Atos 8
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs VC
1 Jè Saulo, nga ya̱ síjna ti̱koa̱á kisìjngoò ikon nga kinìk'en Esteban.
1 E Saulo havia aprovado a morte de Estêvão. Naquele dia, rompeu uma grande perseguição contra a comunidade de Jerusalém. Todos se dispersaram pelas regiões da Judéia e de Samaria, com exceção dos apóstolos.
2 Tjín i'nga xi̱ta̱ xi beèxkón Nainá, jñà tsibíhijiìn Esteban. 'Ñó kiskindàyakeè.
2 Entretanto, alguns homens piedosos trataram de enterrar Estêvão e fizeram grande pranto a seu respeito.
3 Ta̱nga jè Saulo, 'ñó kiìtji̱ngui kondra̱‑la̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo. Xki̱ xi ján ni'ya jahas'en nga kjo̱'ñó ochrje íchjín ko̱ íchjá, i̱kjoàn kinís'en nda̱yá.
3 Saulo, porém, devastava a Igreja. Entrando pelas casas, arrancava delas homens e mulheres e os entregava à prisão.
4 Jñà xi̱ta̱ xi kitsjohoba, xki̱ xi ján kiì nga kisìka'bí 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo.
4 Os que se haviam dispersado iam por toda parte, anunciando a palavra {de Deus}.
5 Jè Felipe, k'e̱ nga ijchò na̱xa̱ndá Samaria, ya̱á tsibéno̱jmí i̱t'aà ts'e̱ Cristo [xi̱ta̱ xi xó kisìkasén‑ne Nainá].
5 Assim Filipe desceu à cidade de Samaria, pregando-lhes Cristo.
6 Jñà xi̱ta̱ Samaria nga kjìn ma, k'e̱ nga kiì'nchré ti̱koa̱ kijtseè jñà kjo̱xkón ndaà xi kis'iìn Felipe, kóho̱tjín, ìsa̱á ndaà kiì'nchré‑ìsa̱ koni s'ín tsibéno̱jmíya‑la̱.
6 A multidão estava atenta ao que Filipe lhe dizia, escutando-o unanimemente e presenciando os prodígios que fazia.
7 Kjìn xi̱ta̱ xi ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í tíjiìn ini̱ma̱‑la̱ kjòndaà‑ne. Jñà ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í, 'ñó kjindáya k'e̱ nga bitjojiìn ini̱ma̱‑la̱ xi̱ta̱. Ti̱koa̱á kjìn xi̱ta̱ i̱ma̱ kjòndaà‑ne xi mìkiì ma síhiníyá yijo‑la̱ ko̱ xi tsá'yá kjoàn.
7 Pois os espíritos imundos de muitos possessos saíam, levantando grandes brados. Igualmente foram curados muitos paralíticos e coxos.
8 K'oa̱á ma‑ne nga jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá jè, 'ñó tsja kis'e‑la̱.
8 Por esse motivo, naquela cidade reinava grande alegria.
9 Ya̱ Samaria tsibìjna jngoò xi̱ta̱ xi Simón ki'mì. K'e̱ nga sa̱ ítjòn, maá‑la̱ bíndaà. Kjìn nó kiskoòna̱cha̱n‑la̱ xi̱ta̱ xi ya̱ i̱'nde‑la̱ nga chincháxkón‑la̱ nga kitsò: “'A̱n 'ñó ndaà machi̱ya‑na̱.”
9 Ora, havia ali um homem, por nome Simão, que exercia magia na cidade, maravilhando o povo de Samaria, e fazia-se passar por um grande personagem.
10 Ngats'iì xi̱ta̱ i̱xti ko̱ xi̱ta̱ jchínga, ndaà kiì'nchréñijon‑la̱; kitsò:
10 Todos lhe davam ouvidos, do menor até o maior, comentando: Este homem é o poder de Deus, chamado o Grande.
11 Koií kjoa̱‑la̱ nga ndaà kiì'nchréñijon‑la̱ nga jye kò kjìn nó kona̱cha̱n‑la̱ nga bincháxkón‑la̱ nga 'ñó ndaà ma‑la̱ bíndaà.
11 Eles o atendiam, porque por muito tempo os havia deslumbrado com as suas artes mágicas.
12 Jñà xi̱ta̱, k'e̱ nga kòkjeiín‑la̱ 'én ndaà‑la̱ Nainá kó s'ín otíxoma Nainá ko̱ i̱t'aà ts'e̱ Jesucristo xi jè Felipe tíbéno̱jmí, tsibíts'ia̱ nga komà bautizar íchjín íchjá.
12 Mas, depois que acreditaram em Filipe, que lhes anunciava o Reino de Deus e o nome de Jesus Cristo, homens e mulheres pediam o batismo.
