Atos 2
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ARC
1 K'e̱ nga ijchò na̱chrjein‑la̱ s'eí Pentecostés, ngats'iì xi̱ta̱ xi mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo ta̱ jngoò jtín títsa̱jna.
1 Cumprindo-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar;
2 Tà ni̱to̱ón kina'yà jngoò‑la̱ xi 'ñó one, koni jngoò tjo̱ xi 'ñó tí'ba xi ngajmiì inchrobà‑ne. Kina'yà‑la̱ kóho̱kji i'nga ni'ya ñánda títsa̱jna jñà xi̱ta̱.
2 e, de repente, veio do céu um som, como de um vento veemente e impetuoso, e encheu toda a casa em que estavam assentados.
3 Tsatsejèn‑la̱ ni̱je̱n xi koni kjoàn ni'ín kjoàn; kjòxkoa̱ya íjngó íjngó kisijnasòn‑la̱ jñà xi̱ta̱.
3 E foram vistas por eles línguas repartidas, como que de fogo, as quais pousaram sobre cada um deles.
4 Ngats'iì xi̱ta̱, jngoò k'a ndaà kis'ejiìn ini̱ma̱‑la̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá; i̱kjoàn tsibíts'ia̱ nga kiìchja̱ 'én‑la̱ xi̱ta̱ xi kj'ei̱í na̱xa̱ndá koni s'ín kitsjaà‑la̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá nga ki̱chja̱.
4 E todos foram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito Santo lhes concedia que falassem.
5 Na̱chrjein koi, kjìn xi̱ta̱ judío títsa̱jna [xi ijchò s'eí] ya̱ na̱xa̱ndá Jerusalén xi beèxkón Nainá xi inchrobà‑ne ñánda nga xìn na̱xa̱ndá nga tíjtsa i̱sò'nde.
5 E em Jerusalém estavam habitando judeus, varões religiosos, de todas as nações que estão debaixo do céu.
6 Jñà xi̱ta̱ xi ya̱ títsa̱jna xi ijchò s'eí ya̱ na̱xa̱ndá Jerusalén, ngats'iì kjòxkóya k'e̱ nga kiì'nchré‑la̱ xi jane. Ti̱koa̱á tà kjòxkón‑la̱ k'e̱ nga kiì'nchré‑la̱ xi̱ta̱‑la̱ Cristo nga ma‑la̱ chja̱ nga jngoò ìjngoò sko̱ya 'én‑la̱ xi̱ta̱ xi xìn na̱xa̱ndá‑la̱ xi ya̱ títsa̱jna.
6 E, correndo aquela voz, ajuntou-se uma multidão e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Tà k'oa̱á komà‑la̱, ti̱koa̱á tà kjòxkón‑la̱, kitsò‑la̱ xíkjín:
7 E todos pasmavam e se maravilhavam, dizendo uns aos outros: Pois quê! Não são galileus todos esses homens que estão falando?
8 ¿Kós'ín ma‑ne nga na'yá‑lá 'én‑ná xi nokjoá nga xìn na̱xa̱ndá‑ná nga ìjngoò jngoá?
8 Como pois os ouvimos, cada um, na nossa própria língua em que somos nascidos?
9 Ngats'iaá xi i̱ titsa̱jnaá, tjín xi̱ta̱ Partia, xi̱ta̱ Media, xi̱ta̱ Elam, xi̱ta̱ Mesopotamia, xi̱ta̱ Judea, xi̱ta̱ Capadocia, xi̱ta̱ Ponto, xi̱ta̱ Asia,
9 Partos e medos, elamitas e os que habitam na Mesopotâmia, e Judeia, e Capadócia, e Ponto, e Ásia,
10 xi̱ta̱ Frigia, xi̱ta̱ Panfilia, xi̱ta̱ Egipto, xi̱ta̱ Libia xi ya̱ chrañàt'aà‑la̱ Cirene. Ti̱koa̱ tjín xi̱ta̱ Roma xi i̱ títsa̱jna Jerusalén. Tjín xi nguì xi̱ta̱ judío. Ti̱koa̱á tjín xi tà jahatjìya‑la̱ nga xi̱ta̱ judío komà.
