Atos 24
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ARC
1 K'e̱ nga komà 'òn na̱chrjein, ijchò Ananías ya̱ Cesarea xi xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì. Tji̱ko̱ i'nga xi̱ta̱ jchínga xi xá tjín‑la̱ ts'e̱ xi̱ta̱ judío ti̱koa̱ tji̱ko̱ jngoò xi̱ta̱ xi 'mì Tértulo xi chji̱ne̱ xo̱jo̱n ts'e̱ kjo̱tíxoma. Jñà xi̱ta̱ koi kiìkon Félix jè xi xi̱ta̱xá ítjòn tíjna nga kitsjaàt'in 'én xi kondra̱ ts'e̱ Pablo.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote, Ananias, desceu com os anciãos e um certo Tértulo, orador, os quais compareceram perante o governador contra Paulo.
2 K'e̱ nga jye ijchòko̱ Pablo nguixko̱n xi̱ta̱xá, tsibíts'ia̱ Tértulo nga kitsjaàt'in 'én xi kondra̱ ts'e̱ Pablo; kitsò‑la̱ Félix:
2 E, sendo chamado, Tértulo começou a acusá- lo, dizendo:
3 Kjit'aà na̱chrjein, kóho̱kji ñánda titsa̱jna‑je̱n tjoé‑naje̱n kjo̱ndaà tsi̱ji. Ndaà chjí‑lè nga k'oa̱s'ín nìchját'aà‑náje̱n.
3 Visto como, por ti, temos tanta paz, e, por tua prudência, se fazem a este povo muitos e louváveis serviços, sempre e em todo lugar, ó potentíssimo Félix, com todo o agradecimento o queremos reconhecer.
4 Majìn‑naje̱n nga siì s'e̱n‑lèje̱n; tjín‑lè kjo̱ndaà, ti̱ná'ya i̱tsé‑náje̱n.
4 Mas, para que te não detenha muito, rogo-te que, conforme a tua equidade, nos ouças por pouco tempo.
5 K'oa̱á s'ín ki'ya‑je̱n xi̱ta̱ jè nga tíjtsa i̱sò'nde 'ñó ch'o tjín kjoa̱ xi ótsji nga síjòya xi̱ta̱ judío; jè‑né xi xi̱ta̱ ítjòn‑la̱ xi̱ta̱ Nazaret xi síkjatjìya ndi̱yá‑la̱ Nainá.
5 Temos achado que este homem é uma peste e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo, e o principal defensor da seita dos nazarenos;
6 Ti̱koa̱á mejèn‑la̱ ch'o kisìtjé I̱ngo̱ Tsjeè‑la̱ Nainá, k'oa̱á ma‑ne nga kindobà'ñó‑je̱n. [Mejèn k'oa̱s'ín si̱ko̱‑je̱n koni s'ín tíchja̱ kjo̱tíxoma tsa̱je̱n,
6 o qual intentou também profanar o templo; e, por isso, o prendemos e, conforme a nossa lei, o quisemos julgar.
7 ta̱nga jè Lisias xi xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado tsasìko̱. Ko̱ó kjoa̱ts'e̱n tsafaá'an‑naje̱n k'e̱ nga jye tíjnaya ndsa̱a‑je̱n.
7 Mas, sobrevindo o tribuno Lísias, no-lo tirou dentre as mãos, com grande violência,
8 Ko̱ k'oa̱á kitsò Lisias nga jñà xi̱ta̱ xi óngui, i̱í kjoi̱í nguixkoiìn nga si̱ndaàjiìn.] Ko̱maá ngaji̱ sobà chjinangui‑la̱ mé‑ne nga jcha̱‑ne mé kjoa̱ xi tjín‑la̱ nga ongui‑je̱n.
8 mandando aos seus acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás entender tudo o de que o acusamos.
9 Jñà xi̱ta̱ judío xi ya̱ títsa̱jna, ti̱koa̱á síngásòn 'én nga kixi̱ kjoa̱.
9 E também os judeus o acusavam, dizendo serem estas coisas assim.
10 Jè xi̱ta̱xá ítjòn kiskímiìtje̱n tsja nga kitsjaà'nde‑la̱ Pablo nga kiìchja̱. Pablo kitsò:
10 Paulo, porém, fazendo-lhe o governador sinal que falasse, respondeu: Porque sei que já vai para muitos anos que desta nação és juiz, com tanto melhor ânimo respondo por mim.
