Atos 9
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NVT
1 Saulo, xki̱ xi ján i̱'nde bincháxkón‑la̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Cristo nga mejèn‑la̱ si̱ìk'en. K'oa̱á ma‑ne nga kiìkon jè no̱'miì ítjòn,
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 nga kisìjé‑la̱ xo̱jo̱n xi tjín‑la̱ nga'ñó xi k'oa̱ ts'e̱ jñà ni'ya i̱ngo̱ sinagoga ján Damasco, mé‑ne nga ko̱ma tsobà'ñó‑ne xi̱ta̱ íchjín ko̱ íchjá xi fìt'aà‑la̱ jè ndi̱yá xi̱tse̱‑la̱ Cristo; i̱kjoàn kji̱nchrobàko̱ Jerusalén nga si̱ìkítsa̱jna nda̱yá.
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 K'e̱ nga nchifìya ndi̱yá nga jye kjòchrañàt'aà‑la̱ na̱xa̱ndá Damasco, tà ni̱to̱ón kjòhiseèn jngoò itjandiì‑la̱ jngoò ni'ín xi inchrobà‑ne ngajmiì.
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Jè Saulo kiskaàjndoòt'aà nangui, i̱kjoàn kiì'nchré‑la̱ 'én xi kiìchja̱jiìn i̱sén xi kitsò:
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 Saulo kitsò:
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 Saulo, tsí tsatsé‑né; tsí ndaà kitsakjòn; k'e̱é kitsò:
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 Jñà xi̱ta̱ xi tji̱ko̱ Saulo, tà kisinchaà‑né nga 'ñó kitsakjòn; kiì'nchré‑la̱ jè xi tíchja̱ ta̱nga mìkiì kijtseèxkon yá xi tíchja̱.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Jè Saulo, tsasítje̱n‑t'aà‑ne nangui, ta̱nga k'e̱ nga kiskíx'a̱ xko̱n mì ti̱ kiì kjòtsejèn‑la̱. Tà jñà xi̱ta̱ xi tji̱ko̱ kitsobàt'aà, kiìko̱ ján Damasco.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 Jàn na̱chrjein tsibìjna nga mì ti̱ kiì kotsejèn‑la̱; ni̱mé xi kiskine ti̱koa̱ ni̱mé xi kits'iì.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 Ya̱ na̱xa̱ndá Damasco tíjna jngoò xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Cristo xi 'mì Ananías; Nainá kiìchja̱‑la̱ nga tsatsejèn jngoò‑la̱ kjoa̱ koni tsà nijñá tí'biì‑la̱, kitsò‑la̱:
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 Jè Na̱'èn‑ná kitsò‑la̱:
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 Saulo jyeé kòbeè jngoò kjoa̱ koni tsà nijñá tí'biì‑la̱ xi tsò: jngoò xi̱ta̱ xi 'mì Ananías kòbijchókon nga kòhósòn‑la̱ tsja nga kòmandaà ìjngoò k'a‑ne xko̱n.
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 Ananías, k'e̱ nga kiì'nchré kitsò:
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 I̱'ndei̱ koií xá j'iì‑ne skanda i̱jndé, tjín‑la̱ o̱kixi̱ i̱t'aà ts'e̱ no̱'miì ítjòn nga tso̱ba̱'ñó ngats'iì xi̱ta̱ xi mokjeiín‑la̱ i̱t'aà tsi̱ji.
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 Nainá kitsò‑la̱ Ananías:
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 'A̱án kokoò yije‑la̱ kjo̱'in xi 'ñó tse si̱ìkjeiín xi kjoa̱ ts'a̱n.
