Atos 23

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pablo kiskoò'an jñà xi̱ta̱xá ítjòn kitsò‑la̱:
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Jè no̱'miì ítjòn xi 'mì Ananías kitsò‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi nchat'aà chrañà‑la̱ Pablo nga kàtasíjts'iìn‑'a tso'ba.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Ta̱nga jè Pablo kitsò‑la̱:
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Jñà xi̱ta̱ xi nchat'aà chrañà‑la̱ Pablo kitsò‑la̱:
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Pablo kitsò:
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Pablo, k'e̱ nga kijtseèxkon jñà xi̱ta̱ xi títsa̱jna nga jò sko̱ya ma; tjín xi̱ta̱ fariseo ko̱ tjín xi̱ta̱ saduceo; 'ñó kiìchja̱, kitsò‑la̱:
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 K'e̱ nga k'oa̱ kitsò Pablo, kjòjòya jñà xi̱ta̱ xi títsa̱jna junta; tsibíts'ia̱ jñà xi̱ta̱ fariseo ko̱ xi̱ta̱ saduceo nga tsohótiko̱ xíkjín.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 Koi kjoa̱‑la̱ nga jñà xi̱ta̱ saduceo mìkiì mokjeiín‑la̱ tsà kixi̱ kjoa̱ nga faáya‑la̱ mik'en, ti̱koa̱ mìkiì mokjeiín‑la̱ tsà tjín xi 'mì àkja̱le̱ ko̱ xi 'mì ini̱ma̱; ta̱nga jñà xi̱ta̱ fariseo mokjeiín yije‑la̱ kjoa̱ koi.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Ngats'iì xi̱ta̱ 'ñó jchán kiìchja̱; k'e̱é chincha kixi̱ xi̱ta̱ xi okóya kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi ya̱ chja̱‑ne ts'e̱ xi̱ta̱ fariseo, kitsò:
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado, k'e̱ nga kijtseè nga ìsa̱ 'ñó makjan‑la̱ jñà xi̱ta̱, kitsakjòn‑né tsà ya̱ si̱ìk'en Pablo. K'e̱é kiìchja̱ ìsa̱‑la̱ soldado; kitsjaà‑la̱ o̱kixi̱ nga kàtjìko̱ ìjngoò k'a ján cuartel.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Xi komà nchijòn nga ni̱tje̱n, ijchò kasìt'aà‑la̱ Na̱'èn‑ná jè Pablo, kitsò‑la̱:
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Nga kis'e i̱sén, jñà xi̱ta̱ judío tsajoóya‑ne nga si̱ìk'en Pablo; k'oa̱á kitsò nga mì kì ko̱kje̱n ko̱ mìkiì skoí nandá; Nainá kàtatsjá‑la̱ kjo̱'in tsà mìkiì ki̱tasòn nga si̱ìk'en Pablo.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Tsatoó ichán ma‑ne jñà xi̱ta̱ judío xi k'oa̱s'ín tsajoóya‑ne.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Xi̱ta̱ koi, kiìkon jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì ko̱ xi̱ta̱ jchínga ts'e̱ xi̱ta̱ judío, kitsò‑la̱:
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Ngats'ioò xi tjín‑nò xá ítjòn ts'e̱ Junta jè, ko̱t'ìn‑là jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado nga kàtjanchrobáko̱ nchijòn‑le̱ i̱ nguixkoòn. Tà k'oa̱á tìn‑là nga ìsa̱ ndaà mejèn‑nò jcha̱xkoòn kjoa̱ xi tjín‑la̱. Ngaje̱n ki̱tsa̱jnandaà‑je̱n ya̱ i̱ya ndi̱yá nga si̱k'en‑je̱n k'e̱ nga ti̱kj'eè fì i̱jndé.
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Jè ti‑la̱ ndichja Pablo, kiì'nchré kjoa̱ xi tsajoóya‑ne xi̱ta̱ judío; k'e̱é kiì kisìkí'nchré Pablo ya̱ cuartel.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Pablo kiìchja̱ jngoò‑la̱ soldado, kitsò‑la̱:
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Jè soldado kiìko̱ jè ti ñánda tíjna xi̱ta̱ sko̱‑la̱, kitsò‑la̱:
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado, kitsobà'ñó tsja jè ti, kiìko̱ i̱t'aà xìn, kiskònangui‑la̱ mé 'én xi ke̱èno̱jmí‑la̱.
