Gálatas 2

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 K'e̱ nga jye komà i̱skan nga jye ijchò te ñijòn nó, kiaà ìjngoò k'a ján Jerusalén ko̱ Bernabé; ti̱koa̱ kiìkoa̱a jè Tito.
1 Catorze anos depois, voltei a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, e Tito também nos acompanhou.
2 Koií kiì‑na̱ nga Nainá k'oa̱s'ín kisìkichi̱ya‑na̱ nga tjínè‑na̱ nga kjián. Jñà xi̱ta̱ xi xá 'nga tjín‑la̱ ya̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo i̱t'aà xìn tsibeno̱jmí‑la̱ kó tsò 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo xi 'a̱n chjàya‑la̱ jñà xi mìtsà xi̱ta̱ judío. Majìn‑na nga jñà xi̱ta̱ koi ki̱tso̱‑na nga ni̱mé chjí‑la̱ xá xi 'a̱n tìs'iaàn ko̱ xi jye kis'iaàn.
2 Fui para lá por causa de uma revelação. Reuni-me em particular com os líderes e compartilhei com eles as boas-novas que tenho anunciado aos gentios. Queria me certificar de que estávamos de acordo, pois temia que meus esforços, anteriores e presentes, fossem considerados inúteis.
3 Jè Tito na̱s'ín xi̱ta̱ griego nga ya̱ tji̱ko̱‑na, mìtsà yá xi kjo̱'ñó kis'iìn‑la̱ nga kisit'aà chiba‑la̱ yijo‑la̱ kjoa̱ ts'e̱ circuncisión.
3 Mas eles me apoiaram e nem sequer exigiram que Tito, que me acompanhava, fosse circuncidado, embora fosse gentio.
4 Ta̱nga tjín i'nga xi̱ta̱ ndiso xi jahas'en‑jiìn chijé nga tsò nga ti̱koa̱ jè Cristo fìt'aà‑la̱; ta jè xi mejèn‑la̱ nga kotsejèn chijé kós'ín titsa̱'né jñá xi mokjeiín‑ná i̱t'aà ts'e̱ Cristo Jesús nga jye titsa̱jnandia̱á kjoa̱ ts'e̱ kjo̱tíxoma xi kitjoé‑la̱ Moisés, ko̱ mejèn‑la̱ nga kjo̱'ñó s'i̱in‑ná nga si̱kitasoán kjo̱tíxoma.
4 Essa questão foi levantada apenas por causa de alguns falsos irmãos que se infiltraram em nosso meio para nos espionar e nos tirar a liberdade que temos em Cristo Jesus. Sua intenção era nos escravizar,
5 Ta̱nga ngaje̱n ni̱ i̱tsé kinìs'in‑la̱je̱n mé‑ne nga jè kjoa̱ kixi̱ xi ts'e̱ 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo, ya̱á kàtìjnajiìn‑nò nga kjit'aà na̱chrjein.
5 mas não cedemos a eles nem por um momento, a fim de preservar a verdade das boas-novas para vocês.
6 Jñà xi̱ta̱ xi xá 'nga tjín‑la̱ ni̱mé kjoa̱ xi̱tse̱ kitsjaà‑ìsa‑na koni tsò 'én xi 'a̱n okoòya. Ta̱nga mìtsà 'a̱n tjín‑na kinda̱ tsà xi̱ta̱ ítjòn‑né ko̱ tsà majìn. Nga Nainá mìtsà faájiìn xi̱ta̱ yá‑ne xi títsa̱jna ítjòn ko̱ yá‑ne xi títsa̱jna tji̱ngui.
6 Quanto aos líderes — cuja reputação, a propósito, não fez diferença alguma para mim, pois Deus não age com favoritismo —, nada tiveram a acrescentar àquilo que eu pregava.
7 Ta sa̱á kòkjeiín‑la̱ nga jè sobà Nainá kitsjaà‑na xá nga 'a̱n kichjàyajiìn‑la̱ 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo jñà xi mìtsà xi̱ta̱ judío xi mìkiì tjít'aà chi̱ba̱ yijo‑la̱ kjoa̱ ts'e̱ circuncisión. Ko̱ jè Pedro kitjoé‑la̱ xá nga jè kiìchja̱yajiìn‑la̱ jñà xi nguì xi̱ta̱ judío xi tjít'aà chi̱ba̱ yijo‑la̱ kjoa̱ ts'e̱ circuncisión.
7 Ao contrário, viram que me havia sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos gentios, assim como a Pedro tinha sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos judeus.
8 Nainá, koni kisìko̱ Pedro nga jè tsibíxáya‑la̱ nga kiìchja̱yajiìn‑la̱ 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo jñà xi nguì xi̱ta̱ judío, 'a̱n, k'oa̱á ti̱ kisìko̱‑na nga 'a̱án tsibíxáya‑na nga kichjàyajiìn‑la̱ 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo jñà xi mìtsà xi̱ta̱ judío.
