Atos 8
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NTLH
1 Jè Saulo, nga ya̱ síjna ti̱koa̱á kisìjngoò ikon nga kinìk'en Esteban.
1 E Saulo aprovou a morte de Estêvão. Naquele mesmo dia a igreja de Jerusalém começou a sofrer uma grande perseguição. E todos os cristãos, menos os
2 Tjín i'nga xi̱ta̱ xi beèxkón Nainá, jñà tsibíhijiìn Esteban. 'Ñó kiskindàyakeè.
2 Alguns homens religiosos sepultaram Estêvão e choraram muito por causa da sua morte.
3 Ta̱nga jè Saulo, 'ñó kiìtji̱ngui kondra̱‑la̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo. Xki̱ xi ján ni'ya jahas'en nga kjo̱'ñó ochrje íchjín ko̱ íchjá, i̱kjoàn kinís'en nda̱yá.
3 Porém Saulo se esforçava para acabar com a igreja. Ele ia de casa em casa, arrastava homens e mulheres e os jogava na cadeia.
4 Jñà xi̱ta̱ xi kitsjohoba, xki̱ xi ján kiì nga kisìka'bí 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo.
4 Aqueles que tinham sido espalhados anunciavam o evangelho por toda parte.
5 Jè Felipe, k'e̱ nga ijchò na̱xa̱ndá Samaria, ya̱á tsibéno̱jmí i̱t'aà ts'e̱ Cristo [xi̱ta̱ xi xó kisìkasén‑ne Nainá].
5 Filipe foi até a capital da Samaria e anunciava Cristo às pessoas dali,
6 Jñà xi̱ta̱ Samaria nga kjìn ma, k'e̱ nga kiì'nchré ti̱koa̱ kijtseè jñà kjo̱xkón ndaà xi kis'iìn Felipe, kóho̱tjín, ìsa̱á ndaà kiì'nchré‑ìsa̱ koni s'ín tsibéno̱jmíya‑la̱.
6 e as multidões ouviam com atenção o que ele dizia. Todos o escutavam e viam os milagres que ele fazia.
7 Kjìn xi̱ta̱ xi ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í tíjiìn ini̱ma̱‑la̱ kjòndaà‑ne. Jñà ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í, 'ñó kjindáya k'e̱ nga bitjojiìn ini̱ma̱‑la̱ xi̱ta̱. Ti̱koa̱á kjìn xi̱ta̱ i̱ma̱ kjòndaà‑ne xi mìkiì ma síhiníyá yijo‑la̱ ko̱ xi tsá'yá kjoàn.
7 Os espíritos maus, gritando, saíam de muitas pessoas, e muitos coxos e paralíticos eram curados.
8 K'oa̱á ma‑ne nga jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá jè, 'ñó tsja kis'e‑la̱.
8 E assim o povo daquela cidade ficou muito alegre.
9 Ya̱ Samaria tsibìjna jngoò xi̱ta̱ xi Simón ki'mì. K'e̱ nga sa̱ ítjòn, maá‑la̱ bíndaà. Kjìn nó kiskoòna̱cha̱n‑la̱ xi̱ta̱ xi ya̱ i̱'nde‑la̱ nga chincháxkón‑la̱ nga kitsò: “'A̱n 'ñó ndaà machi̱ya‑na̱.”
9 Morava ali um homem chamado Simão, que desde algum tempo atrás fazia feitiçaria entre os samaritanos e os havia deixado muito admirados. Ele se fazia de importante,
10 Ngats'iì xi̱ta̱ i̱xti ko̱ xi̱ta̱ jchínga, ndaà kiì'nchréñijon‑la̱; kitsò:
10 e os moradores de Samaria, desde os mais importantes até os mais humildes, escutavam com muita atenção o que ele dizia. Eles afirmavam: — Este homem é o poder de Deus! Ele é “o Grande Poder”!
11 Koií kjoa̱‑la̱ nga ndaà kiì'nchréñijon‑la̱ nga jye kò kjìn nó kona̱cha̱n‑la̱ nga bincháxkón‑la̱ nga 'ñó ndaà ma‑la̱ bíndaà.
11 Eles davam atenção ao que Simão fazia porque durante muito tempo ele os havia deixado assombrados com as suas feitiçarias.
12 Jñà xi̱ta̱, k'e̱ nga kòkjeiín‑la̱ 'én ndaà‑la̱ Nainá kó s'ín otíxoma Nainá ko̱ i̱t'aà ts'e̱ Jesucristo xi jè Felipe tíbéno̱jmí, tsibíts'ia̱ nga komà bautizar íchjín íchjá.
12 Mas eles acreditaram na mensagem de Filipe a respeito da boa notícia do Reino de Deus e a respeito de Jesus Cristo e foram batizados, tanto homens como mulheres.
