Atos 5

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ta̱nga ìjngoò xi̱ta̱ x'i̱n xi 'mì Ananías ko̱ chjo̱ón‑la̱ Safira, ti̱koa̱ tsatíjna jngoò 'nde nangui‑la̱.
1 Um homem chamado Ananias, juntamente com Safira, sua mulher, também vendeu uma propriedade.
2 Xi̱ta̱ jè tsajoóya‑ne ko̱ chjo̱ón‑la̱, tsibí'ma chiba to̱n chjí‑la̱ nangui. Tà chiba j'iìko̱ nga kisìnga̱tsja jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús.
2 Ele reteve parte do dinheiro para si, sabendo disso também sua mulher; e o restante levou e colocou aos pés dos apóstolos.
3 Jè Pedro kitsò:
3 Então perguntou Pedro: "Ananias, como você permitiu que Satanás enchesse o seu coração, a ponto de você mentir ao Espírito Santo e guardar para si uma parte do dinheiro que recebeu pela propriedade?
4 ¿A mìtsà tsi̱ji nangui? K'e̱ nga jye kòhotijni, ¿a mìtsà tsi̱ji to̱n? ¿Mé‑ne k'oa̱s'ín kànìkítsjeèn‑ne i̱jiìn ini̱ma̱‑lè? Mìtsà ta̱xki̱ xi̱ta̱ mejèn‑lè kachona̱cha̱n‑la̱, jè sobà Nainá.
4 Ela não lhe pertencia? E, depois de vendida, o dinheiro não estava em seu poder? O que o levou a pensar em fazer tal coisa? Você não mentiu aos homens, mas sim a Deus".
5 Jè Ananías, k'e̱ nga kiì'nchré 'én koi, kiskaàjndoòt'aà nangui, k'en. Ngats'iì xi̱ta̱ xi kis'ejiìn‑la̱ kjoa̱ xi komà, ndaà jchán kitsakjòn.
5 Ouvindo isso, Ananias caiu e morreu. Grande temor apoderou-se de todos os que ouviram o que tinha acontecido.
6 K'e̱é j'iì i'nga i̱xti x'i̱n xi kisìkájté nikje yijo‑la̱ Ananías; tsachrje ni'ya, nga kiì kíhijiìn.
6 Então os moços vieram, envolveram seu corpo, levaram-no para fora e o sepultaram.
7 Tjín‑la̱ tsà jàn hora nga j'iì Safira chjo̱ón‑la̱ Ananías; mìkiì tíjiìn‑la̱ mé kjoa̱ xi komà.
7 Cerca de três horas mais tarde, entrou sua mulher, sem saber o que havia acontecido.
8 Pedro kiskònangui‑la̱ kitsò‑la̱:
8 Pedro lhe perguntou: "Diga-me, foi esse o preço que vocês conseguiram pela propriedade? " Respondeu ela: "Sim, foi esse mesmo".
9 Jè Pedro kitsò‑la̱:
9 Pedro lhe disse: "Por que vocês entraram em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Veja! Estão à porta os pés dos que sepultaram seu marido, e eles a levarão também".
10 Chjo̱ón jè, ni̱to̱ón kiskaàjndoòt'aà nangui ya̱ ñánda síjna Pedro; k'en. K'e̱ nga jahas'en ni'ya jñà i̱xti x'i̱n, kijtseè nga jye k'en; tsachrje ni'ya; kiì kíhijiìn‑t'aà‑la̱ x'i̱n‑la̱.
10 Naquele mesmo instante, ela caiu aos pés dele e morreu. Então os moços entraram e, encontrando-a morta, levaram-na e a sepultaram ao lado de seu marido.
11 Ngats'iì xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo ko̱ ngats'iì xi̱ta̱ xi kiì'nchré kjoa̱ koi, ndaà jchán kitsakjòn.
11 E grande temor apoderou-se de toda a igreja e de todos os que ouviram falar desses acontecimentos.
12 Jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús, kjìn kjo̱xkón xi okó kjoa̱jeya‑la̱ Nainá kis'iìn nga nguixko̱n xi̱ta̱ na̱xa̱ndá. Ngats'iì xi̱ta̱‑la̱ Cristo, ya̱á bixoña kjit'aà ya̱ i̱ngo̱ ítjòn ya̱ nguitjoa̱‑la̱ xi 'mì Salomón.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos os que creram costumavam reunir-se no Pórtico de Salomão.