10 e Frígia, e Panfília, Egito e partes da Líbia, junto a Cirene, e forasteiros romanos (tanto judeus como prosélitos),
11 Ti̱koa̱á tjín xi inchrobà‑ne Creta ko̱ Arabia. ¡Ngats'iaá na'yà‑lá nga jngoò ìjngoò sko̱ya 'én‑ná koni s'ín béno̱jmí‑ná kjo̱xkón xi s'ín Nainá!
11 e cretenses, e árabes, todos os temos ouvido em nossas próprias línguas falar das grandezas de Deus.
12 Ngats'iì xi̱ta̱ tà kisinchaàxkón‑né, mì ti̱ kiì machi̱ya‑la̱, kitsò‑la̱ xíkjín:
12 E todos se maravilhavam e estavam suspensos, dizendo uns para os outros: Que quer isto dizer?
13 Tjín i'nga xi̱ta̱ xi tà tsijnòkeè‑né, kitsò:
13 E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.
14 K'e̱é tsasíjna kixi̱ Pedro ko̱ xi̱ta̱ xi tejngoò ma‑ne; 'ñó kiìchja̱jiìn‑la̱ xi̱ta̱, kitsò:
14 Pedro, porém, pondo-se em pé com os onze, levantou a voz e disse-lhes: Varões judeus e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.
15 Jñò bixón‑nò: “Ch'i̱í xi̱ta̱ koi.” ¿Kós'ín ko̱ma‑ne nga ko̱ch'i̱ nga sa̱á ijchò xi ñijaàn nga ta̱jñòya?
15 Estes homens não estão embriagados, como vós pensais, sendo esta a terceira hora do dia.
16 Koií tíbitasòn 'én xi kiìchja̱ Joel, xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá.
16 Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:
17 K'oa̱á tsò Nainá:
17 E nos últimos dias acontecerá, diz Deus, que do meu Espírito derramarei sobre toda a carne; e os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, os vossos jovens terão visões, e os vossos velhos sonharão sonhos;
18 O̱kixi̱‑né na̱chrjein koi,
18 e também do meu Espírito derramarei sobre os meus servos e minhas servas, naqueles dias, e profetizarão;
19 Ján ngajmiì kjìn kjo̱xkón jcha̱‑la̱,
19 e farei aparecer prodígios em cima no céu e sinais em baixo na terra: sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 Jè ts'oí, ko̱jñò‑né,
20 O sol se converterá em trevas, e a lua, em sangue, antes de chegar o grande e glorioso Dia do Senhor;
21 Ta̱nga ngats'iì xi̱ta̱ xi ki̱chja̱t'aà‑la̱ Nainá,
21 e acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 ’Ti̱ná'ya xi xi̱ta̱ Israel 'mì‑nò 'én xi k'oa̱ xán‑nò: Jñò, ndaà tíjiìn‑nò, Nainá tsakó nga Jesús xi Nazaret ts'e̱, tjín‑la̱ kjo̱tíxoma. Xkoòn ki'ya‑nò nga kis'iìn ngats'iì kjo̱xkón ko̱ kjoa̱ ts'e̱ seña xi tseé nga'ñó tjín‑la̱.
22 Varões israelitas, escutai estas palavras: A Jesus Nazareno, varão aprovado por Deus entre vós com maravilhas, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;
23 Koni s'ín tjíndaà‑la̱ Nainá nga ti̱sa̱ tàts'en‑la̱ kjoa̱, jñò, kindobà'ñó xi̱ta̱ jè nga kinìk'eèn nga kinìnga̱tsja xi̱ta̱ xi mìkiì beèxkón kjo̱tíxoma nga tsakat'aà krò.
23 a este que vos foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, tomando-o vós, o crucificastes e matastes pelas mãos de injustos;
24 Ta̱nga Nainá kisìkjaáya‑la̱; kisìkíjnandei̱í kjoa̱ ts'e̱ kjo̱'in xi tjín‑la̱ kjoa̱biyaà nga mìkiì ko̱ma nga ya̱ si̱jna'ñó i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱biyaà.
24 ao qual Deus ressuscitou, soltas as ânsias da morte, pois não era possível que fosse retido por ela.
25 Jè xi̱ta̱xá ítjòn xi David ki'mì, kitsò i̱t'aà ts'e̱ Jesús:
25 Porque dele disse Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja comovido;
26 Koií kjoa̱‑la̱ nga matsja‑la̱ ini̱ma̱‑na̱,
26 por isso, se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; e ainda a minha carne há de repousar em esperança.
27 koií kjoa̱‑la̱ nga mì ya̱ si̱kíjni ini̱ma̱‑na̱ ya̱ i̱'nde‑la̱ mik'en,
27 Pois não deixarás a minha alma no Hades, nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção.
28 Tsakoò‑ná ndi̱yá nga ma kóti̱jnakoan,
28 Fizeste-me conhecidos os caminhos da vida; com a tua face me encherás de júbilo.
29 ’'Ndsè, k'oa̱á xan‑nò xi nguì kjoa̱ kixi̱: xi̱ta̱ jchínga‑ná David, jye kjòtseé k'en, ti̱koa̱ kisìhijiìn‑né. Jè i̱tsjó‑la̱, tíjna skanda na̱chrjein i̱'ndei̱.
29 Varões irmãos, seja-me lícito dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.
30 Ta̱nga jè David, jngoò xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá. Jyeé k'oa̱s'ín tíjiìn‑la̱ koni s'ín kitsjaà‑la̱ tso'ba Nainá nga tje̱ ts'e̱ ki̱tjokàjiìn Cristo nga jè kíjna ngajo‑la̱ koni xi̱ta̱xá ítjòn.
30 Sendo, pois, ele profeta e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que do fruto de seus lombos, segundo a carne, levantaria o Cristo, para o assentar sobre o seu trono,
31 Jè David, k'oa̱á s'ín kiìchja̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo koni tsà jye kijtseè nga jye jaáya‑la̱. Kitsò: “Mìkiì ya̱ kisijna ini̱ma̱‑la̱ ya̱ i̱'nde‑la̱ mik'en, ti̱koa̱á mìkiì i'ndo yijo‑la̱.”
31 nesta previsão, disse da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no Hades, nem a sua carne viu a corrupção.
32 Nainá, jyeé kisìkjaáya‑la̱ Jesús. Ngats'iì kjoa̱ xi komà, k'oa̱á s'ín bèno̱jmí‑nòje̱n nga xkoòn ki'ya‑naje̱n.
32 Deus ressuscitou a este Jesus, do que todos nós somos testemunhas.
33 Nainá jeya kisìkíjnat'aà chrja kixi̱‑la̱; kitjoé‑la̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ koni s'ín kitsjaà tso'ba Nainá. Jè Jesús kisìka'bísòn ìjngoò k'a Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱. Koií kjoa̱‑la̱ nga k'oa̱s'ín titsa̱'yaà ko̱ titsa̱na'yà.
33 De sorte que, exaltado pela destra de Deus e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.
34 Jè David, mìtsà ngajmiì kiì mijìn; ta̱nga k'oa̱á kitsò:
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio diz: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 skanda k'e̱ nga sìkítsa̱jnanguia kondra̱‑lè ñánda nchasòn ndso̱koiì.”
35 até que ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
36 ’Jñò xi xi̱ta̱ na̱xa̱ndá Israel tsa̱jòn, ndaà jcha̱a yije nga 'ñó kixi̱ tjín kjoa̱ nga jè Jesús xi jñò tsakat'aà krò, Nainá, k'oa̱á s'ín kisìkíjna nga jè‑né xi Na̱'èn‑ná, ko̱ ti̱jè‑ne xi Cristo [xi̱ta̱ xi xó kisìkasén‑ne Nainá].
36 Saiba, pois, com certeza, toda a casa de Israel que a esse Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 K'e̱ nga kiì'nchré 'én xi o̱kitsò jñà xi̱ta̱ xi ya̱ títsa̱jna, kisìkájno i̱jiìn ini̱ma̱‑la̱; k'e̱é kiskònangui‑la̱ Pedro ko̱ xi̱ta̱ xíkjín xi i'nga xi ti̱koa̱ xó tsibíxáya‑la̱ Jesús. Kitsò‑la̱:
37 Ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, varões irmãos?
38 Pedro kitsò‑la̱:
38 E disse-lhes Pedro: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo para perdão dos pecados, e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Koni s'ín kitsjaà tso'ba Nainá, 'én xi tsibíjna tsa̱jòn‑nò; ti̱koa̱á ts'e̱é i̱xti‑nò, ko̱ ngats'iì xi̱ta̱ xi kjiìn títsa̱jna, nga yije xi jè sobà Nainá xó ki̱chja̱‑la̱.
39 Porque a promessa vos diz respeito a vós, a vossos filhos e a todos os que estão longe: a tantos quantos Deus, nosso Senhor, chamar.
40 Pedro, kjìn 'én kiìchja̱jiìn‑sa̱‑la̱. 'Ñó kiìchja̱ko̱. Kitsò‑la̱:
40 E com muitas outras palavras isto testificava e os exortava, dizendo: Salvai-vos desta geração perversa.
41 Jñà xi̱ta̱ xi kòkjeiín‑la̱ 'én xi kiìchja̱ Pedro komà bautizar; ma‑la̱ tsà jàn jmiì xi̱ta̱ xi jahas'en‑t'aà na̱chrjein jè.
41 De sorte que foram batizados os que de bom grado receberam a sua palavra; e, naquele dia, agregaram-se quase três mil almas.
42 Kóho̱tjín, kixi̱í chinchako̱ 'én xi kiì'nchré koni s'ín tsakóya‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús, ti̱koa̱ kjit'aà na̱chrjein maxkóya nga kjèn‑ko̱ xíkjín ti̱koa̱ chja̱t'aà‑la̱ Nainá.
42 E perseveravam na doutrina dos apóstolos, e na comunhão, e no partir do pão, e nas orações.
43 Ngats'iì xi̱ta̱ xi ya̱ títsa̱jna tà kitsakjòn‑né k'e̱ nga kijtseè ngats'iì kjo̱ndaà ko̱ kjo̱xkón xi kis'iìn jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús.
43 Em cada alma havia temor, e muitas maravilhas e sinais se faziam pelos apóstolos.
44 Jñà xi̱ta̱ xi jye kòkjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo bìtsa̱jnajtín‑né kóho̱tjín; síxkoa̱ya yije mé tsojmì xi tjín‑la̱.
44 Todos os que criam estavam juntos e tinham tudo em comum.
45 Otíjna nangui‑la̱ ko̱ tsojmì xi tjín‑la̱, i̱kjoàn síjòya to̱n‑la̱ koni s'ín mochjeén‑la̱ nga jngoò ìjngoò.
45 Vendiam suas propriedades e fazendas e repartiam com todos, segundo cada um tinha necessidade.
46 Na̱chrjein inchijòn bixoña ya̱ ndi̱tsin i̱ngo̱ ítjòn, ko̱ ya̱ ni'ya‑la̱ xíkjín nga kjèn‑kjoò nga tjín‑la̱ kjo̱tsja ko̱ indaàjiìn tjín ini̱ma̱‑la̱.
46 E, perseverando unânimes todos os dias no templo e partindo o pão em casa, comiam juntos com alegria e singeleza de coração,
47 Jeya kisìkíjna Nainá; jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá tsjakeè komà xi̱ta̱‑la̱ Cristo; jè Nainá, na̱chrjein inchijòn kisìkas'en‑t'aà‑ìsa na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo jñà xi̱ta̱ xi jè mejèn‑la̱ nga ki̱tjokàjiìn kjo̱'in.
47 louvando a Deus e caindo na graça de todo o povo. E todos os dias acrescentava o Senhor à igreja aqueles que se haviam de salvar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.