Atos 9
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NVI
1 Saulo, xki̱ xi ján i̱'nde bincháxkón‑la̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Cristo nga mejèn‑la̱ si̱ìk'en. K'oa̱á ma‑ne nga kiìkon jè no̱'miì ítjòn,
1 Enquanto isso, Saulo ainda respirava ameaças de morte contra os discípulos do Senhor. Dirigindo-se ao sumo sacerdote,
2 nga kisìjé‑la̱ xo̱jo̱n xi tjín‑la̱ nga'ñó xi k'oa̱ ts'e̱ jñà ni'ya i̱ngo̱ sinagoga ján Damasco, mé‑ne nga ko̱ma tsobà'ñó‑ne xi̱ta̱ íchjín ko̱ íchjá xi fìt'aà‑la̱ jè ndi̱yá xi̱tse̱‑la̱ Cristo; i̱kjoàn kji̱nchrobàko̱ Jerusalén nga si̱ìkítsa̱jna nda̱yá.
2 pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, de maneira que, caso encontrasse ali homens ou mulheres que pertencessem ao Caminho, pudesse levá-los presos para Jerusalém.
3 K'e̱ nga nchifìya ndi̱yá nga jye kjòchrañàt'aà‑la̱ na̱xa̱ndá Damasco, tà ni̱to̱ón kjòhiseèn jngoò itjandiì‑la̱ jngoò ni'ín xi inchrobà‑ne ngajmiì.
3 Em sua viagem, quando se aproximava de Damasco, de repente brilhou ao seu redor uma luz vinda do céu.
4 Jè Saulo kiskaàjndoòt'aà nangui, i̱kjoàn kiì'nchré‑la̱ 'én xi kiìchja̱jiìn i̱sén xi kitsò:
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia: "Saulo, Saulo, por que você me persegue? "
5 Saulo kitsò:
5 Saulo perguntou: "Quem és tu, Senhor? " Ele respondeu: "Eu sou Jesus, a quem você persegue.
6 Saulo, tsí tsatsé‑né; tsí ndaà kitsakjòn; k'e̱é kitsò:
6 Levante-se, entre na cidade; alguém lhe dirá o que você deve fazer".
7 Jñà xi̱ta̱ xi tji̱ko̱ Saulo, tà kisinchaà‑né nga 'ñó kitsakjòn; kiì'nchré‑la̱ jè xi tíchja̱ ta̱nga mìkiì kijtseèxkon yá xi tíchja̱.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos; ouviam a voz mas não viam ninguém.
8 Jè Saulo, tsasítje̱n‑t'aà‑ne nangui, ta̱nga k'e̱ nga kiskíx'a̱ xko̱n mì ti̱ kiì kjòtsejèn‑la̱. Tà jñà xi̱ta̱ xi tji̱ko̱ kitsobàt'aà, kiìko̱ ján Damasco.
8 Saulo levantou-se do chão e, abrindo os olhos, não conseguia ver nada. E eles o levaram pela mão até Damasco.
9 Jàn na̱chrjein tsibìjna nga mì ti̱ kiì kotsejèn‑la̱; ni̱mé xi kiskine ti̱koa̱ ni̱mé xi kits'iì.
9 Por três dias ele esteve cego, não comeu nem bebeu.
10 Ya̱ na̱xa̱ndá Damasco tíjna jngoò xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Cristo xi 'mì Ananías; Nainá kiìchja̱‑la̱ nga tsatsejèn jngoò‑la̱ kjoa̱ koni tsà nijñá tí'biì‑la̱, kitsò‑la̱:
10 Em Damasco havia um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: "Ananias! " "Eis-me aqui, Senhor", respondeu ele.
11 Jè Na̱'èn‑ná kitsò‑la̱:
11 O Senhor lhe disse: "Vá à casa de Judas, na rua chamada Direita, e pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando;
12 Saulo jyeé kòbeè jngoò kjoa̱ koni tsà nijñá tí'biì‑la̱ xi tsò: jngoò xi̱ta̱ xi 'mì Ananías kòbijchókon nga kòhósòn‑la̱ tsja nga kòmandaà ìjngoò k'a‑ne xko̱n.