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Ananías kiì ñánda tíjna Saulo; jahas'en ni'ya. Tsohósòn‑la̱ tsja, kitsò‑la̱:
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 Saulo, ni̱to̱ón kitjaàxìn‑la̱ xko̱n xi koni kjoàn chrjoa̱ to̱n‑la̱ ti̱n. I̱kjoàn kjòtsejèn ìjngoò k'a‑la̱. K'e̱é tsasítje̱n, i̱kjoàn komà bautizar.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 Saulo, tsakjèn; i̱kjoàn kis'e ìjngoò k'a‑la̱ nga'ñó. Tsibìjnako̱ chiba na̱chrjein jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Cristo xi títsa̱jna Damasco.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 Saulo, ni̱to̱ón tsibíts'ia̱ nga kiìchja̱ya i̱t'aà ts'e̱ Jesús ya̱ ngats'iì ni'ya i̱ngo̱ sinagoga nga jè Jesús, jè xi Ki'ndí‑la̱ Nainá.
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 Ngats'iì xi̱ta̱ xi kiì'nchré‑la̱ tà kjòxkón‑la̱; kitsò‑la̱ xíkjín:
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 Ta̱nga Saulo, ìsa̱á 'ñó tse nga'ñó tísijiìn ini̱ma̱‑la̱ nga chja̱ya. Jñà xi̱ta̱ judío xi títsa̱jna Damasco, skanda mì ti̱ kiì beè‑ne kós'ín si̱ìkítsjeèn koni s'ín tsakóya Saulo nga nguì 'én kixi̱‑né nga Jesús, jè xi Cristo [jè xi xó kisìkasén‑ne Nainá].
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 Nga jye komà kjìn na̱chrjein, jñà xi̱ta̱ judío, tsajoóya‑ne nga si̱ìk'en Saulo.
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 Ta̱nga jè Saulo kiì'nchré koni s'ín tsajoóya‑ne nga jñà xi̱ta̱ judío, ko̱ na̱chrjein ko̱ ni̱tje̱n kisìkinda̱, tsibìtsa̱jnajto xotjoa̱‑la̱ na̱xa̱ndá nga mejèn‑la̱ si̱ìk'en.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 Ta̱nga jñà xi̱ta̱‑la̱ Saulo, k'e̱ nga jñò, kiìko̱, kisìkíjnaya jngoò ni̱si̱yá xi je kji; i̱kjoàn kiskinìs'en‑kjá ñánda ti̱x'á chiba jè chrjó xi tjíndiì‑la̱ na̱xa̱ndá ko̱ ya̱á kiskinìjen‑jno jè chrjó, mé‑ne komà tsanga‑ne.
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 Saulo, k'e̱ nga ijchò‑ne ján Jerusalén, mejèn‑la̱ nga ya̱ koa̱hijtako̱ jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Cristo, ta̱nga ngats'iì xi̱ta̱ koi, tà kitsakjòn‑la̱, nga̱ mìkiì kòkjeiín‑la̱ tsà kixi̱ kjoa̱ nga ti̱koa̱ ya̱ kota'yàt'aà‑la̱ Cristo.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 Ta̱nga jè Bernabé k'e̱é kiìko̱ ñánda títsa̱jna xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús. Tsibéno̱jmí‑la̱ nga jyeé jahatjìya‑la̱ k'e̱ nga kijtseè Na̱'èn‑ná Jesús nga kiìchja̱ sobà‑la̱ ya̱ i̱ya ndi̱yá k'e̱ nga tífì Damasco; ti̱koa̱á tsibéno̱jmí‑la̱ nga ján Damasco 'ñó ndaà kiìchja̱ i̱t'aà ts'e̱ Jesús, mìkiì kitsakjòn.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Saulo, ya̱á tsibìjnako̱ jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús; ya̱á tsajmeiìko̱ Jerusalén. Mìkiì kitsakjòn nga kiìchja̱ya i̱t'aà ts'e̱ Jesús.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 'Ñó kiìchja̱ko̱ jñà xi̱ta̱ judío xi 'én griego chja̱ nga tsajoókjoòko̱ xíkjín; ta̱nga jñà xi̱ta̱ koi tsohótsji'nde‑la̱ kó s'ín si̱ìko̱ nga mejèn‑la̱ si̱ìk'en Saulo.