Gálatas 2
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs VC
1 K'e̱ nga jye komà i̱skan nga jye ijchò te ñijòn nó, kiaà ìjngoò k'a ján Jerusalén ko̱ Bernabé; ti̱koa̱ kiìkoa̱a jè Tito.
1 Catorze anos mais tarde, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também Tito comigo.
2 Koií kiì‑na̱ nga Nainá k'oa̱s'ín kisìkichi̱ya‑na̱ nga tjínè‑na̱ nga kjián. Jñà xi̱ta̱ xi xá 'nga tjín‑la̱ ya̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo i̱t'aà xìn tsibeno̱jmí‑la̱ kó tsò 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo xi 'a̱n chjàya‑la̱ jñà xi mìtsà xi̱ta̱ judío. Majìn‑na nga jñà xi̱ta̱ koi ki̱tso̱‑na nga ni̱mé chjí‑la̱ xá xi 'a̱n tìs'iaàn ko̱ xi jye kis'iaàn.
2 E subi em conseqüência de uma revelação. Expus-lhes o Evangelho que prego entre os pagãos, e isso particularmente aos que eram de maior consideração, a fim de não correr ou de não ter corrido em vão.
3 Jè Tito na̱s'ín xi̱ta̱ griego nga ya̱ tji̱ko̱‑na, mìtsà yá xi kjo̱'ñó kis'iìn‑la̱ nga kisit'aà chiba‑la̱ yijo‑la̱ kjoa̱ ts'e̱ circuncisión.
3 Entretanto, nem sequer meu companheiro Tito, embora gentio, foi obrigado a circuncidar-se.
4 Ta̱nga tjín i'nga xi̱ta̱ ndiso xi jahas'en‑jiìn chijé nga tsò nga ti̱koa̱ jè Cristo fìt'aà‑la̱; ta jè xi mejèn‑la̱ nga kotsejèn chijé kós'ín titsa̱'né jñá xi mokjeiín‑ná i̱t'aà ts'e̱ Cristo Jesús nga jye titsa̱jnandia̱á kjoa̱ ts'e̱ kjo̱tíxoma xi kitjoé‑la̱ Moisés, ko̱ mejèn‑la̱ nga kjo̱'ñó s'i̱in‑ná nga si̱kitasoán kjo̱tíxoma.
4 Mas, por causa dos falsos irmãos, intrusos - que furtivamente se introduziram entre nós para espionar a liberdade de que gozávamos em Cristo Jesus, a fim de nos escravizar -,
5 Ta̱nga ngaje̱n ni̱ i̱tsé kinìs'in‑la̱je̱n mé‑ne nga jè kjoa̱ kixi̱ xi ts'e̱ 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo, ya̱á kàtìjnajiìn‑nò nga kjit'aà na̱chrjein.
5 fomos, por esta vez, condescendentes, para que o Evangelho permanecesse em sua integridade.
6 Jñà xi̱ta̱ xi xá 'nga tjín‑la̱ ni̱mé kjoa̱ xi̱tse̱ kitsjaà‑ìsa‑na koni tsò 'én xi 'a̱n okoòya. Ta̱nga mìtsà 'a̱n tjín‑na kinda̱ tsà xi̱ta̱ ítjòn‑né ko̱ tsà majìn. Nga Nainá mìtsà faájiìn xi̱ta̱ yá‑ne xi títsa̱jna ítjòn ko̱ yá‑ne xi títsa̱jna tji̱ngui.
6 Quanto aos que eram de autoridade - o que antes tenham sido não me importa, pois Deus não se deixa levar por consideração de pessoas -, estas autoridades, digo, nada me impuseram.
7 Ta sa̱á kòkjeiín‑la̱ nga jè sobà Nainá kitsjaà‑na xá nga 'a̱n kichjàyajiìn‑la̱ 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo jñà xi mìtsà xi̱ta̱ judío xi mìkiì tjít'aà chi̱ba̱ yijo‑la̱ kjoa̱ ts'e̱ circuncisión. Ko̱ jè Pedro kitjoé‑la̱ xá nga jè kiìchja̱yajiìn‑la̱ jñà xi nguì xi̱ta̱ judío xi tjít'aà chi̱ba̱ yijo‑la̱ kjoa̱ ts'e̱ circuncisión.
7 Ao contrário, viram que a evangelização dos incircuncisos me era confiada, como a dos circuncisos a Pedro
8 Nainá, koni kisìko̱ Pedro nga jè tsibíxáya‑la̱ nga kiìchja̱yajiìn‑la̱ 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo jñà xi nguì xi̱ta̱ judío, 'a̱n, k'oa̱á ti̱ kisìko̱‑na nga 'a̱án tsibíxáya‑na nga kichjàyajiìn‑la̱ 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo jñà xi mìtsà xi̱ta̱ judío.
