Atos 24
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ARIB
1 K'e̱ nga komà 'òn na̱chrjein, ijchò Ananías ya̱ Cesarea xi xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì. Tji̱ko̱ i'nga xi̱ta̱ jchínga xi xá tjín‑la̱ ts'e̱ xi̱ta̱ judío ti̱koa̱ tji̱ko̱ jngoò xi̱ta̱ xi 'mì Tértulo xi chji̱ne̱ xo̱jo̱n ts'e̱ kjo̱tíxoma. Jñà xi̱ta̱ koi kiìkon Félix jè xi xi̱ta̱xá ítjòn tíjna nga kitsjaàt'in 'én xi kondra̱ ts'e̱ Pablo.
1 Cinco dias depois o sumo sacerdote Ananias desceu com alguns anciãos e um certo Tertulo, orador, os quais fizeram, perante o governador, queixa contra Paulo.
2 K'e̱ nga jye ijchòko̱ Pablo nguixko̱n xi̱ta̱xá, tsibíts'ia̱ Tértulo nga kitsjaàt'in 'én xi kondra̱ ts'e̱ Pablo; kitsò‑la̱ Félix:
2 Sendo este chamado, Tertulo começou a acusá-lo, dizendo:
3 Kjit'aà na̱chrjein, kóho̱kji ñánda titsa̱jna‑je̱n tjoé‑naje̱n kjo̱ndaà tsi̱ji. Ndaà chjí‑lè nga k'oa̱s'ín nìchját'aà‑náje̱n.
3 Visto que por ti gozamos de muita paz e por tua providência são continuamente feitas reformas nesta nação, em tudo e em todo lugar reconhecemo-lo com toda a gratidão, ó excelentíssimo Félix.
4 Majìn‑naje̱n nga siì s'e̱n‑lèje̱n; tjín‑lè kjo̱ndaà, ti̱ná'ya i̱tsé‑náje̱n.
4 Mas, para que não te detenha muito rogo-te que, conforme a tua eqüidade, nos ouças por um momento.
5 K'oa̱á s'ín ki'ya‑je̱n xi̱ta̱ jè nga tíjtsa i̱sò'nde 'ñó ch'o tjín kjoa̱ xi ótsji nga síjòya xi̱ta̱ judío; jè‑né xi xi̱ta̱ ítjòn‑la̱ xi̱ta̱ Nazaret xi síkjatjìya ndi̱yá‑la̱ Nainá.
5 Temos achado que este homem é uma peste, e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo, e chefe da seita dos nazarenos;
6 Ti̱koa̱á mejèn‑la̱ ch'o kisìtjé I̱ngo̱ Tsjeè‑la̱ Nainá, k'oa̱á ma‑ne nga kindobà'ñó‑je̱n. [Mejèn k'oa̱s'ín si̱ko̱‑je̱n koni s'ín tíchja̱ kjo̱tíxoma tsa̱je̱n,
6 o qual tentou profanar o templo; e nós o prendemos, e conforme a nossa lei o quisemos julgar.
7 ta̱nga jè Lisias xi xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado tsasìko̱. Ko̱ó kjoa̱ts'e̱n tsafaá'an‑naje̱n k'e̱ nga jye tíjnaya ndsa̱a‑je̱n.
7 Mas sobrevindo o comandante Lísias no-lo tirou dentre as mãos com grande violência,
8 Ko̱ k'oa̱á kitsò Lisias nga jñà xi̱ta̱ xi óngui, i̱í kjoi̱í nguixkoiìn nga si̱ndaàjiìn.] Ko̱maá ngaji̱ sobà chjinangui‑la̱ mé‑ne nga jcha̱‑ne mé kjoa̱ xi tjín‑la̱ nga ongui‑je̱n.
8 mandando aos acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás certificar-te de tudo aquilo de que o acusamos.