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 Jñà xi̱ta̱ xi 'ndse̱ joó i̱t'aà ts'e̱ Cristo, k'e̱ nga kiì'nchré 'én koi, kiìko̱ Saulo ján Cesarea, i̱kjoàn kisìkasén skanda ján Tarso.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Ngats'iì xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo, 'nchán tsibìtsa̱jna kóho̱tjín na̱xa̱ndá xi chja̱‑ne nangui Judea, Galilea ko̱ Samaria; nì ti̱ mé kjoa̱siì kis'e‑ne. Kis'e‑ìsa̱‑la̱ nga'ñó ts'e̱ ini̱ma̱‑la̱ nga ìsa̱ ndaà kijtseèxkón Nainá; jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá ìsa̱á ndaà tsasìko̱ nga ìsa̱ kjìn komà xi̱ta̱‑la̱ Cristo.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Jè Pedro, k'e̱ nga tsajmeèsòn i̱'nde koi, ti̱koa̱á kiìkon xi̱ta̱‑la̱ Cristo xi títsa̱jna ya̱ na̱xa̱ndá Lida.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 Ya̱ tíjna jngoò xi̱ta̱ xi 'mì Eneas; jyeé tjín‑la̱ jiìn nó nga kijna xk'én, mìkiì ma síkjaníyá yijo‑la̱.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 Pedro kitsò‑la̱:
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 Ngats'iì xi̱ta̱ xi títsa̱jna ya̱ na̱xa̱ndá Lida ko̱ Sarón, kijtseè Eneas nga tsajmeè‑ne, i̱kjoàn kòkjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Na̱'èn‑ná Jesús.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Ya̱ na̱xa̱ndá Jope tíjna jngoò chjo̱ón xi kota'yàt'aà‑la̱ Cristo: Tabita 'mì. Jè 'én griego, Dorcas 'mì. [Jè 'én tsa̱ján, Na̱xín tsò‑ne.] Chjo̱ón jè, 'ñó ndaà xi̱ta̱, ti̱koa̱á ndaà síchját'aà‑la̱ xi̱ta̱ i̱ma̱.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 Jñà na̱chrjein koi, chjo̱ón jè, kjòxk'én koa̱ k'en. K'e̱ nga jye kisìhingáya, kiìko̱, kisìkájnaya ni'ya xi ma‑ne jò piso.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Jè na̱xa̱ndá Lida ya̱á kijnat'aà chrañà‑la̱ Jope. Jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Cristo kiì'nchré nga ya̱ tíjna Lida jè Pedro. Kisìkasén jò xi̱ta̱ x'i̱n xi kiì kítsi'ba‑la̱, kitsò‑la̱:
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 Pedro, k'e̱ nga kiskaàt'aà‑la̱ o̱kixi̱, ni̱to̱ón tsasítje̱n; tsobáhijtako̱ xi̱ta̱ koi. K'e̱ nga ijchò Jope, kiìko̱ ñánda kijna mik'en; jahas'en ni'ya. Ngats'iì íchjín ka'àn xi títsa̱jna ijchò kinchat'aà‑la̱ Pedro nga kjindáya; tsakó‑la̱ x'ió ko̱ na̱chro̱ xi tsibíndaà Dorcas k'e̱ nga ti̱sa̱ tíjnakon.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 Pedro tsachrje yije ni'ya jñà xi̱ta̱ koi; i̱kjoàn tsasìxkó'nchi, kiìchja̱t'aà‑la̱ Nainá; k'e̱é kiskoò'an jè mik'en, kitsò‑la̱:
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 Pedro kitsjaà‑la̱ tsja, kisìkasítje̱n; i̱kjoàn kiìchja̱‑la̱ xi̱ta̱‑la̱ Cristo ko̱ jñà íchjín ka'àn; tsakó‑la̱ Dorcas nga tíjnakon‑né.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 Kjoa̱ jè, ki'ya yijeé‑la̱ kóho̱kji Jope; kjìn xi̱ta̱ kòkjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Na̱'èn‑ná Jesucristo.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 Jè Pedro, kjìn na̱chrjein tsibìjna ya̱ Jope, ya̱ ni'ya‑la̱ xi̱ta̱ xi 'mì Simón chji̱ne̱chrjoa̱.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.