13 Jñà xi̱ta̱ xi mìkiì mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo, ni̱jngoò kjò'ñóhikon nga ya̱ kiìt'aà‑la̱ jñà xi̱ta̱‑la̱ Cristo. Ta̱nga jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá, 'ñó ndaà kijtseèxkón jñà xi̱ta̱‑la̱ Cristo.
13 Dos demais, ninguém ousava juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alto conceito.
14 Ta̱nga jñà xi̱ta̱ xi kòkjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo, íchjín íchjá, ìsa̱á 'ñó kòkjìn‑ya‑ìsa̱.
14 Em número cada vez maior, homens e mulheres criam no Senhor e lhes eram acrescentados,
15 Jñà xi̱ta̱ tsachrje xi̱ta̱ xi xk'én ya̱ i̱ya ndi̱yá; kisìkáyijòsòn na̱chan ko̱ nijñaà mé‑ne k'e̱ nga kjoa̱ Pedro, na̱s'ín tà jè 'nguién‑la̱ ska̱t'aà i'nga‑la̱ jñà xi̱ta̱ xk'én.
15 de modo que o povo também levava os doentes às ruas e os colocava em camas e macas, para que pelo menos a sombra de Pedro se projetasse sobre alguns, enquanto ele passava.
16 Ti̱koa̱ kjìn xi̱ta̱ j'iì ya̱ Jerusalén xi inchrobà‑ne na̱xa̱ndá xi kjiyijòt'aà chrañà‑la̱; j'iìko̱ xi̱ta̱ xi xk'én ko̱ jñà xi ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í nchibeètoòn; ngats'iì xi̱ta̱ koi kjòndaà yijeé‑ne.
16 Afluíam também multidões das cidades próximas a Jerusalém, trazendo seus doentes e os que eram atormentados por espíritos imundos; e todos eram curados.
17 Jè no̱'miì ítjòn ko̱ ngats'iì xi̱ta̱ xi ya̱ báhijtako̱, jñà xi ya̱ chja̱‑ne i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ saduceo, kjòchi̱ni̱keé jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús.
17 Então o sumo sacerdote e todos os seus companheiros, membros do partido dos saduceus, ficaram cheios de inveja.
18 Kitsobà'ñó; kiìko̱; kiskinìs'en nda̱yá xi ts'e̱ na̱xa̱ndá.
18 Por isso, mandaram prender os apóstolos, colocando-os numa prisão pública.
19 Ta̱nga k'e̱ nga jye kòjñò, jngoò àkja̱le̱‑la̱ Nainá ijchò kíx'a̱‑la̱ xotjoa̱ nda̱yá. Tsachrje xi̱ta̱ koi; kitsò‑la̱:
19 Mas durante a noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere, levou-os para fora e
20 ―Tanguió, ti̱nchajtoò xotjoa̱ i̱ngo̱ ítjòn. Tèno̱jmí yije‑là xi̱ta̱ na̱xa̱ndá kós'ín kítsa̱jnakon xi̱ta̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo.
20 disse: "Dirijam-se ao templo e relatem ao povo toda a mensagem desta Vida".
21 K'e̱ nga kiì'nchré 'én koi, nga komà nchijòn, ta̱jñòyaá kiì ya̱ i̱ngo̱ ítjòn, i̱kjoàn tsibíts'ia̱ nga tsakóya‑la̱ xi̱ta̱.
21 Ao amanhecer, eles entraram no pátio do templo, como haviam sido instruídos, e começaram a ensinar o povo. Quando chegaram o sumo sacerdote e os que os seus companheiros, convocaram o Sinédrio — toda a assembléia dos líderes religiosos de Israel — e mandaram buscar os apóstolos na prisão.
22 Ta̱nga k'e̱ nga ijchò jñà policía, mìkiì kisakò‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi títsa̱jna'ya nda̱yá; tà k'oa̱á s'ín inchrobà‑ne; kitsjaà o̱kixi̱ nga mì ti̱ yá tjín‑ne.
22 Todavia, ao chegarem à prisão, os guardas não os encontraram ali. Então, voltaram e relataram:
23 Kitsò:
23 "Encontramos a prisão trancada com toda a segurança, com os guardas diante das portas; mas, quando as abrimos não havia ninguém".
24 K'e̱ nga kiì'nchré 'én koi, jè no̱'miì ítjòn ko̱ no̱'miì xi i'nga ko̱ jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ policía xi síkinda̱ i̱ngo̱ ítjòn, tà k'oa̱á komà‑la̱ nga mìkiì machi̱ya‑la̱ kós'ín ko̱ma nga kjoe̱het'aà kjoa̱ koi.
