Hebreus 11

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NVI

NVI Nova Versão Internacional

¹ Jè kjoa̱ xi mokjeiín‑ná, jè‑né nga tjín kixi̱ nga tjoé‑ná jñà kjoa̱ xi chiñá‑lá; jè‑né nga tíjngoò takoán nga ki̱tasòn na̱s'ín mìkiì titsa̱'yaá xi kjoa̱ ni̱to̱n.

¹ Ora, a fé é a certeza daquilo que esperamos e a prova das coisas que não vemos.

² Jñà xi̱ta̱ jchínga kjòtseé, koií kjoa̱‑la̱ nga kòkjeiín‑la̱ nga ndaá ki'ya‑la̱.

² Pois foi por meio dela que os antigos receberam bom testemunho.

³ Ta koi‑né nga mokjeiín‑ná nga ko̱s'ín machi̱ya‑ná nga jè Nainá, tà ko̱ó 'én‑la̱ tsibíndaà i̱sò'nde; kisìkatsejèn tsojmì xi mìkiì tsejèn nga sa̱ ítjòn.

³ Pela fé entendemos que o universo foi formado pela palavra de Deus, de modo que o que se vê não foi feito do que é visível.

⁴ Abel, koií kjoa̱‑la̱ nga kòkjeiín‑la̱, kitsjaàt'aà‑la̱ Nainá kjo̱tjò xi ìsa̱ 'ñó ndaà kjoàn, mì k'oa̱à‑ne koni ts'e̱ Caín. K'oa̱á s'ín komà‑ne nga xi̱ta̱ kixi̱ kitsò‑la̱ Nainá Abel; kiskoé kjo̱tjò xi ijchòko̱‑la̱; skanda na̱chrjein i̱'ndei̱, tákó k'oa̱á s'ín tíchja̱ nga mokjeiín‑la̱, na̱s'ín jye k'en.

⁴ Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício superior ao de Caim. Pela fé ele foi reconhecido como justo, quando Deus aprovou as suas ofertas. Embora esteja morto, por meio da fé ainda fala.

⁵ Enoc, ti̱koa̱á kòkjeiín‑la̱; k'oa̱á s'ín komà‑ne nga kiìko̱ tíkon Nainá ján ngajmiì; mì ti̱ kiì kisakò‑ne k'e̱ nga jye kiìko̱. K'e̱ nga sa̱ tsibìjna i̱ i̱sò'nde, Enoc, k'oa̱á s'ín ki'ya‑la̱ nga ndaà kisaseèn takòn Nainá.

⁵ Pela fé Enoque foi arrebatado, de modo que não experimentou a morte; "ele já não foi encontrado porque Deus o havia arrebatado", pois antes de ser arrebatado recebeu testemunho de que tinha agradado a Deus.

⁶ Tsà mìkiì mokjeiín‑ná i̱t'aà ts'e̱ Nainá, mìkiì ko̱ma s'e̱én kjoa̱ xi sasén‑la̱ Nainá. Jè xi̱ta̱ xi síchrañat'aà‑la̱ Nainá mochjeén‑né nga ndaà ko̱kjeiín‑la̱ nga tíjna Nainá, ti̱koa̱ ko̱kjeiín‑la̱ nga ngats'iì xi̱ta̱ xi ótsji Nainá, tsjá‑la̱ kjo̱tjò xi ndaà tjín.

⁶ Sem fé é impossível agradar a Deus, pois quem dele se aproxima precisa crer que ele existe e que recompensa aqueles que o buscam.

⁷ Noé koií‑né nga kòkjeiín‑la̱, k'e̱ nga tsibéno̱jmí‑la̱ Nainá kjoa̱ xi i̱skan ko̱ma, kisìkitasòn; ko̱ó kjo̱xkón‑la̱ nga tsibíndaà jngoò chitso xi 'ñó je kji, mé‑ne nga mìkiì ki̱yá‑ne jñà xi̱ta̱ ni'ya‑la̱. Noé, nga ndaà kòkjeiín‑la̱, k'oa̱á s'ín tsibínè‑la̱ kjo̱'in xi̱ta̱ i̱sò'nde nga jé tjín‑la̱; ko̱ jè Noé kitjoé‑la̱ kjo̱tjò xi tsjá Nainá nga xi̱ta̱ kixi̱ kitsò‑la̱ ta koií kjoa̱‑la̱ nga kòkjeiín‑la̱.

⁷ Pela fé Noé, quando avisado a respeito de coisas que ainda não se viam, movido por santo temor, construiu uma arca para salvar sua família. Por meio da fé ele condenou o mundo e tornou-se herdeiro da justiça que é segundo a fé.