9 Jñà xi̱ta̱ judío xi ya̱ títsa̱jna, ti̱koa̱á síngásòn 'én nga kixi̱ kjoa̱.
9 Os judeus também concordam na acusação, afirmando que estas coisas eram assim.
10 Jè xi̱ta̱xá ítjòn kiskímiìtje̱n tsja nga kitsjaà'nde‑la̱ Pablo nga kiìchja̱. Pablo kitsò:
10 Paulo, tendo-lhe o governador feito sinal que falasse, respondeu: Porquanto sei que há muitos anos és juiz sobre esta nação, com bom ânimo faço a minha defesa,
11 Ngaji̱, ko̱maá ki̱nchátsjiyi. 'A̱n, sa̱á tjín‑la̱ tejò na̱chrjein nga kiaà Jerusalén ya̱ i̱ngo̱ ítjòn nga kijtseèxkoán Nainá.
11 pois bem podes verificar que não há mais de doze dias subi a Jerusalém para adorar,
12 Ni̱ sa̱á jngoò k'a 'ya‑na nga xi̱ta̱ otìkjoòkoa̱a, ti̱koa̱á mì xi̱ta̱ na̱xa̱ndá binchaà'a ya̱ ndi̱tsin i̱ngo̱ ítjòn, ko̱ ni'ya i̱ngo̱ sinagoga, ko̱ ya̱ i̱jiìn na̱xa̱ndá.
12 e que não me acharam no templo discutindo com alguém nem amotinando o povo, quer nas sinagogas quer na cidade.
13 Jñà xi̱ta̱ xi óngui‑na mìkiì ko̱ma ko̱kixi̱ya‑la̱ kjoa̱ xi ónè‑na.
13 Nem te podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 K'oa̱á xán‑lè xi nguì kixi̱ kjoa̱, 'a̱n, jè sìkitasòn‑la̱ xi Nainá tsò‑la̱ xi̱ta̱ jchínga‑naje̱n; k'oa̱á s'ín sìkitasoàn koni s'ín tjín jè ndi̱yá xi̱tse̱‑la̱ Cristo, jè xi tsò‑la̱ jñà xi̱ta̱ koi nga ndi̱yá xìn‑la̱ Nainá‑né. 'A̱n, mokjeiín yije‑na koni s'ín tíchja̱ xo̱jo̱n ts'e̱ kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kiskiì Moisés ko̱ ts'e̱ xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá.
14 Mas confesso-te isto: que, seguindo o caminho a que eles chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na lei e nos profetas.
15 'A̱n, k'oa̱á ti̱s'ín mokjeiín‑na i̱t'aà ts'e̱ Nainá koni s'ín mokjeiín‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi óngui‑na nga faáya‑la̱ xi̱ta̱ xi biyaà, jñà xi xi̱ta̱ kixi̱ ko̱ xi mìtsà xi̱ta̱ kixi̱.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição tanto dos justos como dos injustos.
16 Koií k'oa̱s'ín bìnè‑la̱ yijo‑na̱ nga tsjeè síkíjna kjo̱hítsjeèn‑na̱ nguixko̱n Nainá ko̱ nguixko̱n xi̱ta̱.
16 Por isso procuro sempre ter uma consciência sem ofensas diante de Deus e dos homens.
17 ’Nga jye kò kjìn nó mì ti̱ kiì f'i̱‑na na̱xa̱ndá‑na̱ Jerusalén, j'i̱í ìjngoò k'a‑na nga j'ìko̱‑la̱ to̱n jñà xi̱ta̱ i̱ma̱ ko̱ kitsjaà‑la̱ kjo̱tjò Nainá.
17 Vários anos depois vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 K'oa̱á tjín kjoa̱ xi tìs'iaàn k'e̱ nga jye kisìtsjeèya yijo‑na̱ koni tjín kjo̱tíxoma‑la̱ xi̱ta̱ judío. K'e̱ nga kijtseè‑na jñà xi̱ta̱ judío xi Asia i̱'nde‑la̱ nga ya̱ tìjna̱a ya̱ ndi̱tsin i̱ngo̱, mìtsà kjìn ma xi̱ta̱ xi títsa̱jnako̱‑na. Ti̱koa̱á mìtsà kjoa̱siì tìbìts'ia̱a.
18 Ocupado nestas coisas, me acharam já santificado no templo não em ajuntamento, nem com tumulto, alguns judeus da Ásia,
19 Jñà xi̱ta̱ xi kijtseè‑na ya̱ ndi̱tsin i̱ngo̱, tsà mé kjoa̱ xi tjín‑la̱ xi kondra̱ ts'a̱n, jñà sabá kàtjanchrobá nga kàtatsjá 'én.
19 os quais deviam comparecer diante de ti e acusar-me se tivessem alguma coisa contra mim;
20 Tsà majìn, jñà xi̱ta̱ xi i̱ títsa̱jna kàtèno̱jmí tsà mé jé kisakòt'aà‑la̱ i̱t'aà ts'a̱n k'e̱ nga tsohóti̱jna nguixko̱n xi̱ta̱xá judío.
20 ou estes mesmos digam que iniqüidade acharam, quando compareci perante o sinédrio,
21 A xi koií jé xi tíma‑na nga 'ñó kichjà k'e̱ nga tìjna̱jiìn‑la̱ xi̱ta̱xá judío nga kixan‑la̱: “Na̱chrjein i̱'ndei̱ tísindaàjiìn‑na nga mokjeiín‑na nga faáya‑la̱ xi̱ta̱ xi biyaà.”
21 a não ser acerca desta única palavra que, estando no meio deles, bradei: Por causa da ressurreição dos mortos é que hoje estou sendo julgado por vós.
22 Jè Félix, ndaà tíjiìn‑la̱ koni s'ín tjín ndi̱yá xi̱tse̱ ts'e̱ Jesucristo. Tsibíchróbá kjoa̱ koi. Kitsò:
22 Félix, porém, que era bem informado a respeito do Caminho, adiou a questão, dizendo: Quando o comandante Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento da vossa causa.
23 Félix kitsjaà‑la̱ o̱kixi̱ jñà soldado‑la̱ nga si̱ìkíjna ìsa̱ nda̱yá Pablo, ta̱nga ko̱maá ko̱jmeèndei̱í ya̱ i̱ya nda̱yá, ti̱koa̱á ko̱maá ki̱jchòkon xi̱ta̱ xíkjín ko̱ amigo‑la̱.
23 E ordenou ao centurião que Paulo ficasse detido, mas fosse tratado com brandura e que a nenhum dos seus proibisse servi-lo.
24 K'e̱ nga komà jàn ñijòn na̱chrjein, ijchò ìjngoò k'a Félix; tji̱ko̱ Drusila xi chjo̱ón‑la̱ ma xi ti̱koa̱ xi̱ta̱ judío. Kiskinìkjaá Pablo nga mejèn‑la̱ kji̱'nchré‑la̱ kós'ín mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Na̱'èn‑ná Jesucristo.
24 Alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo, e ouviu-o acerca da fé em Cristo Jesus.
25 Pablo, tsibéno̱jmí‑la̱ kós'ín tjín xi kjoa̱ kixi̱, mé xi s'e̱én nga kíkjoán‑lá kjoa̱ xi ch'o tjín xi síjé yijo‑ná; ti̱koa̱ tsibéno̱jmí‑la̱ nga sa̱ nchrobá na̱chrjein nga Nainá ki̱ìndaàjiìn. Félix tà kitsakjòn‑né; k'e̱é kitsò‑la̱:
25 E discorrendo ele sobre a justiça, o domínio próprio e o juízo vindouro, Félix ficou atemorizado e respondeu: Por ora vai-te, e quando tiver ocasião favorável, eu te chamarei.
26 Jè Félix, k'oa̱á s'ín tísíkítsjeèn, mejèn‑la̱ to̱n ko̱chrjekájno‑la̱ Pablo nga si̱ìkíjnandei̱í; k'oa̱á ma‑ne nga kjìn k'a kiìchja̱‑la̱.
26 Esperava ao mesmo tempo que Paulo lhe desse dinheiro, pelo que o mandava chamar mais freqüentemente e conversava com ele.
27 K'e̱ nga tsato jò nó, jahatjìya xá‑la̱ Félix. Jè jahas'en xi 'mì Porcio Festo. Jè Félix, mejèn‑la̱ nga ndaà tsibìjnako̱ jñà xi̱ta̱ judío; kisìkíjna ìsa̱ nda̱yá Pablo.
27 Mas passados dois anos, teve Félix por sucessor a Pórcio Festo; e querendo Félix agradar aos judeus, deixou a Paulo preso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.