11 Ngaji̱, ko̱maá ki̱nchátsjiyi. 'A̱n, sa̱á tjín‑la̱ tejò na̱chrjein nga kiaà Jerusalén ya̱ i̱ngo̱ ítjòn nga kijtseèxkoán Nainá.
11 Pois bem podes saber que não há mais de doze dias que subi a Jerusalém a adorar;
12 Ni̱ sa̱á jngoò k'a 'ya‑na nga xi̱ta̱ otìkjoòkoa̱a, ti̱koa̱á mì xi̱ta̱ na̱xa̱ndá binchaà'a ya̱ ndi̱tsin i̱ngo̱ ítjòn, ko̱ ni'ya i̱ngo̱ sinagoga, ko̱ ya̱ i̱jiìn na̱xa̱ndá.
12 e não me acharam no templo falando com alguém, nem amotinando o povo nas sinagogas, nem na cidade;
13 Jñà xi̱ta̱ xi óngui‑na mìkiì ko̱ma ko̱kixi̱ya‑la̱ kjoa̱ xi ónè‑na.
13 nem tampouco podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 K'oa̱á xán‑lè xi nguì kixi̱ kjoa̱, 'a̱n, jè sìkitasòn‑la̱ xi Nainá tsò‑la̱ xi̱ta̱ jchínga‑naje̱n; k'oa̱á s'ín sìkitasoàn koni s'ín tjín jè ndi̱yá xi̱tse̱‑la̱ Cristo, jè xi tsò‑la̱ jñà xi̱ta̱ koi nga ndi̱yá xìn‑la̱ Nainá‑né. 'A̱n, mokjeiín yije‑na koni s'ín tíchja̱ xo̱jo̱n ts'e̱ kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kiskiì Moisés ko̱ ts'e̱ xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá.
14 Mas confesso-te que, conforme aquele Caminho, a que chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na Lei e nos Profetas.
15 'A̱n, k'oa̱á ti̱s'ín mokjeiín‑na i̱t'aà ts'e̱ Nainá koni s'ín mokjeiín‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi óngui‑na nga faáya‑la̱ xi̱ta̱ xi biyaà, jñà xi xi̱ta̱ kixi̱ ko̱ xi mìtsà xi̱ta̱ kixi̱.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição de mortos, tanto dos justos como dos injustos.
16 Koií k'oa̱s'ín bìnè‑la̱ yijo‑na̱ nga tsjeè síkíjna kjo̱hítsjeèn‑na̱ nguixko̱n Nainá ko̱ nguixko̱n xi̱ta̱.
16 E, por isso, procuro sempre ter uma consciência sem ofensa, tanto para com Deus como para com os homens.
17 ’Nga jye kò kjìn nó mì ti̱ kiì f'i̱‑na na̱xa̱ndá‑na̱ Jerusalén, j'i̱í ìjngoò k'a‑na nga j'ìko̱‑la̱ to̱n jñà xi̱ta̱ i̱ma̱ ko̱ kitsjaà‑la̱ kjo̱tjò Nainá.
17 Ora, muitos anos depois, vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 K'oa̱á tjín kjoa̱ xi tìs'iaàn k'e̱ nga jye kisìtsjeèya yijo‑na̱ koni tjín kjo̱tíxoma‑la̱ xi̱ta̱ judío. K'e̱ nga kijtseè‑na jñà xi̱ta̱ judío xi Asia i̱'nde‑la̱ nga ya̱ tìjna̱a ya̱ ndi̱tsin i̱ngo̱, mìtsà kjìn ma xi̱ta̱ xi títsa̱jnako̱‑na. Ti̱koa̱á mìtsà kjoa̱siì tìbìts'ia̱a.
18 Nisto, me acharam já santificado no templo, não em ajuntamentos, nem com alvoroços, uns certos judeus da Ásia,
19 Jñà xi̱ta̱ xi kijtseè‑na ya̱ ndi̱tsin i̱ngo̱, tsà mé kjoa̱ xi tjín‑la̱ xi kondra̱ ts'a̱n, jñà sabá kàtjanchrobá nga kàtatsjá 'én.