8 {porque aquele cuja ação fez de Pedro o apóstolo dos circuncisos, fez também de mim o dos pagãos}.
9 Jacobo, Cefas [xi ti̱koa̱ Pedro 'mì] ko̱ Juan, xi ko̱s'ín beèxkón xi̱ta̱ nga jñà títsa̱jna ítjòn ya̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo, kijtseè nga Nainá kitsjaà‑na kjo̱ndaà koi. Kjòjngoò ikon, i̱kjoàn kitsjaà‑na̱je̱n tsja, 'a̱n ko̱ Bernabé, mé‑ne nga ki'ya‑la̱ nga ta jngoó xá titsa̱'nè‑je̱n. Ndaà kisaseèn‑la̱ nga tsanguì nìxá‑la̱je̱n jñà xi mìtsà xi̱ta̱ judío, koa̱ jñà, kisìxáko̱ jñà xi nguì xi̱ta̱ judío.
9 Tiago, Cefas e João, que são considerados as colunas, reconhecendo a graça que me foi dada, deram as mãos a mim e a Barnabé em sinal de pleno acordo:
10 Tà koií kjoa̱ xi kisìjé‑na̱je̱n nga ko̱chját'aà‑la̱ xi̱ta̱ i̱ma̱. Jñà kjoa̱ koi, ti̱koa̱á 'a̱n, jyeé ko̱s'ín tìbìnè‑la̱ yijo‑na̱ nga k'oa̱ tìs'iaàn.
10 iríamos aos pagãos, e eles aos circuncidados. Recomendaram-nos apenas que nos lembrássemos dos pobres, o que era precisamente a minha intenção.
11 Jngoò k'a k'e̱ nga jè Cefas [xi ti̱koa̱ Pedro 'mì] j'iì i̱ na̱xa̱ndá Antioquía, tsakatíkoa̱ nga nguixko̱n xi̱ta̱ k'e̱ nga kijtseè nga mìkiì ndaà tjín kjoa̱ xi tís'ín.
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe francamente, porque era censurável.
12 K'e̱ nga sa̱ ítjòn, ya̱á tsakjèn‑ko̱ jñà xi̱ta̱‑la̱ Cristo xi mìtsà xi̱ta̱ judío. Nga komà i̱skan, k'e̱ nga j'iì xi̱ta̱ judío xi ti̱koa̱ mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo, xi̱ta̱ xi ts'e̱ Jacobo, k'e̱é mì ti̱ kiì ya̱ tsakjèn‑ko̱‑ne; tsasìt'aàxìn‑né nga majìn‑la̱ nga ch'o kíjnako̱ jñà xi̱ta̱ koi nga kjo̱'ñó mejèn‑la̱ nga sit'aà chi̱ba̱‑la̱ jñà xi mìtsà xi̱ta̱ judío.
12 Pois, antes de chegarem alguns homens da parte de Tiago, ele comia com os pagãos convertidos. Mas, quando aqueles vieram, retraiu-se e separou-se destes, temendo os circuncidados.
13 Ti̱koa̱á jñà xi̱ta̱ judío xi i'nga xi mokjeiín‑la̱ 'én‑la̱ Nainá, k'oa̱á ti kis'iìn koni jè Pedro nga kisìs'in‑la̱ kjoa̱ xi jò i̱sén tjín‑la̱, skanda jè Bernabé k'oa̱á ti kis'iìn.
13 Os demais judeus convertidos seguiram-lhe a atitude equívoca, de maneira que mesmo Barnabé foi levado por eles a essa dissimulação.
14 'A̱n, k'e̱ nga kìjtseè nga mì k'oa̱á s'ín nchisíkitasòn koni s'ín tjín kjoa̱ kixi̱‑la̱ 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo, k'oa̱á kixan‑la̱ jè Cefas [xi ti̱koa̱ Pedro 'mì] nga nguixko̱n ngats'iì xi̱ta̱: “Ngaji̱ nga xi̱ta̱ judío 'mì‑lè, k'oa̱á s'ín tìnìjchí yijo‑lè koni tsà mìtsà xi̱ta̱ judío. ¿Mé‑ne kjo̱'ñó 'nè‑la̱ jñà xi mìtsà xi̱ta̱ judío nga k'oa̱s'ín kàtasíjchá yijo‑la̱ koni tsà nguì xi̱ta̱ judío?”
14 Quando vi que o seu procedimento não era segundo a verdade do Evangelho, disse a Cefas, em presença de todos: Se tu, que és judeu, vives como os gentios, e não como os judeus, com que direito obrigas os pagãos convertidos a viver como os judeus?