24 Diante desse relato, o capitão da guarda do templo e os chefes dos sacerdotes ficaram perplexos, imaginando o que teria acontecido.
25 Ti̱k'e̱é‑ne j'iì jngoò xi̱ta̱ xi j'iì kéno̱jmí, kitsò:
25 Nesse momento chegou alguém e disse: "Os homens que os senhores puseram na prisão estão no pátio do templo, ensinando o povo".
26 K'e̱é kiì jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ policía xi síkinda̱ i̱ngo̱, kjihijtako̱ jñà policía xi i'nga nga kiìkjaá Pedro ko̱ Juan. Tà kjo̱ndaá inchrobàko̱. Jñà tsakjón‑la̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá tsà nda̱jo̱ koi̱ì'nè nga si̱ìk'en.
26 Então, indo para lá com os guardas, o capitão trouxe os apóstolos, mas sem o uso de força, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 K'e̱ nga j'iìko̱, chinchá osen ñánda nchijoóya‑ne. Jè no̱'miì ítjòn kitsò‑la̱:
27 Tendo levado os apóstolos, apresentaram-nos ao Sinédrio para serem interrogados pelo sumo sacerdote,
28 ―¿A mìtsà k'oa̱s'ín ki'mì‑nòje̱n nga jngoò k'a mì ti̱ k'oa̱á tsò‑ne 'én xi ko̱kóya i̱t'aà ts'e̱ Jesús? I̱'ndei̱, kóho̱kji Jerusalén, jyeé titsa̱chinìsòn yije kjo̱tíxoma‑nò; ti̱koa̱á mejèn‑nò ngaje̱n chinì'nè‑náje̱n nga k'en xi̱ta̱ xi 'mì Jesús.
28 que lhes disse: "Demos ordens expressas a vocês para que não ensinassem neste nome. Todavia, vocês encheram Jerusalém com sua doutrina e nos querem tornar culpados do sangue desse homem".
29 Jè Pedro ko̱ xi̱ta̱ xi i'nga xi ta̱ña tsibíxáya‑la̱ Cristo kitsò:
29 Pedro e os outros apóstolos responderam: "É preciso obedecer antes a Deus do que aos homens!
30 Jè xi Nainá tsò‑la̱ xi̱ta̱ jchínga‑ná kisìkjaáya‑la̱ Jesús i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱biyaà, ti̱jè‑ne Jesús xi jñò kinìk'eèn nga tsakat'aà krò.
30 O Deus dos nossos antepassados ressuscitou Jesus, a quem os senhores mataram, suspendendo-o num madeiro.
31 Nainá, 'ñó jeya kisìkíjnat'aà chrja kixi̱‑la̱. Xi̱ta̱xá ítjòn kisìkíjna. Ti̱koa̱á jè kisìkíjna nga jè ko̱chrjekàjiìn‑ná kjo̱'in. K'oa̱á s'ín kis'iìn Nainá, mé‑ne nga jñá xi na̱xa̱ndá Israel 'mì‑ná si̱kájnoaá jé‑ná; mì ti̱ jé ki̱nchátsji‑ná nga si̱ìjchàat'aà‑ná Nainá jé xi tjín‑ná.
31 Deus o exaltou, colocando-o à sua direita como Príncipe e Salvador, para dar a Israel arrependimento e perdão de pecados.
32 K'oa̱á s'ín bèno̱jmí‑nòje̱n kjoa̱ koi xi xkoòn ki'ya‑na̱je̱n. Ti̱koa̱ béno̱jmí kixi̱‑né jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá xi jye kitjoé‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi síkitasòn‑la̱ Nainá.
32 Nós somos testemunhas destas coisas, bem como o Espírito Santo, que Deus concedeu aos que lhe obedecem".
33 K'e̱ nga kiì'nchré 'én koi, 'ñó jchán kòjti‑la̱; skanda mejèn‑la̱ si̱ìk'en.
33 Ouvindo isso, eles ficaram furiosos e queriam matá-los.
34 Ya̱ tíjnajiìn jngoò xi̱ta̱ fariseo xi ti̱koa̱ xá tjín‑la̱ xi 'mì Gamaliel, jè xi okóya kjo̱tíxoma. Ngats'iì jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá 'ñó ndaà beèxkón xi̱ta̱ jè. K'e̱é tsasíjna‑kixi̱‑jiìn‑la̱ ngats'iì jñà xi̱ta̱ xi tjín‑la̱ xá; kitsjaà o̱kixi̱ nga kàtitjo jngoò tjò ni'ya jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús.