13 Skanda ti̱jè‑ne Simón ti̱koa̱á kòkjeiín‑la̱; i̱kjoàn komà bautizar. Ñánda tsajmeè Felipe, ya̱á tsajmeiìko̱ Simón. Tà k'oa̱á ma‑la̱ nga tíbeè kjo̱xkón ndaà xi tís'ín Felipe ko̱ kjoa̱ xi okó kjoa̱ jeya‑la̱ Nainá.
13 O próprio Simão também creu. E, depois de ser batizado, acompanhava Filipe de perto, muito admirado com os grandes milagres e maravilhas que ele fazia.
14 Jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús xi títsa̱jna Jerusalén, k'e̱ nga kiì'nchré nga jñà xi̱ta̱ Samaria jyeé kòkjeiín‑la̱ 'én‑la̱ Nainá, kisìkasén jè Pedro ko̱ Juan.
14 Os apóstolos , que estavam em Jerusalém, ficaram sabendo que o povo de Samaria também havia recebido a palavra de Deus e por isso mandaram Pedro e João para lá.
15 Jñà xi̱ta̱ koi, k'e̱ nga jye ijchò Samaria, tsibítsi'batjì jñà xi̱ta̱ xi jye kòkjeiín‑la̱ mé‑ne nga tjoé‑la̱ jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá.
15 Quando os dois chegaram, oraram para que a gente de Samaria recebesse o Espírito Santo,
16 Nga̱ jè na̱chrjein jè, ni̱ sa̱á jngoò tjoé‑la̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá. Sà tà jè i̱t'aà ts'e̱ Na̱'èn‑ná Jesús komà bautizar xi̱ta̱ koi.
16 pois o Espírito ainda não tinha descido sobre nenhum deles. Eles apenas haviam sido batizados em nome do Senhor Jesus.
17 Jè Pedro ko̱ Juan, k'e̱é tsohósòn‑la̱ tsja, i̱kjoàn kitjoé‑la̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá.
17 Aí Pedro e João puseram as mãos sobre eles, e assim eles receberam o Espírito Santo.
18 Jè Simón, k'e̱ nga kijtseè nga jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús, ósòn‑la̱ tsja jñà xi̱ta̱, ni̱to̱ón tjoé‑la̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá, jè Simón tsibít'aà‑la̱ to̱n jñà xi̱ta̱‑la̱ Cristo,
18 Simão viu que, quando os apóstolos punham as mãos sobre as pessoas, Deus dava a elas o Espírito Santo. Por isso ofereceu dinheiro a Pedro e a João,
19 kitsò‑la̱:
19 dizendo: — Quero que vocês me deem também esse poder. Assim, quando eu puser as mãos sobre alguém, essa pessoa receberá o Espírito Santo.
20 Jè Pedro kitsò‑la̱:
20 Então Pedro respondeu: — Que Deus mande você e o seu dinheiro para o inferno! Você pensa que pode conseguir com dinheiro o
21 Ngaji̱ mìkiì tjí'nde‑lè i̱t'aà ts'e̱ xá jè nga jè ini̱ma̱‑lè mì kixi̱ tíjna nguixko̱n Nainá.
21 Você não tem direito de tomar parte no nosso trabalho porque o seu coração não é honesto diante de Deus.
22 Ti̱kájnoi jé‑lè, nga ch'o tsò ya̱ i̱jiìn ini̱ma̱‑lè, kì ti̱ jé binchaàtsji‑ne. Ti̱jét'aà‑la̱ Nainá tsà koi na̱chrjein‑la̱ si̱ìjchàat'aà‑lè jé‑lè.
22 Arrependa-se, deixe o seu plano perverso e peça ao Senhor que o perdoe por essa má intenção.
23 Be‑ná nga jè kjoa̱xìtakòn xi tíjiìn ini̱ma̱‑lè ko̱ jè kjoa̱ch'o‑lè mìkiì tsjá'nde‑lè nga ndaà 'nì.
23 Vejo que você está cheio de inveja, uma inveja amarga como fel, e vejo também que você está preso pelo pecado.
24 Jè Simón k'e̱é kitsò:
24 Aí Simão disse a Pedro e a João: — Por favor, peçam ao Senhor por mim para que não aconteça comigo nada do que vocês disseram.
25 Jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús, k'e̱ nga jye kitsjaà 'én i̱t'aà ts'e̱ Cristo ti̱koa̱ tsakóya 'én ndaà‑la̱ Nainá, kiì ìjngoò k'a‑ne ján Jerusalén. K'e̱ nga chinchimaya ndi̱yá, kjìn xi̱ta̱ na̱xa̱ndá jtobá xi chja̱‑ne Samaria tsibéno̱jmí‑la̱ 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo.
25 Depois de terem dado o seu testemunho e de terem pregado a palavra do Senhor, Pedro e João voltaram para Jerusalém. No caminho eles espalhavam o evangelho em muitos povoados da Samaria.
26 Xi jye komà, jngoò àkja̱le̱‑la̱ Nainá kiìchja̱‑la̱ Felipe, kitsò‑la̱:
26 Um anjo do Senhor disse a Filipe: — Apronte-se e vá para o Sul, pelo caminho que vai de Jerusalém até a cidade de Gaza. (Pouca gente passava por aquele caminho.)