⁸ Abraham, nga kòkjeiín‑la̱ k'e̱ nga kiìchja̱‑la̱ Nainá, kisìkitasòn. Itjokàjiìn nangui‑la̱, kiì ya̱ i̱'nde ñánda tà kjo̱tjò tsjá‑la̱ Nainá, ta̱nga skanda mìkiì tíjiìn‑la̱ ñánda tífì.

⁸ Pela fé Abraão, quando chamado, obedeceu e dirigiu-se a um lugar que mais tarde receberia como herança, embora não soubesse para onde estava indo.

⁹ Koií kjoa̱‑la̱ nga kòkjeiín‑la̱, nga ko̱s'ín kisìjchá yijo‑la̱ koni tsà xi̱ta̱ xi xìn nangui‑la̱ na̱s'ín ya̱ tsibìjna ya̱ i̱'nde ñánda nga k'oa̱ kitsò‑la̱ Nainá nga tsjá kjo̱tjò‑la̱. Ni'ya nikjeé tsibìjnaya. Nga kiì‑ìsa na̱chrjein, k'oa̱á ti̱ komàt'in jè Isaac ko̱ Jacob, xi ti̱koa̱ k'oa̱s'ín kitsjaà‑la̱ 'én Nainá nga ts'e̱ ko̱ma nangui.

⁹ Pela fé peregrinou na terra prometida como se estivesse em terra estranha; viveu em tendas, bem como Isaque e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.

¹⁰ Abraham tíkoña jngoò‑la̱ na̱xa̱ndá xi 'ñó ndaà tjín tàts'en chrjó‑la̱, nga jè Nainá kiskoòsòn‑la̱ kós'ín si̱ndaà ko̱ ti̱jè‑ne Nainá tsibíndaà.

¹⁰ Pois ele esperava a cidade que tem alicerces, cujo arquiteto e edificador é Deus.

¹¹ Koií kjoa̱‑la̱ nga kòkjeiín‑la̱ Abraham, nga na̱s'ín chjo̱ón 'ndi̱ jè chjo̱ón‑la̱ xi 'mì Sara, ko̱ na̱s'ín jye 'ñó xi̱ta̱ jchínga, kis'eé‑la̱ nga'ñó nga kisakò jngoò‑la̱ ki'ndí jè Sara, koií kjoa̱‑la̱ nga kòkjeiín‑la̱ nga Nainá si̱ìkitasòn koni s'ín jye kitsjaà‑la̱ 'én‑la̱.

¹¹ Pela fé, Abraão — e também a própria Sara, apesar de estéril e avançada em idade — recebeu poder para gerar um filho, porque considerou fiel aquele que lhe havia feito a promessa.

¹² K'oa̱á ma‑ne nga ta jè ta̱jngoò xi̱ta̱ jè, na̱s'ín jye tífehet'aà na̱chrjein‑la̱, kjìn jchán ma i̱xti‑la̱ xi tje̱ ts'e̱ k'oa̱á ngaya‑la̱ koni jñà ni'ño xi tjín ngajmiì ko̱ tsomì xi jncha i̱ndiì ndáchikon nga mìkiì ma maxke̱ya.

¹² Assim, daquele homem já sem vitalidade originaram-se descendentes tão numerosos como as estrelas do céu e tão incontáveis como a areia da praia do mar.

¹³ Ngats'iì xi̱ta̱ koi, k'oa̱á s'ín mokjeiín‑la̱ skanda k'e̱ nga k'en, na̱s'ín mìkiì kitjoé‑la̱ tsojmì xi Nainá k'oa̱s'ín kitsjaà 'én‑la̱ nga tsjá‑la̱; ta k'oa̱á s'ín kjòchi̱ya‑la̱ koni tsà ta kjiìn kijtseè‑ne; tsjaá kis'e‑la̱ nga kitsò nga mìtsà i̱ i̱'nde‑la̱, ta nchifahato‑né nga títsa̱jna i̱ i̱t'aà nangui.

¹³ Todos estes ainda viveram pela fé, e morreram sem receber o que tinha sido prometido; viram-nas de longe e de longe as saudaram, reconhecendo que eram estrangeiros e peregrinos na terra.

¹⁴ Jñà xi̱ta̱ xi koa̱tsò, k'oa̱á s'ín béno̱jmí kixi̱‑né nga sa̱á nchihótsji jngoò nangui xi nguì ts'e̱ ko̱ma.

¹⁴ Os que assim falam mostram que estão buscando uma pátria.