13 Skanda ti̱jè‑ne Simón ti̱koa̱á kòkjeiín‑la̱; i̱kjoàn komà bautizar. Ñánda tsajmeè Felipe, ya̱á tsajmeiìko̱ Simón. Tà k'oa̱á ma‑la̱ nga tíbeè kjo̱xkón ndaà xi tís'ín Felipe ko̱ kjoa̱ xi okó kjoa̱ jeya‑la̱ Nainá.
13 Simão também acreditou e foi batizado. Ele não abandonava Filipe, admirando, estupefato, os grandes milagres e prodígios que eram feitos.
14 Jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús xi títsa̱jna Jerusalén, k'e̱ nga kiì'nchré nga jñà xi̱ta̱ Samaria jyeé kòkjeiín‑la̱ 'én‑la̱ Nainá, kisìkasén jè Pedro ko̱ Juan.
14 Os apóstolos que se achavam em Jerusalém, tendo ouvido que a Samaria recebera a palavra de Deus, enviaram-lhe Pedro e João.
15 Jñà xi̱ta̱ koi, k'e̱ nga jye ijchò Samaria, tsibítsi'batjì jñà xi̱ta̱ xi jye kòkjeiín‑la̱ mé‑ne nga tjoé‑la̱ jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá.
15 Estes, assim que chegaram, fizeram oração pelos novos fiéis, a fim de receberem o Espírito Santo,
16 Nga̱ jè na̱chrjein jè, ni̱ sa̱á jngoò tjoé‑la̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá. Sà tà jè i̱t'aà ts'e̱ Na̱'èn‑ná Jesús komà bautizar xi̱ta̱ koi.
16 visto que não havia descido ainda sobre nenhum deles, mas tinham sido somente batizados em nome do Senhor Jesus.
17 Jè Pedro ko̱ Juan, k'e̱é tsohósòn‑la̱ tsja, i̱kjoàn kitjoé‑la̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá.
17 Então os dois apóstolos lhes impuseram as mãos e receberam o Espírito Santo.
18 Jè Simón, k'e̱ nga kijtseè nga jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús, ósòn‑la̱ tsja jñà xi̱ta̱, ni̱to̱ón tjoé‑la̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá, jè Simón tsibít'aà‑la̱ to̱n jñà xi̱ta̱‑la̱ Cristo,
18 Quando Simão viu que se dava o Espírito Santo por meio da imposição das mãos dos apóstolos, ofereceu-lhes dinheiro, dizendo:
19 kitsò‑la̱:
19 Dai-me também este poder, para que todo aquele a quem impuser as mãos receba o Espírito Santo.
20 Jè Pedro kitsò‑la̱:
20 Pedro respondeu: Maldito seja o teu dinheiro e tu também, se julgas poder comprar o dom de Deus com dinheiro!
21 Ngaji̱ mìkiì tjí'nde‑lè i̱t'aà ts'e̱ xá jè nga jè ini̱ma̱‑lè mì kixi̱ tíjna nguixko̱n Nainá.
21 Não terás direito nem parte alguma neste ministério, já que o teu coração não é puro diante de Deus.
22 Ti̱kájnoi jé‑lè, nga ch'o tsò ya̱ i̱jiìn ini̱ma̱‑lè, kì ti̱ jé binchaàtsji‑ne. Ti̱jét'aà‑la̱ Nainá tsà koi na̱chrjein‑la̱ si̱ìjchàat'aà‑lè jé‑lè.
22 Arrepende-te desta tua maldade e roga a Deus, para que, sendo possível, te seja perdoado este pensamento do teu coração.
23 Be‑ná nga jè kjoa̱xìtakòn xi tíjiìn ini̱ma̱‑lè ko̱ jè kjoa̱ch'o‑lè mìkiì tsjá'nde‑lè nga ndaà 'nì.
23 Pois estou a ver-te no fel da amargura e nos laços da iniqüidade.
24 Jè Simón k'e̱é kitsò:
24 Retorquiu Simão: Rogai vós por mim ao Senhor, para que nada do que haveis dito venha a cair sobre mim.
25 Jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús, k'e̱ nga jye kitsjaà 'én i̱t'aà ts'e̱ Cristo ti̱koa̱ tsakóya 'én ndaà‑la̱ Nainá, kiì ìjngoò k'a‑ne ján Jerusalén. K'e̱ nga chinchimaya ndi̱yá, kjìn xi̱ta̱ na̱xa̱ndá jtobá xi chja̱‑ne Samaria tsibéno̱jmí‑la̱ 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo.
25 Os apóstolos, depois de terem dado testemunho e anunciado a palavra do Senhor, voltaram para Jerusalém e pregavam a boa nova em muitos lugares dos samaritanos.
26 Xi jye komà, jngoò àkja̱le̱‑la̱ Nainá kiìchja̱‑la̱ Felipe, kitsò‑la̱:
26 Um anjo do Senhor dirigiu-se a Filipe e disse: Levanta-te e vai para o sul, em direção do caminho que desce de Jerusalém a Gaza, a Deserta.