12 numa visão viu um homem chamado Ananias chegar e impor-lhe as mãos para que voltasse a ver".
13 Ananías, k'e̱ nga kiì'nchré kitsò:
13 Respondeu Ananias: "Senhor, tenho ouvido muita coisa a respeito desse homem e de todo o mal que ele tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 I̱'ndei̱ koií xá j'iì‑ne skanda i̱jndé, tjín‑la̱ o̱kixi̱ i̱t'aà ts'e̱ no̱'miì ítjòn nga tso̱ba̱'ñó ngats'iì xi̱ta̱ xi mokjeiín‑la̱ i̱t'aà tsi̱ji.
14 Ele chegou aqui com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome".
15 Nainá kitsò‑la̱ Ananías:
15 Mas o Senhor disse a Ananias: "Vá! Este homem é meu instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e seus reis, e perante o povo de Israel.
16 'A̱án kokoò yije‑la̱ kjo̱'in xi 'ñó tse si̱ìkjeiín xi kjoa̱ ts'a̱n.
16 Mostrarei a ele o quanto deve sofrer pelo meu nome".
17 Ananías kiì ñánda tíjna Saulo; jahas'en ni'ya. Tsohósòn‑la̱ tsja, kitsò‑la̱:
17 Então Ananias foi, entrou na casa, impôs as mãos sobre Saulo e disse: "Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho por onde você vinha, enviou-me para que você volte a ver e seja cheio do Espírito Santo".
18 Saulo, ni̱to̱ón kitjaàxìn‑la̱ xko̱n xi koni kjoàn chrjoa̱ to̱n‑la̱ ti̱n. I̱kjoàn kjòtsejèn ìjngoò k'a‑la̱. K'e̱é tsasítje̱n, i̱kjoàn komà bautizar.
18 Imediatamente, algo como escamas caiu dos olhos de Saulo e ele passou a ver novamente. Levantando-se, foi batizado
19 Saulo, tsakjèn; i̱kjoàn kis'e ìjngoò k'a‑la̱ nga'ñó. Tsibìjnako̱ chiba na̱chrjein jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Cristo xi títsa̱jna Damasco.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo passou vários dias com os discípulos em Damasco.
20 Saulo, ni̱to̱ón tsibíts'ia̱ nga kiìchja̱ya i̱t'aà ts'e̱ Jesús ya̱ ngats'iì ni'ya i̱ngo̱ sinagoga nga jè Jesús, jè xi Ki'ndí‑la̱ Nainá.
20 Logo começou a pregar nas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Ngats'iì xi̱ta̱ xi kiì'nchré‑la̱ tà kjòxkón‑la̱; kitsò‑la̱ xíkjín:
21 Todos os que o ouviam ficavam perplexos e perguntavam: "Não é ele o homem que procurava destruir em Jerusalém aqueles que invocam este nome? E não veio para cá justamente para levá-los presos aos chefes dos sacerdotes? "
22 Ta̱nga Saulo, ìsa̱á 'ñó tse nga'ñó tísijiìn ini̱ma̱‑la̱ nga chja̱ya. Jñà xi̱ta̱ judío xi títsa̱jna Damasco, skanda mì ti̱ kiì beè‑ne kós'ín si̱ìkítsjeèn koni s'ín tsakóya Saulo nga nguì 'én kixi̱‑né nga Jesús, jè xi Cristo [jè xi xó kisìkasén‑ne Nainá].
22 Todavia, Saulo se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que viviam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Nga jye komà kjìn na̱chrjein, jñà xi̱ta̱ judío, tsajoóya‑ne nga si̱ìk'en Saulo.
23 Decorridos muitos dias, os judeus decidiram de comum acordo matá-lo,
24 Ta̱nga jè Saulo kiì'nchré koni s'ín tsajoóya‑ne nga jñà xi̱ta̱ judío, ko̱ na̱chrjein ko̱ ni̱tje̱n kisìkinda̱, tsibìtsa̱jnajto xotjoa̱‑la̱ na̱xa̱ndá nga mejèn‑la̱ si̱ìk'en.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Dia e noite eles vigiavam as portas da cidade a fim de matá-lo.
