Atos 2

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 K'e̱ nga ijchò na̱chrjein‑la̱ s'eí Pentecostés, ngats'iì xi̱ta̱ xi mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo ta̱ jngoò jtín títsa̱jna.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Tà ni̱to̱ón kina'yà jngoò‑la̱ xi 'ñó one, koni jngoò tjo̱ xi 'ñó tí'ba xi ngajmiì inchrobà‑ne. Kina'yà‑la̱ kóho̱kji i'nga ni'ya ñánda títsa̱jna jñà xi̱ta̱.
2 De repente veio do céu um ruído, como que de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Tsatsejèn‑la̱ ni̱je̱n xi koni kjoàn ni'ín kjoàn; kjòxkoa̱ya íjngó íjngó kisijnasòn‑la̱ jñà xi̱ta̱.
3 E lhes apareceram umas línguas como que de fogo, que se distribuíam, e sobre cada um deles pousou uma.
4 Ngats'iì xi̱ta̱, jngoò k'a ndaà kis'ejiìn ini̱ma̱‑la̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá; i̱kjoàn tsibíts'ia̱ nga kiìchja̱ 'én‑la̱ xi̱ta̱ xi kj'ei̱í na̱xa̱ndá koni s'ín kitsjaà‑la̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá nga ki̱chja̱.
4 E todos ficaram cheios do Espírito Santo, e começaram a falar noutras línguas, conforme o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Na̱chrjein koi, kjìn xi̱ta̱ judío títsa̱jna [xi ijchò s'eí] ya̱ na̱xa̱ndá Jerusalén xi beèxkón Nainá xi inchrobà‑ne ñánda nga xìn na̱xa̱ndá nga tíjtsa i̱sò'nde.
5 Habitavam então em Jerusalém judeus, homens piedosos, de todas as nações que há debaixo do céu.
6 Jñà xi̱ta̱ xi ya̱ títsa̱jna xi ijchò s'eí ya̱ na̱xa̱ndá Jerusalén, ngats'iì kjòxkóya k'e̱ nga kiì'nchré‑la̱ xi jane. Ti̱koa̱á tà kjòxkón‑la̱ k'e̱ nga kiì'nchré‑la̱ xi̱ta̱‑la̱ Cristo nga ma‑la̱ chja̱ nga jngoò ìjngoò sko̱ya 'én‑la̱ xi̱ta̱ xi xìn na̱xa̱ndá‑la̱ xi ya̱ títsa̱jna.
6 Ouvindo-se, pois, aquele ruído, ajuntou-se a multidão; e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Tà k'oa̱á komà‑la̱, ti̱koa̱á tà kjòxkón‑la̱, kitsò‑la̱ xíkjín:
7 E todos pasmavam e se admiravam, dizendo uns aos outros: Pois quê! não são galileus todos esses que estão falando?
8 ¿Kós'ín ma‑ne nga na'yá‑lá 'én‑ná xi nokjoá nga xìn na̱xa̱ndá‑ná nga ìjngoò jngoá?
8 Como é, pois, que os ouvimos falar cada um na própria língua em que nascemos?
9 Ngats'iaá xi i̱ titsa̱jnaá, tjín xi̱ta̱ Partia, xi̱ta̱ Media, xi̱ta̱ Elam, xi̱ta̱ Mesopotamia, xi̱ta̱ Judea, xi̱ta̱ Capadocia, xi̱ta̱ Ponto, xi̱ta̱ Asia,
9 Nós, partos, medos, e elamitas; e os que habitamos a Mesopotâmia, a Judéia e a Capadócia, o Ponto e a Ásia,
10 xi̱ta̱ Frigia, xi̱ta̱ Panfilia, xi̱ta̱ Egipto, xi̱ta̱ Libia xi ya̱ chrañàt'aà‑la̱ Cirene. Ti̱koa̱ tjín xi̱ta̱ Roma xi i̱ títsa̱jna Jerusalén. Tjín xi nguì xi̱ta̱ judío. Ti̱koa̱á tjín xi tà jahatjìya‑la̱ nga xi̱ta̱ judío komà.
10 a Frígia e a Panfília, o Egito e as partes da Líbia próximas a Cirene, e forasteiros romanos, tanto judeus como prosélitos,
11 Ti̱koa̱á tjín xi inchrobà‑ne Creta ko̱ Arabia. ¡Ngats'iaá na'yà‑lá nga jngoò ìjngoò sko̱ya 'én‑ná koni s'ín béno̱jmí‑ná kjo̱xkón xi s'ín Nainá!
11 cretenses e árabes-ouvímo-los em nossas línguas, falar das grandezas de Deus.
12 Ngats'iì xi̱ta̱ tà kisinchaàxkón‑né, mì ti̱ kiì machi̱ya‑la̱, kitsò‑la̱ xíkjín:
12 E todos pasmavam e estavam perplexos, dizendo uns aos outros: Que quer dizer isto?
13 Tjín i'nga xi̱ta̱ xi tà tsijnòkeè‑né, kitsò:
13 E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.
14 K'e̱é tsasíjna kixi̱ Pedro ko̱ xi̱ta̱ xi tejngoò ma‑ne; 'ñó kiìchja̱jiìn‑la̱ xi̱ta̱, kitsò:
14 Então Pedro, pondo-se em pé com os onze, levantou a voz e disse-lhes: Varões judeus e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.
15 Jñò bixón‑nò: “Ch'i̱í xi̱ta̱ koi.” ¿Kós'ín ko̱ma‑ne nga ko̱ch'i̱ nga sa̱á ijchò xi ñijaàn nga ta̱jñòya?
15 Pois estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto que é apenas a terceira hora do dia.
16 Koií tíbitasòn 'én xi kiìchja̱ Joel, xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá.
16 Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:
17 K'oa̱á tsò Nainá:
17 E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne; e os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, os vossos mancebos terão visões, os vossos anciãos terão sonhos;
18 O̱kixi̱‑né na̱chrjein koi,
18 e sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e eles profetizarão.
19 Ján ngajmiì kjìn kjo̱xkón jcha̱‑la̱,
19 E mostrarei prodígios em cima no céu; e sinais embaixo na terra, sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 Jè ts'oí, ko̱jñò‑né,
20 O sol se converterá em trevas, e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Ta̱nga ngats'iì xi̱ta̱ xi ki̱chja̱t'aà‑la̱ Nainá,
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 ’Ti̱ná'ya xi xi̱ta̱ Israel 'mì‑nò 'én xi k'oa̱ xán‑nò: Jñò, ndaà tíjiìn‑nò, Nainá tsakó nga Jesús xi Nazaret ts'e̱, tjín‑la̱ kjo̱tíxoma. Xkoòn ki'ya‑nò nga kis'iìn ngats'iì kjo̱xkón ko̱ kjoa̱ ts'e̱ seña xi tseé nga'ñó tjín‑la̱.
22 Varões israelitas, escutai estas palavras: A Jesus, o nazareno, varão aprovado por Deus entre vós com milagres, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;
23 Koni s'ín tjíndaà‑la̱ Nainá nga ti̱sa̱ tàts'en‑la̱ kjoa̱, jñò, kindobà'ñó xi̱ta̱ jè nga kinìk'eèn nga kinìnga̱tsja xi̱ta̱ xi mìkiì beèxkón kjo̱tíxoma nga tsakat'aà krò.
23 a este, que foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, vós matastes, crucificando-o pelas mãos de iníquos;
24 Ta̱nga Nainá kisìkjaáya‑la̱; kisìkíjnandei̱í kjoa̱ ts'e̱ kjo̱'in xi tjín‑la̱ kjoa̱biyaà nga mìkiì ko̱ma nga ya̱ si̱jna'ñó i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱biyaà.
24 ao qual Deus ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, pois não era possível que fosse retido por ela.
25 Jè xi̱ta̱xá ítjòn xi David ki'mì, kitsò i̱t'aà ts'e̱ Jesús:
25 Porque dele fala Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja abalado;
26 Koií kjoa̱‑la̱ nga matsja‑la̱ ini̱ma̱‑na̱,
26 por isso se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; e além disso a minha carne há de repousar em esperança;
27 koií kjoa̱‑la̱ nga mì ya̱ si̱kíjni ini̱ma̱‑na̱ ya̱ i̱'nde‑la̱ mik'en,
27 pois não deixarás a minha alma no inferno, nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção;
28 Tsakoò‑ná ndi̱yá nga ma kóti̱jnakoan,
28 fizeste-me conhecer os caminhos da vida; encher-me-ás de alegria na tua presença.
29 ’'Ndsè, k'oa̱á xan‑nò xi nguì kjoa̱ kixi̱: xi̱ta̱ jchínga‑ná David, jye kjòtseé k'en, ti̱koa̱ kisìhijiìn‑né. Jè i̱tsjó‑la̱, tíjna skanda na̱chrjein i̱'ndei̱.
29 Irmãos, seja-me permitido dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi, que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.
30 Ta̱nga jè David, jngoò xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá. Jyeé k'oa̱s'ín tíjiìn‑la̱ koni s'ín kitsjaà‑la̱ tso'ba Nainá nga tje̱ ts'e̱ ki̱tjokàjiìn Cristo nga jè kíjna ngajo‑la̱ koni xi̱ta̱xá ítjòn.
30 Sendo, pois, ele profeta, e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que faria sentar sobre o seu trono um dos seus descendentes,
31 Jè David, k'oa̱á s'ín kiìchja̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo koni tsà jye kijtseè nga jye jaáya‑la̱. Kitsò: “Mìkiì ya̱ kisijna ini̱ma̱‑la̱ ya̱ i̱'nde‑la̱ mik'en, ti̱koa̱á mìkiì i'ndo yijo‑la̱.”
31 prevendo isto, Davi falou da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no inferno, nem a sua carne viu a corrupção.
32 Nainá, jyeé kisìkjaáya‑la̱ Jesús. Ngats'iì kjoa̱ xi komà, k'oa̱á s'ín bèno̱jmí‑nòje̱n nga xkoòn ki'ya‑naje̱n.
32 Ora, a este Jesus, Deus ressuscitou, do que todos nós somos testemunhas.
33 Nainá jeya kisìkíjnat'aà chrja kixi̱‑la̱; kitjoé‑la̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ koni s'ín kitsjaà tso'ba Nainá. Jè Jesús kisìka'bísòn ìjngoò k'a Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱. Koií kjoa̱‑la̱ nga k'oa̱s'ín titsa̱'yaà ko̱ titsa̱na'yà.
33 De sorte que, exaltado pela destra de Deus, e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.
34 Jè David, mìtsà ngajmiì kiì mijìn; ta̱nga k'oa̱á kitsò:
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio declara: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 skanda k'e̱ nga sìkítsa̱jnanguia kondra̱‑lè ñánda nchasòn ndso̱koiì.”
35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
36 ’Jñò xi xi̱ta̱ na̱xa̱ndá Israel tsa̱jòn, ndaà jcha̱a yije nga 'ñó kixi̱ tjín kjoa̱ nga jè Jesús xi jñò tsakat'aà krò, Nainá, k'oa̱á s'ín kisìkíjna nga jè‑né xi Na̱'èn‑ná, ko̱ ti̱jè‑ne xi Cristo [xi̱ta̱ xi xó kisìkasén‑ne Nainá].
36 Saiba pois com certeza toda a casa de Israel que a esse mesmo Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 K'e̱ nga kiì'nchré 'én xi o̱kitsò jñà xi̱ta̱ xi ya̱ títsa̱jna, kisìkájno i̱jiìn ini̱ma̱‑la̱; k'e̱é kiskònangui‑la̱ Pedro ko̱ xi̱ta̱ xíkjín xi i'nga xi ti̱koa̱ xó tsibíxáya‑la̱ Jesús. Kitsò‑la̱:
37 E, ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração, e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, irmãos?
38 Pedro kitsò‑la̱:
38 Pedro então lhes respondeu: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo, para remissão de vossos pecados; e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Koni s'ín kitsjaà tso'ba Nainá, 'én xi tsibíjna tsa̱jòn‑nò; ti̱koa̱á ts'e̱é i̱xti‑nò, ko̱ ngats'iì xi̱ta̱ xi kjiìn títsa̱jna, nga yije xi jè sobà Nainá xó ki̱chja̱‑la̱.
39 Porque a promessa vos pertence a vós, a vossos filhos, e a todos os que estão longe: a quantos o Senhor nosso Deus chamar.
40 Pedro, kjìn 'én kiìchja̱jiìn‑sa̱‑la̱. 'Ñó kiìchja̱ko̱. Kitsò‑la̱:
40 E com muitas outras palavras dava testemunho, e os exortava, dizendo: salvai-vos desta geração perversa.
41 Jñà xi̱ta̱ xi kòkjeiín‑la̱ 'én xi kiìchja̱ Pedro komà bautizar; ma‑la̱ tsà jàn jmiì xi̱ta̱ xi jahas'en‑t'aà na̱chrjein jè.
41 De sorte que foram batizados os que receberam a sua palavra; e naquele dia agregaram-se quase três mil almas;
42 Kóho̱tjín, kixi̱í chinchako̱ 'én xi kiì'nchré koni s'ín tsakóya‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús, ti̱koa̱ kjit'aà na̱chrjein maxkóya nga kjèn‑ko̱ xíkjín ti̱koa̱ chja̱t'aà‑la̱ Nainá.
42 e perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Ngats'iì xi̱ta̱ xi ya̱ títsa̱jna tà kitsakjòn‑né k'e̱ nga kijtseè ngats'iì kjo̱ndaà ko̱ kjo̱xkón xi kis'iìn jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús.
43 Em cada alma havia temor, e muitos prodígios e sinais eram feitos pelos apóstolos.
44 Jñà xi̱ta̱ xi jye kòkjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo bìtsa̱jnajtín‑né kóho̱tjín; síxkoa̱ya yije mé tsojmì xi tjín‑la̱.
44 Todos os que criam estavam unidos e tinham tudo em comum.
45 Otíjna nangui‑la̱ ko̱ tsojmì xi tjín‑la̱, i̱kjoàn síjòya to̱n‑la̱ koni s'ín mochjeén‑la̱ nga jngoò ìjngoò.
45 E vendiam suas propriedades e bens e os repartiam por todos, segundo a necessidade de cada um.
46 Na̱chrjein inchijòn bixoña ya̱ ndi̱tsin i̱ngo̱ ítjòn, ko̱ ya̱ ni'ya‑la̱ xíkjín nga kjèn‑kjoò nga tjín‑la̱ kjo̱tsja ko̱ indaàjiìn tjín ini̱ma̱‑la̱.
46 E, perseverando unânimes todos os dias no templo, e partindo o pão em casa, comiam com alegria e singeleza de coração,
47 Jeya kisìkíjna Nainá; jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá tsjakeè komà xi̱ta̱‑la̱ Cristo; jè Nainá, na̱chrjein inchijòn kisìkas'en‑t'aà‑ìsa na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo jñà xi̱ta̱ xi jè mejèn‑la̱ nga ki̱tjokàjiìn kjo̱'in.
47 louvando a Deus, e caindo na graça de todo o povo. E cada dia acrescentava-lhes o Senhor os que iam sendo salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.