Atos 4

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pedro ko̱ Juan tákó ti̱k'e̱é nchihóko̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá nga ijchò jñà no̱'miì, tji̱ko̱ jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ policía xi síkinda̱ i̱ngo̱ ítjòn ko̱ jñà xi̱ta̱ saduceo.
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 Jñà xi̱ta̱ koi 'ñó jti komà‑la̱ nga jè Pedro ko̱ Juan k'oa̱á s'ín tsakóya‑la̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá nga jyeé ki'ya‑la̱ nga kjoa̱áya‑la̱ xi̱ta̱ xi jye k'en koni s'ín jaáya‑la̱ Jesús.
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 Kitsobà'ñó, kiìko̱, i̱kjoàn kiskinìs'en nda̱yá nga jyeé kjònguixòn. Ya̱á kisìkítsa̱jna nda̱yá skanda komà nchijòn.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 'Ñó kjìn ma‑ne xi̱ta̱ xi kòkjeiín‑la̱ k'e̱ nga kiì'nchré 'én xi kiìchja̱ Pedro ko̱ Juan. Jyeé ma 'òn jmiì xi̱ta̱ x'i̱n xi mokjeiín‑la̱; ko̱ jñà íchjín xi kòkjeiín‑la̱ mìkiì kòxke̱ya.
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 Xi komà inchijòn, kjòxkóya ján Jerusalén xi̱ta̱ sko̱‑la̱ jñà xi̱ta̱ judío ko̱ xi̱ta̱ jchínga ko̱ xi̱ta̱ chji̱ne̱ xo̱jo̱n xi okóya kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kiskiì Moisés.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 Ti̱koa̱ ya̱ tíjna Anás, xi no̱'miì ítjòn, Caifás, Juan, ko̱ Alejandro, ngats'iì xi̱ta̱ xíkjín jñà xi no̱'miì ítjòn.
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 Kiskinìkjaá Pedro ko̱ Juan, i̱kjoàn chinchá osen nga kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱:
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 Jè Pedro nga ndaà tíjiìn ini̱ma̱‑la̱ jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá kitsò:
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 Jñò, ¿mé‑ne mejèn‑nò nga jcha̱a kjo̱ndaà xi kòmat'in xi̱ta̱ jè nga kòmandaà‑ne nga jye ma fì‑ne?
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 Jñò nga nguixkoòn, kéno̱jmí‑nòje̱n, ti̱koa̱ kàtji'nchré yije ngats'iì xi̱ta̱ na̱xa̱ndá Israel. Xi̱ta̱ jè, i̱t'aà ts'e̱é Jesucristo xi Nazaret ts'e̱ kjòndaà‑ne. Ti̱jè‑ne xi kinìk'eèn nga tsakat'aà krò, ta̱nga Nainá kisìkjaáya‑la̱.
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 Jñò, k'oa̱á ngaya‑la̱ koni chji̱ne̱chrjó xi bíndaà ni'ya. Kinachrjekàngui‑nò Jesús koni jngoò nda̱jo̱ xi ni̱mé chjí‑la̱. Ta̱nga i̱'ndei̱ jè tíjna ítjòn koni nda̱jo̱ chrja̱ngui̱‑la̱ chrjó ni'ya.
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 Tà jngoò ma xi̱ta̱ xi ma‑la̱ ochrjekàjiìn‑ná kjo̱'in, tà jè Jesucristo. Mì ti̱ yá xi̱ta̱ tjín‑ne i̱ i̱t'aà nangui xi Nainá kisìkasén nga ko̱ma ko̱chrjekàjiìn‑ná kjo̱'in.
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Jñà xi̱ta̱xá, k'e̱ nga kijtseè nga 'ñó chja̱ Pedro ko̱ Juan nga mìkiì tsakjón, ti̱koa̱ kijtseè nga ta̱xki̱ ndí xi̱ta̱‑né nga mìtsà 'ñó ma‑la̱ xo̱jo̱n, tà kjòxkón‑la̱; k'e̱é kjòchi̱ya‑la̱ nga jñà xi̱ta̱ xi tsajmeiìko̱ Jesús.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 Ti̱koa̱ kijtseè nga ya̱ síjna jè xi̱ta̱ xi jye kjòndaà‑ne, k'oa̱á s'ín komà‑ne nga mì ti̱ kó kitsò‑la̱.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 K'e̱é tsachrje jngoò tjò ni'ya osen, i̱kjoàn tsajoóya‑ne.
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 Kitsò‑la̱ xíkjín:
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 Ki̱nchaxkón‑la̱á nga ni̱ ti̱ jngoò xi̱ta̱ ko̱hóko̱‑ne xi i̱t'aà ts'e̱ Jesús, mé‑ne nga mì ti̱ kiì ko̱bísòn‑ne kjoa̱ koi.
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 K'e̱é kiìchja̱ ìjngoò k'a‑la̱ Pedro ko̱ Juan; kitsjaà‑la̱ o̱kixi̱ nga jngoò k'a mì ti̱ kiì tjí'nde‑la̱ nga ki̱chja̱‑ìsa‑la̱, ti̱koa̱ ko̱kòya‑ìsa‑la̱ xi̱ta̱ i̱t'aà ts'e̱ Jesús.
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Jè Pedro ko̱ Juan kiìchja̱, kitsò‑la̱:
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 Mìkiì ko̱ma jyò ki̱tsa̱jna‑je̱n i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱ xi ki'ya‑je̱n ko̱ xi kina'yà‑je̱n.