25 Ta̱nga jñà xi̱ta̱‑la̱ Saulo, k'e̱ nga jñò, kiìko̱, kisìkíjnaya jngoò ni̱si̱yá xi je kji; i̱kjoàn kiskinìs'en‑kjá ñánda ti̱x'á chiba jè chrjó xi tjíndiì‑la̱ na̱xa̱ndá ko̱ ya̱á kiskinìjen‑jno jè chrjó, mé‑ne komà tsanga‑ne.
25 Mas os seus discípulos o levaram de noite e o fizeram descer num cesto, através de uma abertura na muralha.
26 Saulo, k'e̱ nga ijchò‑ne ján Jerusalén, mejèn‑la̱ nga ya̱ koa̱hijtako̱ jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Cristo, ta̱nga ngats'iì xi̱ta̱ koi, tà kitsakjòn‑la̱, nga̱ mìkiì kòkjeiín‑la̱ tsà kixi̱ kjoa̱ nga ti̱koa̱ ya̱ kota'yàt'aà‑la̱ Cristo.
26 Quando chegou a Jerusalém, tentou reunir-se aos discípulos, mas todos estavam com medo dele, não acreditando que fosse realmente um discípulo.
27 Ta̱nga jè Bernabé k'e̱é kiìko̱ ñánda títsa̱jna xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús. Tsibéno̱jmí‑la̱ nga jyeé jahatjìya‑la̱ k'e̱ nga kijtseè Na̱'èn‑ná Jesús nga kiìchja̱ sobà‑la̱ ya̱ i̱ya ndi̱yá k'e̱ nga tífì Damasco; ti̱koa̱á tsibéno̱jmí‑la̱ nga ján Damasco 'ñó ndaà kiìchja̱ i̱t'aà ts'e̱ Jesús, mìkiì kitsakjòn.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como, no caminho, Saulo vira o Senhor, que lhe falara, e como em Damasco ele havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Saulo, ya̱á tsibìjnako̱ jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús; ya̱á tsajmeiìko̱ Jerusalén. Mìkiì kitsakjòn nga kiìchja̱ya i̱t'aà ts'e̱ Jesús.
28 Assim, Saulo ficou com eles, e andava com liberdade em Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 'Ñó kiìchja̱ko̱ jñà xi̱ta̱ judío xi 'én griego chja̱ nga tsajoókjoòko̱ xíkjín; ta̱nga jñà xi̱ta̱ koi tsohótsji'nde‑la̱ kó s'ín si̱ìko̱ nga mejèn‑la̱ si̱ìk'en Saulo.
29 Falava e discutia com os judeus de fala grega, mas estes tentavam matá-lo.
30 Jñà xi̱ta̱ xi 'ndse̱ joó i̱t'aà ts'e̱ Cristo, k'e̱ nga kiì'nchré 'én koi, kiìko̱ Saulo ján Cesarea, i̱kjoàn kisìkasén skanda ján Tarso.
30 Sabendo disso, os irmãos o levaram para Cesaréia e o enviaram para Tarso.
31 Ngats'iì xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo, 'nchán tsibìtsa̱jna kóho̱tjín na̱xa̱ndá xi chja̱‑ne nangui Judea, Galilea ko̱ Samaria; nì ti̱ mé kjoa̱siì kis'e‑ne. Kis'e‑ìsa̱‑la̱ nga'ñó ts'e̱ ini̱ma̱‑la̱ nga ìsa̱ ndaà kijtseèxkón Nainá; jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá ìsa̱á ndaà tsasìko̱ nga ìsa̱ kjìn komà xi̱ta̱‑la̱ Cristo.
31 A igreja passava por um período de paz em toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Ela se edificava e, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número, vivendo no temor do Senhor.
32 Jè Pedro, k'e̱ nga tsajmeèsòn i̱'nde koi, ti̱koa̱á kiìkon xi̱ta̱‑la̱ Cristo xi títsa̱jna ya̱ na̱xa̱ndá Lida.
32 Viajando por toda parte, Pedro foi visitar os santos que viviam em Lida.
33 Ya̱ tíjna jngoò xi̱ta̱ xi 'mì Eneas; jyeé tjín‑la̱ jiìn nó nga kijna xk'én, mìkiì ma síkjaníyá yijo‑la̱.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Enéias, que estava acamado fazia oito anos.
