Hebreus 12
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NAA
1 Nga 'ñó kjìn ma‑ne xi̱ta̱ xi títsa̱jnandiì‑ná xi ndaà mokjeiín‑la̱, k'oa̱á ma‑ne nga ti̱koa̱á jñá, jngoò k'a si̱kítsa̱jnaá ngats'iì kjoa̱ xi sí'in‑ná ko̱ kjoa̱ ts'e̱ jé xi tsobà'ñó‑ná nga kona̱cha̱n‑ná; mochjeén‑né nga k'oa̱ s'ín s'e̱én koni jngoò xi̱ta̱ xi ongachikon nga chíkjoa̱ko̱‑la̱ nga ki̱jchò skanda ñánda nga tjín‑nè‑la̱ nga ki̱jchò.
1 Portanto, também nós, visto que temos a rodear-nos tão grande nuvem de testemunhas, livremo-nos de todo peso e do pecado que tão firmemente se apega a nós e corramos com perseverança a carreira que nos está proposta,
2 Ndaà chítsejèn‑lá Jesús; jè tsibíts'ia̱ ítjòn koni s'ín mokjeiín‑ná ko̱ jè síjngoò kjoa̱ koni s'ín mokjeiín‑ná. Jesús nga jye tíjiìn‑la̱ nga ko̱ma i̱skan s'e̱é‑la̱ kjo̱tsja, k'oa̱á ma‑ne nga kichìkjoa̱ ko̱‑la̱ kjo̱'in i̱t'aà krò, mìkiì kjòsobà‑la̱ koni s'ín k'en; i̱kjoàn tsibíjnat'aà chrja kixi̱‑la̱ Nainá nga ya̱ tíhotíxoma.
2 olhando firmemente para o Autor e Consumador da fé, Jesus, o qual, em troca da alegria que lhe estava proposta, suportou a cruz, sem se importar com a vergonha, e agora está sentado à direita do trono de Deus.
3 Ti̱kítsjeèn i̱t'aà ts'e̱ Jesús; kichìkjoa̱ ko̱ó‑la̱ kjo̱'in xi tsibínè‑la̱ jñà xi̱ta̱ jé, mé‑ne jñò mìkiì ki̱jta‑nò ko̱ mìkiì sìkàjeèn‑là takòn.
3 Portanto, pensem naquele que suportou tamanha oposição dos pecadores contra si mesmo, para que vocês não se cansem nem desanimem.
4 Koni s'ín titsa̱bixkàn‑ko̱o kjoa̱ ts'e̱ jé, kj'eè tsà yá xi̱ta̱ xi tsò ikon nga sík'en‑nò.
4 Na luta contra o pecado, vocês ainda não resistiram até o sangue.
5 ¿A jye kijchàajiìn‑nò koni tsò‑nò Nainá nga i̱xti‑la̱ tsò‑nò? K'oa̱á s'ín tíchja̱ xo̱jo̱n xi tjít'aà 'én‑la̱ Nainá nga tsò:
5 E vocês se esqueceram da exortação que lhes é dirigida, como a filhos: “Filho meu, não despreze a correção que vem do Senhor, nem desanime quando você é repreendido por ele;
6 Na̱'èn‑ná síkixi̱ya‑né jè xi̱ta̱ xi tsjakeè,
6 porque o Senhor corrige a quem ama e castiga todo filho a quem aceita.”
7 Nainá k'oa̱á s'ín beèhikon‑nò nga ki'ndí‑la̱ tsò‑nò; ti̱kjioón k'e̱ nga kjo̱'in tsjá‑nò. Ngats'iì xi Na̱'èn ma, tsjá‑la̱ kjo̱'in i̱xti‑la̱ nga síkixi̱ya.
7 É para disciplina que vocês perseveram. Deus os trata como filhos. E qual é o filho a quem o pai não corrige?