¹⁵ Tsà jè nchisíkítsjeèn nangui ñánda itjokàjiìn, o̱kixi̱‑né komá‑la kiì ìjngoò k'a‑ne i̱'nde ñánda inchrobà‑ne.

¹⁵ Se estivessem pensando naquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.

¹⁶ Ta̱nga jngoò i̱'nde nchihótsji xi ìsa̱ ndaà choòn, i̱'nde xi ts'e̱ ngajmiì. K'oa̱á ma‑ne nga jè Nainá, mìkiì masobà‑la̱ nga ki̱tso̱‑la̱ xi̱ta̱: jè jèe̱ xi Nainá, nga jyeé kisìkíjnandaà jngoò‑la̱ i̱'nde ñánda na̱xa̱ndá‑la̱ ko̱ma nga ya̱ kítsa̱jna.

¹⁶ Em vez disso, esperavam eles uma pátria melhor, isto é, a pátria celestial. Por essa razão Deus não se envergonha de ser chamado o Deus deles, pois preparou-lhes uma cidade.

¹⁷ Abraham, k'e̱ nga kichìt'aà, koií kjoa̱‑la̱ nga kòkjeiín‑la̱ nga kiskoé Isaac nga kitsjaàt'aà kjo̱tjò‑la̱ Nainá. Tsibìjnandaà nga tsjá‑la̱ ki'ndí‑la̱ xi ta jè ta̱jngoò‑ne, na̱s'ín xó k'oa̱s'ín kitsjaà‑ne 'én Nainá i̱t'aà ts'e̱ ki'ndí‑la̱, k'e̱ nga kitsò:

¹⁷ Pela fé Abraão, quando Deus o pôs à prova, ofereceu Isaque como sacrifício. Aquele que havia recebido as promessas estava a ponto de sacrificar o seu único filho,

¹⁸ “I̱t'aà ts'e̱ Isaac, kjìn jchán ko̱ma xi̱ta̱ tje̱‑lè.”

¹⁸ embora Deus lhe tivesse dito: "Por meio de Isaque a sua descendência será considerada".

¹⁹ Abraham k'oa̱á s'ín kisìkítsjeèn nga Nainá tjín‑la̱ nga'ñó nga ma‑la̱ síkjaáya‑la̱ xi̱ta̱ na̱s'ín jye k'en. Kitjoé ìjngoò k'a‑la̱ ki'ndí‑la̱ koni tsà jaáya‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱biyaà.

¹⁹ Abraão levou em conta que Deus pode ressuscitar os mortos; e, figuradamente, recebeu Isaque de volta dentre os mortos.

²⁰ Isaac, koií kjoa̱‑la̱ nga mokjeiín‑la̱ nga kisìjét'aà‑la̱ Nainá nga kàtasíchikon‑t'in Jacob ko̱ Esaú i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱ xi i̱skan ko̱ma.

²⁰ Pela fé Isaque abençoou Jacó e Esaú com respeito ao futuro deles.

²¹ Koií kjoa̱‑la̱ nga mokjeiín‑la̱ Jacob, k'e̱ nga jye tíbiyaà, kisìjét'aà‑la̱ Nainá nga kàtasíchikon‑t'in ingajò i̱xti‑la̱ José; síngui'ñó tsja yá nise‑la̱ nga jeya kisìkíjna Nainá.

²¹ Pela fé Jacó, à beira da morte, abençoou cada um dos filhos de José e adorou a Deus, apoiado na extremidade do seu bordão.

²² Koií kjoa̱‑la̱ nga mokjeiín‑la̱ José, k'e̱ nga jye tíbiyaà, tsibéno̱jmí kós'ín ko̱mat'in jñà xi̱ta̱ Israel nga ki̱tjokàjiìn na̱xa̱ndá Egipto. Ti̱koa̱ kitsjaà o̱kixi̱ i̱t'aà ts'e̱ nindaà‑la̱ ñánda kji̱ko̱.

²² Pela fé José, no fim da vida, fez menção do êxodo dos israelitas do Egito e deu instruções acerca dos seus próprios ossos.

²³ Xi̱ta̱ jchínga‑la̱ Moisés, koií kjoa̱‑la̱ nga kòkjeiín‑la̱ nga jàn sá kisìkíjna'ma ki'ndí‑la̱ k'e̱ nga sa̱ kits'iìn, nga kijtseè nga 'ñó ndaà kji i̱sén‑la̱ ki'ndí‑la̱, ko̱ mìkiì kitsakjòn‑la̱ kjo̱tíxoma‑la̱ xi̱ta̱xá ítjòn ts'e̱ na̱xa̱ndá Egipto.

