Hebreus 12
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ARIB
1 Nga 'ñó kjìn ma‑ne xi̱ta̱ xi títsa̱jnandiì‑ná xi ndaà mokjeiín‑la̱, k'oa̱á ma‑ne nga ti̱koa̱á jñá, jngoò k'a si̱kítsa̱jnaá ngats'iì kjoa̱ xi sí'in‑ná ko̱ kjoa̱ ts'e̱ jé xi tsobà'ñó‑ná nga kona̱cha̱n‑ná; mochjeén‑né nga k'oa̱ s'ín s'e̱én koni jngoò xi̱ta̱ xi ongachikon nga chíkjoa̱ko̱‑la̱ nga ki̱jchò skanda ñánda nga tjín‑nè‑la̱ nga ki̱jchò.
1 Portanto, nós também, pois estamos rodeados de tão grande nuvem de testemunhas, deixemos todo embaraço, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com perseverança a carreira que nos está proposta,
2 Ndaà chítsejèn‑lá Jesús; jè tsibíts'ia̱ ítjòn koni s'ín mokjeiín‑ná ko̱ jè síjngoò kjoa̱ koni s'ín mokjeiín‑ná. Jesús nga jye tíjiìn‑la̱ nga ko̱ma i̱skan s'e̱é‑la̱ kjo̱tsja, k'oa̱á ma‑ne nga kichìkjoa̱ ko̱‑la̱ kjo̱'in i̱t'aà krò, mìkiì kjòsobà‑la̱ koni s'ín k'en; i̱kjoàn tsibíjnat'aà chrja kixi̱‑la̱ Nainá nga ya̱ tíhotíxoma.
2 fitando os olhos em Jesus, autor e consumador da nossa fé, o qual, pelo gozo que lhe está proposto, suportou a cruz, desprezando a ignomínia, e está assentado à direita do trono de Deus.
3 Ti̱kítsjeèn i̱t'aà ts'e̱ Jesús; kichìkjoa̱ ko̱ó‑la̱ kjo̱'in xi tsibínè‑la̱ jñà xi̱ta̱ jé, mé‑ne jñò mìkiì ki̱jta‑nò ko̱ mìkiì sìkàjeèn‑là takòn.
3 Considerai, pois aquele que suportou tal contradição dos pecadores contra si mesmo, para que não vos canseis, desfalecendo em vossas almas.
4 Koni s'ín titsa̱bixkàn‑ko̱o kjoa̱ ts'e̱ jé, kj'eè tsà yá xi̱ta̱ xi tsò ikon nga sík'en‑nò.
4 Ainda não resististes até o sangue, combatendo contra o pecado;
5 ¿A jye kijchàajiìn‑nò koni tsò‑nò Nainá nga i̱xti‑la̱ tsò‑nò? K'oa̱á s'ín tíchja̱ xo̱jo̱n xi tjít'aà 'én‑la̱ Nainá nga tsò:
5 e já vos esquecestes da exortação que vos admoesta como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor, nem te desanimes quando por ele és repreendido;
6 Na̱'èn‑ná síkixi̱ya‑né jè xi̱ta̱ xi tsjakeè,
6 pois o Senhor corrige ao que ama, e açoita a todo o que recebe por filho.
7 Nainá k'oa̱á s'ín beèhikon‑nò nga ki'ndí‑la̱ tsò‑nò; ti̱kjioón k'e̱ nga kjo̱'in tsjá‑nò. Ngats'iì xi Na̱'èn ma, tsjá‑la̱ kjo̱'in i̱xti‑la̱ nga síkixi̱ya.
7 É para disciplina que sofreis; Deus vos trata como a filhos; pois qual é o filho a quem o pai não corrija?
8 Ta̱nga tsà Nainá mìkiì si̱ìkixi̱ya‑nò koni s'ín síko̱ ngats'iì xi i̱xti‑la̱ ma, mìtsà kixi̱ kjoa̱ nga nguì i̱xti‑la̱ Nainá maà.
8 Mas, se estais sem disciplina, da qual todos se têm tornado participantes, sois então bastardos, e não filhos.
9 K'e̱ nga sa̱ i̱xtiaá, jñà xi̱ta̱ jchínga‑ná xi tjín i̱ i̱t'aà nangui, kisìkixi̱ya‑ná koa̱ ndaà kiyaxkoán. ¿A mìtsà ìsa̱ ndaà jcha̱xkoán Na̱'èn‑ná xi tíjna ngajmiì, mé‑ne nga kàtas'e‑ná kjoa̱binachon?
9 Além disto, tivemos nossos pais segundo a carne, para nos corrigirem, e os olhávamos com respeito; não nos sujeitaremos muito mais ao Pai dos espíritos, e viveremos?
10 Xi̱ta̱ jchínga‑ná i̱ i̱t'aà nangui tsjá‑ná kjo̱'in nga síkixi̱ya‑ná koni s'ín mejèn‑la̱, na̱s'ín ta chiba na̱chrjein titsa̱jnaá. Ta̱nga Nainá síkixi̱ya‑ná xi kjo̱ndaà tsa̱ján mé‑ne nga tsjeè ki̱tsa̱jnaá koni jè Nainá nga tsjeè tíjna.