8 Ta̱nga tsà Nainá mìkiì si̱ìkixi̱ya‑nò koni s'ín síko̱ ngats'iì xi i̱xti‑la̱ ma, mìtsà kixi̱ kjoa̱ nga nguì i̱xti‑la̱ Nainá maà.
8 Mas, se estão sem essa correção, da qual todos se tornaram participantes, então vocês são bastardos e não filhos.
9 K'e̱ nga sa̱ i̱xtiaá, jñà xi̱ta̱ jchínga‑ná xi tjín i̱ i̱t'aà nangui, kisìkixi̱ya‑ná koa̱ ndaà kiyaxkoán. ¿A mìtsà ìsa̱ ndaà jcha̱xkoán Na̱'èn‑ná xi tíjna ngajmiì, mé‑ne nga kàtas'e‑ná kjoa̱binachon?
9 Além disso, tínhamos os nossos pais humanos, que nos corrigiam, e nós os respeitávamos. Será que, então, não nos sujeitaremos muito mais ao Pai espiritual, para vivermos?
10 Xi̱ta̱ jchínga‑ná i̱ i̱t'aà nangui tsjá‑ná kjo̱'in nga síkixi̱ya‑ná koni s'ín mejèn‑la̱, na̱s'ín ta chiba na̱chrjein titsa̱jnaá. Ta̱nga Nainá síkixi̱ya‑ná xi kjo̱ndaà tsa̱ján mé‑ne nga tsjeè ki̱tsa̱jnaá koni jè Nainá nga tsjeè tíjna.
10 Pois eles nos corrigiam por pouco tempo, segundo melhor lhes parecia; Deus, porém, nos disciplina para o nosso próprio bem, a fim de sermos participantes da sua santidade.
11 Kixi̱í kjoa̱, tsjìn kjo̱'in xi kjo̱tsja tsjá, tà kjoa̱ba tsjá nga 'on ma‑la̱ yijo‑ná, ta̱nga komà i̱skan‑ne s'e̱é‑ná kjoa̱ kixi̱ xi 'nchán tjín nga ndaà ki̱tsa̱jnakoa̱á Nainá ngats'iaá xi biì'ndeé nga tímakixi̱yaá.
11 Na verdade, toda disciplina, ao ser aplicada, não parece ser motivo de alegria, mas de tristeza. Porém, mais tarde, produz fruto pacífico aos que têm sido por ela exercitados, fruto de justiça.
12 K'oa̱á ma‑ne nga tjiì‑là nga'ñó yijo‑nò, chjímiì'ngaà ndsa̱a xi mìkiì ma síkjaníyá, ko̱ xkó ndso̱koò xi tsjìn‑la̱ nga'ñó;
12 Por isso, levantem as mãos cansadas e fortaleçam os joelhos vacilantes.
13 ti̱nchátsjioò xi ndi̱yá kixi̱ nga kàtandaà‑ne ndso̱koò xi tsá'yá kji, mé‑ne nga mìkiì ìsa̱ ndaà ko̱tsó'ño̱‑ne.
13 Façam caminhos retos para os seus pés, para que o manco não se desvie, mas seja curado.
14 'Nchán ti̱tsa̱jnako̱o ngats'iì xi̱ta̱; tsjeè ti̱tsa̱jna nga nguixko̱n Nainá. Nga ni̱jngoò xi̱ta̱ skoe̱xkon Nainá tsà mì tsjeè tíjna.
14 Procurem viver em paz com todos e busquem a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor.
15 Ndaà chítsejèn nga ni̱jngoò xi̱ta̱ ko̱si̱jnat'aàxìn‑la̱ kjo̱ndaà‑la̱ Nainá, mé‑ne nga mì k'oa̱á s'ín ko̱mat'ioòn koni tsà jngoò xka̱ ijñá ki̱so̱ xi tsja i̱ma̱‑la̱ xi síkits'ón xi̱ta̱ nga tsjá ch'in‑la̱.
15 Cuidem para que ninguém fique afastado da graça de Deus, e que nenhuma raiz de amargura, brotando, cause perturbação, e, por meio dela, muitos sejam contaminados.
