Atos 4
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NAA
1 Pedro ko̱ Juan tákó ti̱k'e̱é nchihóko̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá nga ijchò jñà no̱'miì, tji̱ko̱ jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ policía xi síkinda̱ i̱ngo̱ ítjòn ko̱ jñà xi̱ta̱ saduceo.
1 Enquanto Pedro e João ainda falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Jñà xi̱ta̱ koi 'ñó jti komà‑la̱ nga jè Pedro ko̱ Juan k'oa̱á s'ín tsakóya‑la̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá nga jyeé ki'ya‑la̱ nga kjoa̱áya‑la̱ xi̱ta̱ xi jye k'en koni s'ín jaáya‑la̱ Jesús.
2 ressentidos porque os apóstolos estavam ensinando o povo e anunciando, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos.
3 Kitsobà'ñó, kiìko̱, i̱kjoàn kiskinìs'en nda̱yá nga jyeé kjònguixòn. Ya̱á kisìkítsa̱jna nda̱yá skanda komà nchijòn.
3 Prenderam Pedro e João e os recolheram ao cárcere até o dia seguinte, pois já era tarde.
4 'Ñó kjìn ma‑ne xi̱ta̱ xi kòkjeiín‑la̱ k'e̱ nga kiì'nchré 'én xi kiìchja̱ Pedro ko̱ Juan. Jyeé ma 'òn jmiì xi̱ta̱ x'i̱n xi mokjeiín‑la̱; ko̱ jñà íchjín xi kòkjeiín‑la̱ mìkiì kòxke̱ya.
4 Porém muitos dos que ouviram a palavra creram, subindo o número desses homens a quase cinco mil.
5 Xi komà inchijòn, kjòxkóya ján Jerusalén xi̱ta̱ sko̱‑la̱ jñà xi̱ta̱ judío ko̱ xi̱ta̱ jchínga ko̱ xi̱ta̱ chji̱ne̱ xo̱jo̱n xi okóya kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kiskiì Moisés.
5 No dia seguinte, as autoridades, os anciãos e os escribas se reuniram em Jerusalém
6 Ti̱koa̱ ya̱ tíjna Anás, xi no̱'miì ítjòn, Caifás, Juan, ko̱ Alejandro, ngats'iì xi̱ta̱ xíkjín jñà xi no̱'miì ítjòn.
6 com o sumo sacerdote Anás, com Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Kiskinìkjaá Pedro ko̱ Juan, i̱kjoàn chinchá osen nga kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱:
7 E, colocando os apóstolos diante deles, perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Jè Pedro nga ndaà tíjiìn ini̱ma̱‑la̱ jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá kitsò:
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: — Autoridades do povo e anciãos,
9 Jñò, ¿mé‑ne mejèn‑nò nga jcha̱a kjo̱ndaà xi kòmat'in xi̱ta̱ jè nga kòmandaà‑ne nga jye ma fì‑ne?
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo como ele foi curado,
10 Jñò nga nguixkoòn, kéno̱jmí‑nòje̱n, ti̱koa̱ kàtji'nchré yije ngats'iì xi̱ta̱ na̱xa̱ndá Israel. Xi̱ta̱ jè, i̱t'aà ts'e̱é Jesucristo xi Nazaret ts'e̱ kjòndaà‑ne. Ti̱jè‑ne xi kinìk'eèn nga tsakat'aà krò, ta̱nga Nainá kisìkjaáya‑la̱.
10 saibam os senhores todos e todo o povo de Israel que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vocês crucificaram e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado na presença de vocês.
11 Jñò, k'oa̱á ngaya‑la̱ koni chji̱ne̱chrjó xi bíndaà ni'ya. Kinachrjekàngui‑nò Jesús koni jngoò nda̱jo̱ xi ni̱mé chjí‑la̱. Ta̱nga i̱'ndei̱ jè tíjna ítjòn koni nda̱jo̱ chrja̱ngui̱‑la̱ chrjó ni'ya.
11 Este Jesus é a pedra que vocês, os construtores, rejeitaram, mas ele veio a ser a pedra angular.
12 Tà jngoò ma xi̱ta̱ xi ma‑la̱ ochrjekàjiìn‑ná kjo̱'in, tà jè Jesucristo. Mì ti̱ yá xi̱ta̱ tjín‑ne i̱ i̱t'aà nangui xi Nainá kisìkasén nga ko̱ma ko̱chrjekàjiìn‑ná kjo̱'in.
12 E não há salvação em nenhum outro, porque debaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Jñà xi̱ta̱xá, k'e̱ nga kijtseè nga 'ñó chja̱ Pedro ko̱ Juan nga mìkiì tsakjón, ti̱koa̱ kijtseè nga ta̱xki̱ ndí xi̱ta̱‑né nga mìtsà 'ñó ma‑la̱ xo̱jo̱n, tà kjòxkón‑la̱; k'e̱é kjòchi̱ya‑la̱ nga jñà xi̱ta̱ xi tsajmeiìko̱ Jesús.
13 Ao verem a ousadia de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, ficaram admirados; e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Ti̱koa̱ kijtseè nga ya̱ síjna jè xi̱ta̱ xi jye kjòndaà‑ne, k'oa̱á s'ín komà‑ne nga mì ti̱ kó kitsò‑la̱.
14 Vendo que o homem que havia sido curado estava com eles, nada tinham a dizer em contrário.
15 K'e̱é tsachrje jngoò tjò ni'ya osen, i̱kjoàn tsajoóya‑ne.
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, discutiam entre si,
16 Kitsò‑la̱ xíkjín:
16 dizendo: — Que faremos com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar.
17 Ki̱nchaxkón‑la̱á nga ni̱ ti̱ jngoò xi̱ta̱ ko̱hóko̱‑ne xi i̱t'aà ts'e̱ Jesús, mé‑ne nga mì ti̱ kiì ko̱bísòn‑ne kjoa̱ koi.
17 Mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, vamos ameaçá-los para não falarem mais neste nome a quem quer que seja.
18 K'e̱é kiìchja̱ ìjngoò k'a‑la̱ Pedro ko̱ Juan; kitsjaà‑la̱ o̱kixi̱ nga jngoò k'a mì ti̱ kiì tjí'nde‑la̱ nga ki̱chja̱‑ìsa‑la̱, ti̱koa̱ ko̱kòya‑ìsa‑la̱ xi̱ta̱ i̱t'aà ts'e̱ Jesús.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que de modo nenhum falassem nem ensinassem no nome de Jesus.
19 Jè Pedro ko̱ Juan kiìchja̱, kitsò‑la̱:
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem se é justo diante de Deus ouvirmos antes aos senhores do que a Deus;
20 Mìkiì ko̱ma jyò ki̱tsa̱jna‑je̱n i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱ xi ki'ya‑je̱n ko̱ xi kina'yà‑je̱n.
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Jñà xi̱ta̱xá mìkiì kjòtsji‑la̱ kós'ín si̱ìko̱ nga tsjá‑la̱ kjo̱'in, tà chincháxkón‑la̱, i̱kjoàn kisìkítsa̱jnandei̱í‑ne, koií kjoa̱‑la̱ nga jñà ngats'iì xi̱ta̱ na̱xa̱ndá, 'ñó jeya kisìkíjna Nainá i̱t'aà ts'e̱ kjo̱xkón xi komà.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Koií‑né nga jè xi̱ta̱ xi jye kjòndaà‑ne, tsatoó ichán nó tjín‑la̱ k'e̱ nga k'oa̱s'ín komàt'in kjo̱xkón jè.
22 Ora, o homem em quem tinha sido operado esse milagre de cura tinha mais de quarenta anos de idade.
23 K'e̱ nga jye tsibìtsa̱jnandei̱í‑ne Pedro ko̱ Juan, kiì‑ne ñánda títsa̱jna xi̱ta̱ xíkjín; tsibéno̱jmí yije‑la̱ kó kitsò‑la̱ jñà no̱'miì ítjòn ko̱ jñà xi̱ta̱ jchínga.
23 Uma vez soltos, Pedro e João procuraram os irmãos e lhes contaram tudo o que os principais sacerdotes e os anciãos lhes tinham falado.
24 Jñà xi̱ta̱ xíkjín, k'e̱ nga jye kiì'nchré koni s'ín kis'eno̱jmí‑la̱, ngats'iì, tsibíts'ia̱ nga tà jngoò jta̱ kiìchja̱t'aà‑la̱ Nainá, kitsò:
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: — Tu, Soberano Senhor, fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 Nga ko̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑lè kinìkjiín tso'ba chi̱'nda‑lè David xi xi̱ta̱ jchínga kjiìn‑naje̱n nga k'oa̱ kisi:
25 Disseste por meio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: “Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Kjòxkóya xi̱ta̱xá ítjòn xi tjín i̱sò'nde;
26 Os reis da terra se levantaram, e as autoridades se juntaram contra o Senhor e contra o seu Ungido.”
27 ’Kixi̱í kjoa̱, jè Herodes ko̱ Poncio Pilato, ko̱ xi ta̱xki̱ xi̱ta̱ xi mìtsà xi̱ta̱ judío, ko̱ ngats'iì xi̱ta̱ na̱xa̱ndá Israel, kisìjngoò yijo‑la̱ i̱ na̱xa̱ndá jè, nga kondra̱ kiì‑la̱ Ki'ndí‑lè Jesús xi xi̱ta̱ tsjeè xi ngaji̱ xó ji̱ kichjaàjiìn‑ne nga kinìkasín nga jè xi Cristo.
27 — Porque de fato, nesta cidade, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel, se juntaram contra o teu santo Servo Jesus, a quem ungiste,
28 Jñà xi̱ta̱ koi, k'oa̱á s'ín kis'iìn yije koni s'ín tjíndaà‑lè nga ti̱sa̱ tàts'en‑la̱ kjoa̱ nga k'oa̱s'ín ko̱ma.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram.
29 Na̱'èn, i̱'ndei̱, chítsején‑la̱ xi̱ta̱ koi nga mejèn‑la̱ beètoòn‑naje̱n; ti̱chját'aà‑náje̱n nga mìkiì ki̱skón‑je̱n nga ma ki̱nókjoa̱ya‑je̱n 'én‑lè xi chi̱'nda‑lè 'mì‑náje̱n.
29 Agora, Senhor, olha para as ameaças deles e concede aos teus servos que anunciem a tua palavra com toda a ousadia,
30 Ta̱koí nga'ñó xi tjíya ndsei̱i nga kàtandaà‑ne xi̱ta̱ xi xk'én; i̱t'aà ts'e̱ Chi̱'nda Tsjeè‑lè Jesús, t'i̱in kjo̱xkón xi okó kjoa̱jeya‑la̱ Nainá.
30 enquanto estendes a tua mão para fazer curas, sinais e prodígios por meio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 K'e̱ nga jye kiìchja̱t'aà‑la̱ Nainá, ts'a ch'ón ya̱ i̱'nde ñánda títsa̱jna. Ngats'iì xi̱ta̱ xi ya̱ títsa̱jna kis'ejiìn ini̱ma̱‑la̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá; mì ti̱ kiì kitsakjòn‑ne nga kiìchja̱ya 'én‑la̱ Nainá.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos. Todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com ousadia, anunciavam a palavra de Deus.
32 Ngats'iì xi̱ta̱ xi jye kòkjeiín‑la̱, ngásòn ngáya tjín ini̱ma̱‑la̱ ko̱ kjo̱hítsjeèn‑la̱; ngats'iì tsojmì xi tjín‑la̱ nga jngoò ìjngoò, ts'e̱ yije‑né kóho̱tjín. Ni̱jngoò xi kitsò: “Tsojmì xi tjín‑na̱, tà ts'a̱n, ta̱jngoò‑ná.”
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús 'ñó tse nga'ñó kis'e‑la̱ nga ìsa̱ ndaà tsibéno̱jmí nga jye jaáya‑la̱ Na̱'èn‑ná Jesucristo i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱biyaà. Ngats'iì jñà xi̱ta̱ koi, Nainá 'ñó ndaà kisìchikon‑t'in.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 K'oa̱á s'ín komà‑ne nga ni̱jngoò xi̱ta̱ kisìchijàt'aà‑la̱ tsojmì xi mochjeén‑la̱. Jñà xi̱ta̱ xíkjín xi tjín‑la̱ nangui ko̱ jñà xi tjín‑la̱ ni'ya, otíjna. I̱kjoàn f'iìko̱ yije to̱n‑la̱ tsojmì xi otíjna.
34 Não havia nenhum necessitado entre eles, porque os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 Sínga̱tsja jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús; i̱kjoàn síka'bí‑la̱ xíkjín nga jngoò ìjngoò mé xi chijat'aà‑la̱.
35 e os depositavam aos pés dos apóstolos; então se distribuía a cada um conforme a sua necessidade.
36 Ya̱ tíjnajiìn jngoò xi̱ta̱ levita xi José 'mì. Ya̱á i̱'nde‑la̱ na̱xa̱ndá Chipre. Jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús, tsibít'aàsòn 'ín‑la̱: Bernabé kitsò‑la̱. ('Ín jè, tsòyaá‑ne: xi̱ta̱ xi síjehikon‑ná.)
36 Então José, a quem os apóstolos chamavam de Barnabé, que quer dizer filho da consolação, um levita natural de Chipre,
37 Xi̱ta̱ jè, kijna jngoò 'nde‑la̱ nangui; tsatíjna; j'iìko̱ to̱n‑la̱; kisìnga̱tsja jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús.
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.