15 ’Na̱s'ín kixi̱ kjoa̱ nga tje̱‑la̱ xi̱ta̱ judío 'mì‑ná nga mì ya̱á kits'iìn‑jiìn‑lá jñà xi mìtsà xi̱ta̱ judío xi xi̱ta̱ jé 'mì‑lá,
15 Nós, judeus de nascença, e não pecadores dentre os pagãos,
16 ta̱nga 'ya‑ná nga jñà xi̱ta̱, mìtsà kixi̱ kítsa̱jna nga nguixko̱n Nainá nga ta koi kjoa̱‑la̱ nga síkitasòn Kjo̱tíxoma xi kitjoé‑la̱ Moisés; ta jè‑né nga mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo. Jñá, jyeé kòkjeiín‑ná i̱t'aà ts'e̱ Jesucristo, ko̱ jè Nainá kixi̱ síkíjna‑ná koi kjoa̱‑la̱ nga jye ya̱ kòkjeiín‑ná i̱t'aà ts'e̱ Cristo, mìtsà koií kjoa̱‑la̱ nga nìkitasoán kjo̱tíxoma. Ni̱jngoò xi̱ta̱ xi kixi̱ kíjna nga nguixko̱n Nainá nga ta koi kjoa̱‑la̱ nga síkitasòn Kjo̱tíxoma.
16 sabemos, contudo, que ninguém se justifica pela prática da lei, mas somente pela fé em Jesus Cristo. Também nós cremos em Jesus Cristo, e tiramos assim a nossa justificação da fé em Cristo, e não pela prática da lei. Pois, pela prática da lei, nenhum homem será justificado.
17 ’I̱'ndei̱ k'oa̱á s'ín chiñá‑lá nga kixi̱ ki̱tsa̱jnaá ya̱ nguixko̱n Nainá ta koií kjoa̱‑la̱ nga mokjeiín‑ná i̱t'aà ts'e̱ Cristo, [mìtsà koi‑ne nga kjo̱tíxoma titsa̱nìkitasoán]. K'oa̱á ma‑ne nga xi̱ta̱ jé tí'mì‑ná [koni jñà xi mìtsà xi̱ta̱ judío]. Ta̱nga, ¿a tsò‑ne kjoa̱ nga jè Cristo bít'in‑ná nga binchaàtsjiaá jé? Majìn, mì k'oa̱á s'ín tjín.
17 Pois, se nós, que aspiramos à justificação em Cristo, retornamos, todavia, ao pecado, seria porventura Cristo ministro do pecado? Por certo que não!
18 Tsà jè kjo̱tíxoma xi 'a̱n tsachrjekànguia nga sa̱ ítjòn, ko̱ tsà ìjngoò k'a sìkitasoàn, jé tìhotsjià.
18 Se torno a edificar o que destruí, confesso-me transgressor.
19 Jè kjo̱tíxoma xi kitjoé‑la̱ Moisés, jè kisìk'en‑na. I̱'ndei̱ tìjna̱ndei̱í‑ná kjoa̱ ts'e̱ kjo̱tíxoma mé‑ne ma kóti̱jnakon‑na nga sìkitasòn‑la̱ Nainá.
19 Na realidade, pela fé eu morri para a lei, a fim de viver para Deus. Estou pregado à cruz de Cristo.
20 K'e̱ nga k'en‑t'aà krò Cristo, 'a̱n, ti̱koa̱á ya̱ k'en‑t'aàkoa̱. Ko̱ mìtsà ti̱'a̱n‑na xi tìjna̱koan, jè Cristo xi tíjnajiìn ini̱ma̱‑na̱. I̱'ndei̱, koií tìjna̱kon‑na̱ nga jè Ki'ndí‑la̱ Nainá ma'ñót'aà takoàn nga 'ñó kjòtsjakeè‑na skanda jè kitsjaà kjo̱tjò yijo‑la̱ nga k'en ngajo‑na.
20 Eu vivo, mas já não sou eu; é Cristo que vive em mim. A minha vida presente, na carne, eu a vivo na fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Majìn‑na nga ochrjekànguia kjo̱ndaà‑la̱ Nainá. Tsà i̱t'aà ts'e̱ kjo̱tíxoma xi kitjoé‑la̱ Moisés, kixi̱ ki̱tsa̱jnaá nga nguixko̱n Nainá, mì‑la mé chjí‑la̱ nga k'en Cristo.
21 Não menosprezo a graça de Deus; mas, em verdade, se a justiça se obtém pela lei, Cristo morreu em vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.