16 Jñò, ni̱jngoò xi xi̱ta̱ chijngui ko̱ma, kì nachrjekànguioò tsojmì xi tsjeè; kì k'oa̱á s'ín 'nè koni kis'iìn Esaú nga tà jngoò chroba tsojmì xi ma chine tsatíjna‑ne xi jè tjín‑ne nga ko̱ko̱‑la̱ koni ki'ndí tjòn.
16 E cuidem para que não haja nenhum impuro ou profano, como foi Esaú, o qual, por um prato de comida, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Jñò jyeé tíjiìn‑nò, k'e̱ nga jye komà i̱skan, Esaú k'e̱ nga kjòmejèn‑la̱ nga si̱ìchikon‑t'in na̱'èn‑la̱, kinachrjekàngui‑né, mì ti̱ kiì komà kjòchikon‑t'in‑ne, na̱s'ín ta̱kó 'ñó kiskindàya.
17 Vocês sabem também que, posteriormente, querendo herdar a bênção, foi rejeitado, pois não achou lugar de arrependimento, embora, com lágrimas, o tivesse buscado.
18 [Koni s'ín komàt'in xi̱ta̱ Israel nga kjìn kjo̱xkón kijtseè], jñò, mìtsà ko̱s'ín ya̱ ijchò kinchat'aà‑là nindoò xi ma nìko̱, jè nindoò ñánda títì ni'ín jnga̱, ñánda skanda mì ti̱ kiì kjòtsejèn‑ne nga jñò choòn ko̱ ñánda tí'ba tjo̱ xkón.
18 Ora, vocês não chegaram ao fogo palpável e aceso, à escuridão, às trevas, à tempestade,
19 Mìkiì kina'yà‑là jta̱‑la̱ chrjo, ti̱koa̱ mìkiì kina'yà‑là jta̱‑la̱ Nainá k'e̱ nga kiìchja̱. Jñà xi kiì'nchré‑la̱ Nainá, tsibítsi'ba‑ne nga majìn‑la̱ nga ki̱chja̱‑ìsa,
19 ao toque da trombeta e ao som de palavras tais, que aqueles que ouviram isso pediram que não lhes fosse dito mais nada,
20 koií kjoa̱‑la̱ nga mìkiì kichìkjoa̱‑la̱ koni s'ín tjín kjo̱tíxoma xi kisinè‑la̱ nga tsò: “Jè xi̱ta̱ xi ko̱sìjna jngoò ndso̱ko̱ ya̱ i̱t'aà nindoò, na̱s'ín jngoò cho̱, nda̱jo̱ó ki̱yá‑ne ko̱ tsà majìn ki̱cha̱á ko̱tosìkjá yijo‑la̱.”
20 pois já não suportavam o que lhes era ordenado: “Até um animal, se tocar o monte, será apedrejado.”
21 'Ñó xkón tjín kjoa̱ xi ki'ya‑la̱, skanda ti̱jè‑ne Moisés kitsò: “Tsakjoòn jchán‑ná skanda chi̱ba̱‑la̱ tíhotsé‑ná.”
21 Na verdade, o espetáculo era tão horrível, que Moisés disse: “Estou apavorado e trêmulo!”
22 Ta̱nga jñò, ya̱á ijchò kinchat'aà‑là nindoò Sión, jè na̱xa̱ndá‑la̱ Nainá xi tíjnakon, xi ti̱jè‑ne Jerusalén xi ts'e̱ ngajmiì, ñánda kjìn jmiì àkja̱le̱ títsa̱jna xi nchisítsjako̱ Nainá nga jeya nchisíkíjna,
22 Pelo contrário, vocês chegaram ao monte Sião e à cidade do Deus vivo, a Jerusalém celestial, e a milhares de anjos. Vocês chegaram à assembleia festiva,
23 ñánda títsa̱jnajtín i̱xti‑la̱ Nainá xi tjoé‑la̱ kjo̱tjò xi ts'e̱ i̱xtitjòn xi tjít'aà 'ín‑la̱ xo̱jo̱n ts'e̱ ngajmiì. Ijchò kinchat'aà‑là Nainá xi xi̱ta̱xá tíjna nga jè bíndaàjiìn‑la̱ ngats'iì xi̱ta̱. Ti̱koa̱á ijchò kinchat'aà‑là ini̱ma̱‑la̱ xi̱ta̱ kixi̱ xi Nainá jye kisìtsjeè nga ni̱mé chijat'aà‑la̱.