10 Pois aqueles por pouco tempo nos corrigiam como bem lhes parecia, mas este, para nosso proveito, para sermos participantes da sua santidade.
11 Kixi̱í kjoa̱, tsjìn kjo̱'in xi kjo̱tsja tsjá, tà kjoa̱ba tsjá nga 'on ma‑la̱ yijo‑ná, ta̱nga komà i̱skan‑ne s'e̱é‑ná kjoa̱ kixi̱ xi 'nchán tjín nga ndaà ki̱tsa̱jnakoa̱á Nainá ngats'iaá xi biì'ndeé nga tímakixi̱yaá.
11 Na verdade, nenhuma correção parece no momento ser motivo de gozo, porém de tristeza; mas depois produz um fruto pacífico de justiça nos que por ele têm sido exercitados.
12 K'oa̱á ma‑ne nga tjiì‑là nga'ñó yijo‑nò, chjímiì'ngaà ndsa̱a xi mìkiì ma síkjaníyá, ko̱ xkó ndso̱koò xi tsjìn‑la̱ nga'ñó;
12 Portanto levantai as mãos cansadas, e os joelhos vacilantes,
13 ti̱nchátsjioò xi ndi̱yá kixi̱ nga kàtandaà‑ne ndso̱koò xi tsá'yá kji, mé‑ne nga mìkiì ìsa̱ ndaà ko̱tsó'ño̱‑ne.
13 e fazei veredas direitas para os vossos pés, para que o que é manco não se desvie, antes seja curado.
14 'Nchán ti̱tsa̱jnako̱o ngats'iì xi̱ta̱; tsjeè ti̱tsa̱jna nga nguixko̱n Nainá. Nga ni̱jngoò xi̱ta̱ skoe̱xkon Nainá tsà mì tsjeè tíjna.
14 Segui a paz com todos, e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor,
15 Ndaà chítsejèn nga ni̱jngoò xi̱ta̱ ko̱si̱jnat'aàxìn‑la̱ kjo̱ndaà‑la̱ Nainá, mé‑ne nga mì k'oa̱á s'ín ko̱mat'ioòn koni tsà jngoò xka̱ ijñá ki̱so̱ xi tsja i̱ma̱‑la̱ xi síkits'ón xi̱ta̱ nga tsjá ch'in‑la̱.
15 tendo cuidado de que ninguém se prive da graça de Deus, e de que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos se contaminem;
16 Jñò, ni̱jngoò xi xi̱ta̱ chijngui ko̱ma, kì nachrjekànguioò tsojmì xi tsjeè; kì k'oa̱á s'ín 'nè koni kis'iìn Esaú nga tà jngoò chroba tsojmì xi ma chine tsatíjna‑ne xi jè tjín‑ne nga ko̱ko̱‑la̱ koni ki'ndí tjòn.
16 e ninguém seja devasso, ou profano como Esaú, que por uma simples refeição vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Jñò jyeé tíjiìn‑nò, k'e̱ nga jye komà i̱skan, Esaú k'e̱ nga kjòmejèn‑la̱ nga si̱ìchikon‑t'in na̱'èn‑la̱, kinachrjekàngui‑né, mì ti̱ kiì komà kjòchikon‑t'in‑ne, na̱s'ín ta̱kó 'ñó kiskindàya.
17 Porque bem sabeis que, querendo ele ainda depois herdar a bênção, foi rejeitado; porque não achou lugar de arrependimento, ainda que o buscou diligentemente com lágrimas.
18 [Koni s'ín komàt'in xi̱ta̱ Israel nga kjìn kjo̱xkón kijtseè], jñò, mìtsà ko̱s'ín ya̱ ijchò kinchat'aà‑là nindoò xi ma nìko̱, jè nindoò ñánda títì ni'ín jnga̱, ñánda skanda mì ti̱ kiì kjòtsejèn‑ne nga jñò choòn ko̱ ñánda tí'ba tjo̱ xkón.
18 Pois não tendes chegado ao monte palpável, aceso em fogo, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,
19 Mìkiì kina'yà‑là jta̱‑la̱ chrjo, ti̱koa̱ mìkiì kina'yà‑là jta̱‑la̱ Nainá k'e̱ nga kiìchja̱. Jñà xi kiì'nchré‑la̱ Nainá, tsibítsi'ba‑ne nga majìn‑la̱ nga ki̱chja̱‑ìsa,
19 e ao sonido da trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram rogaram que não se lhes falasse mais;
20 koií kjoa̱‑la̱ nga mìkiì kichìkjoa̱‑la̱ koni s'ín tjín kjo̱tíxoma xi kisinè‑la̱ nga tsò: “Jè xi̱ta̱ xi ko̱sìjna jngoò ndso̱ko̱ ya̱ i̱t'aà nindoò, na̱s'ín jngoò cho̱, nda̱jo̱ó ki̱yá‑ne ko̱ tsà majìn ki̱cha̱á ko̱tosìkjá yijo‑la̱.”