8 Pois o mesmo Deus que atuou por meio de Pedro como apóstolo aos judeus também atuou por meu intermédio como apóstolo aos gentios.
9 Jacobo, Cefas [xi ti̱koa̱ Pedro 'mì] ko̱ Juan, xi ko̱s'ín beèxkón xi̱ta̱ nga jñà títsa̱jna ítjòn ya̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo, kijtseè nga Nainá kitsjaà‑na kjo̱ndaà koi. Kjòjngoò ikon, i̱kjoàn kitsjaà‑na̱je̱n tsja, 'a̱n ko̱ Bernabé, mé‑ne nga ki'ya‑la̱ nga ta jngoó xá titsa̱'nè‑je̱n. Ndaà kisaseèn‑la̱ nga tsanguì nìxá‑la̱je̱n jñà xi mìtsà xi̱ta̱ judío, koa̱ jñà, kisìxáko̱ jñà xi nguì xi̱ta̱ judío.
9 De fato, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, reconheceram a graça que me foi dada e aceitaram Barnabé e a mim como seus colaboradores. Eles nos incentivaram a dar continuidade à pregação aos gentios, enquanto eles prosseguiriam no trabalho com os judeus.
10 Tà koií kjoa̱ xi kisìjé‑na̱je̱n nga ko̱chját'aà‑la̱ xi̱ta̱ i̱ma̱. Jñà kjoa̱ koi, ti̱koa̱á 'a̱n, jyeé ko̱s'ín tìbìnè‑la̱ yijo‑na̱ nga k'oa̱ tìs'iaàn.
10 Sua única sugestão foi que continuássemos a ajudar os pobres, o que sempre fiz com dedicação.
11 Jngoò k'a k'e̱ nga jè Cefas [xi ti̱koa̱ Pedro 'mì] j'iì i̱ na̱xa̱ndá Antioquía, tsakatíkoa̱ nga nguixko̱n xi̱ta̱ k'e̱ nga kijtseè nga mìkiì ndaà tjín kjoa̱ xi tís'ín.
11 Mas, quando Pedro veio a Antioquia, tive de opor-me a ele abertamente, pois o que ele fez foi muito errado.
12 K'e̱ nga sa̱ ítjòn, ya̱á tsakjèn‑ko̱ jñà xi̱ta̱‑la̱ Cristo xi mìtsà xi̱ta̱ judío. Nga komà i̱skan, k'e̱ nga j'iì xi̱ta̱ judío xi ti̱koa̱ mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo, xi̱ta̱ xi ts'e̱ Jacobo, k'e̱é mì ti̱ kiì ya̱ tsakjèn‑ko̱‑ne; tsasìt'aàxìn‑né nga majìn‑la̱ nga ch'o kíjnako̱ jñà xi̱ta̱ koi nga kjo̱'ñó mejèn‑la̱ nga sit'aà chi̱ba̱‑la̱ jñà xi mìtsà xi̱ta̱ judío.
12 No começo, quando chegou, ele comia com os gentios. Mais tarde, porém, quando vieram alguns amigos de Tiago, começou a se afastar, com medo daqueles que insistiam na necessidade de circuncisão.
13 Ti̱koa̱á jñà xi̱ta̱ judío xi i'nga xi mokjeiín‑la̱ 'én‑la̱ Nainá, k'oa̱á ti kis'iìn koni jè Pedro nga kisìs'in‑la̱ kjoa̱ xi jò i̱sén tjín‑la̱, skanda jè Bernabé k'oa̱á ti kis'iìn.
13 Como resultado, outros judeus imitaram a hipocrisia de Pedro, e até mesmo Barnabé se deixou levar por ela.
14 'A̱n, k'e̱ nga kìjtseè nga mì k'oa̱á s'ín nchisíkitasòn koni s'ín tjín kjoa̱ kixi̱‑la̱ 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo, k'oa̱á kixan‑la̱ jè Cefas [xi ti̱koa̱ Pedro 'mì] nga nguixko̱n ngats'iì xi̱ta̱: “Ngaji̱ nga xi̱ta̱ judío 'mì‑lè, k'oa̱á s'ín tìnìjchí yijo‑lè koni tsà mìtsà xi̱ta̱ judío. ¿Mé‑ne kjo̱'ñó 'nè‑la̱ jñà xi mìtsà xi̱ta̱ judío nga k'oa̱s'ín kàtasíjchá yijo‑la̱ koni tsà nguì xi̱ta̱ judío?”
14 Quando vi que não estavam seguindo a verdade das boas-novas, disse a Pedro diante de todos: “Se você, que é judeu de nascimento, vive como gentio, e não como judeu, por que agora obriga esses gentios a viverem como judeus?
15 ’Na̱s'ín kixi̱ kjoa̱ nga tje̱‑la̱ xi̱ta̱ judío 'mì‑ná nga mì ya̱á kits'iìn‑jiìn‑lá jñà xi mìtsà xi̱ta̱ judío xi xi̱ta̱ jé 'mì‑lá,
15 Você e eu somos judeus de nascimento, e não pecadores, como os judeus consideram os gentios.
16 ta̱nga 'ya‑ná nga jñà xi̱ta̱, mìtsà kixi̱ kítsa̱jna nga nguixko̱n Nainá nga ta koi kjoa̱‑la̱ nga síkitasòn Kjo̱tíxoma xi kitjoé‑la̱ Moisés; ta jè‑né nga mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo. Jñá, jyeé kòkjeiín‑ná i̱t'aà ts'e̱ Jesucristo, ko̱ jè Nainá kixi̱ síkíjna‑ná koi kjoa̱‑la̱ nga jye ya̱ kòkjeiín‑ná i̱t'aà ts'e̱ Cristo, mìtsà koií kjoa̱‑la̱ nga nìkitasoán kjo̱tíxoma. Ni̱jngoò xi̱ta̱ xi kixi̱ kíjna nga nguixko̱n Nainá nga ta koi kjoa̱‑la̱ nga síkitasòn Kjo̱tíxoma.
16 E, no entanto, sabemos que uma pessoa é declarada justa diante de Deus pela fé em Jesus Cristo, e não pela obediência à lei. E cremos em Cristo Jesus, para que fôssemos declarados justos pela fé em Cristo, e não porque obedecemos à lei. Pois ninguém é declarado justo diante de Deus pela obediência à lei”.
17 ’I̱'ndei̱ k'oa̱á s'ín chiñá‑lá nga kixi̱ ki̱tsa̱jnaá ya̱ nguixko̱n Nainá ta koií kjoa̱‑la̱ nga mokjeiín‑ná i̱t'aà ts'e̱ Cristo, [mìtsà koi‑ne nga kjo̱tíxoma titsa̱nìkitasoán]. K'oa̱á ma‑ne nga xi̱ta̱ jé tí'mì‑ná [koni jñà xi mìtsà xi̱ta̱ judío]. Ta̱nga, ¿a tsò‑ne kjoa̱ nga jè Cristo bít'in‑ná nga binchaàtsjiaá jé? Majìn, mì k'oa̱á s'ín tjín.
17 Mas, se a busca da justiça por meio de Cristo nos torna culpados de abandonar a lei, isso torna Cristo responsável por nosso pecado? De maneira nenhuma!
18 Tsà jè kjo̱tíxoma xi 'a̱n tsachrjekànguia nga sa̱ ítjòn, ko̱ tsà ìjngoò k'a sìkitasoàn, jé tìhotsjià.
18 Se, pois, reconstruo o antigo sistema da lei que já destruí, então faço de mim mesmo transgressor da lei.
19 Jè kjo̱tíxoma xi kitjoé‑la̱ Moisés, jè kisìk'en‑na. I̱'ndei̱ tìjna̱ndei̱í‑ná kjoa̱ ts'e̱ kjo̱tíxoma mé‑ne ma kóti̱jnakon‑na nga sìkitasòn‑la̱ Nainá.
19 Pois, quando procurei viver por meio da lei, ela me condenou. Portanto, morri para a lei a fim de viver para Deus.
20 K'e̱ nga k'en‑t'aà krò Cristo, 'a̱n, ti̱koa̱á ya̱ k'en‑t'aàkoa̱. Ko̱ mìtsà ti̱'a̱n‑na xi tìjna̱koan, jè Cristo xi tíjnajiìn ini̱ma̱‑na̱. I̱'ndei̱, koií tìjna̱kon‑na̱ nga jè Ki'ndí‑la̱ Nainá ma'ñót'aà takoàn nga 'ñó kjòtsjakeè‑na skanda jè kitsjaà kjo̱tjò yijo‑la̱ nga k'en ngajo‑na.
20 Fui crucificado com Cristo; assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. Portanto, vivo neste corpo terreno pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Majìn‑na nga ochrjekànguia kjo̱ndaà‑la̱ Nainá. Tsà i̱t'aà ts'e̱ kjo̱tíxoma xi kitjoé‑la̱ Moisés, kixi̱ ki̱tsa̱jnaá nga nguixko̱n Nainá, mì‑la mé chjí‑la̱ nga k'en Cristo.
21 Não considero a graça de Deus algo sem sentido. Pois, se a obediência à lei nos tornasse justos diante de Deus, não haveria necessidade alguma de Cristo morrer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.