34 Pedro kitsò‑la̱:
34 Disse-lhe Pedro: "Enéias, Jesus Cristo vai curá-lo! Levante-se e arrume a sua cama". Ele se levantou imediatamente.
35 Ngats'iì xi̱ta̱ xi títsa̱jna ya̱ na̱xa̱ndá Lida ko̱ Sarón, kijtseè Eneas nga tsajmeè‑ne, i̱kjoàn kòkjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Na̱'èn‑ná Jesús.
35 Todos os que viviam em Lida e Sarona o viram e se converteram ao Senhor.
36 Ya̱ na̱xa̱ndá Jope tíjna jngoò chjo̱ón xi kota'yàt'aà‑la̱ Cristo: Tabita 'mì. Jè 'én griego, Dorcas 'mì. [Jè 'én tsa̱ján, Na̱xín tsò‑ne.] Chjo̱ón jè, 'ñó ndaà xi̱ta̱, ti̱koa̱á ndaà síchját'aà‑la̱ xi̱ta̱ i̱ma̱.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, que em grego é Dorcas, que se dedicava a praticar boas obras e dar esmolas.
37 Jñà na̱chrjein koi, chjo̱ón jè, kjòxk'én koa̱ k'en. K'e̱ nga jye kisìhingáya, kiìko̱, kisìkájnaya ni'ya xi ma‑ne jò piso.
37 Naqueles dias ela ficou doente e morreu, e seu corpo foi lavado e colocado num quarto do andar superior.
38 Jè na̱xa̱ndá Lida ya̱á kijnat'aà chrañà‑la̱ Jope. Jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Cristo kiì'nchré nga ya̱ tíjna Lida jè Pedro. Kisìkasén jò xi̱ta̱ x'i̱n xi kiì kítsi'ba‑la̱, kitsò‑la̱:
38 Lida ficava perto de Jope, e quando os discípulos ouviram falar que Pedro estava em Lida, mandaram-lhe dois homens dizer-lhe: "Não se demore em vir até nós".
39 Pedro, k'e̱ nga kiskaàt'aà‑la̱ o̱kixi̱, ni̱to̱ón tsasítje̱n; tsobáhijtako̱ xi̱ta̱ koi. K'e̱ nga ijchò Jope, kiìko̱ ñánda kijna mik'en; jahas'en ni'ya. Ngats'iì íchjín ka'àn xi títsa̱jna ijchò kinchat'aà‑la̱ Pedro nga kjindáya; tsakó‑la̱ x'ió ko̱ na̱chro̱ xi tsibíndaà Dorcas k'e̱ nga ti̱sa̱ tíjnakon.
39 Pedro foi com eles e, quando chegou, foi levado para o quarto do andar superior. Todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando-lhe os vestidos e outras roupas que Dorcas tinha feito quando ainda estava com elas.
40 Pedro tsachrje yije ni'ya jñà xi̱ta̱ koi; i̱kjoàn tsasìxkó'nchi, kiìchja̱t'aà‑la̱ Nainá; k'e̱é kiskoò'an jè mik'en, kitsò‑la̱:
40 Pedro mandou que todos saíssem do quarto; depois, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para a mulher morta, disse: "Tabita, levante-se". Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Pedro kitsjaà‑la̱ tsja, kisìkasítje̱n; i̱kjoàn kiìchja̱‑la̱ xi̱ta̱‑la̱ Cristo ko̱ jñà íchjín ka'àn; tsakó‑la̱ Dorcas nga tíjnakon‑né.
41 Tomando-a pela mão, ajudou-a a pôr-se de pé. Então, chamando os santos e as viúvas, apresentou-a viva.
42 Kjoa̱ jè, ki'ya yijeé‑la̱ kóho̱kji Jope; kjìn xi̱ta̱ kòkjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Na̱'èn‑ná Jesucristo.
42 Este fato se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Jè Pedro, kjìn na̱chrjein tsibìjna ya̱ Jope, ya̱ ni'ya‑la̱ xi̱ta̱ xi 'mì Simón chji̱ne̱chrjoa̱.
43 Pedro ficou em Jope durante algum tempo, com um curtidor de couro chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.