Hebreus 11

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ Jè kjoa̱ xi mokjeiín‑ná, jè‑né nga tjín kixi̱ nga tjoé‑ná jñà kjoa̱ xi chiñá‑lá; jè‑né nga tíjngoò takoán nga ki̱tasòn na̱s'ín mìkiì titsa̱'yaá xi kjoa̱ ni̱to̱n.

¹ Ora, a fé é o firme fundamento das coisas que se esperam e a prova das coisas que se não veem.

² Jñà xi̱ta̱ jchínga kjòtseé, koií kjoa̱‑la̱ nga kòkjeiín‑la̱ nga ndaá ki'ya‑la̱.

² Porque, por ela, os antigos alcançaram testemunho.

³ Ta koi‑né nga mokjeiín‑ná nga ko̱s'ín machi̱ya‑ná nga jè Nainá, tà ko̱ó 'én‑la̱ tsibíndaà i̱sò'nde; kisìkatsejèn tsojmì xi mìkiì tsejèn nga sa̱ ítjòn.

³ Pela fé, entendemos que os mundos, pela palavra de Deus, foram criados; de maneira que aquilo que se vê não foi feito do que é aparente.

⁴ Abel, koií kjoa̱‑la̱ nga kòkjeiín‑la̱, kitsjaàt'aà‑la̱ Nainá kjo̱tjò xi ìsa̱ 'ñó ndaà kjoàn, mì k'oa̱à‑ne koni ts'e̱ Caín. K'oa̱á s'ín komà‑ne nga xi̱ta̱ kixi̱ kitsò‑la̱ Nainá Abel; kiskoé kjo̱tjò xi ijchòko̱‑la̱; skanda na̱chrjein i̱'ndei̱, tákó k'oa̱á s'ín tíchja̱ nga mokjeiín‑la̱, na̱s'ín jye k'en.

⁴ Pela fé, Abel ofereceu a Deus maior sacrifício do que Caim, pelo qual alcançou testemunho de que era justo, dando Deus testemunho dos seus dons, e, por ela, depois de morto, ainda fala.

⁵ Enoc, ti̱koa̱á kòkjeiín‑la̱; k'oa̱á s'ín komà‑ne nga kiìko̱ tíkon Nainá ján ngajmiì; mì ti̱ kiì kisakò‑ne k'e̱ nga jye kiìko̱. K'e̱ nga sa̱ tsibìjna i̱ i̱sò'nde, Enoc, k'oa̱á s'ín ki'ya‑la̱ nga ndaà kisaseèn takòn Nainá.

⁵ Pela fé, Enoque foi trasladado para não ver a morte e não foi achado, porque Deus o trasladara, visto como, antes da sua trasladação, alcançou testemunho de que agradara a Deus.

⁶ Tsà mìkiì mokjeiín‑ná i̱t'aà ts'e̱ Nainá, mìkiì ko̱ma s'e̱én kjoa̱ xi sasén‑la̱ Nainá. Jè xi̱ta̱ xi síchrañat'aà‑la̱ Nainá mochjeén‑né nga ndaà ko̱kjeiín‑la̱ nga tíjna Nainá, ti̱koa̱ ko̱kjeiín‑la̱ nga ngats'iì xi̱ta̱ xi ótsji Nainá, tsjá‑la̱ kjo̱tjò xi ndaà tjín.

⁶ Ora, sem fé é impossível agradar-lhe, porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe e que é galardoador dos que o buscam.

⁷ Noé koií‑né nga kòkjeiín‑la̱, k'e̱ nga tsibéno̱jmí‑la̱ Nainá kjoa̱ xi i̱skan ko̱ma, kisìkitasòn; ko̱ó kjo̱xkón‑la̱ nga tsibíndaà jngoò chitso xi 'ñó je kji, mé‑ne nga mìkiì ki̱yá‑ne jñà xi̱ta̱ ni'ya‑la̱. Noé, nga ndaà kòkjeiín‑la̱, k'oa̱á s'ín tsibínè‑la̱ kjo̱'in xi̱ta̱ i̱sò'nde nga jé tjín‑la̱; ko̱ jè Noé kitjoé‑la̱ kjo̱tjò xi tsjá Nainá nga xi̱ta̱ kixi̱ kitsò‑la̱ ta koií kjoa̱‑la̱ nga kòkjeiín‑la̱.

⁷ Pela fé, Noé, divinamente avisado das coisas que ainda não se viam, temeu, e, para salvação da sua família, preparou a arca, pela qual condenou o mundo, e foi feito herdeiro da justiça que é segundo a fé.

⁸ Abraham, nga kòkjeiín‑la̱ k'e̱ nga kiìchja̱‑la̱ Nainá, kisìkitasòn. Itjokàjiìn nangui‑la̱, kiì ya̱ i̱'nde ñánda tà kjo̱tjò tsjá‑la̱ Nainá, ta̱nga skanda mìkiì tíjiìn‑la̱ ñánda tífì.

⁸ Pela fé, Abraão, sendo chamado, obedeceu, indo para um lugar que havia de receber por herança; e saiu, sem saber para onde ia.

⁹ Koií kjoa̱‑la̱ nga kòkjeiín‑la̱, nga ko̱s'ín kisìjchá yijo‑la̱ koni tsà xi̱ta̱ xi xìn nangui‑la̱ na̱s'ín ya̱ tsibìjna ya̱ i̱'nde ñánda nga k'oa̱ kitsò‑la̱ Nainá nga tsjá kjo̱tjò‑la̱. Ni'ya nikjeé tsibìjnaya. Nga kiì‑ìsa na̱chrjein, k'oa̱á ti̱ komàt'in jè Isaac ko̱ Jacob, xi ti̱koa̱ k'oa̱s'ín kitsjaà‑la̱ 'én Nainá nga ts'e̱ ko̱ma nangui.

⁹ Pela fé, habitou na terra da promessa, como em terra alheia, morando em cabanas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa.

¹⁰ Abraham tíkoña jngoò‑la̱ na̱xa̱ndá xi 'ñó ndaà tjín tàts'en chrjó‑la̱, nga jè Nainá kiskoòsòn‑la̱ kós'ín si̱ndaà ko̱ ti̱jè‑ne Nainá tsibíndaà.

¹⁰ Porque esperava a cidade que tem fundamentos, da qual o artífice e construtor é Deus.

¹¹ Koií kjoa̱‑la̱ nga kòkjeiín‑la̱ Abraham, nga na̱s'ín chjo̱ón 'ndi̱ jè chjo̱ón‑la̱ xi 'mì Sara, ko̱ na̱s'ín jye 'ñó xi̱ta̱ jchínga, kis'eé‑la̱ nga'ñó nga kisakò jngoò‑la̱ ki'ndí jè Sara, koií kjoa̱‑la̱ nga kòkjeiín‑la̱ nga Nainá si̱ìkitasòn koni s'ín jye kitsjaà‑la̱ 'én‑la̱.

¹¹ Pela fé, também a mesma Sara recebeu a virtude de conceber e deu à luz já fora da idade; porquanto teve por fiel aquele que lho tinha prometido.

¹² K'oa̱á ma‑ne nga ta jè ta̱jngoò xi̱ta̱ jè, na̱s'ín jye tífehet'aà na̱chrjein‑la̱, kjìn jchán ma i̱xti‑la̱ xi tje̱ ts'e̱ k'oa̱á ngaya‑la̱ koni jñà ni'ño xi tjín ngajmiì ko̱ tsomì xi jncha i̱ndiì ndáchikon nga mìkiì ma maxke̱ya.

¹² Pelo que também de um, e esse já amortecido, descenderam tantos, em multidão, como as estrelas do céu, e como a areia inumerável que está na praia do mar.

¹³ Ngats'iì xi̱ta̱ koi, k'oa̱á s'ín mokjeiín‑la̱ skanda k'e̱ nga k'en, na̱s'ín mìkiì kitjoé‑la̱ tsojmì xi Nainá k'oa̱s'ín kitsjaà 'én‑la̱ nga tsjá‑la̱; ta k'oa̱á s'ín kjòchi̱ya‑la̱ koni tsà ta kjiìn kijtseè‑ne; tsjaá kis'e‑la̱ nga kitsò nga mìtsà i̱ i̱'nde‑la̱, ta nchifahato‑né nga títsa̱jna i̱ i̱t'aà nangui.

¹³ Todos estes morreram na fé, sem terem recebido as promessas, mas, vendo-as de longe, e crendo nelas, e abraçando- as, confessaram que eram estrangeiros e peregrinos na terra.

¹⁴ Jñà xi̱ta̱ xi koa̱tsò, k'oa̱á s'ín béno̱jmí kixi̱‑né nga sa̱á nchihótsji jngoò nangui xi nguì ts'e̱ ko̱ma.

¹⁴ Porque os que isso dizem claramente mostram que buscam uma pátria.

¹⁵ Tsà jè nchisíkítsjeèn nangui ñánda itjokàjiìn, o̱kixi̱‑né komá‑la kiì ìjngoò k'a‑ne i̱'nde ñánda inchrobà‑ne.

¹⁵ E se, na verdade, se lembrassem daquela de onde haviam saído, teriam oportunidade de tornar.

¹⁶ Ta̱nga jngoò i̱'nde nchihótsji xi ìsa̱ ndaà choòn, i̱'nde xi ts'e̱ ngajmiì. K'oa̱á ma‑ne nga jè Nainá, mìkiì masobà‑la̱ nga ki̱tso̱‑la̱ xi̱ta̱: jè jèe̱ xi Nainá, nga jyeé kisìkíjnandaà jngoò‑la̱ i̱'nde ñánda na̱xa̱ndá‑la̱ ko̱ma nga ya̱ kítsa̱jna.

¹⁶ Mas, agora, desejam uma melhor, isto é, a celestial. Pelo que também Deus não se envergonha deles, de se chamar seu Deus, porque já lhes preparou uma cidade.

¹⁷ Abraham, k'e̱ nga kichìt'aà, koií kjoa̱‑la̱ nga kòkjeiín‑la̱ nga kiskoé Isaac nga kitsjaàt'aà kjo̱tjò‑la̱ Nainá. Tsibìjnandaà nga tsjá‑la̱ ki'ndí‑la̱ xi ta jè ta̱jngoò‑ne, na̱s'ín xó k'oa̱s'ín kitsjaà‑ne 'én Nainá i̱t'aà ts'e̱ ki'ndí‑la̱, k'e̱ nga kitsò:

¹⁷ Pela fé, ofereceu Abraão a Isaque, quando foi provado, sim, aquele que recebera as promessas ofereceu o seu unigênito.

¹⁸ “I̱t'aà ts'e̱ Isaac, kjìn jchán ko̱ma xi̱ta̱ tje̱‑lè.”

¹⁸ Sendo-lhe dito: Em Isaque será chamada a tua descendência, considerou que Deus era poderoso para até dos mortos o ressuscitar.

¹⁹ Abraham k'oa̱á s'ín kisìkítsjeèn nga Nainá tjín‑la̱ nga'ñó nga ma‑la̱ síkjaáya‑la̱ xi̱ta̱ na̱s'ín jye k'en. Kitjoé ìjngoò k'a‑la̱ ki'ndí‑la̱ koni tsà jaáya‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱biyaà.

¹⁹ E daí também, em figura, ele o recobrou.

²⁰ Isaac, koií kjoa̱‑la̱ nga mokjeiín‑la̱ nga kisìjét'aà‑la̱ Nainá nga kàtasíchikon‑t'in Jacob ko̱ Esaú i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱ xi i̱skan ko̱ma.

²⁰ Pela fé, Isaque abençoou Jacó e Esaú, no tocante às coisas futuras.

²¹ Koií kjoa̱‑la̱ nga mokjeiín‑la̱ Jacob, k'e̱ nga jye tíbiyaà, kisìjét'aà‑la̱ Nainá nga kàtasíchikon‑t'in ingajò i̱xti‑la̱ José; síngui'ñó tsja yá nise‑la̱ nga jeya kisìkíjna Nainá.

²¹ Pela fé, Jacó, próximo da morte, abençoou cada um dos filhos de José e adorou encostado à ponta do seu bordão.

²² Koií kjoa̱‑la̱ nga mokjeiín‑la̱ José, k'e̱ nga jye tíbiyaà, tsibéno̱jmí kós'ín ko̱mat'in jñà xi̱ta̱ Israel nga ki̱tjokàjiìn na̱xa̱ndá Egipto. Ti̱koa̱ kitsjaà o̱kixi̱ i̱t'aà ts'e̱ nindaà‑la̱ ñánda kji̱ko̱.

²² Pela fé, José, próximo da morte, fez menção da saída dos filhos de Israel e deu ordem acerca de seus ossos.

²³ Xi̱ta̱ jchínga‑la̱ Moisés, koií kjoa̱‑la̱ nga kòkjeiín‑la̱ nga jàn sá kisìkíjna'ma ki'ndí‑la̱ k'e̱ nga sa̱ kits'iìn, nga kijtseè nga 'ñó ndaà kji i̱sén‑la̱ ki'ndí‑la̱, ko̱ mìkiì kitsakjòn‑la̱ kjo̱tíxoma‑la̱ xi̱ta̱xá ítjòn ts'e̱ na̱xa̱ndá Egipto.

²³ Pela fé, Moisés, já nascido, foi escondido três meses por seus pais, porque viram que era um menino formoso; e não temeram o mandamento do rei.

²⁴ K'e̱ nga jye kòjchínga Moisés, koií kjoa̱‑la̱ nga kòkjeiín‑la̱ nga mìkiì kisaseèn‑la̱ nga nea̱‑la̱ kitsò‑la̱ tsòti‑la̱ faraón.

²⁴ Pela fé, Moisés, sendo já grande, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,

²⁵ Tà sa̱á jè jaàjiìn nga kjo̱'in kisìkjeiín ko̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Nainá, mì k'oa̱‑ne nga kjo̱tsja tsjá‑la̱ yijo‑la̱ xi kjoa̱ ts'e̱ jé.

²⁵ escolhendo, antes, ser maltratado com o povo de Deus do que por, um pouco de tempo, ter o gozo do pecado;

²⁶ K'oa̱á s'ín kiskoòsòn‑la̱ nga ìsa̱ 'ñó chjí‑la̱ kjo̱'in xi si̱ìkjeiín xi i̱t'aà ts'e̱ Cristo mì k'oa̱á‑ne nga kjo̱tsja tsjá‑la̱ yijo‑la̱ xi kjoa̱ nchi̱ná ts'e̱ na̱xa̱ndá Egipto. Kiskoñákjoa̱á‑la̱ kjo̱ndaà xi i̱skan tsjá‑la̱ Nainá.

²⁶ tendo, por maiores riquezas, o vitupério de Cristo do que os tesouros do Egito; porque tinha em vista a recompensa.

²⁷ Koi‑né nga ti̱koa̱ kòkjeiín‑la̱ nga itjokàjiìn na̱xa̱ndá Egipto; mìkiì kitsakjòn‑la̱ kjoa̱jti‑la̱ jè xi̱ta̱xá ítjòn; kixi̱í tsibìjna koni tsà xko̱n tíbeè‑ne Nainá xi ni̱ sa̱á jngoò xi̱ta̱ beèxkon.

²⁷ Pela fé, deixou o Egito, não temendo a ira do rei; porque ficou firme, como vendo o invisível.

²⁸ Moisés, nga kòkjeiín‑la̱, tsjachrje s'eí Paxko̱. K'oa̱á kitsò‑la̱ ngats'iì xi̱ta̱ Israel nga jní si̱ìkaàjno xotjoa̱ ni'ya‑la̱ mé‑ne jè àkja̱le̱‑la̱ Nainá mìkiì si̱ìk'en jñà xi ki'ndítjòn‑la̱ ts'e̱ xi̱ta̱ Israel.

²⁸ Pela fé, celebrou a Páscoa e a aspersão do sangue, para que o destruidor dos primogênitos lhes não tocasse.

²⁹ Jñà xi̱ta̱ Israel, nga kòkjeiín‑la̱, tsatojiìn jè xi 'mì Ndáchikon Inì koni tsà nangui kixì. Jñà xi̱ta̱ Egipto, k'e̱ nga kijtseè, mejèn‑la̱ nga k'oa̱ ti̱s'ín kis'iìn, ta̱nga ta ya̱á k'en yije ya̱ i̱jiìn ndáchikon.

²⁹ Pela fé, passaram o mar Vermelho, como por terra seca; o que intentando os egípcios, se afogaram.

³⁰ Nga kòkjeiín‑la̱ xi̱ta̱ Israel, kisìkixòjen chrjó xi tjíndiì‑la̱ na̱xa̱ndá Jericó, k'e̱ nga jye kjò itoò na̱chrjein bítjindiì‑la̱ jé na̱xa̱ndá.

³⁰ Pela fé, caíram os muros de Jericó, sendo rodeados durante sete dias.

³¹ Koií nga kòkjeiín‑la̱ Rahab xi chjo̱ón chijngui nga mì ya̱ k'en‑ko̱ jñà xi̱ta̱ xi mìkiì mokjeiín‑la̱, koií kjoa̱‑la̱ nga ndaà kijtseètjò jñà xi̱ta̱ Israel xi ítjòn ijchò kotsejèn 'ma‑la̱ nangui.

³¹ Pela fé, Raabe, a meretriz, não pereceu com os incrédulos, acolhendo em paz os espias.

³² ¿Mé kjoa̱ xi kèno̱jmí ìsa̱? Mì‑la kiì chíya‑na na̱chrjein nga kichjà i̱t'aà ts'e̱ Gedeón, ts'e̱ Barac, ts'e̱ Sansón, ts'e̱ Jefté, ts'e̱ David, ts'e̱ Samuel ko̱ ngats'iì xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá.