27 Felipe, tsasítje̱n, kiì; ya̱ i̱ya ndi̱yá kisatiìkjoò jngoò xi̱ta̱ x'i̱n ts'e̱ Etiopía xi 'ñó 'nga xá tjín‑la̱ xi jye kjòxkiì‑la̱ nga mì ti̱ íchjín si̱ìs'in‑ne; tesorero tjín‑la̱ ts'e̱ chjo̱ón sko̱‑la̱ Etiopía xi 'mì Candace. Jerusalén j'iì‑ne xi̱ta̱ jè nga kiì i̱ngo̱ ñánda beèxkón Nainá.
27 Filipe levantou-se e partiu. Ora, um etíope, eunuco, ministro da rainha Candace, da Etiópia, e superintendente de todos os seus tesouros, tinha ido a Jerusalém para adorar.
28 Xi̱ta̱ jè, k'e̱ nga tínchrobá‑ne nangui‑la̱, tíjnaya carreta‑la̱; tíbíxke̱jiìn xo̱jo̱n xi kiskiì Isaías, xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá.
28 Voltava sentado em seu carro, lendo o profeta Isaías.
29 Jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá kitsò‑la̱ Felipe:
29 O Espírito disse a Filipe: Aproxima-te para bem perto deste carro.
30 Felipe ni̱to̱ón kiìtji̱ngui‑la̱, kiì'nchré‑la̱ jè xi̱ta̱ nga tíbíxke̱jiìn xo̱jo̱n xi kiskiì Isaías, xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá; i̱kjoàn kiskònangui‑la̱ kitsò‑la̱:
30 Filipe aproximou-se e ouviu que o eunuco lia o profeta Isaías, e perguntou-lhe: Porventura entendes o que estás lendo?
31 Jè xi̱ta̱ etiope kitsò:
31 Respondeu-lhe: Como é que posso, se não há alguém que mo explique? E rogou a Filipe que subisse e se sentasse junto dele.
32 Jè Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá xi tíbíxke̱jiìn ts'e̱ Isaías tsò‑né:
32 A passagem da Escritura, que ia lendo, era esta: Como ovelha, foi levado ao matadouro; e como cordeiro mudo diante do que o tosquia, ele não abriu a sua boca.
33 K'e̱ nga tsachrjekàngui xi̱ta̱, mì kixi̱ kisindaàjiìn‑la̱.
33 Na sua humilhação foi consumado o seu julgamento. Quem poderá contar a sua descendência? Pois a sua vida foi tirada da terra {Is 53,7s.}.
34 Jè xi̱ta̱ etiope kitsò‑la̱ Felipe:
34 O eunuco disse a Filipe: Rogo-te que me digas de quem disse isto o profeta: de si mesmo ou de outrem?
35 Felipe tsibíts'ia̱ko̱‑ne jè xo̱jo̱n xi tíbíxke̱jiìn xi̱ta̱ etiope; tsibéno̱jmí yije‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesús.
35 Começou então Filipe a falar, e, principiando por essa passagem da Escritura, anunciou-lhe Jesus.
36 Koni s'ín nchifìya ndi̱yá, ijchò jngoò i̱'nde ñánda tjín nandá, kitsò xi̱ta̱ etiope:
36 Continuando o caminho, encontraram água. Disse então o eunuco: Eis aí a água. Que impede que eu seja batizado?
37 Felipe kitsò‑la̱:
37 {Filipe respondeu: Se crês de todo o coração, podes sê-lo. Eu creio, disse ele, que Jesus Cristo é o Filho de Deus.}
38 Ko̱ kitsjaà o̱kixi̱ nga tsasíjna carreta, i̱kjoàn tsitajen ingajò, jahas'en‑jiìn nandá, jè Felipe kis'iìn bautizar.
38 E mandou parar o carro. Ambos desceram à água e Filipe batizou o eunuco.
39 K'e̱ nga jye itjokàjiìn‑ne nandá, Felipe, tà ni̱to̱ón kichijà; jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá kiìko̱; mì ti̱ kiì kijtseèxkon‑ne xíkjín; ta̱nga jè xi̱ta̱ etiope, k'e̱ nga tífì ya̱ ndi̱yá, tsjaá jchán tjín‑la̱.
39 Mal saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou Filipe dos olhares do eunuco, que, cheio de alegria, continuou o seu caminho.
40 Jè Felipe k'e̱ nga kjòchi̱ya‑la̱ jye ya̱ tíjna na̱xa̱ndá Azoto; xki̱ xi ján na̱xa̱ndá tsibéno̱jmí 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo skanda k'e̱ nga ijchò na̱xa̱ndá xi 'mì Cesarea.
40 Filipe, entretanto, foi transportado a Azoto. Passando além, pregava o Evangelho em todas as cidades, até que chegou a Cesaréia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.