não socorre anjos, mas socorre a descendência de Abraão.
17 K'oa̱á s'ín komà‑ne, jè Jesús tjínè‑la̱ nga ngásòn k'oa̱s'ín xi̱ta̱ komà koni 'ndse̱, mé‑ne nga no̱'miì ítjòn ko̱ma‑ne xi tjín‑la̱ kjo̱hi̱ma̱takòn xi ndaà síkitasòn xá‑la̱ Nainá nga ko̱ma ki̱ìchjítjì‑ne jé‑la̱ xi̱ta̱ i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱ biyaà‑la̱.
17 Por isso mesmo, era necessário que, em todas as coisas, ele se tornasse semelhante aos irmãos, para ser misericordioso e fiel sumo sacerdote nas coisas referentes a Deus e para fazer propiciação pelos pecados do povo.
18 Koni s'ín kichìt'aà nga kits'iì‑la̱ kjo̱'in, jè, k'oa̱á ti̱s'ín ma‑la̱ osìko̱ jè xi̱ta̱ xi ko̱ kjo̱'in tíchìt'aà‑ne.
18 Pois, naquilo que ele mesmo sofreu, quando foi tentado, é poderoso para socorrer os que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.