³² E que mais direi? Faltar-me-ia o tempo contando de Gideão, e de Baraque, e de Sansão, e de Jefté, e de Davi, e de Samuel, e dos profetas,

³³ Koií nga kòkjeiín‑la̱ xi̱ta̱ koi nga kis'e i'nga xi kisìkijne‑la̱ kjoa̱ ts'e̱ kjo̱jchán, xi kixi̱ tsibíndaàjiìn kjoa̱, xi Nainá kitsjaà‑la̱ koni s'ín jye kitsò‑la̱ xi tso'ba kiìchja̱‑ne, xi tsibíchjoàjto tso'ba xa.

³³ os quais, pela fé, venceram reinos, praticaram a justiça, alcançaram promessas, fecharam as bocas dos leões,

³⁴ Kis'eé i'nga xi kisìkits'o nga'ñó‑la̱ ni'ín jnga̱, xi itjomachinga‑la̱ nga ki̱cha̱ ndojò k'en‑ne, xi kis'e ìjngoò k'a‑la̱ nga'ñó na̱s'ín xk'én kjoàn, xi kis'e‑la̱ nga'ñó kjoa̱ ts'e̱ kjo̱jchán, xi kisìkijne‑la̱ xi̱ta̱ kjo̱jchán xi kondra̱ ts'e̱.

³⁴ apagaram a força do fogo, escaparam do fio da espada, da fraqueza tiraram forças, na batalha se esforçaram, puseram em fugida os exércitos dos estranhos.

³⁵ Kis'eé i'nga íchjín xi kitjoé ìjngoò k'a‑la̱ xi̱ta̱ xíkjín xi jye k'en nga jaáya‑la̱.

³⁵ As mulheres receberam, pela ressurreição, os seus mortos; uns foram torturados, não aceitando o seu livramento, para alcançarem uma melhor ressurreição;

³⁶ Xi i'nga, kisìkjeiín kjo̱'in nga kinìsobà‑la̱, kiskaàn‑ko̱ xi̱ta̱, skanda na'ñó ki̱cha̱ cadena kisit'aà'ñó i̱ya nda̱yá.

³⁶ E outros experimentaram escárnios e açoites, e até cadeias e prisões.

³⁷ Tjín i'nga xi nda̱jo̱ kisinè nga kinìk'en; tjín i'nga xi ki̱cha̱ serrote kjòjòya‑ne; tjín xi ki̱cha̱ ndojò k'en‑ne. Xki̱ xi ján chinchimasòn, tà chrjoa̱‑la̱ orrè ko̱ chrjoa̱‑la̱ tíndsó tsakakjá nga 'ñó i̱ma̱ chinchima, tseé kjo̱'in kis'e‑la̱ ko̱ 'ñó ki'yatoòn.

³⁷ Foram apedrejados, serrados, tentados, mortos a fio de espada; andaram vestidos de peles de ovelhas e de cabras, desamparados, aflitos e maltratados

³⁸ Jñà xi̱ta̱ koi, nga 'ñó ndaà kòkjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Nainá, skanda mìkiì ok'ìn‑la̱ nga i̱ tsibìtsa̱jna i̱sò'nde. Xki̱ xi ján chinchimasòn ya̱ i̱'nde i̱t'aà xìn ñánda nangui kixì choòn, kóho̱kji i̱jiìn ijñá ko̱ i̱ngui nguijo ko̱ nga̱jo̱ xi ti̱x'á i̱jiìn nangui.

³⁸ (homens dos quais o mundo não era digno), errantes pelos desertos, e montes, e pelas covas e cavernas da terra.

³⁹ Ngats'iì xi̱ta̱ koi, koni s'ín nga ndaà kòkjeiín‑la̱ ndaá ki'ya‑la̱, ta̱nga ni̱jngoò kitjoé‑la̱ xi Nainá tjín‑ne nga tsjá‑la̱ koni s'ín jye kitsjaà‑la̱ 'én‑la̱.

³⁹ E todos estes, tendo tido testemunho pela fé, não alcançaram a promessa,

⁴⁰ Nainá tsibíndaà jngoò‑ná kjoa̱ xi ìsa̱ 'ñó ndaà tjín, mé‑ne jñà xi̱ta̱ koi, ngásòn ko̱ngásòn‑kjoaá nga ni̱mé chi̱jat'aà‑ná nga kixi̱ ki̱tsa̱jnaá.

⁴⁰ provendo Deus alguma coisa melhor a nosso respeito, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Hebreus 11 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →