Atos 5
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ARA
1 Ta̱nga ìjngoò xi̱ta̱ x'i̱n xi 'mì Ananías ko̱ chjo̱ón‑la̱ Safira, ti̱koa̱ tsatíjna jngoò 'nde nangui‑la̱.
1 Entretanto, certo homem, chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 Xi̱ta̱ jè tsajoóya‑ne ko̱ chjo̱ón‑la̱, tsibí'ma chiba to̱n chjí‑la̱ nangui. Tà chiba j'iìko̱ nga kisìnga̱tsja jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús.
2 mas, em acordo com sua mulher, reteve parte do preço e, levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Jè Pedro kitsò:
3 Então, disse Pedro: Ananias, por que encheu Satanás teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo, reservando parte do valor do campo?
4 ¿A mìtsà tsi̱ji nangui? K'e̱ nga jye kòhotijni, ¿a mìtsà tsi̱ji to̱n? ¿Mé‑ne k'oa̱s'ín kànìkítsjeèn‑ne i̱jiìn ini̱ma̱‑lè? Mìtsà ta̱xki̱ xi̱ta̱ mejèn‑lè kachona̱cha̱n‑la̱, jè sobà Nainá.
4 Conservando-o, porventura, não seria teu? E, vendido, não estaria em teu poder? Como, pois, assentaste no coração este desígnio? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Jè Ananías, k'e̱ nga kiì'nchré 'én koi, kiskaàjndoòt'aà nangui, k'en. Ngats'iì xi̱ta̱ xi kis'ejiìn‑la̱ kjoa̱ xi komà, ndaà jchán kitsakjòn.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu e expirou, sobrevindo grande temor a todos os ouvintes.
6 K'e̱é j'iì i'nga i̱xti x'i̱n xi kisìkájté nikje yijo‑la̱ Ananías; tsachrje ni'ya, nga kiì kíhijiìn.
6 Levantando-se os moços, cobriram-lhe o corpo e, levando-o, o sepultaram.
7 Tjín‑la̱ tsà jàn hora nga j'iì Safira chjo̱ón‑la̱ Ananías; mìkiì tíjiìn‑la̱ mé kjoa̱ xi komà.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, não sabendo o que ocorrera.
8 Pedro kiskònangui‑la̱ kitsò‑la̱:
8 Então, Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou-lhe: Dize-me, vendestes por tanto aquela terra? Ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Jè Pedro kitsò‑la̱:
9 Tornou-lhe Pedro: Por que entrastes em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e eles também te levarão.
10 Chjo̱ón jè, ni̱to̱ón kiskaàjndoòt'aà nangui ya̱ ñánda síjna Pedro; k'en. K'e̱ nga jahas'en ni'ya jñà i̱xti x'i̱n, kijtseè nga jye k'en; tsachrje ni'ya; kiì kíhijiìn‑t'aà‑la̱ x'i̱n‑la̱.
10 No mesmo instante, caiu ela aos pés de Pedro e expirou. Entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a, sepultaram-na junto do marido.
11 Ngats'iì xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo ko̱ ngats'iì xi̱ta̱ xi kiì'nchré kjoa̱ koi, ndaà jchán kitsakjòn.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos quantos ouviram a notícia destes acontecimentos.
12 Jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús, kjìn kjo̱xkón xi okó kjoa̱jeya‑la̱ Nainá kis'iìn nga nguixko̱n xi̱ta̱ na̱xa̱ndá. Ngats'iì xi̱ta̱‑la̱ Cristo, ya̱á bixoña kjit'aà ya̱ i̱ngo̱ ítjòn ya̱ nguitjoa̱‑la̱ xi 'mì Salomón.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E costumavam todos reunir-se, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Jñà xi̱ta̱ xi mìkiì mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo, ni̱jngoò kjò'ñóhikon nga ya̱ kiìt'aà‑la̱ jñà xi̱ta̱‑la̱ Cristo. Ta̱nga jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá, 'ñó ndaà kijtseèxkón jñà xi̱ta̱‑la̱ Cristo.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava ajuntar-se a eles; porém o povo lhes tributava grande admiração.
14 Ta̱nga jñà xi̱ta̱ xi kòkjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo, íchjín íchjá, ìsa̱á 'ñó kòkjìn‑ya‑ìsa̱.
14 E crescia mais e mais a multidão de crentes, tanto homens como mulheres, agregados ao Senhor,
15 Jñà xi̱ta̱ tsachrje xi̱ta̱ xi xk'én ya̱ i̱ya ndi̱yá; kisìkáyijòsòn na̱chan ko̱ nijñaà mé‑ne k'e̱ nga kjoa̱ Pedro, na̱s'ín tà jè 'nguién‑la̱ ska̱t'aà i'nga‑la̱ jñà xi̱ta̱ xk'én.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse nalguns deles.
16 Ti̱koa̱ kjìn xi̱ta̱ j'iì ya̱ Jerusalén xi inchrobà‑ne na̱xa̱ndá xi kjiyijòt'aà chrañà‑la̱; j'iìko̱ xi̱ta̱ xi xk'én ko̱ jñà xi ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í nchibeètoòn; ngats'iì xi̱ta̱ koi kjòndaà yijeé‑ne.
16 Afluía também muita gente das cidades vizinhas a Jerusalém, levando doentes e atormentados de espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Jè no̱'miì ítjòn ko̱ ngats'iì xi̱ta̱ xi ya̱ báhijtako̱, jñà xi ya̱ chja̱‑ne i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ saduceo, kjòchi̱ni̱keé jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús.
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, a seita dos saduceus, tomaram-se de inveja,
18 Kitsobà'ñó; kiìko̱; kiskinìs'en nda̱yá xi ts'e̱ na̱xa̱ndá.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Ta̱nga k'e̱ nga jye kòjñò, jngoò àkja̱le̱‑la̱ Nainá ijchò kíx'a̱‑la̱ xotjoa̱ nda̱yá. Tsachrje xi̱ta̱ koi; kitsò‑la̱:
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, lhes disse:
20 ―Tanguió, ti̱nchajtoò xotjoa̱ i̱ngo̱ ítjòn. Tèno̱jmí yije‑là xi̱ta̱ na̱xa̱ndá kós'ín kítsa̱jnakon xi̱ta̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo.
20 Ide e, apresentando-vos no templo, dizei ao povo todas as palavras desta Vida.
21 K'e̱ nga kiì'nchré 'én koi, nga komà nchijòn, ta̱jñòyaá kiì ya̱ i̱ngo̱ ítjòn, i̱kjoàn tsibíts'ia̱ nga tsakóya‑la̱ xi̱ta̱.
21 Tendo ouvido isto, logo ao romper do dia, entraram no templo e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que com ele estavam, convocaram o Sinédrio e todo o senado dos filhos de Israel e mandaram buscá-los no cárcere.
22 Ta̱nga k'e̱ nga ijchò jñà policía, mìkiì kisakò‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi títsa̱jna'ya nda̱yá; tà k'oa̱á s'ín inchrobà‑ne; kitsjaà o̱kixi̱ nga mì ti̱ yá tjín‑ne.
22 Mas os guardas, indo, não os acharam no cárcere; e, tendo voltado, relataram,
23 Kitsò:
23 dizendo: Achamos o cárcere fechado com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo-as, a ninguém encontramos dentro.
24 K'e̱ nga kiì'nchré 'én koi, jè no̱'miì ítjòn ko̱ no̱'miì xi i'nga ko̱ jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ policía xi síkinda̱ i̱ngo̱ ítjòn, tà k'oa̱á komà‑la̱ nga mìkiì machi̱ya‑la̱ kós'ín ko̱ma nga kjoe̱het'aà kjoa̱ koi.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Ti̱k'e̱é‑ne j'iì jngoò xi̱ta̱ xi j'iì kéno̱jmí, kitsò:
25 Nesse ínterim, alguém chegou e lhes comunicou: Eis que os homens que recolhestes no cárcere, estão no templo ensinando o povo.
26 K'e̱é kiì jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ policía xi síkinda̱ i̱ngo̱, kjihijtako̱ jñà policía xi i'nga nga kiìkjaá Pedro ko̱ Juan. Tà kjo̱ndaá inchrobàko̱. Jñà tsakjón‑la̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá tsà nda̱jo̱ koi̱ì'nè nga si̱ìk'en.
26 Nisto, indo o capitão e os guardas, os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 K'e̱ nga j'iìko̱, chinchá osen ñánda nchijoóya‑ne. Jè no̱'miì ítjòn kitsò‑la̱:
27 Trouxeram-nos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote interrogou-os,
28 ―¿A mìtsà k'oa̱s'ín ki'mì‑nòje̱n nga jngoò k'a mì ti̱ k'oa̱á tsò‑ne 'én xi ko̱kóya i̱t'aà ts'e̱ Jesús? I̱'ndei̱, kóho̱kji Jerusalén, jyeé titsa̱chinìsòn yije kjo̱tíxoma‑nò; ti̱koa̱á mejèn‑nò ngaje̱n chinì'nè‑náje̱n nga k'en xi̱ta̱ xi 'mì Jesús.
28 dizendo: Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome; contudo, enchestes Jerusalém de vossa doutrina; e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Jè Pedro ko̱ xi̱ta̱ xi i'nga xi ta̱ña tsibíxáya‑la̱ Cristo kitsò:
29 Então, Pedro e os demais apóstolos afirmaram: Antes, importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 Jè xi Nainá tsò‑la̱ xi̱ta̱ jchínga‑ná kisìkjaáya‑la̱ Jesús i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱biyaà, ti̱jè‑ne Jesús xi jñò kinìk'eèn nga tsakat'aà krò.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, a quem vós matastes, pendurando-o num madeiro.
31 Nainá, 'ñó jeya kisìkíjnat'aà chrja kixi̱‑la̱. Xi̱ta̱xá ítjòn kisìkíjna. Ti̱koa̱á jè kisìkíjna nga jè ko̱chrjekàjiìn‑ná kjo̱'in. K'oa̱á s'ín kis'iìn Nainá, mé‑ne nga jñá xi na̱xa̱ndá Israel 'mì‑ná si̱kájnoaá jé‑ná; mì ti̱ jé ki̱nchátsji‑ná nga si̱ìjchàat'aà‑ná Nainá jé xi tjín‑ná.
31 Deus, porém, com a sua destra, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 K'oa̱á s'ín bèno̱jmí‑nòje̱n kjoa̱ koi xi xkoòn ki'ya‑na̱je̱n. Ti̱koa̱ béno̱jmí kixi̱‑né jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá xi jye kitjoé‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi síkitasòn‑la̱ Nainá.
32 Ora, nós somos testemunhas destes fatos, e bem assim o Espírito Santo, que Deus outorgou aos que lhe obedecem.
33 K'e̱ nga kiì'nchré 'én koi, 'ñó jchán kòjti‑la̱; skanda mejèn‑la̱ si̱ìk'en.
33 Eles, porém, ouvindo, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Ya̱ tíjnajiìn jngoò xi̱ta̱ fariseo xi ti̱koa̱ xá tjín‑la̱ xi 'mì Gamaliel, jè xi okóya kjo̱tíxoma. Ngats'iì jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá 'ñó ndaà beèxkón xi̱ta̱ jè. K'e̱é tsasíjna‑kixi̱‑jiìn‑la̱ ngats'iì jñà xi̱ta̱ xi tjín‑la̱ xá; kitsjaà o̱kixi̱ nga kàtitjo jngoò tjò ni'ya jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús.
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu, chamado Gamaliel, mestre da lei, acatado por todo o povo, mandou retirar os homens, por um pouco,
35 Jè Gamaliel kitsò‑la̱ xi̱ta̱xá xíkjín:
35 e lhes disse: Israelitas, atentai bem no que ides fazer a estes homens.
36 Ti̱kítsjeèn jñà na̱chrjein xi jye tsato, tsibìjnaá jngoò xi̱ta̱ xi ki'mì Teudas. K'oa̱á kitsò nga xi̱ta̱ ítjòn‑né. Komà‑la̱ tsà ñijòn sìndo̱ xi̱ta̱ xi kiìt'aà‑la̱. Ta̱nga k'e̱ nga kisìk'en xi̱ta̱, ngats'iì xi̱ta̱ xi kiìt'aà‑la̱, kitsjohoba‑né. Tà ya̱á jyehet'aà kjoa̱.
36 Porque, antes destes dias, se levantou Teudas, insinuando ser ele alguma coisa, ao qual se agregaram cerca de quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe prestavam obediência se dispersaram e deram em nada.
37 K'e̱ nga komà i̱skan, jè na̱chrjein nga kòxke̱ya xi̱ta̱, tsatsejèn ìjngoò xi̱ta̱ xi 'mì Judas xi xi̱ta̱ Galilea. Ti̱koa̱á kjìn xi̱ta̱ na̱xa̱ndá kiìt'aà‑la̱. Ta̱nga k'e̱ nga kinìk'en xi̱ta̱ jè, ti̱koa̱á ngats'iì xi̱ta̱ xi ya̱ kiìt'aà‑la̱, kitsjohoba yije‑né.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo; também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 I̱'ndei̱ k'oa̱á ma‑ne ko̱xan‑nò, tà ti̱kjehet'aà kjoa̱. Tjiì'nde‑là xi̱ta̱ koi nga kàtjì‑ne. Tsà tà xá ts'e̱ xi̱ta̱á xi nchis'ín kjoe̱het'aà‑né.
38 Agora, vos digo: dai de mão a estes homens, deixai-os; porque, se este conselho ou esta obra vem de homens, perecerá;
39 Ta̱nga tsà xá ts'e̱ Nainá‑né xi nchis'ín, mìkiì ki̱chìkjoa̱‑nò nga jñò ki̱xkàn‑ko̱; ti̱kinda̱a yijo‑nò tsà koi na̱chrjein‑la̱, tsà xá‑la̱ Nainá titsa̱bixkàn‑ko̱o.
39 mas, se é de Deus, não podereis destruí-los, para que não sejais, porventura, achados lutando contra Deus. E concordaram com ele.
40 Ngats'iì xi̱ta̱ xi títsa̱jna junta, kòkjeiín‑la̱ koni s'ín kitsò Gamaliel. K'e̱é kiìchja̱ ìjngoò k'a‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús. I̱kjoàn tsajá‑la̱. 'Ñó tsibínè‑la̱ nga mì ti̱ k'oa̱ s'ín ki̱chja̱ya‑ne i̱t'aà ts'e̱ Jesús. I̱kjoàn kisìkítsa̱jnandei̱í‑ne.
40 Chamando os apóstolos, açoitaram-nos e, ordenando-lhes que não falassem em o nome de Jesus, os soltaram.
41 Jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús, 'ñó tsja tjín‑la̱ k'e̱ nga itjo‑ne ni'ya nga jè Nainá kitsjaà'nde nga kitjoé‑la̱ kjo̱ndaà nga kisìkjeiín kjo̱'in xi kjoa̱ ts'e̱ Jesús.
41 E eles se retiraram do Sinédrio regozijando-se por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Jñà xi̱ta̱ koi, mìkiì jyò tsibìtsa̱jna. Na̱chrjein inchijòn tsakóya ti̱koa̱ kiìchja̱ya 'én ndaà‑la̱ Nainá ya̱ i̱ngo̱ ítjòn ko̱ xi kj'ei̱í ni'ya nga jè Jesús xi Cristo [jè xi xó kisìkasén‑ne Nainá].
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar Jesus, o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.