19 os quais convinha que estivessem presentes perante ti e me acusassem, se alguma coisa contra mim tivessem.
20 Tsà majìn, jñà xi̱ta̱ xi i̱ títsa̱jna kàtèno̱jmí tsà mé jé kisakòt'aà‑la̱ i̱t'aà ts'a̱n k'e̱ nga tsohóti̱jna nguixko̱n xi̱ta̱xá judío.
20 Ou digam estes mesmos se acharam em mim alguma iniquidade, quando compareci perante o conselho,
21 A xi koií jé xi tíma‑na nga 'ñó kichjà k'e̱ nga tìjna̱jiìn‑la̱ xi̱ta̱xá judío nga kixan‑la̱: “Na̱chrjein i̱'ndei̱ tísindaàjiìn‑na nga mokjeiín‑na nga faáya‑la̱ xi̱ta̱ xi biyaà.”
21 a não ser estas palavras que, estando entre eles, clamei: hoje, sou julgado por vós acerca da ressurreição dos mortos!
22 Jè Félix, ndaà tíjiìn‑la̱ koni s'ín tjín ndi̱yá xi̱tse̱ ts'e̱ Jesucristo. Tsibíchróbá kjoa̱ koi. Kitsò:
22 Então, Félix, havendo ouvido estas coisas, lhes pôs dilação, dizendo: Havendo-me informado melhor deste Caminho, quando o tribuno Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento dos vossos negócios.
23 Félix kitsjaà‑la̱ o̱kixi̱ jñà soldado‑la̱ nga si̱ìkíjna ìsa̱ nda̱yá Pablo, ta̱nga ko̱maá ko̱jmeèndei̱í ya̱ i̱ya nda̱yá, ti̱koa̱á ko̱maá ki̱jchòkon xi̱ta̱ xíkjín ko̱ amigo‑la̱.
23 E mandou ao centurião que o guardassem em prisão, tratando-o com brandura, e que a ninguém dos seus proibisse servi-lo ou vir ter com ele.
24 K'e̱ nga komà jàn ñijòn na̱chrjein, ijchò ìjngoò k'a Félix; tji̱ko̱ Drusila xi chjo̱ón‑la̱ ma xi ti̱koa̱ xi̱ta̱ judío. Kiskinìkjaá Pablo nga mejèn‑la̱ kji̱'nchré‑la̱ kós'ín mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Na̱'èn‑ná Jesucristo.
24 Alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo e ouviu-o acerca da fé em Cristo.
25 Pablo, tsibéno̱jmí‑la̱ kós'ín tjín xi kjoa̱ kixi̱, mé xi s'e̱én nga kíkjoán‑lá kjoa̱ xi ch'o tjín xi síjé yijo‑ná; ti̱koa̱ tsibéno̱jmí‑la̱ nga sa̱ nchrobá na̱chrjein nga Nainá ki̱ìndaàjiìn. Félix tà kitsakjòn‑né; k'e̱é kitsò‑la̱:
25 E, tratando ele da justiça, e da temperança, e do Juízo vindouro, Félix, espavorido, respondeu: Por agora, vai-te, e, em tendo oportunidade, te chamarei;
26 Jè Félix, k'oa̱á s'ín tísíkítsjeèn, mejèn‑la̱ to̱n ko̱chrjekájno‑la̱ Pablo nga si̱ìkíjnandei̱í; k'oa̱á ma‑ne nga kjìn k'a kiìchja̱‑la̱.
26 esperando, ao mesmo tempo, que Paulo lhe desse dinheiro, para que o soltasse; pelo que também, muitas vezes, o mandava chamar e falava com ele.
27 K'e̱ nga tsato jò nó, jahatjìya xá‑la̱ Félix. Jè jahas'en xi 'mì Porcio Festo. Jè Félix, mejèn‑la̱ nga ndaà tsibìjnako̱ jñà xi̱ta̱ judío; kisìkíjna ìsa̱ nda̱yá Pablo.
27 Mas, passados dois anos, Félix teve por sucessor a Pórcio Festo; e, querendo Félix comprazer aos judeus, deixou a Paulo preso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.