27 Felipe, tsasítje̱n, kiì; ya̱ i̱ya ndi̱yá kisatiìkjoò jngoò xi̱ta̱ x'i̱n ts'e̱ Etiopía xi 'ñó 'nga xá tjín‑la̱ xi jye kjòxkiì‑la̱ nga mì ti̱ íchjín si̱ìs'in‑ne; tesorero tjín‑la̱ ts'e̱ chjo̱ón sko̱‑la̱ Etiopía xi 'mì Candace. Jerusalén j'iì‑ne xi̱ta̱ jè nga kiì i̱ngo̱ ñánda beèxkón Nainá.
27 — ausente —
28 Xi̱ta̱ jè, k'e̱ nga tínchrobá‑ne nangui‑la̱, tíjnaya carreta‑la̱; tíbíxke̱jiìn xo̱jo̱n xi kiskiì Isaías, xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá.
28 — ausente —
29 Jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá kitsò‑la̱ Felipe:
29 Então o Espírito Santo disse a Filipe: — Chegue perto dessa carruagem e acompanhe-a.
30 Felipe ni̱to̱ón kiìtji̱ngui‑la̱, kiì'nchré‑la̱ jè xi̱ta̱ nga tíbíxke̱jiìn xo̱jo̱n xi kiskiì Isaías, xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá; i̱kjoàn kiskònangui‑la̱ kitsò‑la̱:
30 Filipe correu para perto da carruagem e ouviu o funcionário lendo o livro do profeta Isaías. Aí perguntou: — O senhor entende o que está lendo?
31 Jè xi̱ta̱ etiope kitsò:
31 — Como posso entender se ninguém me explica? — respondeu o funcionário. Então convidou Filipe para subir e sentar-se com ele na carruagem.
32 Jè Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá xi tíbíxke̱jiìn ts'e̱ Isaías tsò‑né:
32 A parte das Escrituras Sagradas que o funcionário estava lendo era esta: “Ele era como um cordeiro que é levado para ser morto; era como uma ovelha que fica muda quando cortam a sua lã. Ele não disse nada.
33 K'e̱ nga tsachrjekàngui xi̱ta̱, mì kixi̱ kisindaàjiìn‑la̱.
33 Foi humilhado, e foram injustos com ele. Ninguém poderá falar a respeito de descendentes dele, já que a sua vida na terra chegou ao fim.”
34 Jè xi̱ta̱ etiope kitsò‑la̱ Felipe:
34 O funcionário perguntou a Filipe: — Por favor, me explique uma coisa! De quem é que o profeta está falando isso? É dele mesmo ou de outro?
35 Felipe tsibíts'ia̱ko̱‑ne jè xo̱jo̱n xi tíbíxke̱jiìn xi̱ta̱ etiope; tsibéno̱jmí yije‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesús.
35 Então, começando com aquela parte das Escrituras, Filipe anunciou ao funcionário a boa notícia a respeito de Jesus.
36 Koni s'ín nchifìya ndi̱yá, ijchò jngoò i̱'nde ñánda tjín nandá, kitsò xi̱ta̱ etiope:
36 Enquanto estavam viajando, chegaram a um lugar onde havia água. Então o funcionário disse: — Veja! Aqui tem água. Será que eu não posso ser batizado?
37 Felipe kitsò‑la̱:
37 [Filipe respondeu: — Se o senhor crê de todo o coração, é claro que pode. E o funcionário disse: — Sim, eu creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.]
38 Ko̱ kitsjaà o̱kixi̱ nga tsasíjna carreta, i̱kjoàn tsitajen ingajò, jahas'en‑jiìn nandá, jè Felipe kis'iìn bautizar.
38 Ele mandou parar a carruagem, os dois entraram na água, e Filipe o batizou ali.
39 K'e̱ nga jye itjokàjiìn‑ne nandá, Felipe, tà ni̱to̱ón kichijà; jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá kiìko̱; mì ti̱ kiì kijtseèxkon‑ne xíkjín; ta̱nga jè xi̱ta̱ etiope, k'e̱ nga tífì ya̱ ndi̱yá, tsjaá jchán tjín‑la̱.
39 Quando eles estavam saindo da água, o Espírito do Senhor levou Filipe embora. O funcionário não viu mais Filipe, porém continuou a sua viagem, cheio de alegria.
40 Jè Felipe k'e̱ nga kjòchi̱ya‑la̱ jye ya̱ tíjna na̱xa̱ndá Azoto; xki̱ xi ján na̱xa̱ndá tsibéno̱jmí 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo skanda k'e̱ nga ijchò na̱xa̱ndá xi 'mì Cesarea.
40 De repente, Filipe se encontrou na cidade de Azoto e seguiu viagem, anunciando o evangelho por todas as cidades até chegar a Cesareia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.