²³ Pela fé Moisés, recém-nascido, foi escondido durante três meses por seus pais, pois estes viram que ele não era uma criança comum, e não temeram o decreto do rei.

²⁴ K'e̱ nga jye kòjchínga Moisés, koií kjoa̱‑la̱ nga kòkjeiín‑la̱ nga mìkiì kisaseèn‑la̱ nga nea̱‑la̱ kitsò‑la̱ tsòti‑la̱ faraón.

²⁴ Pela fé Moisés, já adulto, recusou ser chamado filho da filha do faraó,

²⁵ Tà sa̱á jè jaàjiìn nga kjo̱'in kisìkjeiín ko̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Nainá, mì k'oa̱‑ne nga kjo̱tsja tsjá‑la̱ yijo‑la̱ xi kjoa̱ ts'e̱ jé.

²⁵ preferindo ser maltratado com o povo de Deus a desfrutar os prazeres do pecado durante algum tempo.

²⁶ K'oa̱á s'ín kiskoòsòn‑la̱ nga ìsa̱ 'ñó chjí‑la̱ kjo̱'in xi si̱ìkjeiín xi i̱t'aà ts'e̱ Cristo mì k'oa̱á‑ne nga kjo̱tsja tsjá‑la̱ yijo‑la̱ xi kjoa̱ nchi̱ná ts'e̱ na̱xa̱ndá Egipto. Kiskoñákjoa̱á‑la̱ kjo̱ndaà xi i̱skan tsjá‑la̱ Nainá.

²⁶ Por amor de Cristo, considerou a desonra riqueza maior do que os tesouros do Egito, porque contemplava a sua recompensa.

²⁷ Koi‑né nga ti̱koa̱ kòkjeiín‑la̱ nga itjokàjiìn na̱xa̱ndá Egipto; mìkiì kitsakjòn‑la̱ kjoa̱jti‑la̱ jè xi̱ta̱xá ítjòn; kixi̱í tsibìjna koni tsà xko̱n tíbeè‑ne Nainá xi ni̱ sa̱á jngoò xi̱ta̱ beèxkon.

²⁷ Pela fé saiu do Egito, não temendo a ira do rei, e perseverou, porque via aquele que é invisível.

²⁸ Moisés, nga kòkjeiín‑la̱, tsjachrje s'eí Paxko̱. K'oa̱á kitsò‑la̱ ngats'iì xi̱ta̱ Israel nga jní si̱ìkaàjno xotjoa̱ ni'ya‑la̱ mé‑ne jè àkja̱le̱‑la̱ Nainá mìkiì si̱ìk'en jñà xi ki'ndítjòn‑la̱ ts'e̱ xi̱ta̱ Israel.

²⁸ Pela fé celebrou a Páscoa e fez a aspersão do sangue, para que o destruidor não tocasse nos fihos mais velhos dos israelitas.

²⁹ Jñà xi̱ta̱ Israel, nga kòkjeiín‑la̱, tsatojiìn jè xi 'mì Ndáchikon Inì koni tsà nangui kixì. Jñà xi̱ta̱ Egipto, k'e̱ nga kijtseè, mejèn‑la̱ nga k'oa̱ ti̱s'ín kis'iìn, ta̱nga ta ya̱á k'en yije ya̱ i̱jiìn ndáchikon.

²⁹ Pela fé o povo atravessou o mar Vermelho como em terra seca; mas, quando os egípcios tentaram fazê-lo, morreram afogados.

³⁰ Nga kòkjeiín‑la̱ xi̱ta̱ Israel, kisìkixòjen chrjó xi tjíndiì‑la̱ na̱xa̱ndá Jericó, k'e̱ nga jye kjò itoò na̱chrjein bítjindiì‑la̱ jé na̱xa̱ndá.

³⁰ Pela fé caíram os muros de Jericó, depois de serem rodeados durante sete dias.

³¹ Koií nga kòkjeiín‑la̱ Rahab xi chjo̱ón chijngui nga mì ya̱ k'en‑ko̱ jñà xi̱ta̱ xi mìkiì mokjeiín‑la̱, koií kjoa̱‑la̱ nga ndaà kijtseètjò jñà xi̱ta̱ Israel xi ítjòn ijchò kotsejèn 'ma‑la̱ nangui.

³¹ Pela fé a prostituta Raabe, por ter acolhido os espiões, não foi morta com os que haviam sido desobedientes.

³² ¿Mé kjoa̱ xi kèno̱jmí ìsa̱? Mì‑la kiì chíya‑na na̱chrjein nga kichjà i̱t'aà ts'e̱ Gedeón, ts'e̱ Barac, ts'e̱ Sansón, ts'e̱ Jefté, ts'e̱ David, ts'e̱ Samuel ko̱ ngats'iì xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá.

