Atos 26

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jè Agripa kitsò‑la̱ Pablo:
1 Então Agripa disse a Paulo: “Você pode falar em sua defesa”. Paulo fez um sinal com a mão e começou sua defesa:
2 ―Ngaji̱ Agripa, matsjaá‑na nga ma kichjàko̱‑lè mé‑ne nga kósi̱koa̱a yijo‑na̱ ngats'iì kjoa̱ xi kondra̱ ts'a̱n tsját'in‑na 'én xi̱ta̱ judío.
2 “Rei Agripa, considero-me feliz de ter hoje a oportunidade de lhe apresentar minha defesa contra todas as acusações feitas pelos líderes judeus,
3 Be‑ná nga ji̱ Agripa, tíjiìn yijeé‑lè ngats'iì kjo̱tíxoma xi tjín‑la̱ xi̱ta̱ judío ko̱ kjoa̱ xi joóya‑ne. K'oa̱á ma‑ne sìjét'aà‑lè, tjín‑lè kjo̱ndaà, tse t'i̱in takoìn, ndaà ti̱ná'ya‑ná.
3 pois sei que conhece bem todos os costumes e controvérsias dos judeus. Portanto, peço que me ouça com paciência.
4 ’Ngats'iì xi̱ta̱ judío tíjiìn‑la̱ kós'ín kisìjchá yijo‑na̱ ján nangui‑na̱ ko̱ Jerusalén tje̱n‑ne nga sa̱ ti kjia skanda na̱chrjein i̱'ndei̱.
4 “Como os líderes judeus sabem muito bem, recebi educação judaica completa desde a infância entre meu povo e depois em Jerusalém.
5 Jñà xi̱ta̱ koi, tsà mejèn‑la̱ ko̱maá ke̱èno̱jmí‑lè. Ndaà tíjiìn‑la̱ nga 'a̱n, nguì xi̱ta̱ fariseo‑ná; nga̱ jñà xi̱ta̱ fariseo xi ìsa̱ 'ñó bínè‑la̱ yijo‑la̱ nga beèxkón kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá mì k'oa̱á‑ne koni jñà xi̱ta̱ judío xi i'nga.
5 Também sabem, e talvez estejam dispostos a confirmar, que vivi como fariseu, a seita mais rígida de nossa religião.
6 'A̱n mokjeiín‑na nga ki̱tasòn kjoa̱ xi tìkoña‑la̱ koni s'ín jye kitsjaà‑la̱ tso'ba Nainá jñà xi̱ta̱ jchínga kjiìn‑ná. Koií kjoa̱‑la̱ nga i̱ tìjna̱a.
6 Agora estou sendo julgado por causa de minha esperança no cumprimento da promessa feita por Deus a nossos antepassados.
7 Nga tejò tje̱‑la̱ na̱xa̱ndá Israel, ko̱ na̱chrjein ko̱ ni̱tje̱n, jeya nchisíkíjna Nainá nga nchikoñaá‑la̱ nga ki̱tasòn kjoa̱ koi. K'oa̱á xan‑lè ngaji̱ Agripa, nga ti̱koií‑ne kjo̱ndaà xi 'a̱n tìkoña‑la̱; k'oa̱á ma‑ne nga óngui‑na jñà xi̱ta̱ judío.
7 De fato, é por isso que as doze tribos de Israel adoram a Deus fervorosamente, dia e noite, e compartilham da mesma esperança que eu. E, no entanto, ó rei, acusam-me por causa dessa esperança!
8 ¿Jñò, mé‑ne nga mìkiì mokjeiín‑nò nga Nainá si̱ìkjaáya‑la̱ xi̱ta̱ xi jye k'en?
8 Por que lhes parece tão incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 ’'A̱n, nga sa̱ kjòtseé, k'oa̱á s'ín kisìkítsjeèn nga mochjeén‑né nga kondra̱ kjítji̱ngui‑la̱ Jesús xi Nazaret i̱'nde‑la̱.
9 “Eu costumava pensar que era minha obrigação empenhar-me em me opor ao nome de Jesus, o nazareno.
10 K'oa̱á kis'iaàn ján Jerusalén. Jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì kitsjaà‑na o̱kixi̱ nga kjìn xi̱ta̱ tsjeè‑la̱ Nainá kiskinìs'en nda̱yá. K'e̱ nga kinìk'en xi̱ta̱ koi, 'a̱n ti̱koa̱á kjòjngoò takoàn.
10 Foi exatamente o que fiz em Jerusalém. Com autorização dos principais sacerdotes, fui responsável pela prisão de muitos dentre o povo santo. E eu votava contra eles quando eram condenados à morte.
11 Nga xki̱ xi ján ni'ya i̱ngo̱ sinagoga, kjìn k'a kitsjaà‑la̱ kjo̱'in nga mejèn‑na nga kàtíchja̱jno‑la̱ Cristo. 'Ñó kisìjtikeè, skanda kiìtji̱ngui kondra̱‑la̱ ñánda xìn na̱xa̱ndá xi tjín i̱sò'nde.
11 Muitas vezes providenciei que fossem castigados nas sinagogas, a fim de obrigá-los a blasfemar. Eu me opunha a eles com tanta violência que os perseguia até em cidades estrangeiras.
12 ’Koi xá kiì‑na ján na̱xa̱ndá Damasco nga 'a̱n tsatíxá‑na jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì, ti̱koa̱ kitsjaà‑na o̱kixi̱.
12 “Certo dia, numa dessas missões, dirigia-me a Damasco, autorizado e incumbido pelos principais sacerdotes.
13 Ngaji̱, xi xi̱ta̱xá ítjòn tijni, k'e̱ nga ijchò nchisen, kìjtseè ya̱ i̱ya ndi̱yá, jngoò ni'ín xi ngajmiì inchrobà‑ne xi ìsa̱ 'ñó ote tsejèn mì k'oa̱á‑ne koni ts'e̱ ts'oí. Nguì kisìhiseèn‑né nga jngoò itjandiì‑na ko̱ ts'e̱ xi̱ta̱ xi tji̱koa̱.
13 Por volta do meio-dia, ó rei, ainda a caminho, uma luz do céu, mais intensa que o sol, brilhou sobre mim e meus companheiros.
14 Chixòt'aà‑je̱n nangui, i̱kjoàn ki'nchrè jngoaà 'én hebreo xi kiìchja̱jiìn i̱sén‑na; kitsò: “Saulo, Saulo, ¿mé‑ne 'a̱n tì'mìtji̱ngui kondra̱‑ná? Ti̱ji̱í tìyatoòn‑ne yijo‑lè, k'oa̱á ngaya‑la̱ koni tsà nchra̱ja̱ tsjón‑la̱ jè yá xi bínès'en‑la̱ nei‑la̱.”
14 Todos nós caímos no chão, e eu ouvi uma voz que me dizia em aramaico: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue? Não adianta lutar contra minha vontade’.
15 'A̱n kixan‑la̱: “¿Yá‑né ngaji̱ Na̱'èn?” Jè kitsò‑na: “'A̱n‑ná xi 'mì‑na Jesús xi tì'mìtji̱ngui kondra̱‑ná.
15 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E o Senhor respondeu: ‘Sou Jesus, a quem você persegue.
16 Ti̱sítji̱in; ti̱si̱jna kixi̱i; koií xá kàyaxkon‑ná nga 'a̱n si̱xá‑ná; ji̱í k'oi̱i 'én, jè kjoa̱ xi kà'yi ko̱ kjoa̱ xi i̱skan 'a̱n kokoò sobà‑lè.
16 Agora levante-se, pois eu apareci para nomeá-lo meu servo e minha testemunha. Conte o que viu e o que eu lhe mostrarei no futuro.
17 'A̱án sìkinda̱‑lè i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑lè ko̱ ts'e̱ xi mìtsà xi̱ta̱ judío. Ya̱á sìkasén‑lè
17 E eu o livrarei tanto de seu povo como dos gentios. Sim, eu o envio aos gentios
18 nga chíx'a̱ngui xko̱n nga mì ta̱ tsjaà ya̱ ki̱nchimaya ndi̱yá jñò; ndi̱yá iseèn ki̱nchimaya. Kàtinchat'aàxìn‑la̱ nga'ñó‑la̱ xi̱ta̱ nei̱í; Nainá kàtjìt'aà‑la̱. K'e̱ nga ko̱kjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'a̱n, jcha̱t'aà‑la̱ jé‑la̱, ti̱koa̱ s'e̱‑la̱ kjo̱tjò xi tjoé‑la̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Nainá xi xó kitjaàjiìn‑ne.”
18 para abrir os olhos deles a fim de que se voltem das trevas para a luz, e do poder de Satanás para Deus. Então receberão o perdão dos pecados e a herança entre o povo de Deus, separado pela fé em mim’.
19 ’Ngaji̱ Agripa xi xi̱ta̱xá ítjòn tijni, 'a̱n mìkiì kisìtájaàjñaà ini̱ma̱‑na̱ jè kjoa̱ xi kìjtseè ko̱ xi ki'nchrè xi ngajmiì inchrobà‑ne.
19 “Portanto, rei Agripa, obedeci à visão celestial.
20 Ta sa̱á, tsibeno̱jmí ítjòn‑la̱ jñà xi̱ta̱ Damasco, i̱kjoàn tsibeno̱jmí‑la̱ xi̱ta̱ Jerusalén, ti̱koa̱ tsibeno̱jmí‑la̱ kóho̱kji nangui Judea, ko̱ jñà xi mìtsà xi̱ta̱ judío. K'oa̱á s'ín tsibeno̱jmí‑la̱ nga kàtasíkájno jé‑la̱ nga mì ti̱ jé ko̱hótsji‑ne. Nainá kàtjít'aà‑la̱; ndaà kàtas'ín mé‑ne nga jcha̱‑la̱ nga jye jahatjìya‑la̱ kjo̱hítsjeèn‑la̱.
20 Anunciei a mensagem primeiro em Damasco, depois em Jerusalém e em toda a Judeia, e também aos gentios, dizendo que todos devem arrepender-se, voltar-se para Deus e mostrar, por meio de suas boas obras, que mudaram de rumo.
21 Koií kjoa̱‑la̱, jñà xi̱ta̱ judío, kitsobà'ñó‑na ya̱ ndi̱tsin i̱ngo̱; mejèn‑la̱ nga si̱ìk'en‑na.
21 Alguns judeus me prenderam no templo por anunciar essa mensagem e tentaram me matar.
22 Ta̱nga Nainá tsasìko̱‑na; tákó k'oa̱á tìs'iaàn skanda i̱'ndei̱; k'oa̱á s'ín tìbeno̱jmí yije‑la̱ ni̱ta̱ yá xi̱ta̱‑ne. Mìtsà kj'ei̱í 'én okoòya; koi 'én beno̱jmiá xi tsakóya Moisés ko̱ xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá, kjoa̱ xi ko̱ma nga tífì ìsa̱ na̱chrjein.
22 Mas Deus tem me protegido até este momento, para que eu dê testemunho a todos, dos mais simples até os mais importantes. Não ensino nada além daquilo que os profetas e Moisés disseram que haveria de acontecer,
23 K'oa̱á s'ín tsakóya xi̱ta̱ koi, nga jè Cristo [xi xó kisìkasén‑ne Nainá] tjínè‑la̱ nga k'en, ta̱nga jè jaáya ítjòn‑la̱ mé‑ne nga ke̱èno̱jmí‑la̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ ko̱ xi mìtsà xi̱ta̱ judío kós'ín ko̱hiseèn‑jiìn ini̱ma̱‑la̱ nga ko̱ma ki̱tjokàjiìn kjoa̱jñò.
23 que o Cristo sofreria e seria o primeiro a ressuscitar dos mortos e, desse modo, anunciaria a luz de Deus tanto aos judeus como aos gentios”.
24 Jè Festo, k'e̱ nga kiì'nchré 'én‑la̱ Pablo nga tíhosìko̱ yijo‑la̱, 'ñó kiìchja̱ kitsò:
24 De repente, Festo gritou: “Paulo, você está louco! O excesso de estudo o fez perder o juízo!”.
25 Ta̱nga jè Pablo kitsò:
25 Mas Paulo respondeu: “Não estou louco, excelentíssimo Festo. Digo a mais sensata verdade,
26 Jè Agripa xi xi̱ta̱xá ítjòn tíjna, tíjiìn yijeé‑la̱ kjoa̱ koi; k'oa̱á ma‑ne ma'ñó takoàn nga nguixko̱n jè tìchjà 'én koi; 'a̱n, k'oa̱á s'ín makixi̱ya‑na nga jè, ti̱koa̱á 'ñó ndaà tíjiìn‑la̱ kjoa̱ koi; nga mìtsà tjí'ma koni s'ín komà.
26 e o rei Agripa sabe dessas coisas. Expresso-me com ousadia porque tenho certeza de que esses acontecimentos são todos de conhecimento dele, pois não se passaram em algum canto escondido.
27 Ngaji̱ Agripa xi xi̱ta̱xá tijni, ¿a mokjeiín‑lè koni s'ín kitsò jñà xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá? 'A̱n, be‑ná nga mokjeiín‑lè.
27 Rei Agripa, o senhor crê nos profetas? Eu sei que sim”.
28 Jè Agripa kitsò‑la̱ Pablo:
28 Então Agripa o interrompeu: “Você acredita que pode me convencer a tornar-me cristão em tão pouco tempo?”.
29 Pablo kitsò:
29 Paulo respondeu: “Em pouco ou em muito tempo, peço a Deus que tanto o senhor como os demais aqui presentes se tornem como eu, exceto por estas correntes”.
30 K'e̱é tsasítje̱n Agripa ko̱ Festo ko̱ Berenice, ngats'iì xi̱ta̱ xi ya̱ títsa̱jna.
30 Então o rei, o governador, Berenice e todos os outros se levantaram e se retiraram.
31 Xìn kiì nga tsajoóya‑ne kjoa̱ koi. Kitsò‑la̱ xíkjín:
31 Enquanto saíam, conversavam entre si e concordaram: “Esse homem não fez nada que mereça morte ou prisão”.
32 Agripa kitsò‑la̱ jè Festo:
32 E Agripa disse a Festo: “Ele poderia ser posto em liberdade se não tivesse apelado a César”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.