23 a igreja dos primogênitos arrolados nos céus. Vocês chegaram a Deus, o Juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados,
24 Ijchò kinchat'aà‑là Jesús xi osìjnajiìn‑ná jngoò kjoa̱ xi̱tse̱ ko̱ jè jní‑la̱ xi kixíxteèn [nga kisìtsjeè‑ná] xi ìsa̱ ndaá chja̱‑ná mì k'oa̱á‑ne koni ts'e̱ Abel [xi síjé nga sindaàjiìn].
24 e a Jesus, o Mediador da nova aliança, e ao sangue da aspersão, que fala melhor do que o sangue de Abel.
25 Jñò, t'e̱en kinda̱ yijo‑nò. Kì nachrjekànguioò jè xi tíchja̱‑ná. Jñà xi̱ta̱ jchínga kjòtseé xi tsachrjekàngui koni s'ín kinokjoà‑la̱ i̱ i̱t'aà nangui nga kinìkaká‑la̱, mìkiì tsajno‑la̱ nga kitjoé‑la̱ kjo̱'in. Jñá, ìsa̱á 'ñó 'in tjín tsà ki̱nachrjekànguiaá Nainá k'e̱ nga skanda ján ngajmiì chja̱‑ná nga síkaká‑ná; mìkiì ko̱jno‑ná nga tjoé‑ná kjo̱'in.
25 Tenham cuidado e não se recusem a ouvir aquele que fala. Pois, se os que se recusaram a ouvir quem divinamente os advertia na terra não escaparam, muito menos escaparemos nós, se nos desviarmos daquele que dos céus nos adverte.
26 Jè na̱chrjein jè, jta̱‑la̱ Nainá, skanda jè nangui kisìjtiya‑la̱, ta̱nga na̱chrjein i̱'ndei̱, k'oa̱á tsò: “Ìjngoò k'a siìjtiya‑la̱, mìtsà tà jè nangui siìjtiya‑la̱ ko̱ó ngajmiì.”
26 Naquele tempo, a voz dele abalou a terra, mas agora ele promete, dizendo: “Mais uma vez eu farei tremer não só a terra, mas também o céu.”
27 Jè 'én, k'e̱ nga tsò “ìjngoò k'a siìjtiya‑la̱”, k'oa̱á s'ín machi̱ya‑ná nga tjáxìn tsojmì xi xó kisindaà‑ne, jñà xi ma oníyá‑la̱, mé‑ne nga kítsa̱jna‑ne xi mìkiì ma oníyá‑la̱.
27 Ora, as palavras “mais uma vez” significam a remoção dessas coisas abaladas, ou seja, das coisas criadas, para que permaneçam as coisas que não podem ser abaladas.
28 I̱t'aà ts'e̱ Nainá tsjá‑ná o̱kixi̱ nga ya̱ ko̱ti̱xomakoa̱á ya̱ i̱'nde ñánda mìkiì ma oníyá‑la̱. Ndaà chjí‑la̱ Nainá jñà kjoa̱ koi. Jeya si̱kíjnaá ko̱ jcha̱xkoán koni s'ín sasén‑la̱ jè.
28 Por isso, recebendo nós um Reino inabalável, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus de modo agradável, com reverência e temor.
29 Nga “jè Nainá, k'oa̱á ngaya‑la̱ koni ni'ín xi síkjehesòn yije ni̱ta̱ mé xi tjín.”
29 Porque o nosso Deus é fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.