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Jè ti kitsò:
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Ngaji̱, kì kiì mokjeiín‑lè. Xi̱ta̱ koi, ma‑la̱ tsà ichán nga títsa̱jnachjoà‑la̱ Pablo ya̱ i̱ya ndi̱yá nga mejèn‑la̱ si̱ìk'en. Jye k'oa̱s'ín kitsjaà‑la̱ tso'ba Nainá nga mìkiì ko̱kje̱n ti̱koa̱ mìkiì skoí nandá skanda k'e̱ nga si̱ìk'en Pablo. I̱'ndei̱, tà jè nchikoña‑la̱ nga k'oi̱‑la̱ 'én‑lè koni s'ín nchisíjé.
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado, kitsò‑la̱ jè ti nga ko̱maá kjoi̱‑ne; kitsjaà‑la̱ o̱kixi̱ nga ni̱jngoò xi̱ta̱ ke̱èno̱jmí‑la̱ nga jè ijchò síkí'nchré.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado kiìchja̱ jò‑la̱ soldado‑la̱ xi bít'in‑la̱ soldado xi i'nga, kitsjaà‑la̱ o̱kixi̱ nga kàtasíkítsa̱jnandaà jò sìndo̱ soldado xi ndso̱ko̱ kjoi̱‑ne, jàn kaàn ko̱ te xi kohòyo̱ kítsa̱sòn‑la̱, jò sìndo̱ xi ki̱cha̱ lanza k'oa̱ nga kjoi̱ skanda ján Cesarea k'e̱ nga ki̱jchò xi ñijaàn nga ko̱jñò.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Ti̱koa̱ kitsjaà o̱kixi̱ nga kàtinchándaà kohòyo̱ xi kíjnakjá‑la̱ Pablo mé‑ne nga ndaà kji̱ko̱‑ne nga ni̱mé xi ko̱mat'in skanda ñánda tíjna Félix xi xi̱ta̱xá ítjòn.
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Jngoò xo̱jo̱n carta tsibíndaà xi tsò:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 “Tjín‑lè kjo̱ndaà ngaji̱ Félix xi xi̱ta̱xá ítjòn tijni; 'a̱n, xi Claudio Lisias 'mì‑na síhixat'aà‑lè.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Xi̱ta̱ xi tìsìkasén‑lè, jñà xi̱ta̱ judío kitsobà'ñó, kjo̱meé kisìk'en, ta̱nga 'a̱n tsohósi̱koa̱a nga kiìkoa̱a soldado‑na̱ nga jye kis'ejiìn‑na nga xi̱ta̱ Roma‑né.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 'A̱n, mejèn‑na nga skoeè mé kjoa̱ xi tjín‑la̱. K'oa̱á komà‑ne nga kiìkoa̱a ñánda títsa̱jna xi̱ta̱xá judío.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 K'e̱ nga ijchòkoa̱a, kisijiìn‑na nga tà koií kjoa̱‑la̱ xi kjo̱tíxoma ts'e̱. Nì mé jé tjín‑la̱ nga ki̱yá; skanda mìkiì ok'ìn‑la̱ nga nda̱yá kíjna i̱ya.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 'A̱n, kis'eno̱jmí‑na nga jñà xi̱ta̱ judío, k'oa̱á s'ín tsajoóya‑ne nga mejèn‑la̱ si̱ìk'en chijé. K'oa̱á ma‑ne nga ji̱ tìsìkasén‑lè. K'oa̱ ti̱s'ín kixan‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi óngui nga nguixkoiìn kàtasindaàjiìn‑la̱ mé kjoa̱ xi tjín‑la̱ kondra̱ ts'e̱.”
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Jñà soldado, k'e̱ nga jye kitjoé‑la̱ o̱kixi̱, kiìko̱ Pablo k'e̱ nga jye kòjñò skanda ján na̱xa̱ndá Antipatris.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Nga komà nchijòn jñà xi̱ta̱ soldado xi ndso̱ko̱ kiì‑ne, kisìkátji‑ne; inchrobà‑ne skanda cuartel. Tà jñà kiìko̱ Pablo soldado xi kohòyo̱ títsa̱jnasòn.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Jñà xi̱ta̱ soldado, k'e̱ nga ijchò Cesarea, kisìnga̱tsja jè xi̱ta̱xá ítjòn xo̱jo̱n carta xi 'ya; ti̱koa̱ kisìnga̱tsja Pablo.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Jè xi̱ta̱xá ítjòn, k'e̱ nga jye tsibíxke̱jiìn xo̱jo̱n carta, kiskònangui ñánda i̱'nde‑la̱ Pablo. K'e̱ nga jye kis'eno̱jmí‑la̱ nga nangui Cilicia i̱'nde‑la̱,
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 kitsò‑la̱:
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.