³² Que mais direi? Não tenho tempo para falar de Gideão, Baraque, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e os profetas,

³³ Koií nga kòkjeiín‑la̱ xi̱ta̱ koi nga kis'e i'nga xi kisìkijne‑la̱ kjoa̱ ts'e̱ kjo̱jchán, xi kixi̱ tsibíndaàjiìn kjoa̱, xi Nainá kitsjaà‑la̱ koni s'ín jye kitsò‑la̱ xi tso'ba kiìchja̱‑ne, xi tsibíchjoàjto tso'ba xa.

³³ os quais pela fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, alcançaram o cumprimento de promessas, fecharam a boca de leões,

³⁴ Kis'eé i'nga xi kisìkits'o nga'ñó‑la̱ ni'ín jnga̱, xi itjomachinga‑la̱ nga ki̱cha̱ ndojò k'en‑ne, xi kis'e ìjngoò k'a‑la̱ nga'ñó na̱s'ín xk'én kjoàn, xi kis'e‑la̱ nga'ñó kjoa̱ ts'e̱ kjo̱jchán, xi kisìkijne‑la̱ xi̱ta̱ kjo̱jchán xi kondra̱ ts'e̱.

³⁴ apagaram o poder do fogo e escaparam do fio da espada; da fraqueza tiraram força, tornaram-se poderosos na batalha e puseram em fuga exércitos estrangeiros.

³⁵ Kis'eé i'nga íchjín xi kitjoé ìjngoò k'a‑la̱ xi̱ta̱ xíkjín xi jye k'en nga jaáya‑la̱.

³⁵ Houve mulheres que, pela ressurreição, tiveram de volta os seus mortos. Alguns foram torturados e recusaram ser libertados, para poderem alcançar uma ressurreição superior.

³⁶ Xi i'nga, kisìkjeiín kjo̱'in nga kinìsobà‑la̱, kiskaàn‑ko̱ xi̱ta̱, skanda na'ñó ki̱cha̱ cadena kisit'aà'ñó i̱ya nda̱yá.

³⁶ Outros enfrentaram zombaria e açoites, outros ainda foram acorrentados e colocados na prisão,

³⁷ Tjín i'nga xi nda̱jo̱ kisinè nga kinìk'en; tjín i'nga xi ki̱cha̱ serrote kjòjòya‑ne; tjín xi ki̱cha̱ ndojò k'en‑ne. Xki̱ xi ján chinchimasòn, tà chrjoa̱‑la̱ orrè ko̱ chrjoa̱‑la̱ tíndsó tsakakjá nga 'ñó i̱ma̱ chinchima, tseé kjo̱'in kis'e‑la̱ ko̱ 'ñó ki'yatoòn.

³⁷ apedrejados, serrados ao meio, postos à prova, mortos ao fio da espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelhas e de cabras, necessitados, afligidos e maltratados.

³⁸ Jñà xi̱ta̱ koi, nga 'ñó ndaà kòkjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Nainá, skanda mìkiì ok'ìn‑la̱ nga i̱ tsibìtsa̱jna i̱sò'nde. Xki̱ xi ján chinchimasòn ya̱ i̱'nde i̱t'aà xìn ñánda nangui kixì choòn, kóho̱kji i̱jiìn ijñá ko̱ i̱ngui nguijo ko̱ nga̱jo̱ xi ti̱x'á i̱jiìn nangui.

³⁸ O mundo não era digno deles. Vagaram pelos desertos e montes, pelas cavernas e grutas.

³⁹ Ngats'iì xi̱ta̱ koi, koni s'ín nga ndaà kòkjeiín‑la̱ ndaá ki'ya‑la̱, ta̱nga ni̱jngoò kitjoé‑la̱ xi Nainá tjín‑ne nga tsjá‑la̱ koni s'ín jye kitsjaà‑la̱ 'én‑la̱.

³⁹ Todos estes receberam bom testemunho por meio da fé; no entanto, nenhum deles recebeu o que havia sido prometido.

⁴⁰ Nainá tsibíndaà jngoò‑ná kjoa̱ xi ìsa̱ 'ñó ndaà tjín, mé‑ne jñà xi̱ta̱ koi, ngásòn ko̱ngásòn‑kjoaá nga ni̱mé chi̱jat'aà‑ná nga kixi̱ ki̱tsa̱jnaá.

⁴⁰ Deus havia planejado algo melhor para nós, para que conosco fossem eles aperfeiçoados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Hebreus 11 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →