Atos 26
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ARA
1 Jè Agripa kitsò‑la̱ Pablo:
1 A seguir, Agripa, dirigindo-se a Paulo, disse: É permitido que uses da palavra em tua defesa. Então, Paulo, estendendo a mão, passou a defender-se nestes termos:
2 ―Ngaji̱ Agripa, matsjaá‑na nga ma kichjàko̱‑lè mé‑ne nga kósi̱koa̱a yijo‑na̱ ngats'iì kjoa̱ xi kondra̱ ts'a̱n tsját'in‑na 'én xi̱ta̱ judío.
2 Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, pelo privilégio de, hoje, na tua presença, poder produzir a minha defesa de todas as acusações feitas contra mim pelos judeus;
3 Be‑ná nga ji̱ Agripa, tíjiìn yijeé‑lè ngats'iì kjo̱tíxoma xi tjín‑la̱ xi̱ta̱ judío ko̱ kjoa̱ xi joóya‑ne. K'oa̱á ma‑ne sìjét'aà‑lè, tjín‑lè kjo̱ndaà, tse t'i̱in takoìn, ndaà ti̱ná'ya‑ná.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; por isso, eu te peço que me ouças com paciência.
4 ’Ngats'iì xi̱ta̱ judío tíjiìn‑la̱ kós'ín kisìjchá yijo‑na̱ ján nangui‑na̱ ko̱ Jerusalén tje̱n‑ne nga sa̱ ti kjia skanda na̱chrjein i̱'ndei̱.
4 Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre o meu povo e em Jerusalém, todos os judeus a conhecem;
5 Jñà xi̱ta̱ koi, tsà mejèn‑la̱ ko̱maá ke̱èno̱jmí‑lè. Ndaà tíjiìn‑la̱ nga 'a̱n, nguì xi̱ta̱ fariseo‑ná; nga̱ jñà xi̱ta̱ fariseo xi ìsa̱ 'ñó bínè‑la̱ yijo‑la̱ nga beèxkón kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá mì k'oa̱á‑ne koni jñà xi̱ta̱ judío xi i'nga.
5 pois, na verdade, eu era conhecido deles desde o princípio, se assim o quiserem testemunhar, porque vivi fariseu conforme a seita mais severa da nossa religião.
6 'A̱n mokjeiín‑na nga ki̱tasòn kjoa̱ xi tìkoña‑la̱ koni s'ín jye kitsjaà‑la̱ tso'ba Nainá jñà xi̱ta̱ jchínga kjiìn‑ná. Koií kjoa̱‑la̱ nga i̱ tìjna̱a.
6 E, agora, estou sendo julgado por causa da esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais,
7 Nga tejò tje̱‑la̱ na̱xa̱ndá Israel, ko̱ na̱chrjein ko̱ ni̱tje̱n, jeya nchisíkíjna Nainá nga nchikoñaá‑la̱ nga ki̱tasòn kjoa̱ koi. K'oa̱á xan‑lè ngaji̱ Agripa, nga ti̱koií‑ne kjo̱ndaà xi 'a̱n tìkoña‑la̱; k'oa̱á ma‑ne nga óngui‑na jñà xi̱ta̱ judío.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente de noite e de dia, almejam alcançar; é no tocante a esta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 ¿Jñò, mé‑ne nga mìkiì mokjeiín‑nò nga Nainá si̱ìkjaáya‑la̱ xi̱ta̱ xi jye k'en?
8 Por que se julga incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 ’'A̱n, nga sa̱ kjòtseé, k'oa̱á s'ín kisìkítsjeèn nga mochjeén‑né nga kondra̱ kjítji̱ngui‑la̱ Jesús xi Nazaret i̱'nde‑la̱.
9 Na verdade, a mim me parecia que muitas coisas devia eu praticar contra o nome de Jesus, o Nazareno;
10 K'oa̱á kis'iaàn ján Jerusalén. Jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì kitsjaà‑na o̱kixi̱ nga kjìn xi̱ta̱ tsjeè‑la̱ Nainá kiskinìs'en nda̱yá. K'e̱ nga kinìk'en xi̱ta̱ koi, 'a̱n ti̱koa̱á kjòjngoò takoàn.
10 e assim procedi em Jerusalém. Havendo eu recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e contra estes dava o meu voto, quando os matavam.
11 Nga xki̱ xi ján ni'ya i̱ngo̱ sinagoga, kjìn k'a kitsjaà‑la̱ kjo̱'in nga mejèn‑na nga kàtíchja̱jno‑la̱ Cristo. 'Ñó kisìjtikeè, skanda kiìtji̱ngui kondra̱‑la̱ ñánda xìn na̱xa̱ndá xi tjín i̱sò'nde.
11 Muitas vezes, os castiguei por todas as sinagogas, obrigando-os até a blasfemar. E, demasiadamente enfurecido contra eles, mesmo por cidades estranhas os perseguia.
12 ’Koi xá kiì‑na ján na̱xa̱ndá Damasco nga 'a̱n tsatíxá‑na jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì, ti̱koa̱ kitsjaà‑na o̱kixi̱.
12 Com estes intuitos, parti para Damasco, levando autorização dos principais sacerdotes e por eles comissionado.
13 Ngaji̱, xi xi̱ta̱xá ítjòn tijni, k'e̱ nga ijchò nchisen, kìjtseè ya̱ i̱ya ndi̱yá, jngoò ni'ín xi ngajmiì inchrobà‑ne xi ìsa̱ 'ñó ote tsejèn mì k'oa̱á‑ne koni ts'e̱ ts'oí. Nguì kisìhiseèn‑né nga jngoò itjandiì‑na ko̱ ts'e̱ xi̱ta̱ xi tji̱koa̱.
13 Ao meio-dia, ó rei, indo eu caminho fora, vi uma luz no céu, mais resplandecente que o sol, que brilhou ao redor de mim e dos que iam comigo.
14 Chixòt'aà‑je̱n nangui, i̱kjoàn ki'nchrè jngoaà 'én hebreo xi kiìchja̱jiìn i̱sén‑na; kitsò: “Saulo, Saulo, ¿mé‑ne 'a̱n tì'mìtji̱ngui kondra̱‑ná? Ti̱ji̱í tìyatoòn‑ne yijo‑lè, k'oa̱á ngaya‑la̱ koni tsà nchra̱ja̱ tsjón‑la̱ jè yá xi bínès'en‑la̱ nei‑la̱.”
14 E, caindo todos nós por terra, ouvi uma voz que me falava em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa é recalcitrares contra os aguilhões.
15 'A̱n kixan‑la̱: “¿Yá‑né ngaji̱ Na̱'èn?” Jè kitsò‑na: “'A̱n‑ná xi 'mì‑na Jesús xi tì'mìtji̱ngui kondra̱‑ná.
15 Então, eu perguntei: Quem és tu, Senhor? Ao que o Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues.
16 Ti̱sítji̱in; ti̱si̱jna kixi̱i; koií xá kàyaxkon‑ná nga 'a̱n si̱xá‑ná; ji̱í k'oi̱i 'én, jè kjoa̱ xi kà'yi ko̱ kjoa̱ xi i̱skan 'a̱n kokoò sobà‑lè.
16 Mas levanta-te e firma-te sobre teus pés, porque por isto te apareci, para te constituir ministro e testemunha, tanto das coisas em que me viste como daquelas pelas quais te aparecerei ainda,
17 'A̱án sìkinda̱‑lè i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑lè ko̱ ts'e̱ xi mìtsà xi̱ta̱ judío. Ya̱á sìkasén‑lè
17 livrando-te do povo e dos gentios, para os quais eu te envio,
18 nga chíx'a̱ngui xko̱n nga mì ta̱ tsjaà ya̱ ki̱nchimaya ndi̱yá jñò; ndi̱yá iseèn ki̱nchimaya. Kàtinchat'aàxìn‑la̱ nga'ñó‑la̱ xi̱ta̱ nei̱í; Nainá kàtjìt'aà‑la̱. K'e̱ nga ko̱kjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'a̱n, jcha̱t'aà‑la̱ jé‑la̱, ti̱koa̱ s'e̱‑la̱ kjo̱tjò xi tjoé‑la̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Nainá xi xó kitjaàjiìn‑ne.”
18 para lhes abrires os olhos e os converteres das trevas para a luz e da potestade de Satanás para Deus, a fim de que recebam eles remissão de pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim.
19 ’Ngaji̱ Agripa xi xi̱ta̱xá ítjòn tijni, 'a̱n mìkiì kisìtájaàjñaà ini̱ma̱‑na̱ jè kjoa̱ xi kìjtseè ko̱ xi ki'nchrè xi ngajmiì inchrobà‑ne.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Ta sa̱á, tsibeno̱jmí ítjòn‑la̱ jñà xi̱ta̱ Damasco, i̱kjoàn tsibeno̱jmí‑la̱ xi̱ta̱ Jerusalén, ti̱koa̱ tsibeno̱jmí‑la̱ kóho̱kji nangui Judea, ko̱ jñà xi mìtsà xi̱ta̱ judío. K'oa̱á s'ín tsibeno̱jmí‑la̱ nga kàtasíkájno jé‑la̱ nga mì ti̱ jé ko̱hótsji‑ne. Nainá kàtjít'aà‑la̱; ndaà kàtas'ín mé‑ne nga jcha̱‑la̱ nga jye jahatjìya‑la̱ kjo̱hítsjeèn‑la̱.
20 mas anunciei primeiramente aos de Damasco e em Jerusalém, por toda a região da Judeia, e aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Koií kjoa̱‑la̱, jñà xi̱ta̱ judío, kitsobà'ñó‑na ya̱ ndi̱tsin i̱ngo̱; mejèn‑la̱ nga si̱ìk'en‑na.
21 Por causa disto, alguns judeus me prenderam, estando eu no templo, e tentaram matar-me.
22 Ta̱nga Nainá tsasìko̱‑na; tákó k'oa̱á tìs'iaàn skanda i̱'ndei̱; k'oa̱á s'ín tìbeno̱jmí yije‑la̱ ni̱ta̱ yá xi̱ta̱‑ne. Mìtsà kj'ei̱í 'én okoòya; koi 'én beno̱jmiá xi tsakóya Moisés ko̱ xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá, kjoa̱ xi ko̱ma nga tífì ìsa̱ na̱chrjein.
22 Mas, alcançando socorro de Deus, permaneço até ao dia de hoje, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, nada dizendo, senão o que os profetas e Moisés disseram haver de acontecer,
23 K'oa̱á s'ín tsakóya xi̱ta̱ koi, nga jè Cristo [xi xó kisìkasén‑ne Nainá] tjínè‑la̱ nga k'en, ta̱nga jè jaáya ítjòn‑la̱ mé‑ne nga ke̱èno̱jmí‑la̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ ko̱ xi mìtsà xi̱ta̱ judío kós'ín ko̱hiseèn‑jiìn ini̱ma̱‑la̱ nga ko̱ma ki̱tjokàjiìn kjoa̱jñò.
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, anunciaria a luz ao povo e aos gentios.
24 Jè Festo, k'e̱ nga kiì'nchré 'én‑la̱ Pablo nga tíhosìko̱ yijo‑la̱, 'ñó kiìchja̱ kitsò:
24 Dizendo ele estas coisas em sua defesa, Festo o interrompeu em alta voz: Estás louco, Paulo! As muitas letras te fazem delirar!
25 Ta̱nga jè Pablo kitsò:
25 Paulo, porém, respondeu: Não estou louco, ó excelentíssimo Festo! Pelo contrário, digo palavras de verdade e de bom senso.
26 Jè Agripa xi xi̱ta̱xá ítjòn tíjna, tíjiìn yijeé‑la̱ kjoa̱ koi; k'oa̱á ma‑ne ma'ñó takoàn nga nguixko̱n jè tìchjà 'én koi; 'a̱n, k'oa̱á s'ín makixi̱ya‑na nga jè, ti̱koa̱á 'ñó ndaà tíjiìn‑la̱ kjoa̱ koi; nga mìtsà tjí'ma koni s'ín komà.
26 Porque tudo isto é do conhecimento do rei, a quem me dirijo com franqueza, pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe é oculta; porquanto nada se passou em algum lugar escondido.
27 Ngaji̱ Agripa xi xi̱ta̱xá tijni, ¿a mokjeiín‑lè koni s'ín kitsò jñà xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá? 'A̱n, be‑ná nga mokjeiín‑lè.
27 Acreditas, ó rei Agripa, nos profetas? Bem sei que acreditas.
28 Jè Agripa kitsò‑la̱ Pablo:
28 Então, Agripa se dirigiu a Paulo e disse: Por pouco me persuades a me fazer cristão.
29 Pablo kitsò:
29 Paulo respondeu: Assim Deus permitisse que, por pouco ou por muito, não apenas tu, ó rei, porém todos os que hoje me ouvem se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 K'e̱é tsasítje̱n Agripa ko̱ Festo ko̱ Berenice, ngats'iì xi̱ta̱ xi ya̱ títsa̱jna.
30 A essa altura, levantou-se o rei, e também o governador, e Berenice, bem como os que estavam assentados com eles;
31 Xìn kiì nga tsajoóya‑ne kjoa̱ koi. Kitsò‑la̱ xíkjín:
31 e, havendo-se retirado, falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada tem feito passível de morte ou de prisão.
32 Agripa kitsò‑la̱ jè Festo:
32 Então, Agripa se dirigiu a Festo e disse: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.