34 Mas um fariseu chamado Gamaliel, mestre da lei, respeitado por todo o povo, levantou-se no Sinédrio e pediu que os homens fossem retirados por um momento.
35 Jè Gamaliel kitsò‑la̱ xi̱ta̱xá xíkjín:
35 Então lhes disse: "Israelitas, considerem cuidadosamente o que pretendem fazer a esses homens.
36 Ti̱kítsjeèn jñà na̱chrjein xi jye tsato, tsibìjnaá jngoò xi̱ta̱ xi ki'mì Teudas. K'oa̱á kitsò nga xi̱ta̱ ítjòn‑né. Komà‑la̱ tsà ñijòn sìndo̱ xi̱ta̱ xi kiìt'aà‑la̱. Ta̱nga k'e̱ nga kisìk'en xi̱ta̱, ngats'iì xi̱ta̱ xi kiìt'aà‑la̱, kitsjohoba‑né. Tà ya̱á jyehet'aà kjoa̱.
36 Há algum tempo, apareceu Teudas, reivindicando ser alguém, e cerca de quatrocentos homens se juntaram a ele. Ele foi morto, todos os seus seguidores se dispersaram e acabaram em nada.
37 K'e̱ nga komà i̱skan, jè na̱chrjein nga kòxke̱ya xi̱ta̱, tsatsejèn ìjngoò xi̱ta̱ xi 'mì Judas xi xi̱ta̱ Galilea. Ti̱koa̱á kjìn xi̱ta̱ na̱xa̱ndá kiìt'aà‑la̱. Ta̱nga k'e̱ nga kinìk'en xi̱ta̱ jè, ti̱koa̱á ngats'iì xi̱ta̱ xi ya̱ kiìt'aà‑la̱, kitsjohoba yije‑né.
37 Depois dele, nos dias do recenseamento, apareceu Judas, o galileu, que liderou um grupo em rebelião. Ele também foi morto, e todos os seus seguidores foram dispersos.
38 I̱'ndei̱ k'oa̱á ma‑ne ko̱xan‑nò, tà ti̱kjehet'aà kjoa̱. Tjiì'nde‑là xi̱ta̱ koi nga kàtjì‑ne. Tsà tà xá ts'e̱ xi̱ta̱á xi nchis'ín kjoe̱het'aà‑né.
38 Portanto, neste caso eu os aconselho: deixem esses homens em paz e soltem-nos. Se o propósito ou atividade deles for de origem humana, fracassará;
39 Ta̱nga tsà xá ts'e̱ Nainá‑né xi nchis'ín, mìkiì ki̱chìkjoa̱‑nò nga jñò ki̱xkàn‑ko̱; ti̱kinda̱a yijo‑nò tsà koi na̱chrjein‑la̱, tsà xá‑la̱ Nainá titsa̱bixkàn‑ko̱o.
39 se proceder de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los, pois se acharão lutando contra Deus".
40 Ngats'iì xi̱ta̱ xi títsa̱jna junta, kòkjeiín‑la̱ koni s'ín kitsò Gamaliel. K'e̱é kiìchja̱ ìjngoò k'a‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús. I̱kjoàn tsajá‑la̱. 'Ñó tsibínè‑la̱ nga mì ti̱ k'oa̱ s'ín ki̱chja̱ya‑ne i̱t'aà ts'e̱ Jesús. I̱kjoàn kisìkítsa̱jnandei̱í‑ne.
40 Eles foram convencidos pelo discurso de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram-lhes que não falassem em nome de Jesus e os deixaram sair em liberdade.
41 Jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús, 'ñó tsja tjín‑la̱ k'e̱ nga itjo‑ne ni'ya nga jè Nainá kitsjaà'nde nga kitjoé‑la̱ kjo̱ndaà nga kisìkjeiín kjo̱'in xi kjoa̱ ts'e̱ Jesús.
41 Os apóstolos saíram do Sinédrio, alegres por terem sido considerados dignos de serem humilhados por causa do Nome.
42 Jñà xi̱ta̱ koi, mìkiì jyò tsibìtsa̱jna. Na̱chrjein inchijòn tsakóya ti̱koa̱ kiìchja̱ya 'én ndaà‑la̱ Nainá ya̱ i̱ngo̱ ítjòn ko̱ xi kj'ei̱í ni'ya nga jè Jesús xi Cristo [jè xi xó kisìkasén‑ne Nainá].
42 Todos os dias, no templo e de casa em casa, não deixavam de ensinar e proclamar que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.