20 porque não podiam suportar o que se lhes mandava: Se até um animal tocar o monte, será apedrejado.
21 'Ñó xkón tjín kjoa̱ xi ki'ya‑la̱, skanda ti̱jè‑ne Moisés kitsò: “Tsakjoòn jchán‑ná skanda chi̱ba̱‑la̱ tíhotsé‑ná.”
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Estou todo aterrorizado e trêmulo.
22 Ta̱nga jñò, ya̱á ijchò kinchat'aà‑là nindoò Sión, jè na̱xa̱ndá‑la̱ Nainá xi tíjnakon, xi ti̱jè‑ne Jerusalén xi ts'e̱ ngajmiì, ñánda kjìn jmiì àkja̱le̱ títsa̱jna xi nchisítsjako̱ Nainá nga jeya nchisíkíjna,
22 Mas tendes chegado ao Monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, a miríades de anjos;
23 ñánda títsa̱jnajtín i̱xti‑la̱ Nainá xi tjoé‑la̱ kjo̱tjò xi ts'e̱ i̱xtitjòn xi tjít'aà 'ín‑la̱ xo̱jo̱n ts'e̱ ngajmiì. Ijchò kinchat'aà‑là Nainá xi xi̱ta̱xá tíjna nga jè bíndaàjiìn‑la̱ ngats'iì xi̱ta̱. Ti̱koa̱á ijchò kinchat'aà‑là ini̱ma̱‑la̱ xi̱ta̱ kixi̱ xi Nainá jye kisìtsjeè nga ni̱mé chijat'aà‑la̱.
23 à universal assembléia e igreja dos primogênitos inscritos nos céus, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados;
24 Ijchò kinchat'aà‑là Jesús xi osìjnajiìn‑ná jngoò kjoa̱ xi̱tse̱ ko̱ jè jní‑la̱ xi kixíxteèn [nga kisìtsjeè‑ná] xi ìsa̱ ndaá chja̱‑ná mì k'oa̱á‑ne koni ts'e̱ Abel [xi síjé nga sindaàjiìn].
24 e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que fala melhor do que o de Abel.
25 Jñò, t'e̱en kinda̱ yijo‑nò. Kì nachrjekànguioò jè xi tíchja̱‑ná. Jñà xi̱ta̱ jchínga kjòtseé xi tsachrjekàngui koni s'ín kinokjoà‑la̱ i̱ i̱t'aà nangui nga kinìkaká‑la̱, mìkiì tsajno‑la̱ nga kitjoé‑la̱ kjo̱'in. Jñá, ìsa̱á 'ñó 'in tjín tsà ki̱nachrjekànguiaá Nainá k'e̱ nga skanda ján ngajmiì chja̱‑ná nga síkaká‑ná; mìkiì ko̱jno‑ná nga tjoé‑ná kjo̱'in.
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se não escaparam aqueles quando rejeitaram o que sobre a terra os advertia, muito menos escaparemos nós, se nos desviarmos daquele que nos adverte lá dos céus;
26 Jè na̱chrjein jè, jta̱‑la̱ Nainá, skanda jè nangui kisìjtiya‑la̱, ta̱nga na̱chrjein i̱'ndei̱, k'oa̱á tsò: “Ìjngoò k'a siìjtiya‑la̱, mìtsà tà jè nangui siìjtiya‑la̱ ko̱ó ngajmiì.”
26 a voz do qual abalou então a terra; mas agora tem ele prometido, dizendo: Ainda uma vez hei de abalar não só a terra, mas também o céu.
27 Jè 'én, k'e̱ nga tsò “ìjngoò k'a siìjtiya‑la̱”, k'oa̱á s'ín machi̱ya‑ná nga tjáxìn tsojmì xi xó kisindaà‑ne, jñà xi ma oníyá‑la̱, mé‑ne nga kítsa̱jna‑ne xi mìkiì ma oníyá‑la̱.
27 Ora, esta palavra-Ainda uma vez-significa a remoção das coisas abaláveis, como coisas criadas, para que permaneçam as coisas inabaláveis.
28 I̱t'aà ts'e̱ Nainá tsjá‑ná o̱kixi̱ nga ya̱ ko̱ti̱xomakoa̱á ya̱ i̱'nde ñánda mìkiì ma oníyá‑la̱. Ndaà chjí‑la̱ Nainá jñà kjoa̱ koi. Jeya si̱kíjnaá ko̱ jcha̱xkoán koni s'ín sasén‑la̱ jè.
28 Pelo que, recebendo nós um reino que não pode ser abalado, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus agradavelmente, com reverência e temor;
29 Nga “jè Nainá, k'oa̱á ngaya‑la̱ koni ni'ín xi síkjehesòn yije ni̱ta̱ mé xi tjín.”
29 pois o nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.