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Jñà xi̱ta̱xá mìkiì kjòtsji‑la̱ kós'ín si̱ìko̱ nga tsjá‑la̱ kjo̱'in, tà chincháxkón‑la̱, i̱kjoàn kisìkítsa̱jnandei̱í‑ne, koií kjoa̱‑la̱ nga jñà ngats'iì xi̱ta̱ na̱xa̱ndá, 'ñó jeya kisìkíjna Nainá i̱t'aà ts'e̱ kjo̱xkón xi komà.
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Koií‑né nga jè xi̱ta̱ xi jye kjòndaà‑ne, tsatoó ichán nó tjín‑la̱ k'e̱ nga k'oa̱s'ín komàt'in kjo̱xkón jè.
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 K'e̱ nga jye tsibìtsa̱jnandei̱í‑ne Pedro ko̱ Juan, kiì‑ne ñánda títsa̱jna xi̱ta̱ xíkjín; tsibéno̱jmí yije‑la̱ kó kitsò‑la̱ jñà no̱'miì ítjòn ko̱ jñà xi̱ta̱ jchínga.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 Jñà xi̱ta̱ xíkjín, k'e̱ nga jye kiì'nchré koni s'ín kis'eno̱jmí‑la̱, ngats'iì, tsibíts'ia̱ nga tà jngoò jta̱ kiìchja̱t'aà‑la̱ Nainá, kitsò:
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 Nga ko̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑lè kinìkjiín tso'ba chi̱'nda‑lè David xi xi̱ta̱ jchínga kjiìn‑naje̱n nga k'oa̱ kisi:
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 Kjòxkóya xi̱ta̱xá ítjòn xi tjín i̱sò'nde;
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 ’Kixi̱í kjoa̱, jè Herodes ko̱ Poncio Pilato, ko̱ xi ta̱xki̱ xi̱ta̱ xi mìtsà xi̱ta̱ judío, ko̱ ngats'iì xi̱ta̱ na̱xa̱ndá Israel, kisìjngoò yijo‑la̱ i̱ na̱xa̱ndá jè, nga kondra̱ kiì‑la̱ Ki'ndí‑lè Jesús xi xi̱ta̱ tsjeè xi ngaji̱ xó ji̱ kichjaàjiìn‑ne nga kinìkasín nga jè xi Cristo.
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 Jñà xi̱ta̱ koi, k'oa̱á s'ín kis'iìn yije koni s'ín tjíndaà‑lè nga ti̱sa̱ tàts'en‑la̱ kjoa̱ nga k'oa̱s'ín ko̱ma.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Na̱'èn, i̱'ndei̱, chítsején‑la̱ xi̱ta̱ koi nga mejèn‑la̱ beètoòn‑naje̱n; ti̱chját'aà‑náje̱n nga mìkiì ki̱skón‑je̱n nga ma ki̱nókjoa̱ya‑je̱n 'én‑lè xi chi̱'nda‑lè 'mì‑náje̱n.
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 Ta̱koí nga'ñó xi tjíya ndsei̱i nga kàtandaà‑ne xi̱ta̱ xi xk'én; i̱t'aà ts'e̱ Chi̱'nda Tsjeè‑lè Jesús, t'i̱in kjo̱xkón xi okó kjoa̱jeya‑la̱ Nainá.
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 K'e̱ nga jye kiìchja̱t'aà‑la̱ Nainá, ts'a ch'ón ya̱ i̱'nde ñánda títsa̱jna. Ngats'iì xi̱ta̱ xi ya̱ títsa̱jna kis'ejiìn ini̱ma̱‑la̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá; mì ti̱ kiì kitsakjòn‑ne nga kiìchja̱ya 'én‑la̱ Nainá.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 Ngats'iì xi̱ta̱ xi jye kòkjeiín‑la̱, ngásòn ngáya tjín ini̱ma̱‑la̱ ko̱ kjo̱hítsjeèn‑la̱; ngats'iì tsojmì xi tjín‑la̱ nga jngoò ìjngoò, ts'e̱ yije‑né kóho̱tjín. Ni̱jngoò xi kitsò: “Tsojmì xi tjín‑na̱, tà ts'a̱n, ta̱jngoò‑ná.”
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 Jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús 'ñó tse nga'ñó kis'e‑la̱ nga ìsa̱ ndaà tsibéno̱jmí nga jye jaáya‑la̱ Na̱'èn‑ná Jesucristo i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱biyaà. Ngats'iì jñà xi̱ta̱ koi, Nainá 'ñó ndaà kisìchikon‑t'in.
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 K'oa̱á s'ín komà‑ne nga ni̱jngoò xi̱ta̱ kisìchijàt'aà‑la̱ tsojmì xi mochjeén‑la̱. Jñà xi̱ta̱ xíkjín xi tjín‑la̱ nangui ko̱ jñà xi tjín‑la̱ ni'ya, otíjna. I̱kjoàn f'iìko̱ yije to̱n‑la̱ tsojmì xi otíjna.
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 Sínga̱tsja jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús; i̱kjoàn síka'bí‑la̱ xíkjín nga jngoò ìjngoò mé xi chijat'aà‑la̱.
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 Ya̱ tíjnajiìn jngoò xi̱ta̱ levita xi José 'mì. Ya̱á i̱'nde‑la̱ na̱xa̱ndá Chipre. Jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús, tsibít'aàsòn 'ín‑la̱: Bernabé kitsò‑la̱. ('Ín jè, tsòyaá‑ne: xi̱ta̱ xi síjehikon‑ná.)
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 Xi̱ta̱ jè, kijna jngoò 'nde‑la̱ nangui; tsatíjna; j'iìko̱ to̱n‑la̱; kisìnga̱tsja jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús.
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.